Αστυνομική λογοτεχνία

Μια αστυνομική διαταγή που αγγίζει τα όρια της αστυνομικής λογοτεχνίας και αποτελεί –το δίχως άλλο– ένα από τα λαμπρά μνημεία της εγχώριας κατασταλτικής μας παραδόσεως.

8m

Μια φορά κι έναν καιρό, πίσω στο μακρινό έτος του 1907, ένας πολύ τυπικός προστάτης της δημοσίας τάξεως, ο υπενωμοτάρχης Νικόλαος Παπακωνσταντίνου, τοποθετείται υπεύθυνος στο αστυνομικό τμήμα του χωριού της Ματαράγκας. Κατόπιν προσωπικής διερεύνησης, διαπιστώνει ιδίοις όμμασι την ολωσδιόλου έκνομη κατάσταση που επικρατεί, και γίνεται έξαλλος. Μα τι σόι τόπος είν’ τούτος; Τι σόι κουμάσια είν’ οι κάτοικοί του; Εκνευρισμένος, ο –τυπικός σε βαθμό παραφροσύνης– υπενωμοτάρχης, επιστρατεύει τα ανορθόγραφα κουτσοελληνικά του και συντάσσει την φοβερή και τρομερή αστυνομική διαταγή του. Είναι κάθετος: όσοι δεν την εφαρμόσουν…

eggrafo1

Και στο σημείο αυτό, ο υπενωμοτάρχης Παπακωνσταντίνου, αφού προειδοποίησε με πάσα αυστηρότητα δίποδα και τετράποδα, θα ολοκληρώσει τη σουρεαλιστική του διαταγή, προσθέτοντας με διάθεση γνήσιας αυτοκριτικής:

eggrafo2

nofart

Απαγορεύεται το ανεμίζειν

 

Advertisements

12 thoughts on “Αστυνομική λογοτεχνία

  1. Εντάξι ζηλεύ τιν ουρθουγραφία δεν υπάρχ’ !! χαχααχ
    Μι άρησε του 8 τρώτ’ πίντι και δεν ξέρτε τι φτιάχντ’ !!
    Κάντε και κάτ’ σουστό!!

  2. Αριστούργημα. Ο κύριος υπενωμοτάρχης βέβαια είναι αδικαιολόγητος, συγκρινόμενος με τον υπαστυνόμο του Κιλκίς Ιωάννη Πετράκη, ο οποίος στις 7 Απριλίου 1923, ανέφερε εγγράφως στο τοπικό αστυνομικό τμήμα τα εξής απολαυστικά: «Λαμπυριζούσης και σελαγιζούσης της σελήνης παρά λίμνην της Δοϊράνης, εωράκαμεν τούς ληστάς. Κράζων δε “σταθήτε ρε πούστηδες, γαμώ το σταυρό σας” και απαντησάντων “κλάστε μας τ’ αρχίδια”, απέδρασαν».

  3. Καταπληκτικό!
    Άσε που λέει και μεγάλες αλήθειες ο Υπονονωμοτάρχης, καθότι συχνά ο γάηδαρος δεν είναι ο όνος και εξίσου συχνά το κεφάλη δεν έχη μιαλό αλά κολοκιθόσπορο.

  4. Καταπληκτικό εύρημα! Ομολογώ, πάντως, πως πέραν από το κωμικοτραγικό του πράγματος, ένιωσa μια κάποιαν συγκίνηση για τον χωροφύλακα της εποχής. Δηλαδή σκεφτείτε, για να κάτσει μπάτσος να συντάξει τέτοιο πράγμα, φανταστείτε τι τραβούσε σε κείνο το διαολοχώρι του κερατά.

    υγ: δεν κατάφερα να το βρω online, αλλά υπάρχει μια ιστορία που πάντα μου έλεγε ο πατέρας μου σχετικά με τον ποιητή Βάρναλη. Xωροφύλαξ της εποχής, κάνοντας γραπτή αναφορά για το εν λόγω πρόσωπο τον ανέφερε χαρακτηριστικά ως «ζώον κουφόν και βουλγαρικόν» -για ευνόητους λόγους της εποχής που ως «Βουλγαροι» χλευάζονταν οι κομμουνισταί και όχι οι Παοκτζήδες. Αθάνατη ελληνική αστυνομία ανά τις δεκαετίες.

  5. Εμένα δε μου αρέσει που οι γυναίκες (όχι όμως και οι άνθρωποι) δεν μπορούν να go commando και πρέπει να τις βρακώσουν άπαξ και διά παντός…

    • Το χειρότερο είναι που πρέπει να τις βρακώσουν και όχι αυτές να βρακωθούν. Οι άνθρωποι είχαν πολλές υποχρεώσεις σ’ αυτό το χωριό: να δένουν τα σκυλιά, να μαζεύουν τα σκατά της αγελάδας, να βρακώνουν τις γυναίκες… Παλιοζωή!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s