Πρόσκληση στο δάσος

Διάβασμα; Αφορμή για γράψιμο. Μερικές σκέψεις πάνω στο βραβευμένο μυθιστόρημα Το δάσος των παιδιών του Χρήστου Αγγελάκου.

Κατεβαίνω στο Σύνταγμα, ανεβαίνω τις κυλιόμενες. Κόσμος πολύς επάνω στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, τι γράφει εκεί, Έκθεση Κρητικών Προϊόντων; Χμμ, ενδιαφέρον… Περιφέρομαι αρκετή ώρα ανάμεσα στα περίπτερα, βλέπω πολλά καλούδια. Κάτι πρέπει να πάρω. Όχι αλμυρό, κάτι γλυκό θέλω. Βλέπω κάτι φρέσκα χειροποίητα… πώς τα λένε αυτά, λυχναράκια; Έχω κάποιες αμφιβολίες, ανθότυρο και μέλι μαζί, θα ταιριάζουν άραγε; Πάρτε και θα με θυμηθείτε, σε όλους αρέσουν! Εντάξει, θα πάρω 6 τότε, να δοκιμάσει και η οικογένεια. Ιδιαίτερη γεύση, καλό είναι.

Τι βλέπω εκεί στο βάθος, Βιβλία με 5 ευρώ, σ’ ένα άλλο περίπτεροΑρκετή ποικιλία, πολλές καινούριες εκδόσεις σε λογοτεχνικά. Το Δάσος των Παιδιών, ωραίο εξώφυλλο. Γυρίζω στο οπισθόφυλλο. Το κείμενο είναι γραμμένο με μαστοριά, δίνει μερικά στοιχεία για την πλοκή, αλλά, το πιο σημαντικό, γεννάει πολλά ερωτηματικά. Με ελκύει. Χρήστος Αγγελάκος. Δεν τον έχω καν ακουστά τον συγγραφέα. Σίγουρα να το πάρω; Ένα κόκκινο αυτοκόλλητο πάνω δεξιά, ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ The Athens Prize for Literature ΔΕΚΑΤΑ. Πείθομαι να ρισκάρω.

Για 3 εβδομάδες μου κρατά πολύ καλή παρέα. Παίρνω το χρόνο μου να το διαβάσω, το αφήνω να ξεδιπλώσει τις πτυχές του μέσα μου. Τα φλας μπακ αναρίθμητα, οι χαρακτήρες πολλοί, η ζωή της πρωταγωνίστριας γεμάτη γκρεμοτσακίσματα. Μόλις τελειώνει η ιστορία, μου λείπει ήδη. Θέλω να το μοιραστώ με άλλους, να τους παρακινήσω να το διαβάσουν κι εκείνοι. Δεν ξέρω πώς να τα πω. Ξεκινάω να γράφω.

Σε λένε Λουκία. Είσαι 67 ετών. Οδεύεις προς το αναπόφευκτο τέλος. Όχι ηλικιακά, δεν είσαι δα και τόσο μεγάλη. Άλλο είναι το πρόβλημα. Οι σχέσεις με τους ανθρώπους σού έχουν ματώσει την ψυχή. Όχι ότι δε γνώρισες αξιόλογα άτομα στη ζωή σου. Αλλά πότε οι συνθήκες, πότε οι επιλογές σου, στους πήραν μακριά. Η μόνη σταθερά στη ζωή σου είναι το δάσος. Εκεί ξεκινάει η πραγματικότητα, εκεί τελειώνει η φαντασία. Εκεί έχεις ό,τι ηλικία θες, εκεί πληγώνεσαι από τις μνήμες. Εκεί ζωντανεύουν τα δέντρα, εκεί υπάρχει η καλύβα. Εκεί βρίσκεις καταφύγιο, εκεί πάντα γυρίζεις. Μόνο που περνούν τα χρόνια και ξέχασες το φίδι με το λιωμένο κεφάλι.

Τώρα στη ζωή σου μπήκε ο Παύλος, η μοναξιά παραμέρισε. Νιώθεις και πάλι, μετά από καιρό, την καρδιά σου να χτυπά, ακούς το αίμα στις φλέβες σου. Πού να το φανταζόσουν, στην ηλικία σου. Μα, για στάσου… Κάτι κρύβει αυτός. Το πιάνεις στο βλέμμα του, το διακρίνεις στα λόγια του, το προδίδουν οι κινήσεις του. Αλλά δε θες να το παραδεχτείς. Θέλεις ν’ αφεθείς, να νιώσεις ποθητή και πάλι, ν’ αφήσεις το δάσος να σας αγκαλιάσει και να χαθείτε εκεί, μαζί. Αλίμονο, το δάσος είναι ζωντανό, έχει δικιά του βούληση. Σου στέλνει τα σημάδια του, γιατί δεν τα βλέπεις;

Κουράστηκες απ’ τη ζωή, το σπίτι καταρρέει, το σώμα καταρρέει. Δε θέλεις να φτιάξεις τίποτα. Γαντζώνεσαι από μια ελπίδα, αραχνοΰφαντη κλωστή, που τη δημιουργεί το μυαλό σου. Αλλά έχεις ανάγκη να πιστέψεις σε κάτι, κι ας γκρεμιστείς. Αξίζει τον κόπο; Δεν έχεις άλλη επιλογή. Ρίσκο που παίρνεις χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, οι σκέψεις σε έχουν ζαλίσει.

Τώρα ο Ιβανόης σε περιμένει στο δάσος, καθιστός στην πέτρα, να πάρει ζωή μέσα από τη μνήμη σου για μία ακόμη φορά. Ο Σίμος είναι κι αυτός εκεί, κάνει ένα τσιγάρο ακουμπώντας την πλάτη του στον τοίχο της καλύβας. Βλέπεις τον μπαμπά Γεράσιμο να ανηφορίζει, σκεφτικός, το μονοπάτι που οδηγεί στο βουνό, ενώ η μαμά Σόνια αγωνιά για το μέλλον της.

Ξαφνικά νιώθεις μια δυνατή ώθηση, έχεις την αίσθηση ότι πετάς. Μα εσύ πετάς στ’ αλήθεια, παρατηρείς τα πουλιά πάνω στα κλαδιά, και τον ουρανό να τον βάφει ο ήλιος ό,τι χρώμα θέλει! Πρέπει να φωνάξεις τους άλλους, να τους το πεις, αλλιώς πώς θα σε πιστέψουν μετά! Θες, αλλά αποφασίζεις να το απολαύσεις όσο διαρκεί. Τίποτα δεν κρατάει για πάντα, το ξέχασες;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s