Ο Χορτοφάγος (μέρος τρίτον)

Το τρίτο μέρος της περιπέτειας του Χορτοφάγου στο σκοτεινό κόσμο των παμφάγων.

Φωτογραφίες: Πάρις Καραμήτσιος
Μουσικές Επιλογές: Joseph Plateau
6069_4562439029038_601810873_n - Copy

«Θέλω να παριστάνεις τον τυφλό». Παύση. Δηλαδή, αυτός συνέχισε να μιλάει αλλά εγώ σταμάτησα να τον ακούω. Ξαφνιάστηκα. Να παριστάνω τον τυφλό;  Να με πληρώνει για να παριστάνω τον τυφλό; Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που πληρώνονται για να παριστάνουν τους τυφλούς, αλλά δεν τους έχω σε καμία εκτίμηση. Και για να πω την αλήθεια, μ’ ενοχλεί που ο συγγραφέας είδε έναν τέτοιου είδους άνθρωπο στο πρόσωπό μου. «Μ’ ακούς;» συνέχισε. «Το ξέρω πως αυτό που σου προτείνω είναι πολύ περίεργο, σχεδόν εξωφρενικό. Βεβαίως, μπορείς να αρνηθείς, αλλά -δε θέλω να το πάρεις στραβά- τα λεφτά είναι καλά και μου είπες ότι τα έχεις ανάγκη. Ο λόγος που σου ζητάω κάτι τέτοιο είναι επειδή ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου είναι τυφλός -εκ γενετής τυφλός- και όπως προείπα έχω στερεύσει από ιδέες και χρειάζομαι έναν άνθρωπο να τον παρατηρώ. Φυσικά, δε θα μπορούσα να προσλάβω έναν πραγματικό τυφλό, το βρίσκω εντελώς ανήθικο».

«Και γιατί δεν προσλαμβάνετε έναν ηθοποιό;» απάντησα. «Το προσπάθησα, αλλά κανένας ηθοποιός δε θέλει να δίνει πριβέ παραστάσεις». «Μα αυτό δε μοιάζει με παράσταση, πιο πολύ σε πρόβα φέρνει». «Ακριβώς! Μια πρόβα για μια παράσταση που θα ανέβει στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Έξαλλοι γίνονται όταν το ακούν αυτό. Βλέπεις, οι ερμηνευτές έχουν μια αρκετά διαφορετική αντίληψη για την τέχνη από τους δημιουργούς. Υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ μας που πολλές φορές είναι αδύνατο να γεφυρωθεί». Υπάρχει-ένα-χάσμα-μεταξύ-μας-που-πολλές-φορές-είναι-αδύνατο-να-γεφυρωθεί: τα λόγια του αντηχούν μέσα στο κεφάλι μου σα να βρίσκομαι σε ένα τεράστιο φαράγγι· δεξιά οι ερμηνευτές, αριστερά οι συγγραφείς και στη μέση εγώ, ανήμπορος να αντιδράσω. Έρημος κι αβοήθητος στο φαράγγι,  η Ρόζι δίπλα μου έχει αποκοιμηθεί, κι ο μόνος τρόπος για να βγω από δω μέσα είναι να βάλω μπρος κι όπου με βγάλει. Έτσι, στα τυφλά…

«Πολύ ωραία, λοιπόν. Δέχομαι!». «Μη βιάζεσαι, δεν είναι τόσο απλό. Υπάρχει μια προϋπόθεση» πρόσθεσε ο συγγραφέας. «Να την ακούσω» απάντησα με θάρρος. «Θέλω να είσαι ο ίδιος άνθρωπος, αλλά να έχεις γεννηθεί τυφλός. Κάθε πρωί που θα έρχεσαι εδώ, θα έχεις τις ίδιες ιδέες, τις ίδιες ανησυχίες, τις ίδιες επιθυμίες, τα ίδια γούστα, αλλά θα είσαι εκ γενετής τυφλός. Θα έχεις τους ίδιους τρόπους, τα ίδια συναισθήματα, την ίδια συμπεριφορά, τις ίδιες παραξενιές, αλλά…», «θα είμαι εκ γενετής τυφλός. Εντάξει, το κατάλαβα, αλλά αυτό μου ζητάτε δεν είναι καθόλου εύκολο». Δεν το μετάνιωσα που τον διέκοψα. Έδειξε να συμμερίζεται την ανησυχία μου. Άλλωστε είναι μια ένδειξη ότι έχω πάρει τη δουλειά στα σοβαρά.

«Καταλαβαίνω πολύ καλά» είπε χαμηλόφωνα ρίχνοντας μια στοργική ματιά στην κοιμώμενη Ρόζι, «αλλά είναι πολύ σημαντικό η μετάβαση στον καινούριο σου εαυτό να γίνει με απόλυτη φυσικότητα, χωρίς να αλλάξει τίποτα, χωρίς να περάσεις καμία πύλη. Για παράδειγμα, η Ρόζι θα ξυπνήσει σε λίγο. Θα ανοίξει τα μάτια της, θα τεντωθεί και θα ανακτήσει τη συνείδησή της. Αυτό δεν πρέπει να συμβεί με σένα». Τον κοίταξα με απορία «δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε, για ποια πύλη μιλάτε; Μπορείτε να γίνετε πιο σαφής;». Ο συγγραφέας συνέχισε την περιγραφή σα να είχε προβλέψει την ερώτηση. «Δεν θέλω να φορέσεις το μαύρο κοστούμι σου για να πας στην κηδεία του θείου σου, ούτε να ξυπνήσεις δυο ώρες πιο νωρίς για να ετοιμαστείς για την πρώτη μέρα στη δουλειά. Αυτή η μετάβαση στον τυφλό εαυτό σου δεν πρέπει να απαιτεί καμία προετοιμασία, καμία αλλαγή, κανένα κοστούμι, καμία πύλη». «Μα ο θείος μου ζει!» είπα μισό-αστειευόμενος. Ο συγγραφέας σήκωσε τα χέρια και κοίταξε τον ουρανό χαμογελώντας σα να λέει συγχώρα με Θεέ μου που δεν μπορώ να απολαύσω τον μαλάκα που έμπασες στο σπίτι μου.

«Να σε ρωτήσω κάτι» είπε ο συγγραφέας κατόπιν συνεννόησης με το Θεό «οδηγείς;». «Ναι, οδηγώ, αλλά άφησα το αυτοκίνητό μου απέναντι. Μου είπαν στο λιμάνι ότι το αυτοκίνητο είναι εντελώς άχρηστο στο νησί κι ότι το σπίτι σας είναι δυο βήματα από κει που πιάνει το φέρι». Ο συγγραφέας μένει σε ένα μικρό νησάκι, μόλις πέντε λεπτά με το φέρι από το λιμάνι της πόλης. «Ωραία, αυτό θα μας βοηθήσει. Σκέψου ότι παρκάρεις το αυτοκίνητό σου κι ανοίγεις την πόρτα για να κατέβεις στο πεζοδρόμιο. Ξαφνικά από οδηγός γίνεσαι πεζός, ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας είναι μια άχρηστη πληροφορία κι η άσφαλτος μια απαγορευμένη ζώνη. Αυτή η μετάβαση που συμβαίνει χιλιάδες φορές στη ζωή ενός οδηγού -όσο ασήμαντη κι αν φαίνεται- προϋποθέτει δυο-τρεις πύλες· να σβήσεις τη μηχανή, να λύσεις τη ζώνη και να σηκωθείς όρθιος. Ε, εσύ όταν θα υποδύεσαι τον τυφλό, δεν πρέπει να περάσεις από καμία τέτοια πύλη. Κατάλαβες;».

Διάβασε εδώ το πρώτο και το δεύτερο μέρος του χορτοφάγου.


Αγαπητέ αναγνώστη, αυτό που μόλις διάβασες ήταν ένα πατσατζίδικο, οπότε όπως καταλαβαίνεις ακολουθεί playlist:

Advertisements

13 thoughts on “Ο Χορτοφάγος (μέρος τρίτον)

    • Wounded Head, όλη μου τη ζωή σε εμπιστεύομαι με κλειστά τα ματιά και αυτό δε θα αλλάξει τώρα. Το λάθος διορθώθηκε.
      Θέλεις να μας πεις, όμως, κι από πού γνωρίζεις τον Prince Parry;

  1. Τον Prince Parry τον βοηθάω στις εξετάσεις του στο Πανεπιστήμιο και που και που (στον ελεύθερό του χρόνο από τη μελέτη) τον βγάζω για καμιά σπαλομπριζόλα δεινόσαυρου και grappa για τη χώνεψη…

  2. Παράθεμα: Το πατσατζίδικο | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s