Η θυρίδα

Σήμερα συνάντησα κάποιον που για χάρη του πρέπει να γράψω κάτι. Ιδανικά ένα μυθιστόρημα, αλλά πού καιρός για τέτοια; Ένα κάποιο αφήγημα έστω; Ας είναι. Τον συνάντησα στον πραγματικό κόσμο κι ήταν τελείως παράταιρο. Το πιο πιθανό είναι πως κάποτε όντως ζούσε σε κάποιο μυθιστόρημα. Άραγε ξέφυγε; Τον έδιωξαν; Ποιος ξέρει; Πάντως με κάποιον τρόπο κατέληξε να υπάρχει στην πραγματική ζωή, κι όλοι ξέρουν πως αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Σήμερα συνάντησα το θησαυροφύλακα.

safety-deposit-box1

Για την ακρίβεια είναι αναπληρωτής θησαυροφύλακας στο κεντρικό κατάστημα της μεγαλύτερης τράπεζας της χώρας, που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας. Ο αναπληρωτής θησαυροφύλακας είναι αυτό που λέμε μετρίου αναστήματος με σχήμα προσώπου οβάλ κι όλα τα άλλα χαρακτηριστικά που αναγράφονται στην ταυτότητά του κανονικά. Φυσικά, μια ταυτότητα ποτέ δε λέει κάτι ουσιαστικό για την ταυτότητα του ιδιοκτήτη της• ούτε καν για την εξωτερική του εμφάνιση.

Ονοματεπώνυμο λοιπόν: Αναπληρωτής Θησαυροφύλακας
Σχήμα προσώπου: αν το δεις από μπροστά είναι οβάλ, δε λέω, αλλά αν το δεις απ’ το πλάι εκτείνεται προς τα πίσω πιο πολύ από το συνηθισμένο σε ένα αλλόκοτα απροσδιόριστο σχήμα.
Μάτια: γουρλωτά
Βλέμμα: αλλοπρόσαλο
Δόντια: μάλλον όσα πρέπει, αλλά σίγουρα όχι στη σωστή θέση! Στο μπροστινό μέρος της κάτω γνάθου ζει μια συστάδα από 5-6 στριμωγμένα δόντια με κλίση προς τα έξω που πάντα προηγούνται του ιδιοκτήτη τους.
Και τώρα τα χέρια: αυτά τα χέρια… Ένα θα σου πω: Σκοπός του να γράψει το τηλέφωνο του γραφείου της θησαυροφύλακα. Ανοίγει το κουτί με τα πρόχειρα χαρτάκια ( = άχρηστα χαρτιά κομμένα σε κομμάτια με το χέρι). Πιάνει το πάνω-πάνω. Ή μήπως όχι; Μήπως έχει πιάσει κατά λάθος δύο χαρτάκια μαζί; Ή – δεν τολμώ ούτε να το σκεφτώ – και περισσότερα; Στην αρχή μόνο με το ένα χέρι, μετά και με τα δύο μαζί, τρίβει το πάνω με το κάτω μέρος του χαρτάκι που έχει πιάσει. Με νευρικές κινήσεις τα δέκα δάχτυλα τρίβουν το χαρτάκι σχεδόν για μισό λεπτό• είναι υποθέτουμε ικανός χρόνος για να βεβαιωθεί πως όντως έχει πιάσει μόνο ένα χαρτάκι. Μόνο ένα χαρτάκι πράγματι. Όλα καλά. Πιάνει το στυλό. Με νευρικές – πάλι – κινήσεις γράφει με μεγάλα γράμματα: ΝΑΤΑΣΑ, κι από κάτω το τηλέφωνο, δίνοντας σε κάθε γράμμα και πολύ περισσότερο σε κάθε ψηφίο τη σημασία που του πρέπει. Μου δίνει το χαρτάκι. Τον ευχαριστώ – κατά βάθος επειδή υπάρχει. Κοιτάει κάτω. Φεύγω.

Advertisements

11 thoughts on “Η θυρίδα

  1. Οκ, έχω κάτι χιλιάδες απορίες, ακόμα και για τα δόντια του θησαυροφύλακα. Αλλά θα ρωτήσω το πιο άχρηστο. Οι αριθμοι στις θυριδες της φωτογραφίας είναι βαλμένοι στην τύχη ε;

  2. Αφού επιμένεις να ρωτάς σοβαρά, θα σου πω ότι απλά ήταν μακράν η πιο ενδιαφέρουσα φωτογραφία θυρίδων που βρήκα σε όλο το ίντερνετ.
    Το μόνο που παρατήρησα είναι ότι η «ανοιχτή» θυρίδα είναι ο μόνος καρκινικός αριθμός και αποφάσισα ότι δεν αξίζει να χάσω άλλο τον ύπνο μου.

  3. Έχεις απόλυτο δίκιο Lula, απλά μάλλον βλέπω μόνο ό,τι θέλω να βλέπω…
    Καρκινικός αριθμός (όπως και λέξη ή φράση) είναι αυτός που διαβάζεται και ανάποδα. π.χ. από ονόματα το αννα, από φράσεις αυτό με τα ανομήματα και την όψη

  4. Παράθεμα: Περί ορθογραφίας | Τα Νέα του Βελγίου

  5. Παράθεμα: Η θυρίδα – Νο 2 | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s