Dali + Disney = ♥

Το 1945 οι Salvador Dali και Walt Disney αποφασίζουν να ενώσουν δημιουργικά τις δυνάμεις τους. Αλλά η προσπάθειά τους μένει ανολοκλήρωτη. Κι όμως, έπειτα από 58 ολόκληρα χρόνια, η Disney ανασύρει απ’ τα συρτάρια της τα ξεχασμένα σχέδια και τους δίνει κίνηση. Το αποτέλεσμα; Ένα απίστευτων εικόνων animation μικρού μήκους.

Πρόκειται για ένα 6λεπτο animation μικρομηκάκι. Καλλιτεχνικό προϊόν της σύμπραξης του Salvador Dali με τα στούντιο του Walt Disney. Μία σύμπραξη που δεν τελεσφόρησε στον καιρό της (1945-46). Γι’ αυτό και το σουρεαλιστικό αυτό ταινιάκι έμεινε ανολοκλήρωτο, παρά τους 8 μήνες που αφιερώθηκαν απ’ τον Dali στη δημιουργία των εικόνων. Κι έτσι παρέμεινε ημιτελές και ξεχασμένο για 58 ολόκληρα χρόνια. Μέχρι τη στιγμή που η Disney αποφάσισε να κάνει αυτό για το οποίο αγαπήθηκε τόσο πολύ: να βάλει τα σχέδια σε σειρά και να τους δώσει κίνηση.

58 χρόνια μετά λοιπόν.

Σκέφτομαι στο σημείο αυτό εκείνη την πασίγνωστη πλέον ελαιογραφία του Dali με τα λιωμένα ρολόγια. Τιτλοφορείται Η εμμονή της μνήμης και είναι ένας πίνακας του 1936. Όπου σ’ ένα ολότελα έρημο τοπίο, τα κουφάρια των ρολογιών λιώνουν σε αποσύνθεση, παραδομένα σε στρατιές μυρμηγκιών που τα κατατρώνε. Ρολόγια-πτώματα, που εν ολίγοις «έχουν χάσει το μέτρημα» – δηλαδή την ψυχή τους. Ρολόγια που αν και τα βλέπουμε να έχουν καμφθεί, έχουν κιόλας διέλθει στη φάση που ονομάζεται «νεκρική ακαμψία». Ρολόγια που λίγο ακόμα και θ’ αρχίσουν να μαζεύουν, να συρρικνώνονται, να χάνουν όλους τους χυμούς τους και ν’ απομένουν σωρός βίδες, ελατήρια κι ελάσματα – ο ελάχιστος σκελετός τους.

Κι όμως ο πίνακας έχdali2ει τίτλο Η εμμονή της μνήμης. Φαντάζομαι επειδή –και συγνώμη αν διερμηνεύω εκκεντρικέ μου Salvador– η μνήμη δε φθείρεται στη φθορά του χρόνου. Παρά το χάσιμο του χρόνου, η μνήμη δε χάνεται. Εμμένει, όσα ρολόγια κι αν λιώνουν στο χρόνο, όσος χρόνος κι αν λιώνει στα ρολόγια. Η μνήμη –κι η «κοντή μνήμη» ακόμα– έχει μες στις προδιαγραφές της το «for ever».

Νομίζω τελικά πως η μνήμη είναι η μόνη ουσία που διαρκεί περισσότερο απ’ το χρόνο. Η αγάπη μπορεί να διαρκεί, αλλά διαρκεί μέσα στο χρόνο· η λήθη επίσης μπορεί να διαρκεί, αλλά κι αυτή διαρκεί μέσα στο χρόνο. Η μνήμη διαρκεί έξω απ’ το χρόνο, και παραπάνω απ’ το χρόνο. Εμμένει – σωστά Salvador; 

Βέβαια, καλή η φιλοσοφία, και σιγά τη φιλοσοφία. Κολοκύθια. Μα είναι κι αυτό: 58 χρόνια πέρασαν, κι όμως η μνήμη άντεξε. 58 χρόνια μετά, και παρά που τόσος χρόνος πέρασε, παρά που τόσος χρόνος καταμετρήθηκε από ρολόγια που γυρνούσαν ασταμάτητα μέχρι να λιώσουν και τη θέση τους να πάρουν άλλα ρολόγια που γυρνούσαν κι αυτά με τη σειρά τους ασταμάτητα μέχρι να λιώσουν και ούτω καθεξής, παρά που τόσος χρόνος κατασπαράχτηκε στο μεταξύ μέχρι τελευταίου δευτερολέπτου από χρονοβόρα μυρμήγκια, η κοπέλα που ζωγράφισε ο Dali το 1945 άντεξε, και νά την τώρα που χορεύει στο βιντεάκι.

Μπα, κολοκύθια θα μου πεις: η Disney απλώς ξεσκαρτάριζε τ’ αρχεία της, βρήκε τα σχέδια και έκανε αυτό για το οποίο αγαπήθηκε τόσο πολύ: τα έβαλε σε σειρά και τους έδωσε κίνηση. Κολοκύθια, δε λέω, μα για σκέψου πως… έτσι και τα μυρμήγκια δουν κολοκύθια…

Advertisements

9 thoughts on “Dali + Disney = ♥

  1. O Dali πρέπει να ήταν ο πρώτος ζωγράφος που μου άρεσε ή καλύτερα αγάπησα στη ζωή μου. Με τα χρόνια όμως η μνήμη ή καλύτερα ανάμνηση των πινάκων του έχει αρχίσει να ξεθωριάζει από τη μνήμη του.
    Μέχρι σήμερα που θυμήθηκα εκείνο το κάτι που με έκανε να τον αγαπήσω.

    • παρομοίως jorn – είχα που λες κι ένα φίλο στο γυμνάσιο, φοβερό γκραφιτά, μέσω του οποίου ας πούμε ανακάλυψα κάπως κι εγώ τον Dali. Έτσι κι εγώ, σήμερα είναι που θυμήθηκα περισσότερο και τον Dali και τον φοβερό γκραφιτά φίλο

  2. Ο dali ήταν από τους πρώτους καλλιτέχνες που με έκαναν να ενδιαφερθώ για τη τέχνη γενικά. Παρ’όλα αυτά , με τα χρόνια ανέπτυξα μια αντιπάθεια προς το πρόσωπό του για διλαφορους λόγους. Παραδέχομαι όμως το ταλέντο του. Και το δικό σου ρε ντεκολτέ!

  3. Tολμηρό ντελοκτέ χαίρομαι που η σύμπραξη του Salvador Dali και της Walt Disney μου έφτιαξε την μέρα!! Θυμήθηκα που λες τον μπάρμπα μου καθότι κουρασμένος από την φθορά της καθημερινότητας αν και όχι τόσο μεγάλος πάντοτε υπήρχαν στιγμές που μου έφτιαχνε τη διάθεση..συζητούσαμε 2 και 2 1/2 ώρες περί ανέμων και υδάτων να λέμε και να λέμε..!! Αναπολώ εκείνα τα βράδια και ελπίζω να συνεχίσω να τα ζω..

  4. Τολμηρό προς αβυσσαλέο ντεκολτέ πολύ ωραία επιλογή θέματος! Δεν είχα ιδέα ότι ο Νταλί είχε συνεργαστεί με τον Ντίσνεϊ… Πολύ ιδιαίτερος καλλιτέχνης, είχα πάει στο μουσείο-σπίτι του στις Figueres της Καταλονίας και μου κύλαγε το σαγόνι στο πάτωμα σε κάθε δωμάτιο. Μιλάμε για γόνιμη φαντασία και μια εμμονική αγάπη στη μούσα του, την Gala. Like και για τον φιλοσοφικό παραλληλισμό σου για τα ρολόγια που λιώνουν σε αντίθεση με τη μνήμη που διατηρείται έξω απ’ τον χρόνο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s