Λογοτεχνικά Σφηνάκια #10

Σερβίρουμε μικρά αποσπάσματα από βιβλία που μας άρεσαν για να πάρετε μια γεύση και να σας ανοίξουμε την όρεξη να τα καταναλώσετε ολόκληρα. Θα δοκιμάσετε διαφορετικά ποτά, εγγυόμαστε όμως ότι μπορείτε να τα ανακατέψετε χωρίς δυσάρεστες επιπλοκές.

Lucia Hartini, Spying Lens

Lucia Hartini, Spying Lens

Μητέρα, μονογαμία, ειδύλλιο. Πετάγεται το σιντριβάνι βίαια, από τη μία και μοναδική διέξοδο. Η λατρεία μου, το δικό μου μωρό. Δεν υπάρχει αμφιβολία, οι κακόμοιροι προσύγχρονοι ήταν τρελοί, διεστραμμένοι και δυστυχείς. Ο κόσμος που ζούσαν δεν τους άφηνε να δούνε τα πράγματα ήρεμα, να είναι λογικοί ενάρετοι, ευτυχισμένοι. Μητέρες και εραστές, απαγορεύσεις για τις οποίες δεν είχαν προκαθοριστεί να υπακούουν, πειρασμοί, μοναξιά, αρρώστιες, πόνος, ανασφάλεια, φτώχεια – όλα τους ανάγκαζαν να πρέπει να αισθάνονται δυνατοί.

Άλντους Χάξλεϋ/ Θαυμαστός καινούργιος κόσμος/ Εκδόσεις Κάκτος

Κοντά σου είναι δύσκολο να στοχάζεται κανείς, Ανθρωπάκο. Μπορεί να σκέφτεται για σένα, όχι με σένα. Γιατί καταπνίγεις οποιαδήποτε μεγάλη και πρωτότυπη σκέψη. Σα μάνα λες στο παιδί σου που εξερευνάει τον κόσμο του: «Αυτό δεν είναι για τα παιδιά». Σαν καθηγητής της βιολογίας λες: «Αυτό δεν είναι τίποτε για τους καθώς πρέπει σπουδαστές. Τι, αμφισβητείς τη θεωρία των μικροβίων της ατμόσφαιρας;». Σα δάσκαλος λες: «Τα παιδιά είναι για να τα προσέχεις, είναι για ν’ ακούν κι όχι για να μιλούν».

Βίλχεμ Ράϊχ/ Άκου Ανθρωπάκο/ Εκδόσεις Πύλη

Ένα αγόρι της Δύσης και του ήλιου, τέτοιος ήταν ο Ντήν. Παρ΄’ολο που η θεία μου με προειδοποιούσε για τις ιστορίες που θα ‘ χα μαζί του, άκουγα το κάλεσμα μια καινούριας ζωής, κι έβλεπα έναν καινούριο ορίζοντα, και τα πίστευα όλα αυτά λες και ήμουν ακόμα νέος. Και αν ίσως είχα μερικά βάσανα, κι αν ακόμα, ο Ντήν δεν μ΄ ήθελε πια για σύντροφο και με παράταγε, όπως θα το ΄κάνε αργότερα, ψοφώντας από την πείνα πάνω σε ένα πεζοδρόμιο ή σ’ ένα κρεβάτι νοσοκομείου, γιατί να με νοιάζουν όλ΄αυτά; Ήμουν ένας νέος συγγραφέας και ένιωθα να πετάω. Κάπου μέσα στο δρόμο ήξερα πως θα υπήρχαν κορίτσια, όνειρα, τα πάντα. Κάπου μέσα στο δρόμο, θα μου πρόσφεραν την πέτρα της ζωής.

Τζάκ Κέρουακ/ Στο δρόμο/ Εκδόσεις Πλέθρον

Διαβάστε όλα τα Λογοτεχνικά Σφηνάκια

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s