13+1 ταινίες για το 2013

8 στιγμές/ κεφάλαια της κινηματογραφικής χρονιάς που μας πέρασε (με μια κατηγορία να φιλοξενεί δυο ταινίες), καθώς και οι 5 ταινίες που ξεχωρίσαμε ως καλύτερες (έχοντας προλάβει να τις δούμε σχεδόν όλες αλλά όχι και πραγματικά όλες).

Το (αυτοσαρκαζόμενο) θρίλερ

You’ re next
Του Άνταμ Γουίνγκαρντ

youre-next-review-2
Μια οικογένεια βρίσκεται εγκλωβισμένη στο σπίτι, δεχόμενη αναίτια (ή μήπως όχι) επίθεση από μασκοφόρους με μάσκες γουρνουνιών (!) κατά τη διάρκεια οικογενειακής συγκέντρωσης-γεύματος. Ο Γκρίνγουντ παίζει με τους κανόνες του είδους, σπάει πλάκα, στηλιτεύει τα μικροαστικά κακώς κείμενα της οικογένειας και γαρνίρει με σάλτσα αίματος πλημμυρισμένη από gore. Κανένα θρίλερ δεν ήταν τόσο έξυπνο και διασκεδαστικό, έχοντας παράλληλα τόσο σασπένς.

Ο σούπερ- ήρωας

Iron-man 3
Του Σέην Μπλακ

iron_man_3
Κερδίζοντας τον πολυαναμενόμενο αλλά βαρύγδουπο Άνθρωπο από ατσάλι του Ζακ Σνάιντερ, ο Iron-man του φλεγματικού Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, με στρώσεις χρώματος και σεναριακού βάθους, παθαίνει κρίσεις πανικού, διδάσκει τι θα πει superhero blockbuster, και φτάνει στο peak της κινηματογραφικής του σειράς. Με μπόνους την εξαιρετική ιδέα για τον ρόλο που διαδραματίζει στην ταινία ο Μανδαρίνος του Μπεν Κίνγκσλει.

Το remake

Ο υπέροχος Γκάτσμπυ
Του Μπαζ Λούρμαν

great_gatsby
Φαντασμαγορία, μιούζικαλ, μάτσο γενικά, όπως είναι πάντα το σινεμά του Λούρμαν. Ριμέηκ της περιβόητης 70s ταινίας με τον Ρέντφορντ που βασίζεται στο βιβλίο του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ, η ιστορία του Γκάτσμπι που κατέκτησε τα πάντα, εκτός από το κορίτσι που αγαπούσε, γίνεται pop φόρμουλα με τον Ντι Κάπριο να τρέχει σηκώνοντας στις υποκριτικές πλάτες του ακόμα μια ταινία μεγαλόπνοη από κάθε άποψη.

Από κοντά το “Much ado about nothing”, η σεξπηρική διασκυή του Τζος Γουίντον, με μπρίο και κέφι, και κρυστάλλινο ασπρόμαυρο, από τον πολυεπίπεδο σκηνοθέτη των Avengers. Η ταινία δεν παίχτηκε στις ελληνικές αίθουσες. Why the fuck?

Το sequel

Πριν τα μεσάνυχτα
Του Ρίτσαρντ Λίνκλεητερ

1
Πέρασαν σχεδόν 2 δεκαετίες από την πρώτη συνάντηση του Τζέσι και της Σελίν. Αφού ξαναβρέθηκαν στο Παρίσι και αποφάσισαν να δημιουργήσουν τελικά οικογένεια αποδεικνύοντας πως οι μεγάλοι έρωτες δεν χάνονται στον χρόνο, φτάνουν στην Ελλάδα (Μεσσηνία) για να καταλήξουν να τεστάρουν τον έρωτά τους. Οι καυγάδες, οι συζητήσεις, ο έρωτας, η “δουλειά” γύρω από μια σχέση και το Τανγκό της Χαρούλας Αλεξίου. Verbal cinema και η ιστορία δυο φίλων από τα παλιά με μια φλόγα που τρεμοκαίει ακόμα.

Μόνος, όχι στο σπίτι

Όλα χάθηκαν
Του Τζέι Σι Τσάντορ

All-Is-Lost-2013
One man show του Ρόμπερτ Ρέντφορντ που αγωνίζεται μόνος για την επιβίωση απέναντι στις επιθέσεις της φύσης, με πυξίδα την ψυχραιμία και την διάθεση για επιβίωση. Ερμηνεία ζωής και ένα φινάλε καθηλωτικά συγκινητικό, με ανατροπή εκεί που έχεις πειστεί για κάτι άλλο. Ο Ρέντφορντ παίζει κυριολεκτικά ολομόναχος, ο Χανκς τουλάχιστον στον Ναυαγό είχε και μια μπάλα δίπλα του…

ΥΓ: Στην κατηγορία θα μπορούσε να μπει το Gravity αλλά θα το βρεις αλλού παρακάτω, ενώ γουστάραμε και την θαλάσσια αγωνιώδη προσπάθεια του Τομ Χανκς που γίνεται αιχμάλωτος σομαλών πειρατών ως καπετάνιος στο Captain Philips του Πολ Γκρίνγκρας.

Ο θείος Όσκαρ

Αrgo
Του Μπεν Άφλεκ

argo-image03
Τεταμένου σασπένς αμερικανιά με τον Μπεν Άφλεκ, του Μπεν Άφλεκ και γιατί όχι, για τον Μπεν Άφλεκ (επερχόμενο Μπάτμαν)! Καλοδουλεμένη, ψυχαγωγική, λίγο πολιτκή, λίγο μη πολιτική. Λίγο αμερικάνικη, λίγο ουδέτερη. Based on a true story αλλά αναμφίβολα με γερές δόσεις μυθοπλασίας, ποητική αδεία γαρ. Ο Άφλεκ ως κατάσκοπος των μυστικών υπηρεσιών προσπαθεί να φυγαδεύσει 6 αμερικανούς που βρίσκονται αιχμάλωτοι στην αμερικανική πρεσβεία του Ιράν το 1979. Όσκαρ καλύτερης ταινίας για το 2013.

Ο έλληνας συγγενής

Ο εχθρός μου
Του Γιώργου Τσεμπερόπουλου

MG_7559nikolopaido
Κοινωνική καταγραφή με αρχίδια και χωρίς δηθενιές ή πλεονασμούς περί κάθε είδους κρίση, αποτελεί την ελληνική έκπληξη της χρονιάς. Ο οικογενειάρχης Μανόλης Μαυροματάκης βλέπει το σπίτι του να ληστεύεται και την κόρη του να βιάζεται. Η σύγκρουση όσων αξιών κουβαλούσε μια ολόκληρη ζωή σε σχέση με το εδώ και τώρα και τις προοπτικές της αυτοδικίας αλλά και της άρνησης των ιδανικών της μεταπολίτευσης. Εξαιρετική και η Μαρία Ζορμπά.

Από κοντά και η Μικρά Αγγλία του Παντελή Βούλγαρη όπως και η βραβευμένη με 2 βραβεία στην Βενετία Miss Violence του Αλέξανδρου Αβρανά.

Η feel-good indie συμπάθεια

Δυο ταινίες για μία θέση:

Frances Ha
Του Νόα Μπάουμπακ

46-frances-ha
Η Φράνσις ζει σαν αερικό, θέλει να γίνει χορεύτρια, μοιράζεται τα πάντα με την φίλη της μέχρι που εκείνη την παραμελεί για χάρη του νέου γκόμενου, και κολυμπά στην ανασφάλεια που σκεπάζει κάθε νέο κάτω των 30. Ο Μπάουμπακ συνθέτει μια μπαλάντα για μια νέα χαμένη γενιά, με μελωδίες από τον Γούντι Άλεν και στίχους από τη νουβέλ βαγκ. Με ερμηνεύτρια την κάποτε ενοχλητικά ποζάτη μα τώρα πια γλυκύτατη Γκρέτα Γκέργουικ (που εκτός από ηθοποιός είναι και σεναριογράφος και σκηνοθέτης). Modern Love.

Η κρυφή ζωή του Γουόλτερ Μίττυ.
Του Μπεν Στίλερ.

The-Secret-Life-of-Walter-Mitty-Ben-Stiller
Έκπληξη απρόσμενη στο φινάλε της χρονιάς από τον Μπεν Στίλερ που αρχικά λοξοκοιτάζει προς τον Ζακ Τατί (!) με την ιδιαίτερη γκρι παλέτα στο art direction στο ξεκίνημα ειδικά της ταινίας, και μετά συνεχίζει για ένα ταξίδι-εναλλακτική οπτική μιας οδύσσειας αυτογνωσίας και διάθεσης για ζωή. Ανακατεύοντας όσο χρειάζεται τα είδη (ρομαντική κομεντί, action, road movie) το γλυκόπικρο φιλμ μιλά επίσης για έναν κόσμο που αλλάζει σε κάτι νέο, για το τέλος μια εποχής και το πέρασμα σε μια άλλη.
Ground control to major Tom. Can you hear me major tom? (δες και θα καταλάβεις τι εννοώ με αυτό- δεν είναι τυχαίος ίσως ο συνδετικός κρίκος των δυο ταινιών της κατηγορίας που φέρει την ηχώ του Ντέιβιντ Μπάουι).

Τέλος, οι 5 ταινίες που θεωρήσαμε επικρατέστερες για την πεντάδα των δικών μας, βέλγικων όσκαρ:

Με λένε Ερνέστο.
Του Μπένζαμιν Αβίλα.

Infancia-Clandestina-21
Η αργεντίνικη πρόταση μας για φέτος, μπορεί να μην είναι παραγωγής περσινής, αλλά 2011, αξίζει όμως να τρυπώσει ως αβανταδόρικη έκπληξη σε αυτό το άτυπο top-5 μια και παίχτηκε φέτος στις εγχώριες αίθουσες. Επειδή γουστάρουμε το πώς οι αργεντίνοι “συγγενείς” μας μετατρέπουν τον πόνο τους σε όμορφη, μοντέρνα, όχι ψευδοεστέτ, κινηματογραφική ψυχαγωγία, με θεματική προβληματισμού, απολύτως κατανοητού και σύγχρονου, και με αφηγηματικά ευρήματα όπως α λα comics σκηνές.
Ο μικρός Χουάν ζει με το όνομα Ερνέστο εκτός σπιτιού στην πολιτικά ταραγμένη Αργεντινή του 1979. Και η Ναταλία ΟρέιροΜιλάγκρος η ατίθαση) έχει γίνει milf πια.

Ένα καλοκαίρι (Mud).
του Τζεφ Νίκολς.

mud-movie
Μάθιου Μακόναχι και Ριζ Γουίδερσπουν σε ανεξάρτητο διαμάντι της χρονιάς; Ναι, αν σκηνοθέτης είναι ο πολλά υποσχόμενος Τζεφ Νίκολς που μας σύστήθηκε με το Καταφύγιο και μας σύστησε και τον Μάικλ Σάνον. Αμερικάνικη ενδοχώρα, ο μάταιος έρωτας του επικηρυγμένου Μαντ για την Ριζ, η γνωριμία του με δυο παιδιά που θα γίνουν η “οικογένειά” του και το σύμπαν του Μαρκ Τουέην. Συγκινητικό και εξαιρετικά φτιαγμένο.

Gravity
Του Αλφόνσο Κουαρόν

Gravity-2
Αυτό που κατάφερε ο Κουαρόν για το sci-fi θα συζητείται/ μιμείται για χρόνια. Δένοντας το υπαρξιακό δράμα και την παραβολή της γέννησης του κόσμου στα αστέρια του διαστημικού ταξιδιού της -one woman show- Σάντρα Μπούλοκ, πέτυχε το καλύτερο και ουσιαστικότερο 3d που έχουμε δει και μας κράτησε στην άκρη του καθίσματός μας μέχρι τέλους. Ανθρώπινο, συμβολικό, συγκινητικό κινηματογραφικό επίτευγμα, απόδειξη πως όταν δεν έχεις τα μέσα για να φτιάξεις κάτι, πολύ απλά πρέπει να τα δημιουργήσεις.

H τέλεια ομορφιά
Του Πάολο Σορεντίνο

La-grande-bellezzaCannes
Τα έχουμε ξαναπεί για την κυριολεκτικά Τέλεια Ομορφιά του εικαστικά ιδιοφυούς Σορεντίνο, ο οποίος δεν διστάζει να αναμετρηθεί (και να θαυμάσει) με τον Φελίνι, να κάνει μια περιήγηση στην Ρώμη του τότε και του τώρα, να σχολιάσει μια ολόκληρη γενιά και μια ολόκληρη τάξη και μέσα από την όπερα ή τα ξέφρενα, κενά πάρτυ, να αναζητήσει την ενηλικίωση του μεσήλικα πρωταγωνιστή του (σπουδαίος ο Τόνι Σερβίλο σε ακόμα μια συνεργασία του με τον σκηνοθέτη).

Η ζωή της Αντέλ
Του Αμπελατίφ Κεσίς

BitWC2
Πλήρης καταβύθιση σε μια έντονη ερωτική ιστορία με πάθος και αγάπη. Πολλά περισσότερα από την μακροσκελή σκηνή λεσβιακού hardcore sex, η αποκάλυψη Αντέλ Εξαρχόπουλος, οι φήμες γύρω από τον δυνάστη Κεσίς και μερικές σκηνές πλήρους συναισθηματικής έντασης, ταξικής απόκλισης, άγριας και άγουρης νεανικής αγάπης. Ο Κεσίς παίρνει τον Χρυσό Φοίνικα μαζί με τα κορίτσια του (την Εξαρχόπουλος και τη Λέα Σειντού), παραδίδοντας την πιο μεστή ταινία της χρονιάς, χωρίς να λογαριάζει τις 3 ώρες της διάρκειας ή το σοκ στο οποίο ίσως υποβάλλει το κοινό (καλά, αυτό μπορεί και να το λογάριασε, δεν είναι και χαζός…)

Advertisements

4 thoughts on “13+1 ταινίες για το 2013

  1. Και τα 2. Μου αρεσε αλλα το εχω ξαναδει, λεγοταν «Αδωξη Μπασταρδη» και ηταν καταπληκτικοτερο. Νιωθω ενοχες για αυτο που τουκανα του Κουεντιν, αλλα ετσι ειναι η ζωη.

    • Συμφωνώ με όλη μου τη δύναμη για Αδωξοι Μπάσταρδη. Ηταν καταπληκτικοτερο.

      Κατά τ’ άλλα πρέπει να σου πω ότι είδα την Τέλεια Ομορφιά. Ωραία, δε λέω, αλλά να σου πω ρε Jernesto, δεν σε ενόχλησε λίγο που ήταν τόσο φελινική; Δηλαδή φανταστικές εικόνες, μερικές πολύ φοβερές ατάκες/ στιγμές (απίστευτο φινάλε) αλλά δεν το έχουμε ξαναδεί όλο αυτό;

  2. Εντάξει, πανέμορφα, μόλις κατάλαβα ότι εκτός από όλα τα άλλα έχω κόψει και το σινεμά.
    Μόνο το Argo είδα.

    Να πω πάντως πως διαφωνώ με όλη μου τη δύναμη πως είναι καλύτερο το Άδωξοι Μπάσταρδη. Διαφωνώ. Django καλύτερο με κλειστά τα μάτια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s