Το μυστικό του Μορντεχάι Κεφ. 1ο

Μία αστυνομική νουβέλα σε συνέχειες, μια ιστορία καταβύθισης στα άδυτα της Θεσσαλονίκης του 1950. Εκείνης της πόλης που γρήγορα ξέχασε τους νεκρούς της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εδώ: η ιστορία ξεκινάει με έναν φόνο.

leukos purgos 1950

Μερικές φορές, τα πιο ταπεινά σπιτάκια κρύβουν τις πιο σπουδαίες ιστορίες. Στη δίπατη μονοκατοικία της κυρίας Μαρίκας, στην οδό Πλικίνθου, για παράδειγμα, την τόσο κακοχτισμένη και φτωχική, διαπράχτηκε, τον Σεπτέμβριο του 1950, ένας φόνος που τάραξε – έστω και για λίγο – την καλή κοινωνία της Θεσσαλονίκης και που θύμισε σε όλους τους κατοίκους της πόλης, πλούσιους και φτωχούς, πράγματα που θα προτιμούσαν να έχουν θαφτεί για πάντα κάτω από το πέπλο της λήθης.

Στο σπίτι ζούσαν η κυρία Μαρίκα – στον κάτω όροφο – και ο νοικάρης της, ο Μορντεχάι Μεναχέμ, στον πάνω. Ο Μορντεχάι ήταν ένας εμφανίσιμος Εβραίος της Θεσσαλονίκης, πρόσφατα επαναπατρισμένος, μετά το πέρας του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου, που περνούσε μοναχικά τη ζωή του, βγαίνοντας σπάνια και δεχόμενος ελάχιστες επισκέψεις και από συγκεκριμένους μόνον ανθρώπους. Δεν είχε ανοιχτεί ποτέ στην σπιτονοικοκυρά του ή σε οποιονδήποτε άλλον από τη γειτονιά, κι όμως όλοι εκεί γύρω – ειδικά η κυρία Μαρίκα – είχαν βγάλει τα συμπεράσματά τους. Ειδικά η σπιτονοικοκυρά του Μορντεχάι – μια μάλλον μεγαλόσωμη γυναίκα, που είχε χηρέψει πολύ νέα κι είχε έκτοτε στρέψει όλη της τη στοργή προς τα γατιά της, κι όλη την περιέργειά της προς τους νοικάρηδες της – πίστευε πως γνώριζε ακριβώς τι συνέβαινε στο διαμέρισμα του νοικάρη της, τους παράξενους βραδινούς επισκέπτες και τις ανόσιες ολονυχτίες. Δεν την ένοιαζε, όμως, αρκεί που πλήρωνε το νοίκι του στην ώρα του. Τον έκτο μήνα της συγκατοίκησής τους, ωστόσο, ο Μορντεχάι όχι μόνο καθυστέρησε το νοίκι, αλλά έκανε και τρεις μέρες να βγει από το σπίτι του.

Η κυρία Μαρίκα δίσταζε να ανέβει τη σπειροειδή σκάλα που οδηγούσε στην πόρτα του Μορντεχάι προκειμένου να δει τι ακριβώς του είχε συμβεί, αλλά, τελικά, γύρω στις εννιά το πρωί εκείνης τη Δευτέρας –τελευταία φορά τον είχε δει Παρασκευή –, όταν εμφανίστηκε στο κατώφλι της εκείνος ο κακομοίρης κλητήρας από το γραφείο όπου εργαζόταν ο νοικάρης της, γυρεύοντας να δει γιατί ο Μορντεχάι – ο Μύρωνας, όπως τον φωνάζανε όλοι, προκειμένου να ξεχάσουν πως ήταν ένας από τους ξεριζωμένους Εβραίους της πόλης – δεν είχε εμφανιστεί στη δουλειά, η κυρία Μαρίκα αναγκάστηκε να ανέβει τη σιδερένια σκάλα, παίρνοντας μαζί της τον λιανό κλητήρα, που έμοιαζε σαν να μην είχε φάει καμιά εβδομάδα, και χτύπησε την πόρτα του Εβραίου νοικάρη της. Καμιά απάντηση. Ακόμα κι αν είχε ακούσει το χτύπημα, ο Μορντεχάι δεν είχε μπει στον κόπο να ανοίξει. Η κυρία Μαρίκα ξαναχτύπησε κι όταν είδε πως κι αυτή η καινούρια διερεύνηση δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα, ψιθύρισε μια κατάρα και έπειτα κατέβηκε ξανά τη σκάλα, παραμερίζοντας τον κλητήρα, που της φάνηκε εκείνη τη στιγμή ιδιαίτερα αντιπαθητικός, και επέστρεψε με το δεύτερο κλειδί στο χέρι της. Ξεκλείδωσε με νεύρο την πόρτα και μπήκε μέσα.

Στο διαμέρισμα επικρατούσε ησυχία, μια ησυχία δυσοίωνη, όμως. Τα παντζούρια ήταν κλειστά και το μέρος βυθισμένο στο σκοτάδι. Η κυρία Μαρίκα άφησε την εξώπορτα ανοιχτή και προχώρησε προσεκτικά προς τα μέσα. Ήξερε ακριβώς που βρισκόταν το παράθυρο του σαλονιού. Πήγε ως εκεί με μικρά βήματα και το άνοιξε. Το φως που ξεχύθηκε μέσα δεν αποκάλυψε τίποτα το ανησυχητικό. Το σαλονάκι ήταν ταχτοποιημένο και ταπεινό όπως πάντα. Η κυρία Μαρίκα καταλάβαινε πλέον πως αν είχε συμβεί κάτι κακό, θα είχε συμβεί στα ενδότερα του μικρού διαμερίσματος. Προς στιγμή σκέφτηκε να στείλει τον κλητήρα προς το υπνοδωμάτιο, αλλά μια μόνο ματιά στο κακοφτιαγμένο πρόσωπο του ανθρωπάκου την έπεισε πως δεν ήταν ικανός να φέρει σε πέρας ούτε καν αυτή την αποστολή, την τόσο απλή αλλά συνάμα τόσο δύσκολη.

Προχώρησε μόνη της. Μπαίνοντας στο υπνοδωμάτιο, δεν χρειάστηκε να ανοίξει ούτε παντζούρι ούτε τίποτα, προκειμένου να λάμψει η αλήθεια. Αυτή η απαίσια μυρωδιά, που θα τη θυμόταν για όλη την υπόλοιπη ζωή της, της αρκούσε για να καταλάβει. Κάποιος εκεί μέσα – δεν ήξερε ακόμα ποιος – κειτόταν νεκρός.

Δεν έκατσε στιγμή παραπάνω. Έτρεξε στο σαλόνι και άρπαξε τον κλητήρα από τα μπράτσα.

-Τρέχα, του έκανε. Τρέχα να φωνάξεις τον γιατρό. Πάει… πάει το παλικάρι.

Ο κλητήρας έμεινε για μια μόνο στιγμή στη θέση του, να κοιτά συγκλονισμένος την άγνωστη μέχρι πριν από λίγο γυναίκα κι έπειτα, σαν να τον είχε χτυπήσει ρεύμα, τινάχτηκε προς την πόρτα κι έτρεξε στον δρόμο για να φέρει βοήθεια. Μέχρι να επιστρέψει μαζί με τον φοιτητή ιατρικής που έμενε λίγο πιο κάτω, η κυρία Μαρίκα είχε βρει το θάρρος να ξαναπάει στο υπνοδωμάτιο και να ανοίξει το παντζούρι. Αυτός που αντίκρυσε να κείτεται νεκρός στο πάτωμα ήταν όντως ο νοικάρης της, ο Μορντεχάι Μεναχέμ.


H νουβέλα είναι δημιούργημα του συγγραφέα Ηλία Νίσαρη. Για περισσότερο συγγραφέα Νίσαρη πατήστε εδώ.

Advertisements

6 thoughts on “Το μυστικό του Μορντεχάι Κεφ. 1ο

  1. Ενδιαφερει τους Θεσσαλονικεις , ιδιως αυτους που διαβαζουν λογοτεχνια και οχι μονον.

    jimmydelmonico / Ιουλίου 7, 2014
    Μία αστυνομική νουβέλα σε συνέχειες, μια ιστορία καταβύθισης στα άδυτα της Θεσσαλονίκης του 1950. Εκείνης της πόλης που γρήγορα ξέχασε τους νεκρούς της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εδώ: η ιστορία ξεκινάει με έναν φόνο.

    http://taneatoubelgiou.gr/2014/07/07/to-mustiko-tou-mordechai-kef-1o/

    http://panosz.wordpress.com/2014/07/31/orea-35/#comment-239264

  2. «Ενδιαφερει τους Θεσσαλονικεις , ιδιως αυτους που διαβαζουν λογοτεχνια και οχι μονον.

    jimmydelmonico / Ιουλίου 7, 2014
    Μία αστυνομική νουβέλα σε συνέχειες, μια ιστορία καταβύθισης στα άδυτα της Θεσσαλονίκης του 1950. Εκείνης της πόλης που γρήγορα ξέχασε τους νεκρούς της μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εδώ: η ιστορία ξεκινάει με έναν φόνο.

    http://taneatoubelgiou.gr/2014/07/07/to-mustiko-tou-mordechai-kef-1o/»

    http://panosz.wordpress.com/2014/07/31/orea-35/#comment-239264

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s