Νύχτες Πρεμιέρας 2014: όλα όσα είδαμε vol.2

Όπως κάθε αθηναικός Σεπτέμβρης, εκτός από το τέλος των διακοπών, τα φύλλα που αρχίζουν να πέφτουν, την επάνοδο στην όποια δουλειά ή δραστηριότητα, τα πρωτοβρόχια και τις λίστες με τις φθινοπωρινές ταινίες, έτσι και ο φετινός έχει το εδώ και είκοσι χρόνια σήμα κατατεθέν του: το φεστιβάλ κινηματογράφου της πόλης, τις Νύχτες Πρεμιέρας.

newego_LARGE_t_1581_105813804

Πέρσι είδαμε εξονυχιστικά τις ταινίες κάθε πιθανού section και με κόπο “ψαρέψαμε” την κατά την γνώμη μας καλύτερη πεντάδα.

Φέτος, με τις υποχρεώσεις να τρέχουν στην Μπριζ και τις Βρυξέλλες, ξεκλέψαμε λιγότερο χρόνο, αλλά καταφέραμε να παρουσιάσουμε συνοπτικά δυο λόγια για ο,τι είδαν τα φλαμανδικά σινεφίλ μάτια μας, σε δυο δόσεις. Ακολουθεί η δεύτερη. (δείτε και την πρώτη εδώ)

υγ. Εξαιρούνται ταινίες των αφιερωμάτων στους Αντρέι Ζουλάφσκι και Ρόμπερτ Άλτμαν που είχαμε ήδη δει, εφόσον δεν τις είδαμε στο φετινό φεστιβάλ αλλά κάπου αλλού κάποτε άλλοτε, δεν κρίθηκε δίκαιο να συμπεριληφθούν εδώ.

10155343_775752512483170_1018189269786025352_n

When animals dream (2014)
του Γιόνας Αλεξάντερ Άρνμπι

Νορβηγικός τρόμος wannabe. Η παγερή ατμόσφαιρα και οι ανατριχίλες που προσδοκείς από αυτό που φαντάζεσαι όταν ακούς “σκανδιναβικό θρίλερ”, δίνουν την θέση τους σε χασμουρητά και απογοήτευση για μια ιστορία που στην πραγματικότητα δε σε βάζει ποτέ μέσα της. Ίσως η χειρότερη ταινία από όσες είδα φέτος. Βαριά και μουντή, έχοντας ως βάση της μια ιστορία αγάπης με ηρωίδα μια κοπέλα που αποκτά τριχοφυία και αρχίζει να μετατρέπεται σε κάτι σαν λυκάνθρωπο…Κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας του φεστιβάλ, αλλά γούστα είναι αυτά.

247787_775752635816491_8920884144156694484_n

Whati if (2014)
του Μάικλ Ντος

Αγκαλιάζοντας, με παραδοχή του ίδιου του σκηνοθέτη, όλα τα κλισέ και τους κανόνες της ρομαντικής κομεντί, το “What if” είναι μια τίμια, ειλικρινής κι ευχάριστη ταινία σχέσεων, που διερευνά το αν ένας άντρας και μια γυναίκα μπορούν να παραμείνουν φίλοι ή η έλξη που νιώθουν θα τους ρίξει σε κάποιο κρεβάτι ή έστω…υπνόσακο σε κάποια παραλία. Γλυκερό αρκετά, τρυφερό, προβλέψιμο και με μεγάλη αγάπη για τον Χάρι και τη Σάλυ, τις μέρες με τη Σάμερ, και την “Γκαρσονιέρα” του Γουάιλντερ. Ωραία η χημεία των Ράντκλιφ-Καζάν (εγγονή του Ηλία Καζάν), ωραία η εικαστική επιμέλεια. Αλήθεια, στον Καναδά οι τριαντάρηδες ζουν τόσο άνετα, είναι τόσο στυλάτοι κι έχουν όντως τόσες επαγγελματικές ανέσεις;

1622628_775752395816515_9165738446883668273_n

Pulp: a film about life, death and supermarkets (2014)
του Φλόριαν Χάμπιχτ

Σαν να είσαι σε live των Pulp, το συγκινητικό ντοκιμαντέρ που επιμελήθηκε για το συγκρότημα ο Χάμπιχτ μαζί με τον Τζάρβις Κόκερ, διερευνά μια μέρα στην γενέτειρα της μπάντας, το Σέφιλντ, λίγες ώρες πριν πραγματοποιηθεί μια μεγάλη συναυλία κατά την επανένωσή τους. Ένα πορτρέτο των μελών της μπάντας, της “κανονικής” ζωής τους, με την αναζήτηση ηρεμίας μακριά από τα φώτα της σκηνής ή τα… αρθριτικά τους, αλλά και ένα πορτρέτο των common people που τους αγάπησαν για τους στίχους, για την μουσική, για το performing on stage του Τζάρβις. Νοσταλγικό αν θυμάσαι τον 20χρονο εαυτό σου να λικνίζεται στο άκουσμα του Razzamatazz, μια εμπειρία σαν να είσαι σε εξομολογητική συναυλία τους, όπου μαθαίνεις για το συναισθηματικό background τους, πέρα από τα όσα απλώς φανταζόσουν μπαίνοντας απλά μέσα στην μουσική φάση τους. Γέλιο και συγκίνηση πάνε στο σουπερμάρκετ παρέα με την μαμά του Κόκερ. Γιατί η σωστή απάντηση στο καίριο 90s britpop ερώτημα “Blur ή Oasis?” είναι “Pulp”…

10685554_775752292483192_2405715159218709381_n

The disappearence of Eleanor Rigby: Him (2013)
του Τεντ Μπένσον
και
The disappearence of Eleanor Rigby: Her(2014)
του Τεντ Μπένσον

Eνδιαφέρον πείραμα από τον Μπένσον, στα πρότυπα ενός “Κill Bill” ή ενός “Nymphomaniac”, δηλαδή μια ταινία σε δυο δόσεις. Όχι όμως σε συνέχειες αλλά σε μια απόπειρα καταγραφής δυο μεγάλων υποκειμενικών οπτικών πάνω στην ίδια ιστορία. Η Τζέσικα Τσαστέην εγκαταλείπει ξαφνικά τον γάμο της με τον Τζέιμς μακΑβόι και εκείνος αναρωτιέται τι στράβωσε. Βαρύ και ασήκωτο, στεγνό, στα όρια του μελό, ειδικά το πρώτο μέρος της άτυπης διλογίας, ακολουθεί την δική του οπτική, την σχέση με τον πατέρα και αγγίζει απαλά το θέμα της απώλειας του παιδιού τους κατά το παρελθόν. Εκεί δηλαδή όπου δίνεται βάση στο “Ηer”, με την απόπειρα της Έλινορ να ξεπεράσει την απώλεια της. Έυστοχη η πιο φωτεινή απεικόνιση του δεύτερου μέρους, έρχεται σε αντίστιξη με το βαρύ φορτίο και την κατάθλιψη της κεντρικής ηρωίδας. Όποιος πάντως ήλπιζε σε κάτι ποπ ή μπιτλικό, ας το ξεχάσει, δράμα κανονικό, ελληνικός καφές σκέτος. Της παρηγοριάς.

1922417_775752429149845_6118054815190244170_n

Gone girl (2014)
του Ντέιβιντ Φίντσερ

Ο αγαπημένος Φίντσερ είναι από τους ελάχιστους σκηνοθέτες του καιρού μας που δεν με απογοητεύει ποτέ. Ιδανικό κλείσιμο του φετινού φεστιβάλ, κλασικός Φίντσερ, σκοτεινός και εμπορικός παράλληλα, σαρκαστικός με σαρδόνιο χιούμορ σε μια ιστορία που ξεκινά από μια μοιραία εξαφάνιση, πριν περάσει σε μια σατυρική, καυστική ματιά της σύγχρονης αδηφάγας και αμοραλιστικής κοινωνίας (αγαπημένο άλλωστε μοτίβο του σκηνοθέτη). Η γυναίκα του Μπεν Άφλεκ εξαφανίζεται μυστηριωδώς και σταδιακά εκείνος κατηγορείται. Είναι ένοχος ή απλώς ένας ηλίθιος; Τα media, η ανάγκη της αμερικανικής κοινωνίας να εξιδανικεύει, ο σύγχρονος γάμος, η πτώχευση ενός μεγαλοαστικού ζευγαριού και μια ξαφνική ανατροπή στην ζωή α λα βιτρίνα της αγίας οικογένειας, μέσω της εξαφάνισης της Ροζαμουντ Πάικ, θα γίνουν ο καμβάς ενός σκηνοθέτη που υπηρετεί το είδος αυτού που γενικότερα αποκαλούμε “θρίλερ”, αλλά στην πραγματικότητα κάνει κοινωνικές ανατομίες.

υγ. Βραβείο καλύτερης ταινίας στο “71” του πρωτοεμφανιζόμενου Γιαν Ντενμάζ, μια ταινία που θα περιλαμβανόταν στην λίστα αλλά τεχνικές βλάβες και διακοπές ρεύματος στην προβολή της στο Ιντεάλ έγιναν οι αιτίες να μην την παρακολουθήσω ποτέ ολόκληρη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s