Σύντομες γνωριμίες: Ο ΕΑΜίτης των Ιλισίων

Συνάντησα τη ζωντανή ιστορία, ενώ τελούσα χρέη γραμματέα στις εκλογές, κι αυτή μου μίλησε, μου έσφιξε το χέρι και με συμπάθησε.

 eam_thumb

Ήταν Ψηλός, πολύ ψηλός. Μεγάλος, πολύ μεγάλος. Αδύνατος, πολύ αδύνατος. Τόσο αδύνατος που για λίγο σκέφτηκα ότι κάποιος συγκέντρωσε ένα μάτσο κόκαλα και τους φόρεσε ρούχα. Από ενδυματολογικής άποψης τώρα φορούσε: κουστούμι πουκάμισο και από πάνω πουλόβερ, φυσικά γραβάτα κι ένα καπελάκι τύπου μπερέ, κάπως στυλ 40s. Μαλλιά δεν είχε, άντε να μέτραγε κανείς πάνω στο γεμάτο μοβ φλέβες κεφάλι του, δέκα τρίχες. Τα μάτια του ήταν γαλάζια και τα βλέφαρα του πάντα μισάνοιχτα χωρίς ούτε μια βλεφαρίδα όρθια. Όταν μπήκε, πήγε και πήρε μια καρέκλα, την οποία έβαλε με άνεση μπροστά στο θρανίο που καταγράφαμε ονόματα και αριθμούς εμείς, οι γραμματείς και οι φαρισαίοι. Τον κοιτούσα από τη στιγμή που μπήκε στην αίθουσα με το στόμα μου έτοιμο να χάψει μύγες, κι αυτός το αντιλήφθηκε. Κάθισε λοιπόν στην καρέκλα κι άρχισε να μας κάνει χιουμοράκι, ζήτησε καφέ γιατί έμαθε λέει πως σερβίραμε ωραίο, κι όταν κάποια στιγμή αποφάσισε να μου δώσει τα στοιχεία του για να ρίξει κι αυτός την ψήφο του, έβγαλε ένα χιλιοτσαλακωμένο και κολλημένο γαλάζιο καρτελάκι. Το πήρα, το κοίταξα και διάβασα: Κάρτα μέλους Αντίστασης. «Αυτό κάνει;», με ρώτησε. Εγώ κοιτούσα την κάρτα μέλους με στόμα που πλέον έχαφτε όχι μύγες, αλλά ελέφαντες, αυτός –φαντάζομαι- έσπαγε πλάκα με μένα, και μετά από λίγο έβγαλε και μια ολοκαίνουρια αστυνομική ταυτότητα την οποία παρέθεσε στο γνωστό θρανίο. Προσπαθήσαμε να τον βρούμε μιας και δεν ψήφιζε εντέλει στο δικό μας τμήμα, και το σύστημα μετά από ένα εκατομμύριο αποτυχημένες προσπάθειες, τελικά τον εντόπισε. Από κει και πέρα τα πράγματα κύλησαν ως εξής:

Ο γηραιός ΕΑΜιτης: άρχισε να μας λέει για τη δύσκολη ζωή του, για τον πόλεμο, για τα αδερφό του που τον σκότωσαν, για τον άλλον αδερφό του που βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα, για την δραστηριότητα του στον νομικό κλάδο, για την καταγωγή του.

 Εγώ: δεν ξεκόλλαγα τα μάτια μου από πάνω του, βούρκωνα-ξεβούρκωνα, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσα να συγκρατήσω όσες περισσότερες πληροφορίες μπορούσα.

Η διπλανή μου: έτρωγε ιταλική τορτίγιας και προσπαθούσε να με πείσει να του πάρω συνέντευξη.

 Ο δικαστικός αντιπρόσωπος: είχε πιάσει ψιλή κουβέντα με τον ΕΑΜιτη, για τον δικαστικό κλάδο, τους κοινούς γνωστούς τους και την καταγωγή τους.

Ο αντιπρόσωπος του ΚΚΕ: έψαχνε να βρει τρόπο να τον στείλουμε να ψηφίσει στο εκλογικό του κέντρο.

Κάποια στιγμή οι προσπάθειες του φίλου μας του ΚΚΕ βρήκαν ανταπόκριση, κι έτσι ο ΕΑΜίτης των Ιλισίων, μας αποχαιρέτησε. Μου είπε ότι το όνομα μου είναι ένδοξο, μας έσφιξε το χέρι, μας είπε να μην καπνίζουμε και μετά μας ρώτησε αν καπνίζουμε, μας ευχήθηκε να ‘μαστε καλά, και έφυγε να πάει να ψηφίσει .

Advertisements

8 thoughts on “Σύντομες γνωριμίες: Ο ΕΑΜίτης των Ιλισίων

  1. Πολύ ενδιαφέρον κείμενο. Αλλά ρε Sonya, δεν μπορώ να μη σε ρωτήσω. Όταν λες ότι σου είπε ότι το όνομά σου είναι ένδοξο, το μυαλό μου φτιάχνει σενάριο πως του συστήθηκες με το ΝΤΒ ψευδώνυμο και πιάσατε κουβέντα για τον Ντοστογιέφσκι…

    • Δεν του είπα το πραγματικό μου το Σόνυα, το καλλιτεχνικό μου του είπα. Και δυστυχώς δεν μιλήσαμε για τον ντοστό. Η αλήθεια είναι πως ούτε εγώ πολυκάταλαβα γιατί είναι ένδοξο, μου είπε μια δυο ατάκες πάντως σχετικές..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s