Ρε δεν θυμάσαι το HEROQUEST;

Εάν έχετε το εν λόγω επιτραπέζιο σπίτι σας, να το φέρετε να παίξουμε. Αλλιώς προσανατολιστείτε σε νοσταλγικές videogame εκδοχές του.

hero quest

Δεν πρόκειται να προσπαθήσω να εξηγήσω τι είναι τα rpg (role playing games). Ούτε καν. Βέβαια, στην γαμημένη περίπτωση που κάποιος, τελικά και απευκταία, ρωτήσει «τι είναι τα rpg», θα απάνταγα με ερώτηση: Θυμάσαι το HEROQUEST ρε; Αυτό είναι τα rpg, στην πολύ απλοποιημένη εκδοχή τους βέβαια. Επιτραπέζια με ζάρια, κάρτες, χάρτες και (όχι απαραίτητα) φιγούρες μεσαιωνικής φαντασίας που μπορείς, εάν θέλεις, να βάψεις. Για όσους θυμούνται, είμαι σίγουρος πως ήδη σκουπίζετε τα δάκρυά σας από τη συγκίνηση. Αναπολείτε εκείνο το καλοκαίρι της τρίτης γυμνασίου που κάνατε διακοπές με τους φίλους σας. Στον Παρνασσό. Μόνο αγόρια. Που παίζατε μπουγέλα με μπύρα και κάποιος ηλίθιος από εσάς είχε τη φαεινή ιδέα να γεμίσει μπαλόνι με τα κάτουρά του. Που κοιμόσασταν στρωματσάδα, ακούγατε cd των Helloween, βλέπατε διαγωνισμό Playmate, τρώγατε δέκα τζατζίκια τη μέρα στην ταβέρνα του χωριού και παραλίγο να φάτε ξύλο από Βούλγαρο εργάτη γιατί, με ύπουλο τρόπο, πλησιάσετε κοντά του και τον «κεράσατε» μια πορδή. Αλίμονο, όλα αυτά είναι λεπτομέρειες. Το βασικό ήταν οι άπειρες ώρες που «λιώνατε» παίζοντας Heroquest. Άσχετα εάν σας είχαν παίξει πουστιά, σας είχαν βάλει να πάρετε τον Νάνο, και -όπως εγώ- παίρνατε τα αρχίδια σας στη μία παρτίδα μετά την άλλη.

denkseropoioseinaiotyposallathaborousaanetanaeimaiegwΤο Heroquest είναι η νοσταλγία του rpgα, του παουερμεταλλά που δε θέλει να μεγαλώσει. Είναι μια μυρωδιά από μαγικούς κόσμους, σκοτεινά μπουντρούμια γεμάτα θησαυρούς, πλάσματα βγαλμένα από μια μακριά παράδοση τερατολογίας έτοιμα να σε κατασπαράξουν, είναι μια ορδή από γκόμπλιν και εσύ μόνος με την ασπίδα σου και το σκοτάδι να πέφτει στο δάσος. Ήταν ένα πρώτο εισιτήριο για τον σαγηνευτικό κόσμο της ηρωικής –βλέπε Ρόμπερτ Χάουαρντ, Τόλκιν, Μούρκοκ, Τζορτζ Μάρτιν- φαντασίας. Και είναι ώρες ανεμελιάς με φίλους, είναι πρώτες μπύρες σε μπαλκόνια, είναι –ή μάλλον καλύτερα ήταν- το καλύτερο επιτραπέζιο μαζικής παραγωγής που εμφανίστηκε  ποτέ στην Ελλάδα.  Είναι οι καταραμένοι καταραμένοι καταραμένοι γονείς μου που το πέταξαν σε εκείνη τη μετακόμιση. Μαμά, μπαμπά, τώρα αυτό που πετάξατε κάνει 250 δολλάρια στο Amazon. Πιο ακριβό από τα χάπια σας losers.

card hunter


Card Hunter: Στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι

Επειδή, λοιπόν, πολύ πιθανόν έχετε απολέσει –όπως και εγώ- το εκπληκτικό αυτό κειμήλιο παιδικότητας, εάν είστε άεργος/άνεργος/καμένος και το νοσταλγείτε όπως ο Εκπεσών Άγγελος τον Παράδεισο, ιδού η λύση: Card Hunter. Πρόκειται επί της ουσίας, για ένα online free rpg game, με απόλυτο σεβασμό στην old school μαγκιά. Γράφεστε, δίνετε ένα email σας και ξεκινάτε το παιχνίδι. Τα σκίτσα είναι λατρεμένα κομίστικα, είναι σαρκαστικά, είναι ιδανικά για όσους έχουν το σαράκι και εκτιμούν τις heroquest αναμνήσεις τους. Οι δημιουργοί του προσπάθησαν απεγνωσμένα να φέρουν στο νου τα επιτραπέζια του είδους. Τα κατάφεραν και μπράβο τους. Σημαντική λεπτομέρεια δε, η ενδιαφέρουσα ιστορία του έφηβου dungeon master αφηγητή. Που προσπαθεί να κρύψει από την κοπέλα της πιτσαρίας που γουστάρει πως είναι ένας τιποτένιος rpg-ας, από αυτούς που εσείς -οι άλλοι, οι εχθροί- φαντάζεστε να τρώνε στα κρυφά τις μυξούλες τους. Να ξέρετε εκεί έξω, όλοι που χασκογελάτε με τα παιχνίδια μας, όταν έρθει η ευλογημένη ώρα του Ragnarok, θα σας ανασκολπίσουμε και θα χορεύουμε πάνω στα απανθρακωμένα πτώματά σας. Γι’αυτό μην μπείτε ποτέ ανάμεσα σε εμάς και τα παιχνίδια μας. Για μας είναι ιερά –και ο νοών νοείτω.

ΥΓ: Να θυμίσω στους σκληροπυρηνικούς τον ομιλούντα «Θρύλο του Ζαγκόρ», χωρίς άλλο σχόλιο.

Advertisements

12 thoughts on “Ρε δεν θυμάσαι το HEROQUEST;

  1. Νομίζω ρε ότι το Heroquest απευθυνόταν σε ένα πολύ ευρύ κοινό, δηλαδή τη νοσταλγία τη νιώθει και κάποιος που δεν εξελίθηκε ή που δεν ήταν rpgας ή παουερμεταλλάς. Όχι;

    Δε σε χάλασε κατά τ’ άλλα (για το Νάνο λέω).

  2. Προφανώς, απλά και ο άλλος που δεν είναι, χωρίς να το ξέρει τη νοσταλγία του παουερμεταλά/ρπιτζά νιώθει.

    (επίσης, στον γενιικό ορισμό ρπιτζάς, ρπτζάς είναι ο οποιοσδήποτε καταλαβαίνει για τι πράγμα μιλάμε όταν λέμε ρπιτζι -άντε, οριακά χρειάζεται να έχει παίξει μία-δύο φορές. Οπότε, μην προσπθείς να μας την βγεις και να μας πεις πως εσύ, όχι δεν είσαι, αλλά είσα με τους άλλους)

  3. Δεν καταλαβαίνω τίποτα και ούτε θέλω να καταλάβω. Επίσης δε μασάω από απειλές, οπότε ρίχνω έναν ιερόσυλο «ψόφο στο RPG και το Power Metal» (και τρέχω να γλιτώσω – για τέτοια παλικαριά μιλάμε).

  4. Joseph ήμουν έτοιμος να πω: «άντε τράβα φτιάξε κάνα παζλ ρε Λούλο».

    Τελικά, ήρθε το ιππικό to the rescue και με πρόλαβε.

    Οπότε δε θα δευτερολογήσω.

  5. Την ύπαρξη φουσκωμένων με κάτουρα μπαλονιών ομολογώ δεν την γνώριζα. Το πιο κοντινό σε κάτουρα είναι τα μονόλιτρα μπουκάλια νερου που γεμίζουν από αυτά(τα κάτουρα δηλαδή) στις τουαλέτες των αγοριών κατα τη διάρκεια του διαλείμματος. :πό την άλλη το πιο κοντινό σε μπαλόνια ήταν τα φουσκωμένα προφυλακτικά που πετούσαν απο χέρι σε χέρι σε πούλάν σε γυμνασιακή τριήμερη.Το παίχνιδι πρώτη φορά στη ζωη μου τ ακούω και το βλέπω. Παρόλα αυτά μια νοσταλγία με έπιασε και το κείμενο σου κειμενάρα μου φάνηκε!!

  6. τοτε θα λαβεις ενα βιντεακι με την αργη καταστροφη του βιβλιου των αθλων.θα ακολουθησουν κι αλλα.

    εχεις περιπου 5′.

  7. Αυτή την στιγμή κάθομαι στην καρέκλα του δωματίου μου και αν κοιτάξω προς τα πάνω, μπορώ να το δω. Το κουτί του είναι ακριβώς κάτω από το «Σταυροφορία στο Διάστημα»…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s