Ημερολόγιο μεταμεσονύκτιων διλημμάτων

6a00d834cad15053ef010534c95e84970b-800wi1

‘Ωρα 2 παρά τέταρτο το βράδυ (πάντα μπερδευόμουν με τα 24ωρα ρολόγια και τα μ.μ., π.μ.)

Ύστερα από 9 επεισόδια HOUSE M.D. (έβδομη σεζόν- χωρίς να έχω πραγματικά ολοκληρώσει καμία από τις προηγούμενες), συγκαλώ έκτακτο συμβούλιο με τον εαυτό μου για το αν θα δω ακόμα ένα 43λεπτο σετ τον ιδιότροπο, κυνικό πλην όμως ιδιοφυή και σέξυ γιατρό να βγάζει τη τέλεια διάγνωση και να σώζει ακόμα μία ή και περισσότερες ζωές. Η απόφαση φαντάζει πιο δύσκολη και από το μεγαλύτερο φιλοσοφικό ερώτημα που βασανίζει την ανθρωπότητα χιλιάδες χρόνια τώρα- τί θα φάμε σήμερα;;

Τα δεδομένα έχουν ως εξής:

-Έχω περάσει περίπου 390 λεπτά κάνοντας ακριβώς το ίδιο πράγμα.

-’Οντας μαθηματικά καθηστερημένη, ανοίγω κομπιουτεράκι, κάνω πράξη, βρίσκω ότι 390 λεπτά μας κάνουν σχεδόν 7 ώρες (plus τις αναμονές μέχρι να ανοίξει το βίντεο και τα skip ad και όλα αυτά τα ευχάριστα του ονλαην στρήμινγκ), πράγμα θετικό καθώς νόμιζα ότι ήταν περισσότερο (θα φταίει που έριξα και ένα 2ωρο ύπνο και έχασα λίγο την αίσθηση του χρόνου).

-Μετά από τόση ώρα- και ύστερα από ένα εκατομύριο πόζες και ακροβατικά- βρήκα τη τέλεια αναλογία (στάση σώματος- γωνία λάπτοπ) ώστε να μπορώ να βλέπω καθαρά την εικόνα χωρίς να μου βγαίνει ο αγκώνας, να μουδιάζουν τα δάχτυλα του ποδιού, η μισή οθόνη να είναι σκιερή ενώ παράλληλα,  καπνός, τασάκι, αναπτήρας να βρίσκονται σε ακτίνα ίση με το άνοιγμα του αριστερού χεριού. Κρίμα να χαλάσω τέτοιο κατόρθωμα.

-Άλλο ένα επεισόδιο είναι μωρέ, βάλτο να περάσει η ώρα μπας και να σε πάρει ο ύπνος γλυκά υπό τους ήχους αναροφήσεων και ακτινογραφιών.

Και εδώ εμφανίζεται ο αντίλογος:

-Τόσες ώρες που καίγεσαι με την αμερικανιά (απευθείας η συνείδησή μου καίει διαβατήρια, σκίζει σημαίες, διαμαρτύρεται για τον πόλεμο στο Ιράκ) θα μπορούσες να κάνεις κάτι πιο δημιουργικό, κάτι από αυτά που αναβάλεις κάθε μέρα: να τελειώσεις το “Γυμνό Δείπνο” που το πιλατεύεις από τον Αύγουστο στην Ικαρία(τί σκεφτόμουν όταν έφτιαχνα βαλίτσα;;;), να δεις εκείνες τις ταινίες που έχεις κατεβάσει από πέρυσι και ποτέ δε βλέπεις (αυτό είναι διπλό επιχείρημα γιατί αυτομάτως αδειάζεις και τη μνήμη του λάπτοπ που κάθε φορά που το ανοίγεις εκείνο βρυγχάται:Κάνε φορματ ρε, σέρνομαι”), να κάνεις το online course “ Introduction to philosophy” (τί σκεφτόμουν όταν άδειαζα τη βαλίτσα;;) που έχεις αφήσει στη μέση, να στείλεις βιογραφικά, να γράψεις κανά άρθρο, να διαβάσεις το επόμενο κεφάλαιο για το reading group στο οποίο συμμετέχεις (excuse me- εδώ είμαστε Δανία, όλοι ανήκουν σε ένα γκρουπ- μπίνγκο, μπρίτζ, ρήντιγκ), να φτιάξεις κολάζ(!), να γράψεις το πρώτο σου βιβλίο, να δεις κανά ντοκυμαντέρ, να σώσεις τον κόσμο από μετεωρίτη ή έστω απ’το γκλόμπαλ γουόρμινγκ. Άντε, σου επιτρέπεται και να καθαρίσεις το δωμάτιο σου (ναι στις 2 τη νύχτα, αυτό μας πείραξε τώρα;)

House-MD-house-md-9765229-1024-768

Συνείδηση βέρσους σώμα. Δίψα για μάθηση βέρσους απόλαυση της ακούραστης σκέψης, του blank document. Γιατί ενώ το πνεύμα θέλει να αναπτυχθεί, να ξεδιπλώσει όλη του τη (ναρκισσιστική) λεβεντιά, το σώμα φωνάζει “άσε με ήσυχο!”. Αυτομάτως σκέφτομαι όλες τις φορές που το πρόγραμμα μου ήταν τόσο φουλ που και ο ύπνος δεν ήταν σίγουρος και όλες τις υποσχέσεις τύπου: όταν δε θα δουλεύω/διαβάζω/τρέχω σε σεμινάρια και εθελοντισμούς θα δω όλες τις ταινίες και θα διαβάσω όλα τα βιβλία που δεν προλαβαίνω τώρα. Θα μάθω όλες τις λεπτομέρειες για το σινεμά της Μογγολίας και το διαλεκτικό μαρξισμό, θα ανεβάσω τουλάχιστον 10 μονάδες το IQ μου, θα πάρω Νομπελ λογοτεχνίας, βραβείο Guggenheim και θα το απορρίψω όπως έκανε και ο Jorn (ο Asger, όχι ο Hammerat).

Από την άλλη, σκέφτομαι, ότι η μέρα πήγε ούτως ή άλλως ολίγον τι χαμένη. Ότι, όπως και να το κάνεις, ένα διάλειμα χρειάζεται που και που, ότι η γλυκιά ζέστη του παπλώματος είναι μια εμπειρία μοναδική και ανεπανάληπτη, και ότι στο κάτω-κάτω έχω μάθει και 2,3 πράγματα: τί είναι η νόσος Wegener, πώς γιατρεύεται η μηνιγγιτιδοκοκκαιμία και ότι στα αγγλικά η ευλογιά λέγεται smallpox. Εντάξει, για να είμαι ειλικρινής αυτό με τη νόσο Wegener δε το ‘χω πιάσει ακόμα.

Ώρα 2 τη νύχτα ακριβώς.

Αποφασίζω να διαβάσω για το reading group.

Ώρα 2 και πέντε.

Σκέφτομαι ότι πριν ξεκινήσω το δρόμο προς τον πνευματικό διαφωτισμό καλό θα ήταν να τσεκάρω λίγο τα μέηλς μου (εντάξει, το facebook εννοω).

Ώρα 2 και μισή.

Έχω ανοίξει 5καρτέλες: το αγαπημένο μου μπλογκ, Twitter, ένα κείμενο για την ιστορική και πολιτική σημασία της Κομμούνας του Παρισιού, Google translate, και ένα άρθρο για τις ευεργετικές ιδιότητες του γκότζι μπέρι.

‘Ωρα 3 παρά τέταρο (ακόμα νύχτα).

Κοιτάζω σα χάνος την οθόνη και αναλογίζομαι από ποια καρτέλα να αρχίσω και τί κάνουν online όλες οι επαφές μου τόσο αργά (άλλο ένα αιώνιο φιλοσοφικό ερώτημα).

Ξαφνικά, σαν άλλος Gregory House, μου σκάει η ιδέα! Θυμάμαι ότι δεν έχω διαβατήριο και ότι και ο Burroughs ήταν αμερικάνος (και ο Kubrick  επίσης-άσχετο). Από την αρχή κάτι δε μου κόλλαγε και απορώ πώς μου ξέφυγε. Πληγωμένη, λοιπόν, από τα κατασκευασμένα επιχειρήματα της συνείδησης, αποφασίζω να την πληρώσω με το ίδιο νόμισμα.

Τα κλείνω όλα και βάζω το 10ο επεισόδειο House.

Έτσι για το σβήσιμο μωρέ.

Advertisements

10 thoughts on “Ημερολόγιο μεταμεσονύκτιων διλημμάτων

  1. Χαχα, θα σου πω τι κάνω εγώ για να μη παιδεύομαι μπας κ πάρεις καμιά ιδέα: αν είναι μετά τις 2μιση, βλέπω άλλο ένα επεισόδιο και πέφτω για ύπνο, αν είναι πριν τις 2μιση βάζω ταινία, γιατί γουστάρω περισσότερο.
    Αν πέφτει και δίλημμα του βιβλίου, κάνω restart το pc, που πάντα χρειάζεται, και μέχρι ν’ ανοίξει διαβάζω το βιβλίο, αν με συνεπάρει τό’χω χέσει το pc, αν όχι, τι να κάνουμε υπάρχουν και τα ΜΜΜ για το βιβλίο. Αν έχω εργασίες/μαλακίες τις αφήνω – χρειάζονται καθαρό μυαλό.
    Αν είναι Χριστούγεννα τα κάνω όλα και κοιμάμαι πρωίιιιιιιιιιι. ^^

  2. My brain makes drugs to keep me slow,
    A hilarious joke for some dead pharaoh.
    But now, not even the masons know
    What drug will keep night from coming.

    το γυμνό δείπνο άστο για το επόμενο καλοκαίρι στην Ικαρία…

  3. Λολ
    Αυτο που μπαινει μπροστα απο την πνευματικη μου εξελιξη αυτον τον καιρο ειναι τα επεισοδια του Rejseholdet με τη δικαιολογια οτι κανω ασκηση στη γλωσσα( μη ρωτας γιατι μαθαινω δανεζικα τωρα ειναι pure διαστροφη οπως καταλαβαινεις κι εσυ που μενεις εκει). Χτες βεβαια πρεπει να ομολογησω οτι με κερδισε ο υπνος. Μετα τα παιδια( ετσι χωριζεται ο χρονος πλεον-π.π και μ.π.) ο υπνος ειναι θα ηταν πιο δελεαστικος και απο μια νεα σεζον forbrydelsen.

  4. jeg kan ikke taler dansk! Αλλά λέω να (ξανα)ξεκινήσω μαθηματα! Αυτοτιμωρία, διαστροφή.. πάντως οτιδήποτε άλλο φαντάζει σαν παράδεισος γεμάτος κοκτέηλς και νεροτσουλήθρες σε σχέση με τα δανέζικα! χαχχα

  5. Ελενα, πολύ unfair που διατύπωσες τη φράση «μια νέα σεζόν forbrydelsen». Θέλεις να βάλουμε τα κλάματα;
    Lion, επόμενη αποστολή σου (αφού ξενυχτάς που ξενυχτάς) είναι να βρεις τη Σάρα Λουντ. Αν δεν τα καταφέρεις μπορείς απλά να σκοτώσεις κανέναν άσχετο. Τότε θα σε βρει αυτή.

    • Ε, καλα μην το παιρνεις τις μετρητοις τωρα. Ας ξαναγυρισει η Λουντ με νεο πουλοβερ και χαλαλι ο υπνος του Σαββατοκυριακου. Σιγα τα ωα θα μου πεις τωρα. Επειδη ομως δεν εχω(πια) την φυσικη κατασταση των Βελγων, για μενα αυτο ισοδυναμει με την μεταμορφωση μου σε ζομπυ για την υπολοιπη βδομαδα. Αυτο για να σε πεισω οτι κοβω φλεβες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s