Η Ζωή της Αντέλ

Αυτό το ποστ δεν είναι μια ακόμη κριτική για την ταινία, όπως και η Ζωή της Αντέλ δεν είναι τελικά μια ακόμη ταινία, αλλά μια ακόμη ζωή.

Την είδα πριν από ένα μήνα περίπου, τη σκέφτηκα λίγο, κοιμήθηκα. Δε με συνεπήρε εξαρχής. Αλλά για να την σκέφτομαι ακόμη, ένα μήνα μετά, κάτι καλό πρέπει να έκανε ο Κεσίς.la vie d'adele

Ζηλεύω την Αντέλ, εκεί καταλήγω. Για τον τρόπο που δίνεται. Στη ζωή, στην Έμα, σε ό,τι εκείνη απολαμβάνει. Για τον τρόπο που αισθάνεται με το σώμα της. Χορταίνει με φιλιά και χάδια. Χορταίνει κοιτώντας την Έμα. Ρουφάει τα μακαρόνια, πασαλείβεται με σάλτσα, το ευχαριστιέται. Φωνάζει στις διαδηλώσεις, φωνάζει και στον οργασμό. Αφήνει το σώμα της ελεύθερο στη θάλασσα. Αφήνει το σώμα της να νιώσει όλα αυτά που ο νους δε χωράει. Και χορεύει.

Λείπουν αυτοί οι καζαντζακικοί ήρωες από τις ζωές μας. Τι θα έκαναν εκείνοι αν ζούσαν στην Ελλάδα σήμερα; Θα έχαναν την αυθεντικότητά τους, την απλότητά τους; Θα έβρισκαν κάπου απόλαυση; Ιδέα δεν έχω. Μήπως όμως, τελικά, αυτή να είναι η διέξοδος; Να θυμηθούμε τις αισθήσεις, να θυμηθούμε το σώμα; Να σταματήσουμε για λίγο να μετράμε λογαριασμούς, μέρες ανεργίας, μέρες μέχρι την επόμενη αργία; Να μετρήσουμε βήματα; Κι ας τσακιστούμε χορεύοντας.

Όταν βγάλω το πόδι από το γύψο, θα ξαναχορέψω. Κουράστηκα να περιμένω να βγει η χώρα πρώτα.

Διαβάστε αν θέλετε κι αυτό το πολύ ωραίο βλέμμα.

Advertisements

15 thoughts on “Η Ζωή της Αντέλ

    • Εντάξει, φαίνεται σα να έχασα το point! Όχι, σε έπιασα, και μ’ αρέσει που το έθεσες έτσι λακωνικά και περιεκτικά.. Και είναι απ’ τα καλύτερα που έχω διαβάσει γι’ αυτήν την ταινία, αλήθεια.
      (Σόρι για το σπαμ)

  1. αυτό που μια κατάθεση ψυχής της nube, ειλικρινή και όμορφη (και δεν ειρωνεύομαι), δύο κοπέλες -εκ των οποίων η μία είναι η γράφουσα- την βγάλατε από τις ράγες και μιλήσατε για τα βαβαβουμ στοιχεία της Εξαρχόπουλος, αντί να σας προλάβουμε οι κάφροι, με ξεπερνάει.

  2. εγώ πάλι μετά απο αυτό το κείμενο, ένιωσα για πρώτη φορά οτι θέλω να δω τη ζωή της αντελ, γιατι τη ζήλεψα από αυτα που γραψες νουμπε και από το σχόλιο της λουλλας

  3. Πολύ ωραίο κείμενο για μια πολύ ωραία ταινία. Εγώ δεν ντρέπομαι να πω ότι μ’ άρεσε η «εγκεφαλική» Έμα περισσότερο, αλλά μάλλον φταίει που γερνάω και ζηλεύω την Αντέλ για τα νιάτα, την ανεμελιά και τα πάθη της.

  4. ευχαριστώ σας!

    κυρία στο νοσοκομείο πριν από λίγο: Μην ανησυχείς κορίτσι μου, θα περάσει γρήγορα κ θα ξαναχορέψεις (χωρίς να έχει ιδέα..)

  5. Περαστικά nube!ελπιζω να μην εγινε στο κλασικο η ζημια.

    συμφωνώ οτι η αντελ τα εδωσε ολα και γι αυτο τη συμπαθησαμε.παντως δεν ειναι φοβερο ποσο οι τσοντες ειναι φταγμενες μονο γι αντρες? οχι οτι η ζωη της αντελ ειναι τσοντα αλλα δεν θα ηταν η ιδια χωρις τις σκηνες σεξ.

  6. σ’ευχαριστώ bellafon!

    Η ταινία σίγουρα δεν θα ήταν ίδια χωρίς τις ερωτικές σκηνές, αλλά δε νομίζω ότι ο Κεσίς σκεφτόταν πώς θα ικανοποιήσει το αντρικό κοινό με αυτές.
    Το πώς και ποιους ικανοποιεί η πορνοβιομηχανία είναι μια άλλη κουβέντα…

  7. ναι ρε, αυτό ακριβώς λεω. πόσο διαφερει η σεξουαλικη προσεγγιση στην αντελ από αυτη της βιομηχανιας πορνο.επιτελους λιγη επαφη

  8. Παράθεμα: Η νίκη του νερού πάνω στο αίμα | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s