The Koulouma Tribute

Είναι τόσο μεταμοντέρνο το εποχιακό φαγητό, ακόμα πιο πολύ όταν είναι και παραδοσιακό. Μπορεί κάποιοι να χλευάζουν τους Βάρβαρους με τις γαλοπούλες τους on Thanksgiving, αλλά φευ, ουδείς αναμάρτητος. Ο χαρταετός με τον ταραμά, ο επιτάφιος με τα καλαμαράκια, τα μπουρλώτα και ο οβελίας.

https://i2.wp.com/static.flickr.com/37/87801544_1aded82002_o.jpg

Τα αυγουλάκια αυτά, στην Ταιβάν. Εδώ μπορεί να ξέρετε το αυγοτάραχο.

Σήμερον θα αποφύγουμε τη ροζ ταραμοσαλάτα, θα μυηθούμε στον κόσμο των μυδιών και λοιπών οστρακοειδών, θα ετοιμάσουμε τη σωστή λαγάνα και για τους τελείως χοντρούς φίλους μας, σπιτικό τουρσί. Ας είμαστε αληθινάμεταμοντέρνοι, αληθινά χίπστερ. Ρετρό με ακρίβεια.

Ταραμάς: αυγά κυπρίνου ή άλλων ψαριών της οικογένειας. Είναι πιο μεγάλα απο το χαβιάρι, πιο αλμυρά και όταν αποξηραίνονται ή αλέθονται, μένουν και ωριμάζουν, αναπτύσσοντας έντονα τη μυρωδιά της Ψαρίλας. Λόγω των λιπαρών και πρωτεϊνών που περιέχουν, αποτελούν ιδανική βάση για τη δημιουργία της ταραμοσαλάτας. Προσθέτουμε φυτικό λάδι, μυρωδικά  και λεμόνι για να κόψουμε τη βρώμα, και ανακατεύουμε με υπεράνθρωπη ορμή και αφοσίωση. Σιγά σιγά το λάδι, σύρμα ή μούλτι. Ελίτσα απο πάνω.

Προσοχή, μη φάτε κάνα Pokemon

Οστρακοειδή: Κυδώνια, γυαλιστερές, πίνες. Φέρνουν τη θάλασσα στο σπίτι μας, πιθανόν και τα χημικά της Συρίας, λίγο πετρέλαιο, λίγο πλαστικό. Αν όμως είστε θαρραλέοι, αυτοκαταστροφικοί γαστρονόμοι, λάτρες των νέων γεύσεων, της μοριακής και χημικής κουζίνας, προτιμήστε τα. Δε μας απασχολεί η Paella, δεν μας απασχολεί η Bouillabaisse, τα θέλουμε ωμά. Αφού τα αγοράσουμε με εγγύηση επιστροφής 7 ημερών, τα βάζουμε γρήγορα σε ένα μπωλ με πάγο και αλατισμένο νερό, τα καθαρίζουμε απο γένια και χώματα με την αδρή πλευρά του σφουγγαρακίου, αλοίμονο, πρέπει να τα ανοίξουμε. Φοβού, ουκ ολίγοι τρύπησαν τα χέρια τους καθώς τα ακατάλληλα μαχαίρια γλυστρούσαν πάνω στα απόρθητα κελύφη των μεζέδων. Η λύση είναι να κρατάτε το όστρακο στο ένα χέρι, μέσα σε μια τετραδιπλωμένη πετσέτα, ενώ με το άλλο χέρι χρησιμοποιήτε το κοντύτερο μαχαίρι που έχετε στην κουζίνα. Αν δεν έχετε, επιλέξτε μαχαίρι βουτύρου και κρατήστε το απο τη μέση, σφιχτά, με τη βοήθεια ενός wettex. Αφού διακορεύσετε το όστρακο, στρίψτε το μαχαίρι και ανοίξτε. Λεμόνι και optionally άνηθο, αλάτι, πιπέρι. Τα ρουφάτε με θόρυβο και ο θεός βοηθός. Μεταλλάξεις εν όψει.

Γενικός Κανόνας Προσοχή Κίνδυνος Θάνατος: Τα ωμά όστρακα πρέπει να είναι ερμητικά κλειστά. Τα μαγειρεμένα που δεν άνοιξαν είναι εξίσου επικίνδυνα. Ο λόγος μπορεί να είναι πρώιμος θάνατος του περιεχομένου, είτε απο φυσικά αίτια, είτε απο πρόσληψη τοξικών ουσιών. Η δηλητηρίαση απο οστρακοειδή είναι απο τις σοβαρότερες. Διατηρούμε τα όστρακα φρέσκα σε πάγο, και πάντα καθαρίζουμε χώματα, άμμο και φύκια.

Μύδια: Τα αγαπημένα μου όστρακα, πλούσια γεύση και προσιτά για τα πορτοφόλια. Προτιμήστε τα φρέσκα για την παρακάτω συνταγή.

  • Τρία πράσα
  • Ένα μεγάλο κρεμμύδι
  • Μια σκελίδα σκόρδο
  • Μαϊντανός
  • Ένα κιλό μύδια, καθαρισμένα απο γένια, φύκια, χώματα και πετρώματα
  • Ένα ποτήρι νερού Λευκό κρασί *
  • 3/4 του κρασοπότηρου Ελαιόλαδο
  • Αλάτσι και Πιπέρι
  • Μία κουταλιά της Σούπας Βούτυρο

Σωτάρουμε ψιλοκομμένα πράσα, κρεμμύδι και σκόρδο στο ελαιόλαδο. Αυτό σημαίνει πως δεν αφήνουμε το λάδι να καπνίσει, αλλά να ζεσταθεί πολύ. Σίγουρα αναζητούμε τον τσιτσιριστικό ήχο όταν ρίξουμε τα λαχανικά στο λάδι, δε θέλουμε όμως να πάρουν χρώμα, θέλουμε μόνο να μαλακώσουν. Σωτάρουμε λοιπόν, σε ελεγχόμενη θερμοκρασία, για 10 λεπτά, αλατοπιπερώνουμε και σβήνουμε με το κρασί. Λίγο πριν ρίξουμε το κρασί, ανεβάζουμε τη φωτιά γιατί θέλουμε γρήγορα να μειώσουμε τον όγκο του και να εξατμίσουμε το αλκοόλ. Έχουμε ήδη πιεί μισό μπουκάλι καλό λευκό**, οπότε δεν χρειαζόμαστε υπερβολές και στο φαγητό. Αφού μειωθεί ο όγκος του κρασιού στα 3/4, ρίχνουμε τα μύδια, ανακατεύουμε μια φορά, και καπακώνουμε το σκεύος για 5 λεπτά. Αποσύρουμε απο τη φωτιά, ρίχνουμε το βούτυρο, ψιλοκομμένο μαϊντανό, δοκιμάζουμε για αλάτι, και σερβίρουμε γρήγορα, μαζί με τη λαγάνα. Η ηδονή του πιάτου βρίσκεται στη σάλτσα. Βάλτε τα μαγιώ σας και βουτήξτε.

Η Θρυλική Λαγάνα: Αν έχετε βρει το φούρνο σας, αν ξέρετε οτι κάνει την καλύτερη λαγάνα, προτιμήστε τον. Εγώ έχω τραυματικές εμπειρίες όμως. Πανικόβλητοι μικροαστοί καταναλωτές που τρέχουν απο φούρνο σε φούρνο, στις 9 το πρωί, να βρούν λαγάνα. Που παίρνουν τηλέφωνο και κάνουν κράτηση στη λαγάνα. Που δωροδοκούν φουρνιάρηδες. Διαφθορά και διαπλοκή στη λαγάνα. Και όλα αυτά γιατί; Για μια λαγάνα που στάζει λάδι; Που δε μυρίζει Καθαρά (Δευτέρα); Όχι κύριε, δεν την ξαναπατάω. 10 έουρος το κιλό; Εκμετάλλευση; Όχι κύριε. Συνταγή:

  • Ένα κιλό αλεύρι Σκληρό (ή για όλες τις Χρήσεις, ή ανάμεικτο, ή κίτρινο)
  • Μία κ.σούπας Ελαιόλαδο
  • Δύο κ.σ. Ταχίνι
  • Μία κ.γλυκού κοπανισμένο Μαραθόσπορο
  • Ένας αστεροειδής γλυκάνισος
  • Μία κ.σ. Αλάτι
  • Μία κ.σ. Ζάχαρη
  • Ενάμιση ποτήρι Νερό
  • Δύο φάκελοι Ξηρή Μαγιά
  • Σουσάμι λευκό & μαύρο

Ζεστάνετε το νερό μαζί με το γλυκάνισο, το μαραθόσπορο και τη ζάχαρη. Όταν είναι λίγο πιο ζεστό απο το σώμα σας είναι έτοιμο. Βγάλτε το γλυκάνισο, προσθέστε τη μαγιά και ανακατέψτε. Αφήστε το μείγμα για πέντε λεπτά, όσο δηλαδή θα ανακατεύετε το αλεύρι με το αλάτι και θα κάνετε μια τρύπα στη μέση. Αδειάστε το αρωματισμένο νερό στην τρύπα, προσθέστε το λάδι και το ταχίνι. Αναλάβετε το πιρούνι και αναδεύστε. Αν χρειαστεί νερό ή αλεύρι, αναλάβετε πρωτοβουλίες. Το παρθενικό άρθρο Άρτον εις Σώμα (ή τα ψωμάκια σου με τρελαίνουν…) θα σας πει κάτι παραπάνω για τη φιλοσοφία παραγωγής άρτου.
Αφού κάνετε την απαλή, τρυφερή, βελούδινη ζύμη, αφού την αφήσετε να ξεκουραστεί και να φουσκώσει για μισή ώρα τουλάχιστον, απλώστε τη σε ταψί με λαδόκολλα, πιέστε με τα δάχτυλα για το χαρακτηριστικό σχήμα και αν είστε αληθινά μερακλήδες, ψεκάστε με επιπλέον ζαχαρωμένο και αρωματισμένο νερό, ή απλώστε μελόνερο με πινέλο. Σκορπίστε τα σουσάμια, ψήστε στους 200 για 20 λεπτά. Έχετε το νού σας, μπορεί να μη χρειάζεται και τόσο, ανάλογα με το αλεύρι και το ζύμωμα.

Το τουρσί: Βράστε μισό λίτρο νερό με 3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη, προσθέστε ξύδι, τόσο ωστε να δοκιμάζετε το διάλυμα και να βήχετε. Γαρύφαλλα, μαραθόσποροι και ολόκληρα πιπέρια είναι εξίσου φοβερά αρωματικά για το τουρσί. Και λίγο αλάτι. Ψιλοκόψτε καρότα, κρεμμύδια, σέλινα, τομάτες, πιπεριές και βάλτε τα μέσα σε βάζο με καλό καπάκι, προσθέστε το ξινό διάλυμα, αφήστε να κρυώσει και αφήστε στο ψυγείο για 2 ώρες το λιγότερο. Απο την προηγούμενη νύχτα το βέλτιστο. Αρωματικά όπως δεντρολίβανο, θυμάρι, μαϊντανός, μάραθος είναι ευπρόσδεκτα.

https://taneatoubelgiou.files.wordpress.com/2014/03/ee796-3660215189_5e5a24a85d.jpg

Έτσι, η αγάπη μας δε θα χαλάσει ποτέ!

Οι αστερίσκοι: Παρατηρήσατε ίσως κάποιους αστερίσκους όταν αναφέρθηκα στο λευκό κρασί. Μετά απο πειράματα κατέληξα πως τα κρασάτα φαγητά καταστρέφονται ολοσχερώς με το κακό κρασί. Βαρεθείτε το κλασσικό Μοσχοφίλερο, δοκιμάστε Σαββατιανό, Ροδίτη, ή ανάμειξη ποικιλιών. Αν επιλέξετε ρετσίνα ή κάποιο λευκό βαρελίσιο, βεβαιωθείτε πως δεν θα χαμηλώστε τον πήχη στις γεύσεις. Και ο δεύτερος αστερίσκος (**) είναι για το καλό κρασί. Μη δίνετε πάνω απο 9 έουρος για μια φιάλη. Θα κάνω λίγη διαφήμιση αλλά ελπίζω να μη το μυριστεί κανείς. Εξαιρετικό λευκό είναι οι Πέτρινες Πλαγιές, λεμονάτο και αρωματικό, εξίσου καλό για θαλασσινά όσο και για κρέας, αλλαντικά, τυριά και αποξηραμένα φρούτα. Αν θέλετε να πιείτε like a Sir, επιλέξετε αυτό ή κάποιο ανάλογο, με τη βοήθεια της τοπικής σας κάβας. Αν θέλετε να μεθύσετε like a Boss, επιλέξετε Σαμιώτικο, Λήμνου ή Vinsanto, με το τελευταίο απλησίαστο οικονομικά.

Καλά Κούλουμα Χριστιανοί, και ο Θεός μαζί μας. Μουσική Για Χριστιανούς Παραδοσιακούς Εθιμοτυπικούς Τύπους και Καθόλου Παγανιστές Διονυσιολάτρες

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s