Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 8ο: η εξήγηση

Ένα υπαρξιακό δράμα σε συνέχειες, εδώ στο όγδοό του επεισόδιο όπου: ο Λούτσι συνέρχεται από την ακινησία, υποφέρει από τζετ λαγκ, μαθαίνει για το λευκό γάμο της Βασίλισσας και δέχεται μια πολύ περίεργη πρόταση.

luci8

Με την έκρηξη του ημερολογίου, οι περισσότεροι απομακρύνθηκαν κακήν κακώς τρομοκρατημένοι, για την ακρίβεια στην αίθουσα τώρα είχαν μείνει μόνο η Βασίλισσα Κουκουβάγια, ο Λούτσι και ο Αρχιλαγός. Ο Λούτσι σιγά σιγά άρχιζε να ανακτά την δυνατότητα να κινήσει όλο το σώμα του, έκλεισε πια το στόμα και τα χέρια και η Βασίλισσα διέταξε να του φέρουν λίγο νερό. Παρόλαυτά κανείς δεν έφερε νερό, αφού όλοι είχαν κλειστεί στα δωμάτιά τους φοβούμενοι μια νέα ισχυρότερη έκρηξη. Όλοι; Ο Αρχιθαλαμηπόλος με κάποιους άλλους, πιο θαρραλέους, έμειναν να παρακαλουθούν αθόρυβα πίσω από την κλειδαρότρυπα. Ο Λούτσι παρέμεινε ψύχραιμος και διψασμένος μέσα στην εκθαμβωτική τουαλέτα του.

«Κάθισε», τον προέτρεψε η Βασίλισσα Κουκουβάγια, «θα σου τα εξηγήσω όλα». Ο Λούτσι κάθισε με ελαφρά δυσκολία, καθώς ένιωθε τις κλειδώσεις του κάπως σκουριασμένες από την μακρά ακινησία. Αλήθεια, πόσο μπορεί να διήρκησε όλο αυτό; Δεν μπορούσε με τίποτα να υπολογίσει. Δεν είπε λέξη. Σκούπισε το γαλάζιο υγρό από τον κρόταφό του με μία άκρη του φουστανιού, λερώνοντάς το λίγο ακόμα. Η Βασίλισσα πήρε στιγμιαία μια έκφραση ελαφριάς φρίκης, αλλά δεν το σχολίασε. Ζήτησε από τον Αρχιλαγό να τους αφήσει μόνους, κι εκείνος υποκλίθηκε και πήγε να κρυφοκοιτάξει με τους άλλους μέσα από την κλειδαρότρυπα.

«Επέτρεψέ μου να πάρω τα πράγματα από την αρχή», είπε η Βασίλισσα αφού έμειναν ολομόναχοι. Ο Λούτσι την παρατηρούσε σιωπηλός, τις ελαφριές ρυτίδες γύρω από το ράμφος, τα μεγάλα σοφά της μάτια, τις ελάχιστες συγκρατημένες φτερονομίες της. «Πριν από πολλά χρόνια, όταν γνώρισα το Βασιλιά, εκείνος ήταν ακόμα Πρίγκιπας και ερωτευμένος με κάποια άλλη. Μια νεαρή μικροσκοπική χαριτωμένη κουκουβάγια, που την έλεγαν Φελίτσια. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήταν ο μοναδικός που ήταν ερωτευμένος μαζί της, καθώς την πολιορκούσαν όλοι σχεδόν οι Πρίγκιπες, Στρατηγοί και Βασιλιάδες των γύρω Χωρών. Εκείνη δεν έδινε σημασία σε κανέναν τους, κανείς δεν ξέρει γιατί, αλλά προτιμούσε να κρατάει ολόκληρη την καρδιά της για τον εαυτό της και παρά την ταπεινή της καταγωγή, δεν καταδέχτηκε ποτέ ούτε ένα από τα πολύτιμα δώρα που της έστελναν όλοι εκείνοι. Τα έστελνε πίσω ένα προς ένα χωρίς καμία εξήγηση, αφήνοντας τις δικές τους καρδιές πληγωμένες και άδειες.

Μετά από κάποιο καιρό, ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου, που ήταν ο Βασιλιάς της Χώρας με τα Αστέρια και τα Ποτιστήρια, πολλά μίλια μακριά από εδώ, κανόνισε αυτό το γάμο. Γνωριστήκαμε, παντρευτήκαμε και κάναμε ένα γλέντι που κράτησε εχμ.. τριανταδύο ημέρες και έξι νύχτες. Εδώ οφείλω να κάνω μια παρένθεση για να σου πω πως ο χρόνος δεν είναι ίδιος στις χώρες μας. Αλλού τη μέρα τη λέμε ώρα και αλλού την ώρα τη λέμε μήνα ή δευτερόλεπτο ή λέμε το έτος νύχτα, οπότε κανείς δεν μπορεί να αποδόσει με ακρίβεια τις αντιστοιχίες. Για αυτό εσύ που μας έρχεσαι από την Ιταλία, καθώς μας πληροφόρησαν, ίσως να ταλαιπωρείσαι τώρα που είναι αρχή, από ένα ελαφρύ τζετ λαγκ.».

Ο Λούτσι συνοφρυώθηκε και το καστανόξανθο σινιόν μετακινήθηκε ελαφρώς πάνω στο κεφάλι του. «Ποιοί σας πληροφόρησαν;». Η Βασίλισσα Κουκουβάγια αγνόησε την ερώτηση και συνέχισε την αφήγησή της. «Μέσα στο αλκοόλ του γλεντιού, που έρεε άφθονο και που ο Βασιλιάς κατανάλωνε ακατάπαυστα όσο αυτό διήρκησε, έγειρε κάποια στιγμή το κεφάλι του στο στήθος μου και ξέσπασε σε λυγμούς. Πρέπει να ξέρεις ότι το αλκοόλ στις χώρες μας έχει περιεκτικότητα οινοπνεύματος 480%, κι αυτό είναι θεσπισμένο με τον πρώτο και κυριότερο νόμο του Ομοσπονδιακού Συντάγματος Των Χωρών Με Κάτι και Κάτι. Εκείνο το βράδυ πάντως εγώ δε ρώτησα τίποτα, καθώς δεν το επέτρεπε η ανατροφή μου, αλλά ο ίδιος τόσο πολύ πνιγόταν από αυτό το βάσανο, που άρχισε να μου λέει μόνος του πώς έχουν τα πράγματα. Έκτοτε, από την πρώτη κιόλας φορά που κοιμηθήκαμε στο νέο μας παλάτι, τον ακούω που ξυπνάει κάθε νύχτα και φωνάζει το όνομά της.

Σου εκμυστηρεύομαι λοιπόν πως αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουμε παιδιά και δε θα αποκτήσουμε ποτέ. Ωστόσο κάτι έχω σκεφτεί σχετικά με αυτό, θα σου πω την ιδέα μου πολύ σύντομα. Η καρδιά του Βασιλιά μου, ανήκει ολοκληρωτικά αλλού, και δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω τίποτα να τον βοηθήσω.

Image
Μάθε λοιπόν, αγαπητέ μου Λούτσι, πως η εμφάνισή σου θυμίζει τόσο πολύ εκείνο το νεαρό μικροκαμωμένο θηλυκό, του οποίου η ύπαρξη και μόνο, έχει αφήσει τη μεγαλύτερη πληγή στο Βασίλειό μας, που ο Βασιλιάς μόλις σε είδε, έχασε πια ολοσδιόλου τα λογικά του. Αυτή τη στιγμή είναι στο Σανατόριο, πίσω από τους καθρέφτες και οι γιατροί μας, που είναι οι καλύτεροι σε ολόκληρο το σύμπαν, κάνουν ότι μπορούν για να τον συνεφέρουν. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουν, αλλά εγώ ελπίζω πάντα, και τώρα καλούμαι να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου. Κι έχω να σου κάνω μια πρόταση». Ο Λούτσι σκέφτηκε πως τελικά η εξήγηση του τζετ λαγκ έλυνε πολλά ερωτηματικά, και πως αυτός ήταν προφανώς ο λόγος που ένιωθε τόσο παράξενα, αλλά δεν ήθελε καθόλου να ακούσει την πρόταση της Βασίλισσας. Δεν ήξερε καν αν όλα αυτά συνέβαιναν στ’ αλήθεια. Αλλά δεν είχε άλλο κουράγιο για να το ανακαλύψει. Ήθελε μόνο να γυρίσει στη Μοδένα. Στον καναπέ και την τηλεόραση με τους σομόν διαδρόμους. Να χαθεί μέσα τους, εκείνοι οι παλμοί τον δέχονταν όπως ήταν, δε θέλησαν ούτε στιγμή να τον βλάψουν, να τον αλλάξουν, να του φορέσουν φουστάνια, να τον πυροβολήσουν, να τον ακινητοποιήσουν ή οτιδήποτε άλλο. Εκεί ήταν ασφαλής. Αναρωτήθηκε γιατί εκείνες οι ευτυχισμένες στιγμές κράτησαν τόσο λίγο και ένας βαθύς αναστεναγμός ελευθερώθηκε από τα βάθη της κοιλιάς του.

Παρόλαυτά δε θεώρησε ευγενικό να τη διακόψει τώρα, κι έτσι η Βασίλισσα συνέχισε και είπε αυτό που ο Λούτσι δε φανταστηκε ποτέ, ούτε στα πιο τρελά του όνειρα. «Θέλω να γίνεις το παιδί μας. Η κόρη που δεν αποκτήσαμε ποτέ. Είναι ο μόνος τρόπος να ξεπεράσει ο Βασιλιάς τη Φελίτσια, μόνο αν εκείνη δηλαδή γίνει κόρη του. Κι αφού η Φελίτσια είναι ένα αερικό, χαμένη παντού και πανταχού παρούσα, εσύ μπορείς να της δώσεις σάρκα και οστά. Δε θα σου λείψει τίποτα, θα είσαι εδώ μαζί μας για πάντα, θα σε προσέχουμε, θα έχεις ό,τι ποθήσεις». Ο Λούτσι την άκουγε, μόνο την άκουγε, το κεφάλι του βούιζε και αποφασιστικά έβαλε το χέρι στην καρδιά για να της μιλήσει με όλη του την ειλικρίνεια. Όμως με έκπληξη συνειδητοποίησε πως η καρδιά του δε χτυπούσε πια. Περίμενε λίγο. Τίποτα. Κανένας χτύπος, κανένας ήχος. Κι όμως ήταν εκεί, ολοζώντανος, ούτε κατά διάνοια νεκρός, πρόσωπο με πρόσωπο με τη Βασίλισσα της Χώρας με το Γρασίδι και τους Καθρέφτες.

εικονογράφηση: Γιώργος Τσόπανος

Σε περίπτωση που θέλετε να διαβάσετε το προήγουμενα επεισόδια της μνημειώδους saga του Λούτσι, ιδού:

Έβδομο επεισόδιο

Έκτο επεισόδιο

Πέμπτο επεισόδιο

Tέταρτο επεισόδιο

Τρίτο Επεισόδιο

Δεύτερο Επεισόδιο

Πρώτο Επεισοδίο

Advertisements

3 thoughts on “Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 8ο: η εξήγηση

    • Για έναν άνθρωπο σαν το Λούτσι, που ψάχνει απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα της ύπαρξης είναι φυσιολογικό να απομακρύνεται από τον πλανήτη για να δει πέρα από τη ρήξη. Όλοι μας θα έπρεπε να ακολουθήσουμε το φωτεινό του παράδειγμα.
      Πολύ ενδιαφέρον φαίνεται, θα τσεκάρω, ευχαριστω!

  1. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 9ο: το δίλημμα | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s