Με τσεκούρια και σπαθιά, με τους Vikings αγκαλιά

Η αλήθεια να λέγεται: το επικό σινεμά μας μεγάλωσε, μας ταχτάρισε στα γόνατά του, μας έκανε άντρες. Έτσι, τώρα, πολλοί εξ ημών ψάχνουμε εναγωνίως σκηνές με μάχες, σπαθιά, ασπίδες και θαλασσινά ταξίδια. Ε, ναι, η σειρά Vikings (2013) είναι ένα όμορφο τριπάκι στο rave party που ονομάζεται ιστορικά ενημερωμένο οπτικοακουστικό θέαμα.

Official-Vikings-Sneak-Peek1080p_H.264-AAC.mp4_000017308Ανάμεσα στο σημαντικότερο πράγμα του κόσμου, το The Sopranos δηλαδή, και στο διασκεδαστικότερο πράγμα του κόσμου, το Game of Thrones με άλλα λόγια, κανείς είναι αναγκασμένος –εκτός από το να δουλεύει, να παλεύει με προβλήματα, να έχει κατάθλιψη, να προσπαθεί να κρατηθεί ζωντανός και να πίνει- να καλύψει το ενδιάμεσο κενό και με κάποια άλλη σειρά. Δεν είμαι ο μεγαλύτερος σειράκιας του κόσμου, αυτοί είναι μάλλον ο κος Glass και ο Johnny Plunders, αλλά το έχω και εγώ το χούι μου. Έχοντας, λοιπόν, δει χιλιάδες φιλμ με «σανδάλια και σπαθιά», έχοντας λατρέψει ταινίες μέτριες όπως το 13thWarrior, μόνο και μόνο επειδή έδειχναν πολεμισταράδες με μαλλούρες και τσεκούρες, ήταν λογικό να κολλήσω και με το Vikings.

Ο παραγωγός της σειράς, ο Michael Hirst, είναι ένας μετρ, μια «μανούλα» για τέτοιου είδους εγχειρήματα. Το παλμαρέ του κοσμούν ήδη άλλα δύο τέτοια επιτυχημένα: η ταινία Elizabeth (1998) και η σειρά The Tudors. Έτσι, και καθώς ο μεσαίωνας μέσω του Game of Thrones είναι πολύ της μοδός τελευταία, το History Channel είπε να γυρίσει μια σειρά μεθαδόνη για όλα τα πρεζάκια εκεί έξω –σαν και του λόγου μου- των δυτικοευρωπαϊκών Dark Ages.

Όχι το Vikings στις δύο πρώτες του σεζόν δεν είναι κάποιο αριστούργημα ίντριγκας όπως το –ναι, το έχω πει ήδη δύο φορές- Game of Thrones, δεν έχει τους εντυπωσιακά ανάγλυφους χαρακτήρες του Rome, όντως κάνεις τις «κοιλίτσες» του, οι ερμηνείες του είναι από μέτριες ως συμπαθητικές –στα «ντεσού» θα έβαζα το βλέμμα του πρωταγωνιστή Travis Fimmel που από ένα σημείο και μετά προσπαθεί να μας πείσει, σφίγγοντας τα μάτια του και μόνο, πως ο χαρακτήρας που υποδύεται τυραννιέται από κάποια υποχθόνια μεγαλοφυΐα-, αλλά αυτό που καταφέρνει, και το καταφέρνει πιστεύω πολύ καλά, είναι να μεταφέρει την ατμόσφαιρα εκείνων των περίεργων και (μάλλον) σκοτεινών αιώνων.

History-Vikings-Season-2-618x400Η σειρά βασίζει το σενάριο της στις σκανδιναβικές saga και πιο συγκεκριμένα σε αυτές που εξιστορούν τα κατορθώματα του ημιιστορικού, μυθικού (;) πολέμαρχου ονόματι Ragnar Logbrok. Εκείνου του φιλόδοξου «πειρατή» που τυράννησε τις ακτές της Βρετανίας και της Γαλλίας κατά τον 9ο αιώνα. Ούσα αρκετά πιστή, από όσα έψαξα διαδικτυακά, τόσο στα βόρεια έπη αλλά και στο κλίμα της εποχής, πετυχαίνει να δώσει μια γοητευτικότατη απεικόνιση των Βίκινγκς. Ιδιαίτερα δε οι σκηνές που καταγράφουν ξεχασμένα έθιμα των αγαπημένων μας ξανθοτρίχιδων βαρβάρων –όπως οι παγανιστικές τελετές μέσα στα παγωμένα δάση, τα σεξουαλικά (ενίοτε αχαλίνωτα) ήθη, οι μεγαλειώδεις κηδείες στα φλεγόμενα πλοία, οι ανθρωποθυσίες ή το φρικιαστικότερο βασανιστήριο όλων των αιώνων γνωστό και ως Blood Eagle- είναι γυρισμένες με μια σαγηνευτική ματιά. Και βέβαια, αλίμονο, εκεί που η διασκέδαση του θεατή πιάνει κόκκινα –αν φυσικά γουστάρει τέτοιες φάσεις- είναι στις σκηνές μάχης: είτε γιατί έχουν μια χολυγουντιανή επικίλα –όχι και πολύ πιστή στην πραγματικότητα η αλήθεια είναι-, είτε γιατί είναι συγκλονιστικά αληθοφανείς. Όπως στη μέση της δεύτερης σεζόν όπου βασικός χαρακτήρας της σειράς, πολεμώντας ημίγυμνος, βρίσκεται trampled under hoof– πέφτει δηλαδή χτυπημένος από τη σπάθα ενός ιππέα στο χώμα. Και τσαλαπατιέται, σαν να’ναι πάνινη κούκλα, από αφηνιασμένα άλογα. Και εσύ ο θεατής πιστεύεις, προς στιγμήν, πως οι οπλές των ζώων μόλις σου τσάκισαν το στέρνο.

Τελικά, χωρίς βέβαια σεναριακά η σειρά να είναι κακή, μάλλον μέτρια τη λες, εκεί που απογειώνεται οπτικά είναι όταν τείνει προς το ντοκιμαντέρ. Όταν δηλαδή η κάμερα ψαχουλεύει τις καθημερινές ή άλλοτε επικές λεπτομέρειες της ζωής των Βίκινγκς. Από τις γυναίκες που υφαίνουν σε όρθιους αργαλειούς, δίπλα στη φωτιά του σπιτιού τους με την αχυρένια σκεπή. Μέχρι τους άντρες τους που θαλασσοπνίγονται στα ντρακάρ τους, αναζητώντας κάποια ακτή, κάποιο απόμερο χριστιανικό μοναστήρι ιδανικό για πλιάτσικο. Τότε είναι που και εγώ νιώθω όπως όταν ήμουν επτά χρονών· και είχε πέσει στα χέρια μου ένα παιδικό ιστορικό βιβλίο με τίτλο –αν θυμάμαι καλά- σκέτο Βίκινγκς. Τότε που ονειρευόμουνα πως πίνω υδρομέλι σε κάποια γιορτή, πως τα ρουθούνια μου γεμίζουν από τη αλμυρή μυρωδιά των φιόρδ, πως κυνηγάω ελάφια μέσα στα δάση, πως ψάχνω μανιτάρια και βρύα για κάποιο μαγικό ζωμό, πως κουρνιάζω κάτω από τις γούνες με την αγαπημένη μου. Γιατί το πρωί θα ζωστώ τα τσεκούρια και τα σπαθιά μου και θα ξεκινήσω για κάποιο άγνωστο θαλασσινό ταξίδι· όπου ουρλιάζοντας το όνομα του Όντιν κόντρα στους ανέμους, θα ταξιδέψω για να βρω άλλα μέρη μυθικά, γεμάτα με χρυσάφι, περιπέτειες και κάθε είδους ηδονές. Και τότε, και μόνο τότε, κατάφερνα να κοιμηθώ στο παιδικό μου κρεβάτι με χαραγμένο ένα γλυκό χαμόγελο στα χείλη μου.

 

Advertisements

13 thoughts on “Με τσεκούρια και σπαθιά, με τους Vikings αγκαλιά

  1. Πολυ ωραιο,αλλα γιατι εχω την αισθηση οτι αν ζουσες τον καιρο των Βικινγκς θα σε κακοποιουσαν ομαδικα και μετα θα σε θυσιαζαν σε καποιον αιμοσταγη θεο? και τι ειναι το blood eagle?

  2. Φανταστικό κείμενο Jorn και φανταστική λεπτομέρεια ότι μικρός ονειρευόσουν να πίνεις υδρομέλι και να κουρνιάζεις κάτω από γούνες.

    Επί της ουσίας, όντας από αυτούς που είδαν 2-3 επεισόδια και μετά βαρέθηκαν, έχω να πω ότι καλό χρυσό το History Channel αλλά αυτό το κλασικό του στιλ με έκανε να μην μπορώ να παρακολουθήσω τη σειρά – δεν ισχύει το ίδιο προφανώς όταν βλέπω ντοκιμαντέρ του History Channel (κάτι που για την ιστορία δεν συμβαίνει και συνέχεια).

    Ωστόσο μπορώ να καταλάβω ότι είναι μια καλή σειρά και μια ενδιαφέρουσα παραγωγή και αν κάποιος έχει τις δικές σου (ιστορικές-τηλεοπτικές-κινηματογραφικές) εμμονές θα το καταχαρεί.

    • Ναι δεν είναι για όλους η σειρά, για fans είναι. Ρίχνει όλο το βάρος της στο ντοκουμενταρίστικο της υπόθεσης και τα υπόλοιπα τα ξεχνάει. Εμένα δε θα με πείραζε και πιο flat να ήταν σεναριακά. Αντίθετα όταν πάει και καλά να το παίξει ίντριγκα θυμίζει το μικρό, και κάπως χαζό αδερφάκι του Got, του Rome και των Βοrgias. Οπότε καλύτερα να ήταν ακόμα πιο ντοκιμαντέρ, ακόμα πιο πολύ θα μου άρεσε.
      Stick to what you know best που λένε και οι Εγγλέζοι.

      υγ: είπα Borgias. Νομίζω πρέπει να δούμε Borgias.

  3. Παράθεμα: Την καλύτερη μπάντα στον κόσμο την έλεγαν Led Zeppelin | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s