Εddie the Head ή ένα ζόμπι που το κάνανε μασκότ

Μεσημεριάτικος καφές στη μπάρα. Απαλεψιές… Όταν, ξάφνου, μια παρανόηση δίνει εφηβικό πάθος στην κουβέντα. Θεματολογία;: Μουσική. Όχι, δε μιλήσαμε για Beatles…

Μεσημεριάτικο κουτσοβόλεμα στη μπάρα. Καφεδιάζοντας… Έξω ψιλοκαλοκαιράκι αν και καταχείμωνο – λιακάδα απ’ τις λίγες. Εμείς εκεί, σα βλάκες, στο ημίφως. Σκαμπό ψηλά και άβολα – δυσφορία. Όπου πετάγεται απ’ το λήθαργο ο Γιάννης και μου λέει: Θέλω να διαβάσω το Brave New World (σ.σ. το βιβλίο του Άλντους Χάξλεϋ «Θαυμαστός, καινούριος κόσμος»). Κι όπου ένας πολυμήχανος μπάρμαν –που εκτελεί ταυτόχρονα χρέη σερβιτόρου και ντι-τζέι–, ανταποκρίνεται ταχύτατα κι αναφωνεί ενθουσιωδώς: Πω!, σιντάρα ρε φίλε, τί είπες τώρα…· προφανώς εννοεί τον συνώνυμο δίσκο των Iron Maiden (!). Ακολουθούν πολλά –βλακωδώς πολλά–: \m/… Ε, όλα τα υπόλοιπα είναι τα παρεπόμενα μιας κουβέντας που, όπως συμβαίνει με τις… σπουδαιότερες κουβέντες, απ’ αλλού ξεκίνησε… Πώρωση…

bravenewworld

Ο μπάρμαν, αφού ασπάζεται(!) το εν λόγω δωδέκατο στούντιο άλμπουμ των Maiden (κυκλοφορία: 2000), τ’ απιθώνει μπροστά μας. Info: Ο δίσκος χαρακτηρίστηκε απ’ την επιστροφή των τραγουδιστή Μπρους Ντίκινσον και κιθαρίστα Άντριαν Σμιθ στο συγκρότημα, οι οποίοι είχαν αποχωρήσει το ’93 και ’90 αντίστοιχα, και έγινε χρυσός στην Ελλάδα – ουάου… (via Βικιπαίδεια). «Ρε σεις τί γαμάτος είναι ο Eddie στο εξώφυλλο ρε…». More info: Ο Eddie, ή και Eddie the Head, είναι η μασκότ των Maiden εξ απαλών ονύχων –πσσσς, τί είπα τώρα ρε Γιάννη;–, τέλος πάντων απ’ τα γεννοφάσκια τους… Εμφανίζεται σε όλα τα εξώφυλλα των δίσκων και των singles της μπάντας, σε όλα τα εμπορεύματα μάρκετινγκ (αφίσες, t-shirts, ψιλολόγια κτλ), καθώς και σε όλες τις συναυλίες τους ως υπερμεγέθης περσόνα των σκηνικών τους. Είναι ίσως η πιο αναγνωρίσιμη, ανθεκτική στο χρόνο, και ευέλικτη (με την έννοια της προσαρμογής στις εκάστοτε καλλιτεχνικές ανησυχίες του συγκροτήματος) μασκότ/φιγούρα/εικόνα/stage-περσόνα οπτικών εφέ.

Τον Eddie, πες τον ζόμπι (που είναι), πες τον τέρας (που είναι), πες τον τερατάκι (χαϊδευτικά), αλλά καλλιτεχνικό τερατούργημα δεν τον λες. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρώτο-πρώτο single της μπάντας, το Running Free, κι έκτοτε έχει εμφανιστεί με χίλιες-δυο απίθανες παραλλαγές στα εξώφυλλα όλων των άλμπουμ τους. Ενδεικτικά: ως μουμιοποιημένη αιγυπτιακή θεότητα στο Powerslave, ως λοβοτομημένος ψυχασθενής στο A piece of mind, ως cyborg στο Somewhere in time, ως στοιχειό του δέντρου στο Fear of the dark, ως επελαύνων χάρος-μακελάρης με βρετανική σημαία και σπαθί στο Trooper, ή ως Χάρων με δρεπάνι και κουστωδία καρναβαλιστών στο Dance of Death. Στο εξώφυλλο του Number of the Beast ελέγχει τον Σατανά τον ίδιο σα μαριονέτα (που κατάντησες ω ρε Διάολε;), στο δε… εκκεντρικό εξώφυλλο του άλμπουμ Sanctuary o… εντιμότατος κύριος Eddie ποζάρει ως κλεφτρόνι με στιλέτο πάνω απ’ το φρέσκο πτώμα της Μάργκαρετ Θάτσερ – εξώφυλλο εν πολλοίς αμφιλεγόμενο… Ωστόσο στο επόμενο single, το Women in uniform, η Θάτσερ τον παραμονεύει, στρατιωτικά ντυμένη με μπερέ και πολυβόλο, για να πάρει το αίμα της πίσω… Η μπάντα έτσι αναδιπλώνεται και σπένδει στο politically correct – ωραίο το ‘σπένδει’, ε Γιάννη; salata

Ο μπάρμαν έβαλε να παίξει το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, καπάκι το The wicker man, και στα καπάκια το Blood brothers – και γαμώ τις μπαλάντες Γιάννη… (Για την αλήθεια τίποτα απ’ αυτά δεν έκανε, αλλά ok έπρεπε να παραθέσω για μουσική τεκμηρίωση δυο-τρία τραγούδια, και βρήκα αυτόν τον εύσχημο-άσχημο ευ(;)φάνταστο τρόπο…).

icarus2

Νταπίπα, αλλά με μαγνητίζει…

Οπότε η κουβέντα γύριζε σα σβούρα γύρω απ’ τον Eddie… Ποιο εξώφυλλο προτιμάς εσύ, ποιο εγώ, ποιο ο μπάρμαν… Εσύ αναγνώστη/τρια, για νά ’χουμε καλό ρώτημα, ποιο προτιμάς; Εγώ πάντως, αν με ρωτάς, αυτό του Flight of Icarus: ο Eddie με φλογοβόλο κι ως άλλος Batman… Ντάξει νταπίπα για να λέμε την αλήθεια, αλλά ξέρω-γω με μαγνητίζει…

Γιάννης: Λες να κάνω καμιά τατούα με τον Eddie; Εγώ: Που; Γιάννης: Στήθος. Εγώ: Ποιο;

Κι απ’ όλα του κόσμου τα cover των Iron Maiden, απ’ όλες τις άπειρες επιλογές κι άπειρες ενσαρκώσεις της μασκότ τους, απ’ αυτά όλα που να μη μπορείς να διαλέξεις, ο Γιάννης, κατά τ’ άλλα έχων σώας τα φρένας, διαλέγει να χτυπήσει στο στήθος του, να φέρει απάνω του εσαεί, και να τιμήσει κατ’ αυτόν τον τρόπο αυτό εδώ: την ξανθιά-γοργόνα-Eddie της πλώρης του Mariners in Newcastle!.. Ω θεοί – και δαίμονες!

marinersinnewcastle

Νταπίπα, αλλά δε με μαγνητίζει καθόλου…

Τέλος πάντων ρε Γιάννη, ας είναι, εσύ νά ’σαι καλά.

Αν κάποιο καλοκαίρι τον δείτε ημίγυμνο σε κάποια παραλία, να λιάζει το δερματοστιγμένο (λέξη από την Αποκάλυψη του Ιωάννη – μετανοείτε) στήθος του, μη φοβηθείτε· κάντε μου τη χάρη και μιλήστε του. Θα σας εντυπωσιάσει πράγματι ο τρόπος σκέψης του (ναι, υπάρχει)…

Όσο για τον Eddie, επιτρέψτε μου δυο λόγια αγάπης λίγο πριν κλείσουμε το, μάλλον αλλοπρόσαλλο, αυτό θέμα. Έτσι: σαν άσκοπα γραμμένο επικήδειο για έναν τύπο που δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ – τί έκφραση!, κεντάω ρε συ Γιάννη…

Λοιπόν, αειθαλής ο Eddie… Και πως αλλιώς;, αφού περί ζόμπι πρόκειται. Εικαστικά αστείρευτος… Πανταχού παρών: όπου Maiden, νά σου τον… Διαρκώς ανανεωμένος, και διαρκώς απαράλλαχτος… Ψυχή του γκρουπ, αν και χωρίς ψυχή ο ίδιος… Δύσμορφος, αλλά διεστραμμένα ερωτικός…  Σάπιος, αλλά βαρβάτος… Αυτοσαρκαζόμενος, έστω και χωρίς σάρκα… Αγέραστος το φρικιό, σ’ αντίθεση με τα γεροντοφρικιά τους Maiden… Ψυχούλα ο Eddie, ζωή νά ’χει…

Αθάνατος!

\m/

Στους: Γιάννη (προφανώς), Θάνο Vov των Hidden in the basement, jorn hammerrat (\m/), και Joseph Plateau&Wounded Head που με ξύπνησαν μουσικά μετά από χρόνια νάρκη…

Advertisements

6 thoughts on “Εddie the Head ή ένα ζόμπι που το κάνανε μασκότ

  1. Πρώτα από όλα με δύναμη και λαχτάρα: ΑΕΛ, ουίσκι και Ιρον Μέιντεν δίσκοι!

    Ο καλύτερος, ο πιο τίμιος, ο πιο σωστός Eddie είναι ο Eddie o εξώφυλλος από το ομώνυμο ντεπούτο του καλύτερου συγκροτήματος στον κόσμο.

    Δεύτερος καλύτερος Eddie αυτός του live after death.

    Χειρότερος Eddie ever: η γελοιότητα του να υπάρχει άνθρωπος σε ξυλοποδαρα ντυμενος τριμετρος Eddie επι σκηνης, και ο Bruce και καλα να σπρωχνεται μαζι του. Προς Iron Maiden: είπαμε μεταλάδες είμαστε, δεν είμαστε (απαραίτητα) και καθυστερημένοι.

    Τέλος, τι είναι αυτό το Mariners in Newcaste ρε συ; Αφισέτο από περιοδεία στην πόλη την εποχή του Powerslave;

    Πες μου ότι δεν είναι αλήθεια πως το παληκάρι «χτύπησε» αυτό το πράγμα πάνω του. Τόσοι Eddie υπάρχουν γαμώ το κέρατό μου!

  2. Ξελαρυγγιάζομαι μαζί σου jorn!

    Live after death: γαμάει…
    Εddie με σκουπόξυλα: καραγκιοζιλίκια (προσυπογράφω)…
    Για το Mariners: από live είναι στο City Hall (Newcastle-’84), βγήκε κι ένα δίσκος που περιέχει μέσες-άκρες τα τραγούδια του Powerslave… Ό,τι νά ‘ναι παπάτζα ε;
    Όσο για το παλικάρι, όχι, το γυρίσαμε στα τσίπουρα κι ανένηψε οριστικά (;)…

    UP THE IRONS jorn!

  3. Ντεκολτέ, κέντησες Eddie-δες αυτή τη φορά και πέτυχες την πρώτη μου αγάπη και παντοτινή!
    Εγώ ξεκίνησα λίγο ανάποδα με τους Maiden, και το Brave New World ήταν ο πρώτος δίσκος τους που πήρα, άρα μιλάμε για μεγάλο συναισθηματικό δέσιμο! Παρόλα αυτά, ο αγαπημένος μου Eddie είναι του Powerslave, πολύ στυλ ρε φίλε! Μαζί και αυτός του Killers, αλητεία, αν και το έχω με άλλο εξώφυλλο, του ’98, που έκαναν τις επανεκδόσεις όλου του καταλόγου. Επίσης, έχω τον Eddie Headknocker σε φάση Trooper, καλά πάω να βάλω κανένα δίσκο τους τώρα!

    • Χαίρομαι που σε πέτυχα στα γούστα pictures!
      Όντως και δίκιο: επιβλητικότατο στυλ ο δικός σου στο Powerslave, αλλά μιας και μίλησες για συναισθηματικό δέσιμο, εμένα με στοίχειωσε για πάντα ο Eddie του Fear of the dark. Aπ’ το δε Brave New World, ως και τα σόλα μάθαμε – για μένα ο πρώτος αυθεντικός δίσκος Maiden (οι άλλοι αντιγραφή, αλλά με τα όλα τους: εξώφυλλα, οπισθόφυλλα, βιβλιαράκια στίχων κτλ).
      Καλή ακρόαση pictures, βάλε το The Nomad από Brave New World – στ’ αφιερώνω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s