Δίσκοι που δεν σταμάτησα να ακούω: The Beatles/Revolver

RevolverStrip

Κλικάροντας στο κόμικ του Voorman, οδηγήστε στο Revolver μέσω του γνωστού σωλήνα.

Το Revolver είναι το 7ο άλμπουμ των Beatles, και παρουσιάζει σοβαρές ομοιότητες με το υποβρύχιο. -Υποβρύχιο: γνωστό ποτό αποτελούμενο από μπίρα και ουίσκυ ή τεκίλα, μικρό σε ποσότητα αλλά δυνατό σε ένταση. – Διαρκεί 35 λεπτά και το αποτελούν 14 διαμάντια, ξεθαμμένα από τρία διαφορετικά ορυχεία.

Σ’ αυτό το άλμπουμ λαμβάνει χώρα η αποκάλυψη των Beatles. Το κλασικό μπιτλικό στυλ συναντιέται και συνυπάρχει αρμονικά τόσο με την Χαρισονική αγάπη για την ινδιάνικη μουσική, όσο και με την Μακαρτνεϊκη και Λεννονική ψυχεδέλεια. Έτσι δημιουργείται, ένα μουσικό και μελωδικό κράμα που δεν αφήνει τον ακροατή να πέσει σε κενά αέρος.

Σαν άλμπουμ του 1966 έχει έντονο χίπικο στιχουργικό αξάεν, μιλώντας για διαλογισμό, για την αγάπη που πρέπει κανείς να μοιράζεται, για τους ανούσια γρήγορους ρυθμούς μιας ζωής πλήρως εξαρτημένης από το χρόνο. Από την άλλη όμως, αγγίζει και το θέμα της υπερβολικής φορολογίας, αποκτώντας κι ένα καταγγελτικό τατσ με εκείνο το επικό: If yοu take a walk/ i ll tax your feet.». Σε γενικές γραμμές ακούγοντας κανείς το Revolver μπορεί: να περπατήσει σε πολύχρωμα μονοπάτια πασπαλισμένα με στραφταλιζέ lsd, να κρυφοκοιτάξει δύο παθιασμένους εραστές, να ρίξει μια χούφτα χώμα στους τάφους των απανταχού μοναχικών ανθρώπων μπορεί να κάνει πολλά και διάφορα ή απλά να μην κάνει απολύτως τίποτα. Το Revolver λίγες-πολύ λίγες-, μέρες μετά την κυκλοφορία του κοίταξε αφ’ υψηλού τα υπόλοιπα άλμπουμ της εποχής, κι όταν λέμε αφ’υψηλου από την πρώτη θέση των Uk και Billboard charts.

Περνώντας τώρα στα πιο προσωπικά, είναι περίεργο το πώς μια επιρροή που έχει κανείς από τα παιδικά του χρόνια μπορεί να τον ακολουθήσει και στα ενήλικα. Σα να λέμε, δεν θα ξεχάσω ποτέ το απόγευμα που έμεινα νηστικιά με ένα μοσχοβολιστό τοστ να με περιμένει στην κουζίνα, κι έμενα μπροστά από το αρμόνιο να προσπαθώ να βγάλω το let it be χωρίς νότες, με το αυτί. Μια επιμονή καθόλου δική μου, αλλά του πατέρα. Δεν θα ξεχάσω επίσης ένα άλλο απόγευμα, τότε που είδα το Yellow Submarine, και μου φάνηκε μια βαρετή ταινία για μεγάλους, πλην με πολλά χρώματα. Από τότε πέρασαν χρόνια κι αυτές οι εμπειρίες με τους Beatles κι άλλες δηλαδή ακόμα, με έκαναν να τρέχω σαν μαγεμένη πάνω τους κάθε φορά που κάτι πάει καλά ή στραβά στη ζωή μου, κάπως όπως τρέχει το παιδί που μόλις γκρεμοτσακίστηκε στην αγκαλιά της μάνας του για μια δόση χαϊδέματος και κακομαθήματος. Έτσι, το Revolver έχει μια θέση στη λίστα των δίσκων που δε σταμάτησα να ακούω.

Advertisements

13 thoughts on “Δίσκοι που δεν σταμάτησα να ακούω: The Beatles/Revolver

    • Όχι, δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιος είναι ο καλύτερος δίσκος των Beatles. Πάνω που είμαι έτοιμη να σου πω το Help,θυμάμαι το Abbey Road, και πάνω που πάω να ξεστομίσω το Abbey Road, έρχεται το Rubbber Soul και πάνω που νόμιζα πως βρηκα μια λύση έρχεται το Revolver, κι ο κύκλος είναι αέναος..

      • Δε κάνουμε δουλειά όμως έτσι. Εάν έπρεπε να απαντήσεις, με ένα περίστροφο στον κρόταφο, μονάχα έναν δίσκο, ποιος θα ήταν αυτός;

          • δεν ξέρω. μαζεύω απαντήσεις για να κάτσω να ακούσω σοβαρά beatles. Εκτός από το White Album δεν έχω ακούσει κανένα αλμπουμ τους εμπεριστατωμένα. Μάλλον πρέπει να το βάλουμε εδώ σε ένα poll: Ποιος ειναι ο καλυτερος δισκος των Beatles για εσένα, φίλε αναγνώστη;

  1. Ναι ναι να βαλουμε ενα τετοιο poll. Και θεμα «γινεται να θεωρεις ενα αλμπουμ το καλυτερο των Σκαθαριων (White Album) αλλά ένα αλλο το καλυτερο ισως ever (Αbbey Road)»?

    • εγώ λέω γίνεται να θεωρεις ενα αλμπουμ το καλυτερο των σκαθαριων κι ενα αλλο καλύτερο εβερ, γιατι αυτο που θεωρεις το καλυτερο προφανως το θεωρεις για προσωπικους λογους

  2. απο τα 13 αλμπουμ (προσθέτω και το Yellow Submarine) τα 9-10 θα μπορούσαν να είναι κορυφαία…θες να είσαι αντικειμενικός και να αφαιρέσεις μερικά απο την λίστα των καλύτερων δίσκων και λες…
    «οκ, τα πρώτα ίσως να είναι μόνο τα «σ’αγαπαω κορίτσι μου» κλπ, και μετά σου ξανάρχεται το Please, Please me και λες οχι απλα δεν γίνεται να έχεις ένα δίσκο των Beatles ως καλύτερο…
    Ταπεινή άποψη ενός Μπιτλόβιου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s