Μουσική Ανασκόπηση 2013

Καθισμένοι σε ένα τραπέζι γεμάτο αποτσίγαρα, μισοφαγωμένα κεμπάπ, ένα καφάσι μπύρες κι ένα σοκολατένιο τσουρέκι, παίξαμε ένα παιχνίδι (με χαρτιά και ζάρια) δικής μας επινόησης, αλλάζοντας διαρκώς τους κανόνες, με σκοπό να διαλέξουμε δίκαια του καλύτερους δίσκους του 2013. Κυρίες και κύριοι, έχουμε πενηντάδα!

2013-top50

Οι Κυκλοφορίες της Χρονιάς

01

flower lane(Domino)

Ducktails

The Flower Lane

Επειδή γράφουμε στο blog της ενθουσιώδους υπερβολής, όπου οι Arcade Fire με ελαφρότητα παρουσιάζονται ως οι «Pink Floyd της … εποχής μας», αρπάζουμε την ευκαιρία αυτή… από τα μούσια και λέμε ότι τα κομμάτια που συνθέτει ο Matt Mondanile έχουν τη μαγεία της τραγουδοποιίας του John Lennon (ακόμη και ο ίδιος ο Mondanile θα μας χαστούκιζε γι’ αυτή την ιεροσυλία). Στην εποχή του καλλιτεχνικού (και όχι μόνο) πανικού, εμείς προτιμήσαμε την απλότητα. Και του χρόνου!

02

rashad(PAN)

Rashad Becker

Traditional Music of Notional Species Vol. I

Γράψαμε: «Ο εκ Βερολίνου ορμώμενος Rashad Becker είναι αναγνωρισμένη ιδιοφυία στην τέχνη του mixing & mastering, έχοντας επιμεληθεί σχετικώς μία ευρεία γκάμα κυκλοφοριών από dub μέχρι noise. Το Traditional Music of Notional Species Vol. I είναι το πρώτο album που φέρει το όνομα του Becker με μεγάλα γράμματα στο εξώφυλλο και όχι με μικρά στο πίσω μέρος κάποιου LP και είναι κυριολεκτικά ο θρίαμβος του αντιήρωα. Χωρισμένο σε δύο ενότητες, Dances και Themes, η κυκλοφορία αυτή αποτελεί μία από τις σημαντικότερες avant garde δημιουργίες της χρονιάς».

03

beaini(Annihaya)

Rabih Beaini

Albidaya

Γράψαμε: «Στην περίπτωση του επίσης Λιβανέζου Rabih Beaini και του album του Albidaya συναντάμε ένα ευφυές συνοθύλευμα από κομπιουτερίστικες jazz παρεμβάσεις, ασύνδετα, βραδυφλεγή drones και ανατολίτικα folklore ψήγματα που ανακατεύονται άναρχα στην digital biblicateur παλέτα του και συνθέτουν μία από τις πιο ποιοτικές outer limits κυκλοφορίες του τρέχοντος έτους. Κάψτε τη δομή και αφήστε το σενάριο στην ησυχία του».

04

holden2(Border Community)

Holden

The Inheritors

Το The Inheritors πήρε το όνομά του από το ομώνυμο βιβλίο του William Golding και είναι το αποτέλεσμα της επταετούς προσπάθειας του James Holden να κατασκευάσει τα δικά του αναλογικά modular synthesizers και να τα συνδυάσει με ένα μεγάλο φάσμα ήχων, από ηλεκτρονικούς μέχρι σαξόφωνο. Ο ίδιος αναφέρει ως κύρια επιρροή του τη κέλτικη folk μουσική, όμως ένας θεός ξέρει τι πραγματικά είχε στο μυαλό του όταν δημιούργησε αυτή την 75λεπτη τελετουργία, που δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι στο μέλλον θα αποτελεί σημείο αναφοράς στην ηλεκτρονική μουσική.

05

stetson(Constellation)

Colin Stetson

New History Warfare Vol. 3: To See More Light

Γράψαμε: «Ο Colin Stetson δεν είναι απλά ένας ταλαντούχος σαξοφωνίστας, είναι ένας άνθρωπος–μηχανή που δουλεύει μονίμως με το στροφόμετρο στο κόκκινο. Αυτός ο εξαιρετικά γεμάτος και πολυφωνικός ήχος που ακούγεται στο τρίτο μέρος της τριλογίας New History Warfare, βγαίνει από ένα μπάσο σαξόφωνο και μόνο. Ο άνθρωπος είναι ο master του overblowing και της κυκλικής αναπνοής».

06

oneohtrix(Warp)

Oneohtrix Point Never

R Plus Seven

Γράψαμε: «Το R Plus Seven είναι ένα φωτεινό δωμάτιο γεμάτο με ετερόκλητα αντικείμενα, τα οποία -χρηστικά και μη- όλα μοιάζουν με ντεκόρ. Ένα δωμάτιο που από μακριά όλα φαίνονται καινούρια και φανταχτερά, γεμάτο πολύχρωμα logos και ακριβά brandnames, όσο όμως πλησιάζεις παρατηρείς ότι τίποτα δεν ταιριάζει με το διπλανό του κι ότι τα πάντα είναι βαλμένα σε λάθος θέση. Είναι προφανές ότι αποκλείεται να τα έχει τοποθετήσει εκεί ανθρώπινο χέρι».

07

theex(Ex Records)

The Ex & Brass Unbound

Enormous Door

Γράψαμε: «Ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά punk συγκροτήματα της τελευταίας τριακονταετίας με ενδιαφέροντα πολιτικό λόγο, ένας συμπαθής αλλά ολίγον αμήχανος για τις περιστάσεις τραγουδιστής, ένα σχήμα “της ώρας” με τρανταχτά ονόματα της σύγχρονης free jazz σκηνής. Όλα αυτά (και πολλά άλλα) δένουν αρμονικά στο Enormous Door των γειτόνων Ολλανδών the Ex, που αποδεικνύουν για ακόμη μία φορά ότι κάθε άλλο παρά φοβούνται να πειραματιστούν».

08

fire(Rune Grammofon)

Fire! Orchestra

Exit!

Γράψαμε: «Ο καλύτερος δίσκος των Fire! μέχρι σήμερα. Συνεργασία 28 μουσικών από τη Σουηδία που επιχειρούν να βάλουν φωτιά στην παράδοση και να μας δείξουν την έξοδο κινδύνου. Απάτητα jazz μονοπάτια και rock κακοτοπιές σε ένα δίσκο που ηχογραφήθηκε ζωντανά και με κοινό στο Fylkingen. Θα έπαιρνε 5 στα 5 μόνο και μόνο για τα εκπληκτικά φωνητικά».

09

deathrattle(Rune Grammofon)

James Plotkin & Paal Nilssen-Love

Death Rattle

Γράψαμε: «Από τη Φιλαδέλφεια (James Plotkin) ο ένας, εκ Νορβηγίας ο άλλος (Paal Nilssen-Love). Avant-metal κιθαρίστας ο ένας, free-jazz drumer ο άλλος. Έρωτας με την πρώτη ματιά. Πλατωνικός όμως, γιατί ένα βάρος τους κρατούσε στη γη και δεν άφηνε τον έρωτά τους να απογειωθεί. Έτσι, πήραν την απόφαση να απελευθερωθούν και να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό· να αλλάξουν ρόλους. Όπερ σημαίνει η κιθάρα να κρατάει το ρυθμό και τα ντραμς να αυτοσχεδιάζουν. Το αποτέλεσμα; Αυστηρώς ακατάλληλο δια ανηλίκους!»

10

haigh (2)(Primary Numbers)

Robert Haigh

Darkling Streams

Γράψαμε: «16 σύντομες μαγευτικές piano συνθέσεις σε μαύρο καμβά, που κερδίζουν τον ακροατή με την απλότητα και την γήινη γοητεία τους. Στο βασίλειο του kitsch, o εν λόγω δίσκος θα ήταν ένα τέρας».

11

doomed(Front & Follow)

The Doomed Bird of Providence

Blind Mouths Eat

Ζοφερές και συγχρόνως πανέμορφες συνθέσεις με χανσενικά φωνητικά για τα ναυάγια της ζωής αλλά και της θάλασσας, τους λοιμούς, τους χαμένους έρωτες και τις πατρίδες και τα καράβια που έρχονται και φεύγουν. Αλλά λίγο-πολύ, κάπως έτσι δεν είναι η ζωή; 
12

matana(Constellation)

Matana Roberts

COIN COIN Chapter Two: Mississippi Moonchile

Γράψαμε: «Στο δεύτερο από τα δώδεκα κεφάλαια του Coin Coin θα βρεις όλη τη μαγεία της Jazz παράδοσης της Αμερικής φιλτραρισμένη από την αισθητική της σαξοφωνίστριας Matana Roberts και συμπυκνωμένη σε μόλις 48 λεπτά».
13

urpf(audioMER.)

Urpf Lanze

Procession of Talking Mirrors 

Γράψαμε: «Στους λαβύρινθους του εγκεφάλου του, ο νεανίας blues/folk κιθαρωδός καλλιτέχνης με την ευγενική φυσιογνωμία και τα γυαλιά μυωπίας, που βάζει την κιθάρα στα πόδια και επιδίδεται σε abstract πειραματικά αρπίσματα ανταμώνεται με το ανθρωποειδές κτήνος, που έχει κρύψει αλυσοδεμένο στο σκοτεινό υπόγειο του μυαλού του για  είκοσι χρόνια συνεχή και το βγάζει στο φως μόνο για να τον συντροφεύσει φωνητικά με τους άναρθρους λαρυγγισμούς του».
14

colleen(Second Language)

Colleen

The Weighing of the Heart

Γράψαμε: «Πόσο ζυγίζει η καρδιά; H καλή νεράιδα των εγχόρδων (κι όχι μόνο), Cecile Schott, γνωστή στον καλλιτεχνικό κόσμο ως Colleen, ευθύνεται για δύο από τους πιο όμορφους δίσκους που μας παρουσίασε η δεκαετία των 00′s (Everyone alive wants Answers & The golden Morning breaks). Στο έτος 2013 την συναντάμε απαλλαγμένη από κάθε λογής indie pop ετικέτες και προσανατολισμένη σε μοντέρνες συνθέσεις εκπληκτικής καλλιτεχνικής διαύγειας και ωριμότητας πλαισιωμένες από το γλυκό αλλά αποστασιοποιημένο συναισθηματικά νανούρισμά της».
15

matt krefting(Open Mouth)

Matt Krefting

High Hopes

Γράψαμε: «To High Hopes είναι το soundtrack ενός άσχημου ονείρου. Παρουσιάζοντας την υπέροχη ώσμωση μασημένων κασετών όπερας & κλασικής μουσικής και junkyard πειραματισμού, το album αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ο ήχος που θα πλαισίωνε μία εφιαλτική θεατρική μεταφορά του κλασικού παραμυθιού “Τα Τρία Γουρουνάκια” (φυσικά, με μη αίσιο τέλος) ή απλούστατα μπορεί να είναι μία από τις καλύτερες δημιουργίες της φετινής χρονιάς».
16

young echo nexus(Ramp Recordings)

Young Echo

Nexus

Γράψαμε: « Οι άρρυθμοι ηλεκτρονικοί βόμβοι και τα ασύνδετα beats άλλοτε εναλλάσσονται και άλλοτε συναλλάσσονται με το dubstep στην πλέον μπασταρδεμένη του μορφή εμπλουτισμένο από προσεγμένα φωνητικά, αιθέριες μελωδίες και εύστοχα μπάσα. Δεν θα αδικήσω κανέναν εάν πω ότι αυτό είναι το trip hop της επόμενης εικοσαετίας. Σε έναν τέλειο κόσμο, οι Massive Attack κάπως έτσι (Blood Sugar, Jupiter Rise και Voices on the Water) θα ακούγονταν».
17

brotzmann(Trost)

curated by Peter Brötzmann

Long Story Short 

Σαράντα μουσικοί από όλο τον κόσμο, στενοί φίλοι και συνεργάτες του σαξοφωνίστα-κλαρινίστα Peter Brötzmann, έπαιξαν live το 2011 στο Wels της Αυστρίας στα πλαίσια της έκθεσης Long Story Short, που παρουσίασε τα σημαντικότερα έργα του εικαστικού Peter Brötzmann. Επειδή δεν πρόκειται περί συνωνυμίας, όπως καταλαβαίνετε, αυτό το πενταπλό CD-αφιέρωμα στο σπουδαίο αυτό καλλιτέχνη, αποτελεί ένα ντοκουμέντο στη ζωή και το έργο του και δε θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα μας.
18

iceage (2)(Matador)

Iceage

You ‘re Nothing

Γράψαμε: «Αυτοί οι ξανθομπάμπουρες πιτσιρικάδες με τα πουκαμισάκια δεν δίνουν δεκάρα για το εάν, φίλε αναγνώστη, σου αρέσει η μουσική τους ή όχι. Έτσι, παρά το γεγονός ότι παραδέχομαι ότι το “You’re nothing” δεν είναι του ίδιου επιπέδου με το προηγούμενο debut album τους (New Brigade), το “έλιωσα” το δισκάκι και γουστάρω».

 

19

stranger(Modern Love)

The Stranger

Watching Dead Empires In Decay

Γράψαμε: «ο Leyland Kirby επανήλθε στο γνώριμο ύφος του και μας παρουσιάζει -ως Stranger αυτή τη φορά- 9 ηλεκτρονικές συνθέσεις που άλλοτε μοιάζουν με field recordings και άλλοτε με found object music, χωρίς όμως να είναι τίποτα από τα δύο. Αν και το Watching Dead Empires in Decay δεν είναι εφάμιλλο των Intrigue & Stuff vol.1,2,3 ή του Sadly Future Is No Longer What It Was, διατηρεί τα ίδια χαρακτηριστικά με αυτούς 4 δίσκους· είναι, δηλαδή, ατμοσφαιρικό, αργόσυρτο,  άκαμπτο και στοιχειωμένο, μα προπάντων πολύ όμορφο».
20

zebulon(More is More)

Peter Evans, John Hebert, Kassa Overall

Zebulon

Γράψαμε: «Καταιγιστική jazz από τον καταπληκτικό τρομπετίστα και το τρίο του (Peter Evans, John Hebert, Kassa Overall). Υπάρχουν στιγμές που η ταχύτητα και η δεξιοτεχνία πραγματικά κόβουν την ανάσα.  Από τις jazz κυκλοφορίες της χρονιάς!»

21

moin(Blackest ever Black)

Moin

EP

Γράψαμε: «Τι σχέση έχει ο Hugh Tracey με τους Moin; Καμία απολύτως, αλλά αν σε έναν αντίστροφο κόσμο ένας Αφρικανός εθνομουσικολόγος, εγκαταστημένος σε μία πρώην νοτιοαφρικανική αποικία της Δυτικής Ευρώπης, παρουσίαζε τη συλλογή του από ροκ μουσικά όργανα σε ένα αφρικανικό κανάλι, τότε αυτή θα ακουγόταν όπως το EP των Moin».

22

grouper(Kranky)

Grouper

The Man who Died in his Boat

H αοιδός από την Πολιτεία του Όρεγκον σε έναν από τους καλύτερους δίσκους της σταδιοδρομίας της. Άντε και με έναν καλό γαμπρό!  

23

gesaffel(Parlophone)

Gesaffelstein

Aleph

Στυλιζαρισμένη house για music clubs, μουσική που υπό κανονικές συνθήκες θα αποφεύγαμε. Όμως, το Aleph του Γάλλου Mike Lévy (μη σας ξεγελάει το γερμανικό προσωνύμιο) έχει μια minimal ατμόσφαιρα που βρήκαμε εξαιρετικά γοητευτική κι ένα δυναμισμό που μας καθήλωσε.

24

licht(Blackest Ever Black)

Shampoo Boy

Licht

Γράψαμε: «Στο καινούργιο side project αυτής της ακραίας ιδιοφυίας συναντάμε πολλά κοινά στοιχεία με παλαιότερα projects του, όπως τους Peterlicker, κυρίως δε τους KTL (με τον O’ Malley των SUNN O)))), δηλαδή ambient noise με αλλεπάλληλους κιθαριστικούς βόμβους βουτηγμένους στην κακοδαιμονία της γκρίζας ατμόσφαιρας, που μόνο ο Rehberg γνωρίζει πώς να υφαίνει. Στην περίπτωση του Licht, οι αιχμηροί drone ήχοι αναμειγνύονται μοναδικά με την ευφάνταστη μετά – glitch τεχνοτροπία υπό την σκέπη μίας μόνιμης απειλής, που συνοδεύει κάθε λεπτό του album. Πιστέψτε με, αξίζουν οι εφιάλτες του».

25

autechre_exai(Warp)

Autechre

Exai

Γράψαμε: «Paubvdhjshio ughesdlkaslp oaspowpoq poaspoaspoaspoa spaospaosp aosp aos npowe. Acnpeoncpaoen pacoepoc paoenp acopeocnpao entlikknask asjaksj kajs kajsoqiweq oej doiwjhd ouqwefh uwoefh. Uwehfuiwehf uwehfuiwehf uwehf uwfhe udfciowqe wqeoimnc pqowpqw iwehf iwefhiwufeh».

26

marianne cover crop(Kye)

Call Back the Giants

The Marianne

Άλλος ένας εξαιρετικός δίσκος από τον Tim Goss, πρώην μέλος των Shadow Ring. Εκεί όπου οι στοιχειωμένες synth-έσεις συναντούν την ανθρώπινη ύπαρξη.

27

sixdayrun(Full Contact)

Circle

Six Day Run

Ένα πρωτοποριακό kraut rock soundtrack για ένα πρωτοποριακού concept φιλμ. Η μουσική επένδυση ενός εφιαλτικά εξαντλητικού 6ήμερου μαραθωνίου. Εάν δεν θέλετε να συμμετέχετε, απλά ακούστε το άλμπουμ και θα ιδρώσετε καθήμενοι.

28

John-Wizards(Planet Mu)

John Wizards

John Wizards

Σε αυτό το ντεμπούτο album τους, οι John Wizars από το Cape Town μας παρουσίασαν ένα κολάζ από παραδοσιακούς αφρικανικούς ήχους και κλισέ 80s ποπ μοτίβα, σε δεκαπέντε κομμάτια αθώα σαν τζαμάρισμα. Ένας δίσκος-έκπληξη που έφερε ένα φρέσκο αέρα στην dub μουσική.

29

bombino(Nonesuch)

Bombino

Nomad

Γράψαμε: «Το Nomad είναι η τρίτη δισκογραφική δουλειά του Bombino και ηχογραφήθηκε στην Αμερική από τον Dan Auerbach – τραγουδιστή και κιθαρίστα των Black Keys. Αυτό που τη διαφοροποιεί από τις δύο προηγούμενες κυκλοφορίες, και  εν γένει από το υπόλοιπο Tishoumaren, είναι ο ηλεκτρισμός που προσέδωσε ο Dan Auerbach στον ήχο».

30

mika(Blast First Petite)

Mika Vainio

Kilo

Η επιβλητική φυσιογνωμία της βαριάς μουσικής βιομηχανίας σε ακόμη μία πολύ καλή κυκλοφορία.

31

patten-eolian-instate(Warp)

patten

Eolian Instate

Ο patten στο Eolian Instate μπαστάρδεψε την ατμόσφαιρα του Oneohtrix Point Never (φετινό #6) με τους ρυθμούς του Actress (περσινό #1) και κατάφερε να παρουσιάσει ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον EP που δυστυχώς, όμως, δεν έτυχε της αντίστοιχης αναγνώρισης από τον τύπο και το μουσικό κοινό. Ευτυχώς γι’ αυτόν υπάρχουν και τα Νέα του Βελγίου.Προσοχή! Το video clip δεν συνιστάται σε επιληπτικούς. 

32

hokus-fokus(Miasmah)

Kaboom Karavan

Hokus Fokus

Γράψαμε: «Κλόουν και ακροβάτες συνοδεύουν με άκρα μυστικότητα ένα καραβάνι από ελέφαντες, λιοντάρια και μαϊμούδες μέσα στη μαύρη νύχτα. Όταν ξημερώσει και στηθεί η τέντα, οι θηριοδαμαστές θα λύσουν τις αλυσίδες από τα αγρίμια και ο τελάλης θα μας καλέσει με μπρίο να απολαύσουμε μαζί με τα τα παιδιά μας, ένα show εορταστικής βαρβαρότητας σαν τελετή ενηλικίωσης. Άγρια φύση και άγρια νύχτα σε πλήρη αρμονία με την αγριότητα του ανθρώπινου γένους».

33

fences(Dial)

John Roberts

Fences

Δεν ξέρουμε γιατί ο John Roberts βλέπει παντού φράχτες (Fences). Ίσως να φταίει που μέχρι πρόσφατα ήταν «εγκλωβισμενός» στα μπουντρούμια της Deep House. Όπως και να ‘χει η μουσική του πλέον αποπνέει αισιοδοξία και οι συνθέσεις του είναι πιο φωτεινές από ποτέ.

34

julia holter(Domino)

Julia Holter

Loud City Song

Το αγαπημένο κορίτσι του Wire (#1 φέτος) άφησε τις ελληνικούρες (Tragedy, Ekstasis) και ηχογράφησε για πρώτη φορά ένα πραγματικό studio album. Το αποτέλεσμα; Ένας jazzy και πολύ ιδιαίτερος dream pop δίσκος.

35

faint wild light(Digitalis)

Faint Wild Light

Faint Wild Light

Γράψαμε: «To project Faint Wild Lights είναι το λαμπρό παράδειγμα ενός πολυδιάστατου καλλιτέχνη (James Ginzburg), ο οποίος από τον στεγνό μίνιμαλ ηλεκτρονικό θόρυβο (Emptyset) περνά με ευκολία στη συμβατική γλυκόπικρη folk τραγουδοποιία. Αφού μπορεί και τα δύο εξίσου καλά, μπράβο του».

36

floating points(Eglo)

Floating Points

Wires 

Γράψαμε: «Οι jazz ανησυχίες ενός εκ των πιο hot ονομάτων της ηλεκτρονικής σκηνής των τελευταίων ετών».

37

keiji haino(Black Truffle)

Keiji Haino, Jim O’Rourke, Oren Ambarchi

Now while It’s Still Warm Let Us Pour in All the Mystery

Η συνεργασία των Keiji HainoJim O’Rourke και Oren Ambarchi ξεκίνησε το 2010 και κάθε χρόνο μας παρουσιάζουν από έναν καινούριο δίσκο. Απ’ ότι φαίνεται τα έχουν βρει τα τρία τους και εμείς χαιρόμαστε να τους ακούμε. Άντε και του χρόνου (δηλαδή φέτος).

38

seaes(Cataclyst)

Saeas

Liesma

Γράψαμε: «Το Liesma του σεσημασμένου Seaes (ή Chris Douglas ή Dalglish ή Scald Rougish ή OST) είναι ένα σπάνιο album, όχι επειδή κυκλοφόρησε σε μόλις 110 κόπιες, αλλά επειδή οι ρυθμοί του καταφέρνουν κάτι πολύ δύσκολο· να επαναπροσδιορίσουν το χρόνο. Όταν το ακούς έχεις την αίσθηση ότι φυλλομετράς το ημερολόγιο του έτους μηδέν. Ότι σε μεταφέρουν στο καινούριο σου κελί και ο τοίχος είναι γεμάτος από τις χαρακιές του προκατόχου. Ότι η διορία, το τελευταίο δρομολόγιο και το “επιστρέφω αμέσως” είναι έννοιες αφηρημένες».

39

r_millis-relief(Helen Scarsdale Agency)

R Millis

Relief

Abstract ηχο-ρομάντζο, όπου o ακροατής μπορεί να διακρίνει τις μελωδίες από τις περιπέτειες του πολυταξιδεμένου δημιουργού του στις ασιατικές χώρες.

40

fever logic(Not Not Fun)

Ensemble Economique

Fever Logic

Γράψαμε: «Στους πλανήτες “Ηχώ” και “Reverb”, στους οποίους κατοικεί ο κ. Ensemble Economique όλα κινούνται με έναν αργό αλλά σταθερό ρυθμό. Η ατμοσφαιρική πίεση μετράται με τα samples και τα συναισθήματα “αποκωδικοποιούνται” με τα synths. Η μουσική του μοιάζει με ευχάριστες κωδεϊνικές παρενέργειες. Στον δικό μας πλανήτη, η μουσική που δημιουργεί ο Brian Pyle μέσω του φετινού Fever Logic φαντάζει ως ένα ανατρεπτικό είδος shoegaze ή μία σύγχρονη, αφαιρετική και non-pop εκδοχή του Disintegration των Cure μέσα σ’ ένα σύννεφο από όπιο».

41

ras_g_(Brainfeeder)

Ras_G and the Afrikan Space Program

Back on the Planet

Γράψαμε: «Ευτυχώς η εμμονή του Ras G με την περσόνα του Sun Ra δεν τον εμποδίζει να εξερευνήσει νέα μονοπάτια».

42

fire_without(Rune Grammofon)

Fire!

(Without Noticing)

Γράψαμε: «Υψηλού επιπέδου free-jazz, με έντονα rock στοιχεία, όπως μας έχει συνηθίσει το τρίο από τη Σουηδία. Το μοναδικό, ίσως, πρόβλημα είναι ότι δεν καταφέρνει να ξεπεράσει (ούτε καν να πλησιάσει) τα πολύ υψηλά standards που έθεσε το εξαιρετικό Exit!».

43

alexander_lewis(Blackest Ever Black)

Alexander Lewis

A Luminous Veil 

Γράψαμε: «A Luminous Veil ονομάζεται το 12” που φέρει το όνομα (ή ψευδώνυμο;) Alexander Lewis. Πλησιάζοντας ηχητικά τα πρόσφατα πονήματα του Prurient, το παραπάνω δισκάκι αποτελεί ένα παγωμένο, μαζικό κύμα βιομηχανικής σαπίλας φτιαγμένης κατά βάση από pedals και synths, που διαχέεται μέσα σου και διαβρώνει κάθε ανθρώπινο συναίσθημα σου έχει απομείνει. Καθηλωτικός ήχος, από τους καλύτερους που έχω ακούσει φέτος».

44

krengf(Sonic Pieces)

Kreng

…And Then In The Morning

Γράψαμε: «Στο …And Then In The Morning ο Kreng θυμάται τους εφιάλτες που τον ταλαιπωρούσαν όταν ήταν νεότερος και -όπως λέει ο ίδιος- εμπνέεται από αυτή την κατάσταση να βρίσκεσαι ανάμεσα σε δύο κόσμους: τον κόσμο του ονείρου και τον κόσμου του συνειδητού, ...Κι έπειτα το πρωί να υπάρχουν τόσο λίγα ίχνη».

45

barwick(Dead Oceans)

Julianna Barwick

Nepenthe

Διαχρονική μουσική αποτελούμενη από τα μαγευτικά, αιθέρια φωνητικά της Barwick αλλά και ταλαντούχου χορωδίας με τη βοήθεια του σχήματος Amiina (συνεργατών των Sigur Ros) στα έγχορδα.

46

anderson(Mississippi)

Marisa Anderson

Mercury 

Η μουσική της Marisa Anderson είναι μία καλά τεντωμένη χορδή που ενώνει με εκπληκτικό τρόπο τους ήχους των blues του Robert Johnson, των ιερών συνθέσεων του John Fahey και του πειραματισμού του Sandy Bull. Ένας από τους καλύτερους fingerpickin’ δίσκους του 2013.

47

These-New-Puritans-Field-of-Reeds(Infectious Music)

These New Puritans

Fields of Reeds

Άλλο ένα τολμηρό βήμα από τους These New Puritans, οι οποίοι έχουν πλέον αποβάλει οποιοδήποτε post punk στοιχείο από τον ήχο τους και οδεύουν προς την πλήρη εξάλειψη και του indie χαρακτήρα τους. Καταπληκτικός δίσκος, από ένα πολύ ιδιαίτερο συγκρότημα. Περιμένουμε με αγωνία την επόμενή τους δουλειά.

48

kolovos(Thin Wrist)

Peter Kolovos

Black Colors

Υψηλού επιπέδου κιθαριστικοί πειραματισμοί, που ανακατεύονται με δεξιοτεχνία με τις μαύρου χρώματος a-formal τέμπερες.

49

HuercoSColonialPatterns(Software)

Huerco S.

Colonial Patterns

Γράψαμε: «ένας δίσκος που, ενώ χρησιμοποιεί την techno σαν βασικό κορμό, παρόλ’ αυτά, χωρίς να είναι προσκολλημένος στα γνωστά cliche της, της προσδίδει έναν περίεργα ελκυστικό ambient αγχωτικό ρυθμό στηριζόμενο στην επανάληψη, ο οποίος δεν αλλοιώνεται καθ’ όλη τη διάρκεια του album παρά μόνο ελάχιστα, κι αυτό, για να ”φιλοξενήσει” όμορφα τοποθετημένα μετά-disco samples».

50

sleaford_mods(Harbinger Sound)

Sleaford Mods 

 Austerity Dogs
Pub punk με επιρροές από τη thug rap και τους Fall, με αναφορές στον ελεύθερο χρόνο της εργατικής τάξης, στο δέσιμο των αντρών κατά το κατούρημα, στις ψιλομανούρες για αιτίες που ακόμη και οι άμεσα εμπλεκόμενοι δύσκολα μπορούν να εξηγήσουν και στα McDonald’s με φόντο την ανεργία που από την εποχή της Thatcher μαστίζει την Αγγλία. Ένας από τους πιο πολυσυζητημένους δίσκους της χρονιάς που έφυγε.
Advertisements

26 thoughts on “Μουσική Ανασκόπηση 2013

  1. Αυτός ο Τζον Λένον στο Νο1 παίζει το αρμονιάκι του όσο καλά έπαιζα κι εγώ πριν αρχίσω απλώς να ακουμπάω πάνω του τα ρούχα μου.

    Θα επιστρέψω (με κανονικό σχόλιο και όχι απλώς απαντώντας στην εξυπνάδα σας) όταν ασχοληθώ πραγματικά με το έπος που ετοιμάσατε.

  2. Αφού έχετε την έγκριση του spiral κάτι πολύ καλό έχετε κάνει. Εγώ 4-5 έχω ακούσει οπότε, κλασσικά, θα ασχοληθώ με καθυστέρηση. Θενκς για τις προτάσεις.

    Τσεκάρετε κι αυτόν τον τύπο, τον έλιωσα και ελπίζω να υπάρξει συνέχεια με δεύτερο άλμπουμ.

    http://boomarmnation.bandcamp.com/album/the-spirit-of-fucked-up-places

  3. Spiral, ευχαριστούμε για τα καλά λόγια. Ευπρόσδεκτες οι παρατηρήσεις, σχόλια και προτάσεις για ό,τι ξεχάσαμε ή δεν καταφέραμε να ακούσουμε.

    whitediesel, ομοίως. Πολύ καλό το άλμπουμ. Παρά τρίχα δεν βρέθηκε στα δικά μου καλύτερα (δεν μπορώ / δεν γνωρίζω να μιλήσω για τον Joseph).

    Όσον αφορά το σχόλιο του Jimmy Glass: Joseph, «μυρίζομαι» απόλυση…

  4. Προς Jimmy Glass: Γράφουμε για avant-garde μας κράζεις. Γράφουμε για pop πάλι μας κράζεις. Είναι τρελός αυτός ο Βέλγος.

    Προς Spiral: Ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια! Δώσε στον Ducktails μια δεύτερη ευκαιρία. Έχει και ωραίες συμμετοχές (βλ. Daniel Lopatin). Αδικήθηκε πολύ ο δίσκος, και δεν αντέχουμε την αδικία.

    Προς Whitediesel: Δεν το είχα ακούσει το The Spirit of Fucked Up Places. Το ακούω τώρα και μ’αρέσει!

    Προς όλους: Γράψτε τα καλύτερα σας! Αυτός είναι ο σκοπός του παιχνιδιού.

  5. Τον είχα παλέψει αρκετά εκεί γύρω στην άνοιξη τον δίσκο, όμως η pop του παραήταν jangly και dreamy για τα γούστα μου. Θα συμφωνήσω πάντως ότι ο τύπος έχει serious songwriting skills.

    Αν μπορώ να προτείνω δυο δίσκους που πέρασαν under the radar πέρυσι, αυτοί είναι το ‘Everlast’ της Perera Elsewhere (http://www.youtube.com/watch?v=mnKY6KcPfP4) και το ‘Prayer before birth’ των Hejira (http://www.youtube.com/watch?v=mlq3Mn1WM1o).

    Καλή μουσική χρονιά να έχουμε!

    (Ντιζελάκο, θα τα πούμε από κοντά κάποια στιγμή λες;)

  6. Spiral, thanks για τις προτάσεις. Δεν τα γνωρίζω, οπότε θα κάνω τη μελέτη μου και θα επανέλθω.

    Ειρήνη, λες να μην μας πέρασε απ’ το μυαλό; Το πρόβλεψε, όμως, η αρχισυνταξία, το φοβήθηκε και μας επέβαλε συγκεκριμένο χώρο και σφιχτό deadline.

  7. Ο άνθρωπος –από τους γνωστούς μου- που θεωρώ καλύτερο γνώστη της σύγχρονης μουσικής αναφερόμενος σε εσάς, το δίδυμο Plateau-Ηead, μου είπε: «Μαλάκα, δεν έχετε καταλάβει τι καμένος έχετε εκεί πέρα». Αυτό, όπως αντιλαμβάνεστε, στην αργκό των μουσικόφιλων, είναι μέγα κοπλιμέντο.
    Τώρα, από πλευράς μου, και καθώς με έπιανε τρόμος και μόνο στην πιθανότητα ότι θα χρειαστεί να ακούσω μία-μία τις επιλογές σας, ενθυμούμενος δε παράλληλα άλλες ωραίες εποχές όπου άκουγα ακόμα μουσική, που πήγαινα στο δισκάδικο, κόντραρα για τις δισκοκριτικές, ανακάλυπτα νέους μουσικούς ήρωες, και όχι απλά youtube, youtube youtube, έπιασα τον εαυτό μου να νιώθει μια σαρκοφάγα ζήλια. Φθόνος, ωμός, απόλυτος φθόνος για εσάς που ακόμη ακούτε μουσική –και εγώ όχι.
    Για να κατευνάσω το υπερτροφικό μου εγώ, λοιπόν, αποφάσισα να κάνω αυτό που κάνει όλος ο κόσμος καλά στον κόσμο του διαδικτύου: να μη μιλήσω για πράγματα που δεν κατέχω.
    Τα αποτελέσματα της ανάγκης μου αυτής ακολουθούν σε 50 μικρές περιόδους γραπτού λόγου:
    1. Καλό, λίγο φλωρέ
    2. εμετός (εννοώντας στη διάλεκτο του μεταλά όχι κακό αλλά δυσνόητο)
    3. Πρέζα, χάσιμο από τη Μέση Ανατολή.
    4. Έλα πάμε μωρή αρρώστια Πλατεία Αμερικής στη Rebound, υπόγα και τα μυαλά στα τζάμια (ΟΚ, εννοώ το feeling ότι είναι τέτοιο –αν και στο ηλεκτρονικό του. Επίσης για μένα αρκούσα και μόνο η αναφορά στον Γκόλντινγκ)
    5. Κυκλική αναπνοή; Και ρουφάει και φυσάει;
    6. Εάν τα ΙΚΕΑ έσπαγαν και σνίφαραν χάπια.
    7. Α! Κιθάρες. Και έλεγα και εγώ που θα πάει αυτή η ιστορία γαμώ του Θεό μου.
    8. ΟΚ, τα παιδιά, τα πραγματικά παιδιά του Moondog, των Ulver και της Diamanda Galas με ναρκωτκά, μαντζούνια από μάγισσες να κάνουν τελετές στα σκανδιναβικά δάση δίπλα στα παγωμένα φιορδ. Και ένα σαξόφωνο να σολάρει.
    9. Καλό αλλά εάν δεν τους βλέπεις live χάνεται η μισή μαγεία.
    10. Ωραίο, κινηματογραφικό, ικανό να κρατήσει έναν μεταλά μακριά από τις αγαπημένες του τσόντες. Και αυτό είναι πόντος υπέρ τους.
    11. Welcome to my world
    12. Όντως λίγο από όλους –διέκρινα Coltrane ή είναι ιδέα μου; Επίσης έχει και λίγο spoken word;
    13. Σιγά το dark ρε γατάκια
    14. Η καρδία δεν είναι βυζί: http://www.youtube.com/watch?v=1hrFqtnQd7E
    15. Μαμά, το κουτάβι μάσησε τους δίσκους (όπερας) της γιαγιάς.
    16. Σα να τριπάρεις σε παγωμένα παλάτια –και όχι σε αστικό τοπίο. Και αυτό δεν είναι πόντος υπέρ τους.
    17. Έκθεση σε μουσείο της Αυστρίας, πολύ λευκό κρασί, ευχάριστο χάσιμο.
    18. Τώρα να πω ψέματα; Δεν θα το κάνω, δε μπορώ. Πως λένε στα αγγλικά “you had me at hello”, ε καμία σχέση. Γάντια στα χέρια του τραγουδιστή; Ψόφος.
    19. Hauntingly beautiful. Και τι δε θα έδινα να έντυνε ένα old school rpg video game τύπου Zelda αυτό το θαυμάσιο πράγμα.
    20. Μας γαμήσατε: είπαμε youtube, ναι, souncloud, ναι, αλλά όχι να ακούσουμε και μουσική από old fashioned site εταιρείας. Αταβισμός.
    21. Grouper θα πει ροφός; Σωστά; Ε, ΟΚ, λίψο ψάρι μου ακούστηκε η δουλειά –αλλά δεν πειράζει είναι και η χρονιά τους.
    22. Nice. Αν και δε μου έκανε καθόλου Αφρικάνικο. Επίσης υπάρχει περίπτωση να ακούγονται τα ίδια (γιαπωνέζικα) λόγια που ακούγονται και στον δίσκο “The world that summer” των Death in June.
    23. Γερμανός. Μόνος. Σε club στο Βερολίνο. Κόκα. Στην τουαλέτα. Τραβάει μαλακία. Μόνος. Ιδρώνει.
    24. Πιάνει μια ανίερη χροιά black metal η όλη φάση.
    25. Μπερδεμένα πράγματα
    26. Κάπου στο διάστημα. Εκεί ανάμεσα στα αστέρια και σε γιγάντια διαστημόπλοια.
    27. Ντακς
    28. Γάμησε με, δε μπορώ να τα ακούσω αυτά με το κρύο. Επίσης, το εφέ στη φωνή, νομίζω θυμάμαι και Άννα Βίση να το χρησιμοποιεί.
    29. Στο repeat, repeat, repeat, Βόρεια Αφρική γαμώ το κεφάλι μου!
    30. Κάτι από το OST του Heat –χωρίς την περιπέτεια και την ταχύτητα.
    31. Οχού…δεν είναι αυτά για μένα μωρέ…
    32. Υπερεκτιμημένο. Δεν το ένιωσα. Βέβαια, η αλήθεια να λέγεται: έχω κάψει με αυτά που με βάλατε να ακούσω. Ίσως, λέω ίσως φταίτε εσείς όταν αυτοευνουχιστώ χαϊδεύοντας ένα πάνινο Ντάμπο το ελεφαντάκι.
    33. Κοιμάμαι (μάλλον)
    34. Όχι, όχι, όχι! Όχι γαμώ την πουτάνα, χάνω τον εαυτό μου εδώ πέρα. Μέχρι Cocorosie –όχι πιο κει!
    35. Καλό. ΟΚ, όχι του γούστου μου αλλά καλό. Ωραίο γυρίσματα στα πλήκτρα. Άντε, γιατί ήμουν έτοιμος να βάλω δάχτυλο στον κώλο μου.
    36. Λίγο άνοστο αλλά δεν το λες κακό. Ωραία τα δεσίματα ανάμεσα σε jazzy στιγμές και το ταξιδιάρικο του πράγματος.
    37. Έχετε κάνει μαλακία με αυτό εδώ. Δεν ξεκινάει.
    38. Ε, εντάξει, εδώ δεν άντεξα. Το έβαλα το κωλοδάχτυλο.
    39. Η Αλίκη στην χώρα των Γιαπονέζων.
    40. Ω, μαλάκα, αυτό μάλιστα. Μουσική που σε καθαρίζει από μέσα προς τα έξω. Φλόριντα, παλιό σπίτι αποικιακού ρυθμού, βροχή –και ο δολοφονός που φοράει καπαρντίνα να περιμένει απ’έξω.
    41. Κάτι που έχει την αύρα του Τρελού από τον Πλούτωνα δε μπορεί να είναι κακό
    42. Ενδιαφέρον
    43. Μουσική για αεροπορικά δυστυχήματα
    44. Πέρασε και δεν ακούμπησε
    45. Όμορφο, (ε)ξωτικό, ωραίο βίντεοκλιπ.
    46. Ωραία, μάθαμε και καινούργιο όρο: fingerpicking. Τα αρπίσματα εννοούμε ή λέω μαλακίες.
    47. Να ξέρετε ότι είμαι μεν άσχετος αλλά για αυτούς έχω γράψει όταν ήρθαν στο Plissken. Κατά τα άλλα, ΟΚ, και κάτι τρέχει στα γύφτικα.
    48. Κωλοδάχτυλο reloaded.
    49. Colonial; Αποικιακό; Κάτι ψε έψησε στην αρχή, μετά, γρήγορα μου έφυγε.
    50. Φέρτε μου μια Guiness por favor.
    *Την Rune Gramophone την είχα γνωρίσει μέσα από τη στήλη του Metal Hammer ονόματι Underground Commandoz. Εταιρειάρα.

    • Jorn, πριν απαντήσουμε σε ένα-ένα τα σχόλιά σου, σου απονέμουμε το Record Guinness «Καλύτερου (Μεγαλύτερου) Σχολίου σε blog για την Σουρεαλιστική Επιθεώρηση του Πολιτισμού» κι ας είναι ακόμα αρχές Γενάρη (ψάξτε τον no. 2). Στείλε μας φωτό για τη σχετική καταχώρηση.

      Σου δίνουμε ένα hint: Ένας εκ των Joseph / Head ήταν μεταλάς στα νιάτα του και ακόμα κουνάει την κεφάλα του όταν ξεκινά το «South of Heaven» ή το «Endless Pain» των Kreator… Βρες τον. Κερδίζεις ο,5 lt. μπύρα στο Revenge of Rock.

  8. Joseph δε μετράει, ειναι ο Head. Eσύ ξέρω δεν υπήρξες ποτέ. Γιαυτο και οταν τρελαθω πραγματικα θα ερθω να καψω το διαμερισμα σου όπως οι μπλακμεταλαδες στη Νορβηγια εκαιγαν ξύλινες εκκλησίες.

    • Jorn, δεν έχει σημασία που το ήξερες, το 5λιτρο είναι δικό σου μόνο και μόνο για τα επικά σχόλια που μας έφτιαξαν τη διάθεση!

      1. Είναι γλυκούλης ο άτιμος.
      4. Ό,τι καλύτερο άκουσα το ’13.
      5. Αυτό ακριβώς! (και κλάνει και ρεύεται)
      6. Ωραίο σχόλιο! Δες και το video clip της χρονιάς: http://d19qt3bbk9iu1c.cloudfront.net/opn_still_life_betamale.mp4
      11. Καλώς σε βρήκαμε.
      12. Ναι και στα δύο.
      13. Άκουσέ το ολόκληρο.
      14. Χαχα!
      16. βλ. 13
      17. Ωραία θα ‘ταν.
      18. O Boss δεν έχει φορέσει ποτέ γάντια;
      19. Να ακούσεις το Intrigue & Stuff!!
      http://bayatique.wordpress.com/2013/05/07/intrigue_stuff_vol_1/
      20. Δεν το βρήκαμε πουθενά αλλού. Τι να κάναμε; Να βάζαμε κι απ’ την τσέπη μας;
      22. Διάβασε πιο προσεχτικά.
      23. βλ. 13
      28. Ο Δάντης το έκανε πρώτος νομίζω.
      32. Το κακόμοιρο το ελεφαντάκι…
      37. Το διορθώσαμε και σε περιμένουμε. Τώρα που είσαι ορεξάτος!
      38. Με τις υγείες σου.
      40. Δεν πιάνεσαι πουθενά!
      43. Τι Juke Box, τι black box.
      46. Όχι, τα κωλοδάχτυλα εννοούμε.
      47. Να σέβεσαι το ψωμί που τρως.
      49. Και asshole revisited.
      50. Cheers!

  9. Joseph, θα σου πρότεινα να μην «ξανοιγόμαστε». 0,5 lt. είπαμε, όχι 5 lt. Είμαστε ήδη εκτός budget για το 2014 με αυτά που υπόσχεσαι…

  10. Καταρχάς mea culpa σχετικά με 21 και 22. Έπαθα κάποιου τύπου αναγραμματισμό. Ότι γράφω για το 21 είναι για το 22 και το αντίστροφο προφανώς.

    Κατά τα άλλα, δεν κατάλαβα, γιατί απαντήσατε επιλεκτικά στις αναρτήσεις μου; Οι υπόλοιπες δεν ήταν αρκετά καλές για εσάς; Δε σας άρεσαν; Σας φάνηκαν αδιάφορες ή μήπως σιωπηλά συμφωνείτα αλλά ντρέπεστε να το παραδεχθείτε; Κωλόστρες.

  11. Α, ωραία, τώρα τοδα. Εκτός από το ότι απαντήσατε επιλεκτικά στις αναρτήσεις μου, τώρα πάτε να μου φάτε και το βραβείο; Κουφάλες.

      • Ικανοποιητικότατη ήταν. Ο Boss ίσως -αλλά θέλω φωτό για να το πιστέψω. Αν μου έλεγες για Μοtley Crue θα σου έλεγα ΟΚ, ναι. Αλλά η άποψη μου παραμένει ίδια, το παληκάρι που τραγουδάει δεν το ξέρω, αλλά μου τη σπάει και φοράει και γάντια μου φαίνεται και για κρυφόγλουγλου; Ψόφος.

  12. Δεν έχω φτάσει καν μέχρι τη μέση, είναι που από ψυχαναγκασμό πρέπει να διαβάζω και τα σχόλια του jorn και τις δικές σας απαντήσεις για ό,τι ακούω, είναι και που μερικά τα βάζω στο ριπίτ, όπως πάω θα τελειώσω του χρόνου…
    So far ψηφίζω: 5,8,10,11,12,14 και συνεχίζω ακάθεκτη.
    Σας ευχαριστώ πολύ για αυτή λίστα!

  13. Παράθεμα: Εddie the Head ή ένα ζόμπι που το κάνανε μασκότ | Τα Νέα του Βελγίου

  14. Βαγγέλη, ευχαριστούμε. Πολύ καλή επιλογή. Μας τράβηξε κι εμάς το ενδιαφέρον αυτή η κυκλοφορία μέσα στο ’13 αλλά δεν τα κατάφερε για την τελική πενηντάδα.

    Από τις δεκάδες κυκλοφορίες του Popp τα τελευταία χρόνια, προτείνω τη συνεργασία του με την Eriko Toyoda ως «So». Το ομώνυμο άλμπουμ κυκλοφόρησε από την εταιρεία Thrill Jockey το 2003. Εάν δεν το έχεις ήδη υπόψη σου, αξίζει να του δώσεις μια ευκαιρία.

  15. Παράθεμα: Μουσική Ανασκόπηση Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2014 | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s