Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 2ο: Ένα βήμα πιο μέσα

Ένα υπαρξιακό δράμα σε συνέχειες, εδώ στο δεύτερο του επεισόδιο όπου: ο Λούτσι κάθεται στον καναπέ, απολαμβάνει τα παριζιάνικα μακαρόν του και συνειδητοποιεί τι μπορεί να κάνει η τηλεόρασή του.

luci 2-1Κατευθύνθηκε με βαριά βήματα προς την πόρτα κι αν κάποιος τον παρακολουθούσε εκείνη τη στιγμή, θα είχε την αίσθηση πως ο Λούτσι καταδυόταν σε απύθμενο ωκεανό, αργά-αργά, μέσα σε πηχτό μπλε βαθύ χωρίς ορίζοντα. Άγγιξε το πόμολο, το γύρισε, άνοιξε, αλλά μπροστά του δεν ήταν κανείς. Το τηλέφωνο χτύπησε για τελευταία φορά, με το κλείσιμο της πόρτας η ησυχία επικράτησε και πάλι στο μεγάλο διαμέρισμα.

Με τα ίδια βαριά βήματα πήρε το δρόμο της επιστροφής προς το καθιστικό και σωριάστηκε φαρδύς-πλατύς στον καναπέ. Κρατούσε ακόμα στο χέρι το τηλεχειριστήριο, υπνωτίστηκε ξανά στους σομόν διαδρόμους. Δεν μπορεί να υπολογίσει πόση ώρα πέρασε εκεί, χάθηκε μπροστά τους ή απλώς αποκοιμήθηκε. Πρέπει να έμεινε έτσι όλο το απόγευμα, έξω το φως άρχιζε να λιγοστεύει, το στομάχι του γουργούρισε δυνατά, τον επανέφερε στο εδώ και στο τώρα.

Οι επόμενες ώρες –μπορεί και μέρες– ήθελαν το Λούτσι να κινείται σταθερά στο ίδιο μοτίβο, κρεβάτι, καφές, κρεβάτι, καναπές και σομόν-μαύροι παλμοί. Πού και πού έτρωγε κανένα μακαρόν –από εκείνα που είχε παραγγείλει από το Pierre Hermé του Παρισιού την προηγούμενη εβδομάδα. Τιμούσε συστηματικά το κατάστημα της λεωφόρου Όπερας, απέναντι από την Opéra Garnier, όποτε βρισκόταν εκεί για δουλειά και πολύ του άρεσε που κάνουν ντελίβερι μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες σε όλη την Ευρώπη.

luci 2-2

Λένε γι’ αυτά τα μακαρόν πως είναι φτιαγμένα με την αυθεντική συνταγή, των Ιταλών σεφ της Αικατερίνης των Μεδίκων και πως διατηρούνται φρέσκα για πάντα. Και πράγματι, ενώ το κουτί άδειαζε σιγά-σιγά και περνούσαν οι μέρες χωρίς κανείς να μπαίνει στον κόπο να τις μετρά, δεν είχαν μπαγιατέψει καθόλου. Οι φήμες είναι σκληρό πράγμα. Κανένας νοήμων άνθρωπος δεν ξέρει τι να κάνει με δαύτες.

Πάντως ο Λούτσι που δεν έτρωγε τίποτε άλλο –γιατί τίποτε άλλο δεν υπήρχε στο σπίτι– πρέπει να είχε χάσει κάμποσα κιλά. Ωστόσο για κάποιο περίεργο λόγο, συνέχιζε να νιώθει βαρύς και δυσκίνητος και κάθε φορά που άνοιγε την τηλεόραση, έβλεπε το ίδιο πράγμα. Ακόμα κι όταν έκανε να αλλάξει κανάλι, η εικόνα παρέμενε εκεί, ίδιοι παλμοί, σχεδόν σιωπηλοί, ανοιγόκλειναν και σκέπαζαν τους χτύπους της καρδιάς του. Μέσα στην εξάντλησή του σκέφτηκε πως πιθανότατα επρόκειτο για βλάβη στο δίκτυο της ψηφιακής τηλεόρασης, ή πως είχε χάσει κάποια σημαντική εξέλιξη που αφορούσε κοινές αποφάσεις όλων των καναλιών, καθώς δεν είχε παρακολουθήσει ειδήσεις για καιρό. Σκέφτηκε ακόμα το ενδεχόμενο το τηλεχειριστήριο να μην είχε μπαταρίες ή να είχε απλώς χαλάσει. Όπως και να ‘χε, δεν είχε τη δύναμη να λύσει το μυστήριο, αφέθηκε.

Κάποια στιγμή απροσδιόριστη μέσα στο σπιτικό χρόνο, πλησίασε ξανά σαν υπνωτισμένος την πλάσμα οθόνη. Το τηλέφωνο χτύπησε ξανά, και ο Λούτσι άπλωσε το χέρι του προς την οθόνη, λες και το ακουστικό βρισκόταν εκεί μέσα. Δεν είχε ιδέα γιατί το έκανε αυτό. Παρατήρησε όμως με έκπληξη πως δε βρήκε εμπόδιο στο γυαλί της τεράστιας τηλεόρασης, αντίθετα, μπορούσε να βάλει ολόκληρη την παλάμη του μέσα σε αυτήν. Χωρίς δεύτερη σκέψη έκανε ένα βήμα και χώθηκε μέσα της. Αυτό είναι ένα ζήτημα όταν δε διαβάζεις τα προσπέκτους των ηλεκτρικών συσκευών που αγοράζεις. Συνεχίζεις τη ζωή σου με τις βεβαιότητες του παρελθόντος.

Luci 2-3

Ήταν πάντως ευλογημένη η τυχαία στιγμή αυτής της ανακάλυψης. Προχώρησε στο βάθος της οθόνης, πίσω από αυτήν, μέσα στο σομόν λαβύρινθο, κι ίσως να μπορούσε να τον δει σε αυτό το σκηνικό ένας υποθετικός κάποιος που θα καθόταν στον καναπέ, αλλά στον καναπέ του Λούτσι εδώ και χρόνια δεν καθόταν κανείς εκτός από το Λούτσι, άρα αυτό είναι κάτι που δε θα μάθουμε ποτέ. Όλα εκεί μέσα ήταν σχεδιασμένα με έναν απόλυτα φιλόξενο τρόπο, όλα ήταν μαλακά, η υγρασία δεν ενοχλούσε καθόλου τις ταλαιπωρημένες του κλειδώσεις, αντίθετα χανόταν αργά σε μια ζέστη τόσο οικεία, λες και βρισκόταν μέσα στο ίδιο του το σώμα. Ένιωσε ξαφνικά την επιθυμία να βγάλει τα ρούχα και τα παπούτσια του, αυτό θα τον έκανε να νιώσει σίγουρα πιο άνετα στην ελαστική του πορεία, αλλά δεν το έκανε. Φοβήθηκε πως ίσως τον πάρει κάποιο αδιάκριτο μάτι, εξάλλου δεν είχε ξεχάσει πως όλα αυτά συνέβαιναν γιατί μια κάμερα είχε εισβάλει εκεί πριν από αυτόν. Και ο Λούτσι ξέρει καλά από κάμερες. Έχει μάθει να προστατεύεται από τα ον και τα οφ τους, από την αδιακρισία τους, να μην εμπιστεύεται ούτε την κάμερα του ίδιου του του κινητού.

Πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη σκέψη αυτή, ένιωσε τα βλέφαρά του να βαραίνουν, έκατσε σε μια γωνία όσο έπρεπε σκοτεινή –όχι εντελώς, μιας και φοβάται το σκοτάδι– και σύντομα αποκοιμήθηκε κουλουριασμένος. Ένα χαμόγελο φάνηκε να σχηματίζεται στα χείλη του στη μέση του ύπνου, ή μπορεί να ήταν απλώς παιχνίδισμα μιας σκιάς, που ξεγελούσε εξαιτίας του παράξενου φωτισμού. Ένα δαχτυλίδι καπνού με άρωμα καραμέλας ήρθε και τον σκέπασε, βυθίζοντάς τον ακόμα πιο βαθιά στο μέρος όπου οι σκέψεις κουδουνίζουν αθόρυβα.

εικονογράφηση: Γιώργος Τσόπανος

—————————————————————————————————————————————-

Σε περίπτωση που θέλετε να διαβάσετε τα προήγουμενα επεισόδια της μνημειώδους saga του Λούτσι, ιδού:

Πρώτο Επεισοδίο

Advertisements

15 thoughts on “Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 2ο: Ένα βήμα πιο μέσα

  1. Αυτός ο Λούτσι, μάλιστα, είναι κοσμοπολίτης, οι αναφορές στα μακαρόν έκαναν τη δουλειά τους -όχι σαν τον άλλο, εκείνο το μονόχνωτο τέρας, τον Λούτσι του πρώτου επεισοδίου.

  2. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 4ο: όλα μείον ένα | Τα Νέα του Βελγίου

  3. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Kεφ. 5ο: Μετά το χάος ο παράδεισος και μετά | Τα Νέα του Βελγίου

  4. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 3ο: Η μόλυνση | Τα Νέα του Βελγίου

  5. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Kεφ. 6ο: Ο θρόνος | Τα Νέα του Βελγίου

  6. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Kεφ. 7ο: Το αντίδοτο | Τα Νέα του Βελγίου

  7. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 8ο: η εξήγηση | Τα Νέα του Βελγίου

  8. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 9ο: το δίλημμα | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s