Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ.1ο: Το εβδομήντα δύο

Ένα υπαρξιακό δράμα σε συνέχειες, εδώ στο πρώτο του επεισόδιο όπου: ο Λούτσι ξυπνάει, πίνει τον εσπρέσο του και αναμνήσεις από το παρελθόν χτυπούν απρόσμενα την πόρτα του.

lucci mama

Για τον Λούτσι τίποτα στη ζωή αυτή δεν είναι δεδομένο. Ούτε καν η ίδια η ζωή. Έχει μάθει από μικρό παιδί να νιώθει ευγνωμοσύνη για την κάθε αναπνοή, για το κάθε βήμα του. Από τη μητέρα του έχει μάθει. Εκείνη κάθε μέρα αξημέρωτα πριν πάει στο εργοστάσιο και πριν ακόμα τον ξυπνήσει για το σχολείο, συνήθιζε να προσεύχεται σε μια γωνία, σε μια ντυμένη στα θαλασσιά μαντόνα και να την ευχαριστεί που ξημέρωσε άλλη μια μέρα. Αυτή δεν την άκουγε, ήταν φτιαγμένη από κούφιο πλαστικό, μέσα δεν είχε τίποτα.

Στο εργοστάσιο έφτιαχναν τσιγάρα. Τον ξυπνούσε με τ’ όνομά του βαλμένο σε μια ήρεμη μικρή φωνούλα κι ίσως καμιά φορά ένα φιλί, σαν δαχτυλίδι καπνού που ανεβαίνει στο ταβάνι του υπνοδωματίου και μυρίζει καραμέλα. Στα γενέθλια συνήθως και τα Χριστούγεννα, τις απλές μέρες πιο σπάνια. Φωνούλα είχε πάντα, το φίλί ήταν που έλειπε, και ποτέ δεν της είπε ότι ήταν ήδη ξύπνιος, ξυπνούσε με την πρώτη πρωινή ανάσα της κι έκανε πως δεν είχε ακόμα ξυπνήσει καθώς την άκουγε να ετοιμάζεται. Κι η καρδιά του μελάνιαζε όταν εκείνη έκλεινε την εξώπορτα πίσω της. Κάθε μέρα, κάθε μέρα, χρόνια, χρόνια. Η μαντόνα στη γωνία, άδεια από μέσα.

madonna

Το πρωί της τελευταίας μέρας του Αυγούστου του 2007 ο Λούτσι ξύπνησε με ένα αίσθημα κόπωσης, με ένα βάρος που δεν οφειλόταν μόνο στα παραπανίσια κιλά του. Σηκώθηκε από το κρεβάτι με δυσκολία, έριξε στους ώμους του μια μεταξωτή πασμίνα και σύρθηκε απρόθυμα ως την κουζίνα. Γύρισε ένα μακρόσυρτο βλέμμα έξω από το τζάμι. Η Μοδένα απλωνόταν ήρεμη και ζεστή, γύρω του και μακρινή ταυτόχρονα, αλλα εκείνος ένιωσε μια ψυχρή πνοή αέρα πάνω από τους ώμους του. Ανατρίχιασε ελαφρά. Τα παράθυρα όλα κλειστά. Μηχανικά και με κόπο έφτιαξε τον εσπρέσο του και μετά από δέκα λεπτά βρέθηκε πάλι κάτω από την πικέ κουβέρτα.

Ποτέ άλλοτε τα χρόνια δεν φάνταζαν πάνω του τόσο βαριά. Εβδομήντα ενός. Ψέματα. Του άρεσε να λέει «Εβδομήντα ενός». Ήταν εβδομήντα δύο. Τα μέτρησε με τα δάχτυλά του ένα ένα, του πήρε πολλή ώρα, έχανε συνεχώς το λογαριασμό αφού είχε μόνο δύο παλάμες. Εκνευρίστηκε λίγο. Σηκώθηκε από το κρεβάτι για δεύτερη φορά, αυτή τη φορά αποφασισμένος να μην υποκύψει ξανά στην τεμπελιά της θλίψης του.

Προχώρησε στο καθιστικό. Ο καναπές ήταν γεμάτος τηλεχειριστήρια τηλεοράσεων, στερεοφωνικών, της κονσόλας που έπαιζε προ στήνοντας πάντα την καλύτερη ομάδα της Νάπολι, και άλλα. Έπιασε ένα στην τύχη και πάτησε το ον. Άνοιξε την -επίσης εβδομήντα δύο- ιντσών τηλεόραση και χάθηκε σε ένα σομόν λαβύρινθο. Μια κάμερα είχε εισβάλει σε μια μήτρα και παρακολουθούσε αχόρταγα και αδιακρίτως ένα μωρό. Μαύροι και ροζ παλμοί σε μαλακές επιφάνειες εύπλαστες, φιλόξενες, καλούσαν του φάνηκε σα σειρήνες, πλησίασε την οθόνη. Ένα τηλεφωνο χτυπούσε ασταμάτητα σε κάποιο άλλο δωμάτιο, του ακούστηκε σαν κουδούνι πόρτας, σκέφτηκε πως ευγενικό θα ήταν να ανοίξει.

lucci

—————————————————————————————————————————————-

εικονογράφηση: Γιώργος Τσόπανος

Advertisements

18 thoughts on “Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ.1ο: Το εβδομήντα δύο

  1. Καλά μας τα είπες για τον Λούτσι στη Μόδενα, εγώ όμως γνωρίζω μια σπαρταριστή του ιστορία, από τη δεκαετία του 90, που όμως δεν πρόκειται να αποκαλύψω ακόμα. Θέλουμε όλη την αλήθεια για τον Λούτσι -πρόσεχε μην πεις ψέματα.

      • Τα Νέα του Βελγίου παραθέτουν την αλήθεια, όλη την αλήθεια και τίποτα άλλο παρά την αλήθεια. Η αφήγηση της ιστορίας του Λούτσι θα ελέγχεται κομμάτι κομμάτι, δεν υπάρχει χώρος για μυθοπλασίες, εδώ θέλουμε τα γεγονότα, τις μικροσκοπικές λεπτομέρειες, τα κομμάτια του παζλ που συνθέτουν τη Μεγάλη Ζωή του Λούτσι (μας).

        • Ό,τι έχω πει ως τώρα είναι πραγματικό. Μόνο όταν τελειώσει αυτός ο δύσβατος δρόμος που διάλεξα για να αποκαλύψω την αλήθεια, μόνο τότε θα μπορώ να πω δημόσια με ακρίβεια και συντεταγμένες πού κρύβεται ο Λούτσι τα τελευταία έξι χρόνια. Ως τότε όμως, ισχύει όρκος σιωπής.

          • Σε δασκάλεψαν καλά στην ομερτά, φευ, γνωρίζουμε και άλλοι την αλήθεια. Θεώρησε αυτό ως μια πρώτη προειδοποίηση. Ο Λούτσι είναι πιο μεγάλος από τα καλλιτεχνίστικα κόλπα σου.

            • Ζαλίστηκα προς στιγμήν γιατί δεν έχω συνηθίσει να μου φέρονται έτσι, αλλα με συνέφερε ο μπάτλερ. Ας είναι. Δε θα δώσω συνέχεια στις προσβολές σου, Jorn. Η αλήθεια είναι μία και οσονούπω θα λάμψει.

  2. Ο Γιώργος, ο Λούτσι κι εγώ σε ευχαριστούμε, Jimmy. Για χάρη του μυστηρίου που ευλαβικά καλλιεργούμε εδώ, σε πληροφορώ ότι η προτελευταία παράγραφος επικοινωνεί μυστικά και υπόγεια με ένα άλλο σύγχρονο κείμενο, αγαπημένο και του Jorn. Αν τώρα θέλεις να μάθεις περισσότερα, σου προτείνω να τον βασανίσεις.

  3. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 4ο: όλα μείον ένα | Τα Νέα του Βελγίου

  4. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Kεφ. 5ο: Μετά το χάος ο παράδεισος και μετά | Τα Νέα του Βελγίου

  5. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 3ο: Η μόλυνση | Τα Νέα του Βελγίου

  6. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 2ο: Ένα βήμα πιο μέσα | Τα Νέα του Βελγίου

  7. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Kεφ. 6ο: Ο θρόνος | Τα Νέα του Βελγίου

  8. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Kεφ. 7ο: Το αντίδοτο | Τα Νέα του Βελγίου

  9. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 8ο: η εξήγηση | Τα Νέα του Βελγίου

  10. Παράθεμα: Ο Λούτσι δε θέλει να πεθάνει | Κεφ. 9ο: το δίλημμα | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s