Ενός Fargo μύρια (Fargo) έπονται

Παρακολουθήσαμε το Fargo, μια νέα εκδοχή της κλασικής ταινίας των αδερφών Κοέν που πλέον είναι μια εξαιρετική περίπτωση αν δεν ξέρετε ποια πρέπει να είναι η επόμενη σειρά που θα δείτε.

Δεν υπάρχουν spoiler.

Ο σωστός ο σειράκιας, ο συνειδητοποιημένος, αυτός που παρακολουθεί παράλληλα καμιά δεκαριά σειρές και μαζί κάτι ξεχασμένα επεισόδια απ’ τα παλιά τα χρόνια, αυτός που ξέρει ότι δύσκολα θα βρει στον έξω κόσμο κάτι πολύ διασκεδαστικότερο από ό,τι υπάρχει στο λάπτοπ του, αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, ξέρει πολύ καλά, από τις πρώτες μέρες του 2014, ότι έρχεται μια καλή χρονιά. Μισοκλείνει τα μάτια του ικανοποιημένος και χαϊδεύει το πιγούνι του απολαμβάνοντας όλο του το είναι. Έχει, βλέπετε, ένα καινούριο παιχνίδι. Το λένε True Detective. Το βλέπει και φτιάχνει θεωρίες για τον Κίτρινο Βασιλιά. Παράλληλα ξεκινάει ο δεύτερος κύκλος από το House of Cards, ο οποίος αποδεικνύεται θαυμάσιος. Και μετά ξεκινάει ο δεύτερος κύκλος του Americans. Και έπειτα από δυο χρόνια ξαναρχίζει το Louie ενώ το Mad Men μπαίνει στην τελευταία του σεζόν. Και φυσικά βλέπει Game of Thrones και μαθαίνει την μυθολογία του Westeros σε έναν τέταρτο κύκλο που είναι καλύτερος από όσο θα μπορούσε να φανταστεί. Και πολλά ακόμα, μικρά ή μεγάλα, τα οποία αν αναφέρω τώρα θα ξεχάσω το ζητούμενο, το οποίο είναι ότι εκεί που όλα έμοιαζαν τακτοποιημένα και ο εν λόγω σειράκιας ένιωθε χορτασμένος και είναι έτοιμος να δει και λίγο Μουντιάλ ή έστω να κάνει λίγες διακοπές, οι Θεοί τις τηλεόρασης αποφάσισαν να στείλουν στη γη το Fargo.

Μια πρώτη διευκρίνιση: Το Fargo δεν είναι το Fargo αλλά είναι περίπου το Fargo και ανεξάρτητα από το αν είναι καλύτερο ή χειρότερο από το Fargo, είναι σίγουρα αντάξιο του Fargo. Εντάξει; Πάμε από την αρχή: το 1996 οι αδερφοί Κοέν, ήδη γνωστοί για την αιχμηρή τους ματιά από τις ταινίες Blood Simple, Miller’s Crossing ή Barton Fink και δυο χρόνια πριν χαρίσουν στην ανθρωπότητα τον Μεγάλο Λεμπόφσκι, γράφουν και σκηνοθετούν το Fargo, μια ταινία πολύ ψηλά στη λίστα των μεγάλων ταινιών της δεκαετίας του ’90 και ίσως την καλύτερη όλων των εποχών στην κατηγορία «μαύρη αστυνομική κωμωδία», αν και αυτό σηκώνει άπειρη συζήτηση και ίσως δεν θα έπρεπε να το έχω γράψει. Για την ιστορία πάντως η ταινία κέρδισε δυο Όσκαρ, ένα για το σενάριο των αδερφών Κοέν κι ένα πρώτου γυναικείου για την θρυλική εγκυμονούσα Φράνσις ΜακΝτόρμαντ.

Έπειτα από 18 χρόνια –φέτος– οι αδερφοί Κοέν σε ρόλο παραγωγών συνεργάζονται με το δίκτυο FX, τον δημιουργό Νόα Χόλεϊ και, είπαμε, τους Θεούς της τηλεόρασης, και έφτιαξαν ένα καινούριο Fargo σε μια σειρά 10 επεισοδίων (ο κύκλος είναι αυτοτελής, ωστόσο θα υπάρξει και Fargo 2 με άλλη ιστορία και άλλους ήρωες, όπως δηλαδή θα συμβεί και με το True Detective, στην καθόλου νέα αλλά τελευταία δημοφιλή μόδα της αμερικανικής τηλεόρασης που είναι γνωστή ως anthology). Αν κάποιος αποφασίσει ότι δεν αγαπάει τον εαυτό του και ότι δεν θα δει το Fargo επειδή είχε δει το Fargo, να πούμε ότι η σειρά έχει κρατήσει απλώς την αύρα της ταινίας, την λογική της πλοκής της, το μαύρο χιούμορ και μερικές αντιστοιχίες αλλά σίγουρα δεν είναι το ίδιο πράγμα. Είναι σαν να βλέπεις την ταινία σε παραμόρφωση. Αυτό που χρειάζεται να ξέρει κάποιος που δεν έχει δει την ταινία είναι ότι πρόκειται για την ιστορία μιας σειράς εγκλημάτων (ηθελημένων και μη) σε μια μπλεγμένη κατάσταση που αναστατώνει την τοπική αστυνομία.

Η γεωγραφική έδρα της πλοκής, όπου συμβαίνουν τα περισσότερα (αλλά όχι όλα), είναι μια κωμόπολη (κοντά στην πόλη Φάργκο) στην πολιτεία της Μινεσότα ονόματι Μπεμίτζι. Η μοναδική περίπτωση να έχετε ξανακούσει αυτήν την κακόηχη λέξη είναι αν για κάποιο περίεργο λόγο θυμάστε το επεισόδιο Little Minnesota από το How I Met Your Mother, όταν η Ρόμπιν, για λόγους που δεν χρειάζεται να μας απασχολήσουν εδώ, ισχυρίζεται ότι κατάγεται απ’ την εν λόγω περιοχή, μερικά χιλιόμετρα από τα Καναδικά σύνορα. Για να έχετε κάτι στο μυαλό σας, το Μπεμίτζι είναι ένας πληκτικός τόπος που τον χειμώνα το θερμόμετρο «παγώνει» μέχρι και 50 βαθμούς κάτω από το μηδέν, γεμάτο επαρχιώτες αμερικάνους με αστεία προφορά που δεν κατάφεραν ποτέ να κάνουν καριέρα στο χόκεϊ ή που τέλος πάντων ξέμειναν εκεί από κάποιο κακό παιχνίδι της μοίρας. Είναι ένα μέρος όπου το να είσαι ο εαυτός σου είναι μάλλον ό,τι χειρότερο μπορεί να σου συμβεί και για αυτό οι βασικοί χαρακτήρες της σειράς, αυτοί που κινούν τα νήματα, κάνουν ακριβώς αυτό: ξεπερνούν τα όριά τους. Όλο το παιχνίδι παίζεται σε μια ζώνη χωρίς ισορροπία και όλοι διεκδικούν ένα μέρος αλήθειας από την φράση-μότο της σειράς, όπως αναγράφεται στην αφίσα στο υπόγειο του Νάιγκαρντ:

What if everybody is wrong and you are right.

Το ηθικό δίδαγμα, βέβαια, είναι ότι όλοι έχουν άδικο και κανένας δίκιο. Ή έστω σχεδόν κανένας. Ή, τελικά, ακόμα κι αν κάποιος έχει δίκιο, αυτό είναι εντελώς μάταιο.

Ο Λέστερ Νάιγκαρντ, λοιπόν, όπως τον ερμηνεύει ο Μάρτιν Φρίμαν (ο Τζον Γουότσον για τους σερλοκοχτυπημένους), είναι ο αντίστοιχος Τζέρι Λούντεγκαρντ (Γουίλιαμ Χ. Μέισι) της ταινίας, ένας κακόμοιρος ανθρωπάκος (ασφαλιστής σε ένα θλιβερό γραφείο) που τα βάζει με το σύμπαν ολόκληρο, θέλοντας και μη, ψάχνοντας για μια ηλιαχτίδα ευτυχίας στο χιονισμένο τοπίο. Στην αρχή νιώθεις μια συμπάθεια λόγω της ατέλειωτης μιζέριας του, στην πορεία όμως γίνεται τόσο σπαστικός που τον σιχαίνεσαι. Προβάλλοντας διαρκώς αυτό το «τώρα θα δείτε που με πειράζατε στο σχολείο», δημιουργείται στον θεατή μια αποστροφή. Όλους μας πειράζανε στο σχολείο, δεν κάναμε έτσι. Η σειρά δεν έχει φυσικά ούτε Μπουσέμι ούτε Στορμάερ αλλά έχει έναν φανταστικό Μπίλι Μπομπ Θόρτον. Με όλο το κούλνες και τον κυνισμό της γης, ένας μοναχικός και διεστραμμένος δολοφόνος – ο καλύτερος κακός της χρονιάς, σωστά; Αγαπημένη στιγμή είναι μια από τις πρώτες σκηνές που τον παρακολουθούμε, στο πρώτο επεισόδιο, όταν τον σταματάει ένας αστυνομικός για άδεια-δίπλωμα, για να καταλάβει πολύ σύντομα ότι ΔΕΝ ΖΗΤΑΜΕ ΑΔΕΙΑ-ΔΙΠΛΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΙΛΙ ΜΠΟΜΠ ΘΟΡΤΟΝ. Γιατί όταν ανοίξει το παράθυρο θα πει αυτό:

Και μετά θα πει αυτό:

Για την ιστορία αυτός ο αστυνομικός, ο όφισερ Γκρίμλι (που είναι ο γιος του Τομ Χανκς και είναι ίδιος με τον Τομ Χανκς) εξελίσσεται σε βασικό πιόνι της πλοκής και μαζί με την παχουλή και καπάτσα μπατσίνα Μόλι Σόλβερσον (καλή η Άλισον Τόλμαν αλλά χωρίς να φτάνει στο επίπεδο της ΜακΝτόρμαντ – βλέπε φωτογραφία πιο πάνω) είναι οι «καλοί» της υπόθεσης που προσπαθούν να βγάλουν μια άκρη από το μακελειό.

Συνολικά ο βαθμός που παίρνει το Fargo είναι πολύ υψηλός. Είναι μια από τις καλύτερες σειρές της χρονιάς και μια από τις πιο ενδιαφέρουσες των τελευταίων ετών. Σε μερικά επεισόδια αγγίζει το άριστο. Αλλά επειδή είμαι και λίγο ξινός δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι υπήρχε μια σημαντική κοιλιά κάπου στο μέση (και προς το τέλος), κάτι που σημαίνει ότι θα μπορούσαν να έχουν κοπεί μερικά επεισόδια. Επίσης το φινάλε ήταν απλώς ικανοποιητικό και όχι κάτι παραπάνω ενώ έμειναν χωρίς κανέναν λόγο διάφορα (όχι καθοριστικά πάντως) αναπάντητα ερωτήματα. Όταν μια σειρά δεν είναι το Sopranos οφείλει να μην αφήνει ερωτήματα (εκτός αν κοπεί απότομα). Η ποσότητα αξιόλογων τηλεοπτικών παραγωγών μας επιτρέπει να γινόμαστε απαιτητικοί. Μια σειρά όπως το Fargo, μια σειρά δηλαδή που, είπαμε, ήταν τόσο υψηλού επιπέδου, δεν νομίζω ότι επιτρέπεται να κάνει τσαπατσουλιές. Γκρίνια τέλος. Fargo 2 σε περιμένουμε (την μακρινή άνοιξη του 2015).

ΥΓ: στους τίτλους αρχής (όπως και στους τίτλος αρχής της ταινίας) αναφέρεται αυτό:

This is a true story. The events depicted took place in Minnesota in 2006. At the request of the survivors, the names have been changed. Out of respect for the dead, the rest has been told exactly as it occurred.

Όποιος είναι περίεργος ας διαβάσει εδώ.

Advertisements

10 thoughts on “Ενός Fargo μύρια (Fargo) έπονται

  1. Πειστικότατο το κείμενο. Αρκετά πειστικό δηλαδή για να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία στο Fargo που το άφησα -χωρίς συγκεκριμένο λόγο- στο πρώτο επεισόδιο.

    Πως το έπαθες και δεν μας είπες πάλι ότι είναι καλύτερο από το True Detective; Ή μάλλον πιο συγκεκριμένα: είναι καλύτερο από το True Detective;

    • Αυτό το είχα πει πάνω στον ενθουσιασμό μου μετά το πρώτο επεισόδιο του Fargo, το οποίο νομίζω ότι είναι από τα καλύτερα πρώτα επεισόδια που έχω δει (τεράστια συζήτηση). Οπότε, αν εσένα δεν σου άρεσε, δεν ξέρω αν θα σου αρέσει και στη συνέχεια. Σε αυτό το ίδιο μοτίβο κινείται δηλαδή, δεν αλλάζει κάτι πέρα από το ότι προχωράει η πλοκή.

      Οσο για την προβοκατόρικη ερώτηση αν είναι καλύτερο από το True Detective έχω να πω ότι στο σύνολό του μάλλον δεν είναι, σε μια ποιοτική ζυγαριά είναι κάτι γραμμάρια πιο ελαφρύ. Λίγα γραμμάρια όμως. Τόσο λίγα που σε άλλο ζευγάρι μάτια ίσως να φαίνεται πράγματι καλύτερο.

      • κατάφερες και χόρεψες σαν χέλι ανάμεσα στις εμπρηστικές απορίες μου jimmy glass, σε παραδέχομαι, σου δίνω τον πρώτο πόντο της σεζόν. γιου γοον δε μπατλ μπατ γιου γοον-τ γουιν δε γουορ -που λένε και οι Εγγλέζοι.

        Θα κάτσω να δω και κάνα δυο επεισόδιο ακόμα για να πειστώ για το θέμα «ζυγαριά». Να τονίσω δε πως το True Detective, στα πρώτα πέντε επεισόδιο του είναι από τις πέντε καλύτερες σειρές όλων των εποχών, στα τρία του τελευταία όμως από τις πέντε μεγαλύτερες απογοητεύσεις όλων των εποχών.

        Αλλιώς θα το γαμούσε το Fargo σου στην χειρότερή του μέρα το True Detective, ναι, αυτό θα έκανε (δεν άντεξα εκδηλώθηκα)

  2. Και εγω στο πρωτο επεισοδιο σταματησα ειναι αληθεια. Ειπα να το ξαναδοκιμασω γιατι η ταινια μου αρεσε αλλα αν ηταν το καλυτερο επεισοδιο δεν ξερω…οσο για το αν ειναι καλυτερο απ το αλλο δηλωνω αγνοια. Οταν(αν) τα δω θα επανερθω.

    • Γεια σου Ελενα, ναι, το καταλαβαίνω, δεν είναι σειρά που αρέσει σε όλους, είναι από αυτές που πρέπει να σου κάνουν κλικ. Στα δικά μου μάτια αυτό το κλικ έγινε πολύ εύκολα και έγινε αμέσως. Δεν ξέρω αν προτείνω να το συνεχίσεις, αξίζει νομίζω αλλά εντάξει κιόλας, υπάρχουν χίλια δυο πράγματα εκεί έξω. Ξέρεις εσύ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s