5 αγαπημένες χριστουγεννιάτικες ταινίες

Καθώς σύντομα θα αρχίσουν να μας χτυπάνε τα κουδούνια για να μας πουν τα κάλαντα, ενώ η γεύση του μελομακάρονου και του κουραμπιέ έχει αρχίσει να “κολλάει” στην γλώσσα, και ενώ ετοιμαζόμαστε για γαλοπούλες και την υποδοχή του νέου χρόνου, ας θυμηθούμε πέντε κλασικές και αγαπημένες χριστουγεννιάτικες ταινίες

Μόνος στο σπίτι (1990)
του Κρις Κολόμπους

homealoneΟ Μακόλει Κάλκιν, μένει μόνος στο σπίτι σε ηλικία 8 ετών, όταν η υπεράριθμη οικογένειά του φεύγει για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές και τον ξεχνά πίσω στο σπίτι, στο Σικάγο! Η ευχή που έκανε αποβραδίς έχει πιάσει τόπο: “He made his family disappear”. Ή μήπως πρέπει να το ξανασκεφτεί καθώς τις γιορτές πρέπει να τις περνάς με τους δικούς σου, αλλιώς μπλέκεις και σε μεγάλους μπελάδες.

Η οικία των Μακάλιστερ βρίσκεται στο μάτι των, «Υγρών Ληστών», Ντάνιελ Στερν και Τζο Πέσι, και ο μικρός Κέβιν είναι ο μόνος που μπορεί να την υπερασπιστεί. Παιδική ταινία που χορηγείται ανεπιφύλακτα προς όλη την οικογένεια, το Ηοme alone αποτελεί μια από τις πιο ξέφρενες και γεμάτες ευρηματικά gags κωμωδίες των τελευταίν δεκαετιών, με την υπογραφή του μετρ του συγκεκριμένου σινέ-είδους, Κρις Κολόμπους με συνοδεία το χαρακτηριστικό score του Τζον Γουίλιαμς. Λιώνοντας την βιντεοκασέτα στην κυριολεξία και μαθαίνοντας απ’έξω τους διαλόγους της, νιώθεις πως δεν έχουν έρθει Χριστούγεννα αν δεν την δεις κάποιο βράδυ σαββατοκυριάκου του Δεκέμβρη. Και νοσταλγώντας κάποιες εποχές που όλα έμοιαζαν πολύ πιο αθώα.

Αγάπη είναι… (2003)
του Ρίτσαρντ Κέρτις

love_actually_movie_image_bill_nighy_01Απόλυτα χριστουγεννιάτικη, βρετανική καρτ-ποστάλ, με ένα μάτσο ήρωες όλων των τάξεων να περιπλέκονται σε μια multi-character christmas comedy, καθώς οι άγιες μέρες όλους μας εξισώνουν και φέρνουν την αγάπη. Παρέλαση αστέρων με Χιου Γκραντ, Κόλιν Φερθ, Κίρα Νάιτλι, Λίαμ Νίσον, Έμα Τόμσον, Άλαν Ρίκμαν, Λόρα Λίνει, Μπίλι Νάι, απλώς για να αναφέρω μερικούς.

Ο πρωθυπουργός της Αγγλίας ερωτεύεται την αφράτη κοπέλα που του σερβίρει το τσάι του και δίνει το στίγμα μιας Αγγλίας που αντιστέκεται στην αμερικάνικη «εισβολή» (του κλιντονικού προέδρου, Μπίλι Μπομπ Θόρντον), ο Φερθ όντας κερατωμένος, ερωτεύεται πορτογαλέζα σε εξοχικό θέρετρο όπου συγγράφει, ο γιος του Λίαμ Νίσον τα σπάει ακριβώς όπως ο Ρίνγκο Σταρ για να κερδίσει την εκλεκτή της σχολικής καρδιάς του, η Κίρα γίνεται μήλον της έριδος ανάμεσα σε δυο φίλους και ο καταπληκτικός Μπίλι Νάι τραγουδά το “Love is all around” αλλάζοντας την «αγάπη» με το “christmas” (έννοιες που η ταινία σχεδόν ταυτίζει), με μοναδικό στυλ και βρετανικό φλέγμα, συμβουλεύοντας τα παιδιά να μην παίρνουν ναρκωτικά, αλλά να γίνουν σταρ ώστε να τους τα δίνουν δωρεάν!

Μια υπερβολική έκφραση αγάπης και αισιοδοξίας, που επειδή είναι χριστουεγννιατικοπρεπής (!) σε κερδίζει. Και μπορεί και επειδή σε παρασύρει σε μια ψευδαίσθηση που ίσως την έχεις και λίγο ανάγκη.

Πάρτυ φαντασμάτων [Scrooged] (1988)
του Ρίτσαρντ Ντόνερ

bastards-scrooged-590x350O Ρίτσαρντ Ντόνερ (του Σούπερμαν και της Προφητείας), διασκευάζει την Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Καρόλου Ντίκενς σε μια 80s μαύρη κωμωδία για τη γιγάντωση του Εγώ στον σύγχρονο και αδηφάγο κόσμο των μίντια. Με τον κατάλληλο πρωταγωνιστή, τον Μπιλ Μάρει σε έναν από τους ρόλους-μπαράζ κωμικών επιτυχιών του κατά τη δεκαετία της βάτας (βλέπε Γκοστμπάστερς, Η μέρα της μαρμότας).

Ο ήρωάς του είναι ένα καλό παιδί που ξεκινά από τα χαμηλά για να φτάσει να γίνει καναλάρχης και μισάνθρωπος. Η νεανική του αγάπη έχει αφιερωθεί σε φιλανθρωπίες και η ζωή του είναι δουλειά και μόνο δουλειά. Μέχρι που τρία φαντάσματα θα τον επισκεφθούν, δωρίζοντάς του εφιαλτικά ταξίδια στο χρόνικό νήμα της ζωής του, τόσο σε παρελθόν όσο και μέλλον. Ο άτυπος Σκρουτζ θα κυριευτεί από το χριστουγεννιάτικο πνεύμα και θα θυμηθεί το ανθρώπινο πρόσωπο και την αγάπη που έχει καταχωνιάσει κάπου μέσα του. Κλισέ; Ας είναι. Εξάλλου όλοι μας λίγο-πολύ αναζητούμε αυτό το αίσθημα μέσα μας όποτε βλέπουμε τους γκρίζους και μίζερους δρόμους της άχαρης καθημερινότητάς μας στολισμένους.

Πολύ σκληρός για να πεθάνει (1988)
του Τζοκ μακ Τίρναν

960x595Ο αστυνόμος Τζον ΜακΛέιν είναι σε άδεια για τις γιορτές. Έχει μεγάλη αίσθηση του καθήκοντος, εντός και εκτός δουλειάς. Και αγαπά σίγουρα την οικογένειά του (τόσο που πρόσφατα υποστήκαμε τις σωτήριες κινήσεις του για την κόρη και το γιο του στις τεταρτοπέμπτες ταινίες μια ξεχειλωμένης και άλλοτε εξαιρετικής σειράς ταινιών).

Αυτά τα χριστούγεννα είναι κάπως διαφορετικά. Η γυναίκα του Τζον θα βρεθεί παγιδευμένη στο κτίριο Nakatomi Plaza, στο έλεος μιας ομάδας τρομοκρταών που ενώ διατείνονται πως διεκδικούν απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων-συναγωνιστών τους, στην πραγματικότητα θέλουν απλώς να ανοίξουν το υπερφορτωμένο χρηματοκιβώτιο του κτιρίου. Και είναι ανατολικογερμανοί. Λίγο πριν την πτώση του Τείχους, οι ΗΠΑ δε χάνουν χρόνο και προπαγανδίζουν με τον αμοραλισμό των φιλοχρήματων κακών κομμουνιστών σε πρώτο πλάνο. Αλλά όταν βλέπεις μια απολαυστική περιπέτεια με τις μνημειώδεις ατάκες και το σκισμένο ραντάκι του Μπρους Γουίλις και τα λαμπιόνια των εορτών να γαμιούνται από σφαίρες κατά ρυπάς, ε θα είσαι λίγο υπερβολικός αν σταθείς στο oποιοδήποτε politically incorrect του σεναρίου.

Ο Γουίλις σε φόρμα, μετά το “Αυτός, αυτή και τα μυστήρια”, διατηρεί το κουλ χιουμοριστικό υφάκι και προσδίδει μάτσο style (συνδυασμός που δε πετύχαινε αν ο Άρνι είχε δεχτεί το ρόλο), ο Άλαν Ρίκμαν στον πρώτο γνωστό μεγάλο ρόλο του ως αρχιτρομοκράτης Χανς (αργότερα ο αδερφός του εμφανίζεται στη σειρά με τη μορφή του Τζέρεμι Άιρονς), και μια ταινία με αλλόκοτα διεστραμμένη αίσθηση του τι θα πει «μια ταινία για να βλέπεις στις γιορτές». Μακάρι και φέτος, Κυριακή βράδυ με πίτσα και τηλεοπτική προβολή. Προγραματιστές των καναλιών, ξηγηθείτε. Γιορτές ήρθαν.

Μια υπερόχη ζωή (1946)
του Φρανκ Κάπρα

2112Xαρακτηρισμένη ως η απόλυτη χριστουγεννιάτικη ταινία, το Μια υπέρχοη ζωή αποτελεί μια ωδή στη χαρά της ζωής και για αυτό κλείνει και με αυτό το άσμα. Γυρισμένη αμέσως μετά τον Πόλεμο και παρότι δε διαδραματίζεται Χριστούγεννα, παρά μόνο κατά την τρίτη πράξη της, παρουσιάζει τις δυσκολίες της καθημερινότητας ενός ηθικού Τζέιμς Στιούαρτ, που βρίσκεται στα όρια της χρεοκωπίας και της αυτοκτονίας. Μέχρι που ένας άγγελος κατεβαίνει στη γη για να του δείξει πόσο χειρότερη θα ήταν η ζωή της οικογένειάς του (που τελικά δε θα υπήρχε καν), της πόλης αλλά και των συνανθρώπων του, αν δεν είχε γεννηθεί ποτέ. Μπορεί να χορεύει με τον ηθικοδιδακτισμό, το κάνει όμως σε μια εποχή που οι ταινίες είχαν έναν διαφορετικό ρομαντισμό και ουμανισμό (γνωστό μοτίβο του Κάπρα με τον έντιμο ήρωα στο επίκεντρο να λιθοβολείται απ’τις συνθήκες, πριν σωθεί από ομάδα ηθικών συνανθρώπων του), χρησιμοποιώντας μια χρωματική παλέτα και μια στουντιακή κατασκευή άνευ προηγουμένου, λοξοκοιτάζοντας προς τον Ντίκενς και αγγίζοντας έτσι κάθε ευαίσθητη χορδή μας. Ειδικά μέρες που είναι. Γιατί τελικά το μεγαλύτερο δώρο της ίδιας της ζωής, αυτό που σε διατηρεί σε αυτήν, είναι οι δυσκολίες που θέτει και η προσπάθεια να τις αντιπαρέλθεις. Απέτυχε εμπορικά στην εποχή της, για να μετατραπεί με τα χρόνια στο αριστούργημα του σπουδαίου στουντιακού σκηνοθέτη του οld-school Hollywood, Φρανκ Κάπρα.

YΓ: Η ταινία 200 τσιγάρα (1999 της Ρίζα Μπράμον Γκαρσία) δεν είναι μία από τις καλύτερες χριστουγεννιάτικες ταινίες. Δεν είναι καν μια πολύ καλή ταινία. Της αξίζει όμως αναφορά γιατί το χριστουγεννιάτικο δέντρο της είναι στολισμένο με τη 90s indieίλα μιας γενιάς που μας μοιάζει. Και ειδικά αν περνάς και κάπως μελαγχολικά αυτές τις γιορτές, ή αν νιώθεις λίγο μόνος. Κέισι Άφλεκ, Πολ Ραντ, Κόρτνει Λοβ,Κέιτ Χάντσον, Μπεν Άφλεκ και ο Έλβις Κοστέλο σε οne night stand…

200-cigarettes-2

Advertisements

11 thoughts on “5 αγαπημένες χριστουγεννιάτικες ταινίες

  1. Τα Gremlins πού είναι??

    Home Alone – θυμάμαι το σινεμά που το είδα, τη φούστα που φόραγα και τον ενθουσιασμό μου (για την ταινία, όχι για τη φούστα), σαν να μην έχουν περάσει 23 (ο χριστός κ η παναγία) χρόνια!

  2. Jernesto, πριν εκατό χιλιάδες χρόνια μου είχες πει να δω τα «200 τσιγάρα». Δεν ξέρω αν το θυμάσαι ούτε αν τελικά σου είπα ποτέ ότι τα είδα. Ναι, λοιπόν και πράγματι αξίζει μια αναφορά σε αυτή τη λίστα.

    Το Home Alone το βλέπω άνετα όποτε το πετυχαίνω.

    Τέλος υπάρχει κι αυτό:
    https://taneatoubelgiou.wordpress.com/2011/12/27/christmas-wanda/

  3. Δυστυχως ο χριστουγεννιατικος εφιαλτης δε χωρουσε στην 5αδα μου… Σορυ αλλα δε χωρουσε απλα! Doomantia αν θυμαμαι σωστα δεν ειναι ομως ουτε στη δικη σου τριαδα!

    Jimmy θυμαμαι και που ημασταν τοτε με τα 200 τσιγαρα! Ειναι ενα μικρο στολιδι για αυτη τη λιστα, χωρις λαμψεις κλπ

    Οσο για το «Μονος στο σπιτι», πρωτοπηγα σινεμα αφου ειχε ηδη βγει και το δευτερο, οποτε το ειδα στο βιντεο μεχρι που οντως χαλασε η κασετα.

  4. Ταινιες με Χριστουγεννα…με μια κουβερτουλα κι ενα ζεστο ροφημα, η απολυτη χουχουλιαρικη κατασταση, το λατρευω.
    Μην ξεχνας τον Σκρουτζ…
    Αληθεια τι απεγινε το αγορι του Home alone?

  5. Αντιπαρέρχομαι τις πρώτες φράσεις που διάλεγες για να περιγράψεις αυτήν την ταινιάρα, για να πω ναιιιι ρε φίλε, ναι! 200 τσιγάρα! Ναι, μπράβο.

  6. Ελενα, γκουγκλαρε το ονoμα Macaulay Culkin και θα μπεις σε εναν μεγαλο καταιγισμο περιπετειων, που περιλαμβανουν εθισμο σε ουσιες και μια μακροχρονια σχεση με την Μιλα Κουνις, και διαφορα άλλα…

    Η αναφορα στον Σκρουτζ εγινε με την ταινια «Scrooged» με τον Μπιλ Μαρει.

  7. Παράθεμα: 5 ταινίες που αγαπήσαμε στην παιδική μας ηλικία και θα μας την θυμίζουν για πάντα | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s