Πεζά χαϊκού μπαρόβια op.14

Τα πάθη μου τα κάλλη μου και μια μποτίλια ρούμι. Γιο-χο-χο;

debord

Guy Debord | Michèle Bernstein | Asger Jorn

«Αρκετά ασχοληθήκαμε με την ερμηνεία των παθών. Το θέμα τώρα είναι να βρούμε καινούρια».

Τάδε έφη Γκυ ΝτεμπόρΣκέφτεται πάρα πολύ· τέτοιοι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι», λέει κάπου μέσα στην τραγωδία Ιούλιος Καίσαρ ο Σαίξπηρ, κι ως προς αυτό, αυτός ο Ντεμπόρ ήταν –και παραμένει– από τους πλέον επικίνδυνους…).

Διαβάζοντας κατά γράμμα την παραπάνω «υψηλή οδηγία», και αποδίδοντάς της χαρακτήρα «άνωθεν εντολής», καταπιαστήκαμε, ένα βράδυ πού ’βρεχε –αλλά δεν έβρεχε μονότονα μέχρι το ξημέρωμα γιατί έκοψε και σταμάτησε εντελώς λίγο πριν το χάραμα–, καταπιαστήκαμε λοιπόν, με την αναζήτηση ολότελα ολοκαίνουριων παθών: πώς οι προ Χριστού ειδωλολάτρες ψάξαν και βρήκαν έναν ολότελα ολοκαίνουριο Θεό για να παθιάζονται, ε, έτσι ψάχναμε κι εμείς – με την ίδια ιερή μανία: που θα πει με την ίδια παλαβομάρα…

Και βρήκαμε. Γιατί εφόσον ισχύει ότι: «όποιος ψάχνει βρίσκει», επόμενο είναι ότι θα ισχύει κι ότι: «όποιος ψάχνει καινούρια πάθη, βρίσκει καινούρια πάθη». Οι προδιαγραφές άλλωστε που τίθενται από τον παραπάνω θυμόσοφο κανόνα είναι ελάχιστες – δηλαδή η εξής μία: αρκεί να ψάξεις… Ε κι εμείς αφού ψάχναμε…

Το βρήκαμε. Το καινούριο πάθος. Κι ήμασταν πολύ ενθουσιασμένοι και χαρούμενοι. Κι ήμασταν πολύ χαρούμενοι κι ευχαριστημένοι. Κι ήμασταν πολύ ευχαριστημένοι και πλήρεις. Κι ήμασταν πολύ πλήρεις κι ευτυχισμένοι. Κι ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι και πάει λέγοντας…

Για δέκα λεπτά.

Γιατί για δέκα λεπτά αρχίσαμε να μιλάμε αλαμπουρνέζικα. Φαρσί. Ροδάνι η γλώσσα. Και προσφωνούσαμε ο ένας τον άλλον στ’ αλαμπουρνέζικα, και παραγγέλναμε στ’ αλαμπουρνέζικα, και συζητάγαμε επίτηδες φωναχτά στ’ αλαμπουρνέζικα, και ρωτάγαμε «που είναι η τουαλέτα;» στ’ αλαμπουρνέζικα (αν θυμάμαι καλά αυτό λέγεται: «αλέχ/αλάχ/φαραγιούμ/τοβεσέ;»), και δίναμε του ντι-τζέι παραγγελιές τραγουδιών στ’ αλαμπουρνέζικα (π.χ. «σβαχ/σβουατρά/λελέχ/τραγού/Περιδίνηση» ή «χασέ/λαλά/φαρούκ/λαχά/τζερετζέ/Lostbodies;»), και διαφωνούσαμε –όχι ησύχως– στ’ αλαμπουρνέζικα, και λέγαμε στον ένα να κάνει κίνηση στη γκόμενα απέναντι στ’ αλαμπουρνέζικα («σκαραμπού/αϊντάχ/γουτ/φαλά/βουρπατσά»), και λέγαμε στον άλλο πως «η γκόμενα απέναντι σε τρώει με τα μάτια μαλάκα!» («χαλβά/χαλβά/χαλβά/μπουντ/αλάχ/ρεχ/μαλάκα!» – συμφωνήσαμε εξαρχής ως προς το γλωσσικό δάνειο του όρου «μαλάκας»), και λέγαμε ανέκδοτα για τον Τοτό στ’ αλαμπουρνέζικα («φιρί/φιρί/φουτ/φαχ/μπαγασάχ/τοτόςχ;»), και λέγαμε κομμάτια του Αγώνα στ’ αλαμπουρνέζικα («λαχ/λεχ/λαλάχ/λαχ/λεχ/λαλαλάχ/ξαστεριάχ» ή «ζαβαρακατρανέμια/ίλεος/ίλεος» – αυτό είναι ήδη στ’ αλαμπουρνέζικα), και λέγαμε, και λέγαμε, και λέγαμε… και λέγαμε ό,τι λέγαμε στ’ αλαμπουρνέζικα και γιο-χο-χο!..

Για δέκα λεπτά.

dedord2

Μετά το κόψαμε. Γιατί κακά τα ψέματα: καλά τα καινούρια πάθη, αλλά αν δε στηρίζονται γερά στο παλαιό πάθος της άγριας μέθης και της άγριας νιότης, δε φτουράν για πολύ…

Ε, και μετά δεν ήμασταν ενθουσιασμένοι ούτε χαρούμενοι. Και μετά δεν ήμασταν χαρούμενοι ούτε ευχαριστημένοι. Και μετά δεν ήμασταν ευχαριστημένοι ούτε πλήρεις. Και μετά δεν ήμασταν πλήρεις ούτε ευτυχισμένοι. Ε, και μετά δεν ήμασταν ευτυχισμένοι και πάει λέγοντας – και πάει λέγοντας αλλά όχι πια στ’ αλαμπουρνέζικα…

Kαι καθίσαμε σαν καλά παιδάκια που πίνουν παρεούλα λίγο ρούμι, και συζητούν σε τρέχοντα ελληνικά τα τρέχοντα, κι άμα λάχει «κλείνουν και το μαγαζί» τελευταίοι…

Κι όλα αυτά μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές που έξω βρέχει – αν και δεν έβρεχε μονότονα μέχρι το ξημέρωμα γιατί έκοψε και σταμάτησε εντελώς λίγο πριν το χάραμα· αλλά αυτή τη βλακεία γιατί την ξαναλέω;

Advertisements

10 thoughts on “Πεζά χαϊκού μπαρόβια op.14

  1. Eμ, βέβαια, όλοι αργούμε αλλά το καταλαβαίνουμε: ή πολύ νέος θασαι -και ούτε αυτό είναι σίγουρη επιτυχία- ή πολύ μεθυσμένος για να’σαι πραγματικά χαρούμενος.
    Τα άλλα είναι κόλπα της στιγμής, δε φτουράνε για πολύ δυστυχώς, έρχονται και φεύγουν, μόνο το Johnie Walker μένει για πάντα.

    υγ: Επειδή έχει συμβεί και προηγούμενη φορά, όποιος δε σεβαστεί ξανά τη φόρμα που ΕΓΩ δημιουργησα για τα πεζα χαικού μπαρόβια: δηλαδή μικρή, παράγραφος, μεγάλη παράγραφος και ύφος ψευδοποιητικό, μα τον Τουτατή, θα το πυροβολήσω τα γόνατα. Είσαι δύο οι υποψήφιοι μέχρι στιγμής Τολμηρέ.

  2. Λοιπόν, τολμηρό, αν δεν ήσουν τολμηρό, δεν θα ήσουν υποψήφιος, μα την αλήθεια.
    Μπράβο για το χαϊκού!
    Αλλά έχει δίκιο στη φόρμα. Να τον ακούς. Εγώ δυστυχώς βαίνω προς την κώφωση.

    Αναφορικά με το κείμενο τώρα.
    θυμάμαι κάποτε η Πυθία είπε σε Αυτόν Που Φταίει Για Όλα Αυτά Τα Βέλγικα
    Του είπε η Πυθία λέγω, μα τον Ασκληπιό
    «Κυνηγάς το πάθος, αλλά δεν θα σου βγει».
    Την Πυθία αυτή ξαναείδα φέτος το θέρος εις το νησί της Αποκαλύψεως,
    και τελικά δίκιο είχε, αλλά το έλεγε σε λάθος άνθρωπο.
    Αλλήθωρη γαρ,
    Ή οργασμικώς μεθυσμένη.

    Επίσης διάβασα κάπου ένα κείμενο όλο λάμβδα,
    να δω πότε θα το ανεβάσω να περάσουμε όλοι ωραία
    Λελ; Αλλά λα είλαι λίλο λουλαλλιλό λέλοιο λείλελο.

    • Χαχα jackson, πόσο τσαχπίνα η Πυθία σου! Μπορεί αλλήθωρη, μπορεί και μεθυσμένη, τσαχπίνα όμως σωπωδήποτε!
      Όσο για το κείμενο των λάμβδα, εμπρός jackson εμπρός!, ανέβασέ το, τέλεια θα περάσουμε και… no no: δεν θα είναι καθόλου κουραστικό τέτοιο κείμενο!!

    • jackson είχε να μ’ αφήσει έτσι άφωνο άνθρωπος πολύ καιρό… Ως τώρα θεωρούσα πάθη – αποκλειστικά! Και τώρα; Και τώρα τι κάνουμε αν αντί να βρούμε καινούρια πάθη, πρέπει να βρούμε καινούρια ερμηνεία για τα παλιά πάθη; Χαώνομαι jackson, χαώνομαι…

  3. εγώ λέω καινούρια ερμηνεία για τα παλιά πάθη και καινούρια πάθη. Γιάτι τα καινούρια θα παλιώνουνε πάντα και μετά θα βρίσκουμε άλλα καινούρια και δε θα δενόμαστε με τα πάθη, και από την άλλη πόσες καινούριες ερμηνείες να βρούμε αποκλειστικά για τα παλιά πάθη, ωστε να παραμείνουν πάθη; Πολύ μ άρεσε τολμηρέ!

  4. Σερσέ λα φαμ, τολμηρό, εύγε Sonya, πώς μου ήρθε να βάλω τέτοια νοητική τρικλοποδιά;
    Φυσικά και καινούρια ερμηνεία για τα παλιά πάθη, ομού με καινούρια πάθη!
    Εκλαμπρότατα παίδες και παιδίσκες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s