Παίζοντας Ticket to Ride: Europe

Το καλοκαίρι έχει περάσει εδώ και καιρό πια, οι πρώτες θερμάστρες άναψαν, και το BoardGameNewsonline κάνει το αυτονόητο: Θυμάται εκείνη την καλοκαιρινή νύχτα που έπαιξε πρώτη φορά Ticket to Ride και ονειρευόταν χειμερινά ταξίδια στην Ευρώπη με τρένο.

Ticket-to-ride-boardgameBoxΈνα ωραίο ταξίδι εξάλλου ποτέ δεν είναι εκτός εποχής. Τα ταξίδια είναι παντός καιρού και η Ευρώπη είναι ένας προορισμός που μπορεί να καλύψει όλα τα γούστα. Και δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το Ticket to Ride: Europe, ένα κλασικό πια παιχνίδι που έχει πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα σε όλον τον κόσμο, να σου ανοίξει την όρεξη για αναπάντεχα, αυθόρμητα ή υπεροργανωμένα και μετρημένα ταξίδια στην Ευρώπη, κυριολεκτικά ή παικτικά.

Γιατί ρωτάτε; Πολλοί είναι οι λόγοι. Είναι ένα πολύ απλό παιχνίδι που μπορεί να μάθει κάποιος σε 5 λεπτά, είναι για μεγάλη παρέα, χωράει σε ένα τραπέζι στη βεράντα ή δίπλα στο τζάκι και σας πάει διακοπές σε όλη την Ευρώπη ή όπου αλλού επιλέξετε, αφού έχει πολλές επεκτάσεις. Ότι πρέπει δηλαδή για μια μίνι καλοκαιρινή ή και χειμερινή απόδραση, αφού σε μια ωρίτσα το πολύ θα χετε δει το Λούβρο και θα έχετε γυρίσει σπίτι.

Όσο ετοιμάζετε τις βαλίτσες σας, θα σας πω τη δική μου ιστορία για το πώς γνωρίστηκα με το παιχνίδι. Ευτυχώς δεν περιλαμβάνει δράματα και δακρύβρεχτα σκηνικά.

Πρώτη φορά που έπαιξα το παιχνίδι ήταν μια καλοκαιρινή νύχτα (με πολλά κουνούπια) σε μια βραδιά επιτραπεζίων σε ένα κατάστημα της γειτονιάς μου. Η ιδέα για Ticket to Ride έπεσε στο τραπέζι, δεν είχα παίξει ποτέ, πολλά είχα ακούσει για το παιχνίδι και σκέφτηκα γιατί όχι; Και έτσι βρέθηκα να στήνω το ταμπλό ενώ μέσα μου αναρωτιόμουν τι καιρό κάνει στην Κρακοβία. Πέντε γνωστοί άγνωστοι μαζευτήκαμε γύρω από ένα τραπέζι κάτω από το δυνατό προβολέα, δροσερό αεράκι να μας φυσάει αλλά όχι τόσο δυνατό ώστε να μας κάνει να κυνηγάμε τις κάρτες, διαλέξαμε χρώματα για τα τρένα μας και ξεκινήσαμε.

Προσωπικά πλέον δε θα επέλεγα τη Ρωσία για προορισμό, μιας και κάνει εμπάργκο στα εισαγόμενα (κι εγώ εισαγόμενη τουρίστας είμαι) και η Ουκρανία δε νομίζω πως θυμίζει και παράδεισο με τους συνεχόμενους βομβαρδισμούς, αλλά υπάρχουν τόσα μέρη να δει κανείς! Μια μέρα στην πόλη του Φωτός, Χριστούγεννα στη Βιέννη με μια ζεστή σοκολάτα, καλοκαιρινός περίπατος στη Βαρκελώνη, επίσκεψη για ψώνια στο Έσσεν -που φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει ως Ευρωπαϊκή Μέκκα των επιτραπεζίων, το ταξίδι αυτό είναι ότι θέλετε εσείς να είναι.ttrΗ λογική του παιχνιδιού φάνηκε πως είναι απλή και ίδια με τη λογική της καθημερινής μας ζωής. Αποφασίζουμε που θέλουμε να πάμε, παίρνουμε το εισιτήριο, μπαίνουμε στο σωστό τρένο, μετεπιβιβαζόμαστε στους σταθμούς και τερματίζουμε τη διαδρομή. Και φτου κι απ’ την αρχή για το επόμενο ταξίδι. Αλλά ας το δούμε βήμα-βήμα. Αγοράζουμε εισιτήριο, ή καλύτερα, επιλέγουμε κάποια από τα εισιτήρια που θα μας δοθούν. Όταν πάρουμε ένα εισιτήριο, θέλουμε να το χρησιμοποιήσουμε, ποιος θα άφηνε μια υπέροχη διαδρομή να πάει χαμένη; Ταξιδεύουμε τοποθετώντας βαγόνια μέχρι να ενωθούν δύο προορισμοί, αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει να πάρουμε το κατάλληλο τρένο, δηλαδή να έχουμε τις κάρτες αντίστοιχου χρώματος διαδρομής. Αν ο χάρτης λέει πως η διαδρομή είναι πράσινη με 5 συρμούς, θέλουμε 5 κάρτες που απεικονίζουν πράσινα βαγόνια. Όταν τις έχουμε μπορούμε να μπούμε στο τρένο και να καλύψουμε τη διαδρομή. Αυτό συμβαίνει από πόλη σε πόλη. Δεν είναι ανάγκη να ακολουθήσουμε μια συγκεκριμένη διαδρομή. Υπάρχει μόνο η αρχή και το τέλος. Το ταξίδι είναι στα χέρια του ταξιδευτή. Όποιος ολοκληρώσει το εισιτήριο κερδίζει πόντους, η εμπειρία του ταξιδιού όμως είναι ανεκτίμητη.

Τώρα θα μου πείτε, γιατί να το κάνετε όλο αυτό με ένα επιτραπέζιο και όχι με βαλίτσες γεμάτες και πλεύση στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα; Για τον απλό λόγο ότι το παιχνίδι θα σας κοστίσει ελάχιστα, θα τελειώσει σε ένα απόγευμα, θα πάτε όπου θέλετε, με όποιον θέλετε και κυρίως, όσες φορές θέλετε.

Έτσι πέρασε η καλοκαιρινή νύχτα, πλούσια σε ταξιδιωτικές εμπειρίες και σαφέστατα τσιμπήματα κουνουπιών. Ανάλαφρα και ευχάριστα. Το παιχνίδι βρίσκεται πλέον στη βιβλιοθήκη μου και ναι, είναι ένα παιχνίδι που παίζει και η μαμά μου, η οποία αρνιόταν πεισματικά όσο ήμουνα παιδί να παίξει μαζί μου έστω Monopoly και Trivial. Τα τρένα και τα εισιτήρια σε ταξιδεύουν κυριολεκτικά και μη, κάθε μέρα και κάθε εποχή. Ζητήστε κι εσείς από τη μαμά σας να το δοκιμάσει και θα με θυμηθείτε.

Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το παιχνίδι, διαβάστε και την παρουσίαση του site μας για το Ticket to Ride.

Για τα Νέα του Βελγίου:
Board Game News Online

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s