This is hardcore

O Tζάρβις ❤

This is hardcore

 

Προσοχή στο κείμενο που ακολουθεί τα ποσοστά υποκειμενικότητας είναι ιδιατέρως υψηλά.*

Οι Pulp, λοιπόν, είναι οι τύποι που μπορούν να μεταμορφωθούν -μέσα σε 7 studio albums και αμέτρητες lives εμφανίσεις- από σατανάδες σε άγγελοι. Προσπαθούν μέσα από τα τραγούδια τους να μας μυήσουν στον κόσμο των δοκιμών και όχι των δοκιμασιών, στον κόσμο της μέγιστης και αυτοκαταστροφικής έλξης, της ανύπαρκτης αντίστασης στον πειρασμό… Γι’ αυτό άλλωστε έχουν τόσο φανατικό κοινό, γιατί καλύπτουν την απουσία κάποιου στοιχείου μας, το οποίο αγνοούμε εσκεμμένα.

Καθότι  ο frontman  παίζει καθοριστικό ρόλο για ένα συγκρότημα, ένα  ακόμη avantage για τους Pulp είναι η χειμαρρώδης προσωπικότητα του Jarvis. Παρόλο που τα χρόνια πέρασαν και οι πρώτες ρυτίδες χαράχτηκαν στο κατάλευκο δέρμα του, εκπέμπει ακόμα σχεδόν εφηβική ζωντάνια πάνω στη σκηνή και διατηρεί ακέραιο τον ενθουσιασμό της πρώτης ερμηνείας στην πλειοψηφία των τραγουδιών. Κι αν υποθέσουμε πως στο ξεκίνημα τους η χορευτική εκκεντρικότητα του Cocker κατηγορήθηκε ενίοτε ως προσποιητή, σήμερα, ύστερα από 35 χρόνια φαντάζει αβίαστη, περίπου φυσική.

Παρακολουθώ τώρα μέσα στο καταμεσήμερο το “This is hardcore” και το βίντεο των 8 λεπτών και 4 δευτερολέπτων είναι ακριβώς αυτό: “You are hardcore, we are hardcore, this is hardcore…” η φωνή του Τζάρβις και μετά η μουσική «παμ παμπαμ» και γοφός δεξιά – γοφός αριστερά – γοφός μπροστά. Εισαγωγή μυστηριακή γεμάτη αποπλάνηση, ένα βήμα από τη δευτέρα παρουσία. Κόλαση – παράδεισος:  0-1. “Oh this is hardcore, there is no way back for you …”.

Παρακάτω παραθέτω, μόνο για εσάς που θέλετε να γνωρίσετε τους Pulp λίγο καλύτερα, το Τοp3 kai Top5 αγαπημένων άλμπουμ και τραγουδιών αντιστοίχως, έτσι για να δώσω ένα τέλος στον υπέρμετρο λυρισμό αυτού του ποστ, και για να αποφύγω τις άβολες συγκινήσεις!

Top3: Albums (σε φθίνουσα σειρά έτσι για το σασπένς!)

3. “This is hardcore” (1998)

2. “Different Class” (1995)

1. “His n Hers” (1994)

Τοp5: Αγαπημένες εκτελέσεις αγαπημένων κομματιών

1. This is hardcore”

2. F.E.E.L.I.N.G  C.A.L.L.ED L.O.V.E”

3. «Sunrise»

4. Acrylic afternoons”

5. Babies”

*Bonus track* Common People”: παρόλο που έχουν πολύ καλύτερα τραγούδια κατά τη γνώμη μου αξίζει αυτό το βίντεο μόνο και μόνο για τον ενθουσιασμό του κόσμου 16 χρόνια μετά την κυκλοφορία του!

Pulp Studio Albums :

“It” (1983)

“Freaks” (1987)

“Seperations” (1992)

“His n Hers” (1994)

“Different Class” (1995)

“This is hardcore” (1998)

“We love life” (2001)

Υ.Γ : Καλή χρονιά να έχουμε !

Advertisements

25 thoughts on “This is hardcore

  1. Το common people έπρεπε να το λένε τρεις φορές σε κάθε συναυλία κανονικά! Γιατί είδα μια φορά ολόκληρο το βίντεο από ένα λάηβ τους (πέρναγε ευχάριστα η ώρα) κ σκεφτόμουν ανά τρία τραγούδια ‘άντε πότε θα το πει άντε πότε θα το πει’ και το είπε τελευταίο κ μετά τέλειωσε! Κ φαντάζομαι να είμαι live εκεί και να μου μένει η ταχυπαλμία στο χέρι, κατάλαβες?

    Είναι τέλειο που το his n hers είναι το αγαπημένο σου άλμπουμ. 😀

    • το his n hers λουλα , λουλα , λούλα μου , είναι το αγαπημένο μου γιατί τα κομμάτια έχουν απιστευτη συνοχή και είναι όλα ε ξαι ρε τι κα , αλλά ντάξει μου το κάνε δώρο και μια φίλη μου οποότε είχε συν 1! 😉

    • Πιστευω οτι το sunrise ή το this is hardcore για παράδειγμα είναι μελωδικά πιο πλούσια. Το Common People , λεεί μια ιστορία και την λέει τέλεια , μην σου πώ είναι μια ιστορία από μόνο του κα το δέσιμο είναι (για μένα) πιο πολύ συναισθηματικό(κι αυτό αποτελεί μεγάλη επιτυχία για ‘ενα τραγούδι.).Αν όμως΄το δεί κανείς ψυχρά κι αντικειμενικά η μουσική του δεν κάνει το μπάμ που κάνουν άλλα κομμάτια τους.

  2. Lula, στην τελευταία τους περιοδία (πριν δυο χρόνια) πάντα έπαιζαν το common people τελευταίο και ήταν πραγματικά υπέροχο φινάλε, δεν ένιωθες ότι ήθελες κάτι περισσότερο. Από κοντά τουλάχιστον ήταν όπως έπρεπε.

    Το Different Class μου φαίνεται απ’ τα 2-3 καλύτερα άλμπουμ του ’90, τουλάχιστον για αυτήν τη μουσική, καλύτερο απ’ το His n Hers, το οποίο πάντως είναι επίσης πολύ σπουδαίο.

  3. Υπάρχουν σεβαστά επιχειρήματα εναντίον της πρωτιάς του Common People. Το δέχομαι.

    Απλά, αν και δεν έχω βάθος γνώσης σχετικά με το συγκρότημα, αρχικά όταν το άκουγα του έβαζα 10 στα 10.

    Μετά έμαθα και την ιστορία πίσω από τους στίχους.

    Και από τότε του βάζω 15 στα 10.

    • Για την ιστορία των στίχων: Αν δεν κάνω λάθος (και θα τα πω έτσι όπως τα θυμάμαι γιατί βαριέμαι να τα τσεκάρω) σε συνέντευξή του, ο Τζάρβις, είχε πει ότι δεν θυμάται καμία κοπέλα απ’ την ελλάδα στα φοιτητικά του χρόνια ότι τέλος πάντων ένα τραγούδι είναι. Τα λαγωνικά της βρετανικής τηλεόρασης, σε σχετικό ντοκιμαντέρ, έψαξαν τους καταλόγους με τα ονόματα των φοιτητών της χρονιάς του Τζάρβις στο Στ Μαρτινς και βρήκαν ένα ελληνικό όνομα. Μάλιστα εντόπισαν την κοπέλα δέκα χρόνια μετά, η οποία δεν ήταν ελληνίδα αλλά κύπρια και η οποία είπε ότι θυμάται πράγματι κάποιον Τζάρβις απ’ το πανεπιστήμιο.

      Ξαναλέω: Ολα αυτά τα χαζοθυμάμαι βλέποντας το ντοκιμαντέρ πριν κάποια χρόνια αλλά μπορεί να έχω γράψει και καμια βλακεία.

      • πάντως κι εγώ χωρίς να κόβω και το κεφάλι μου έχω την εντύπωση οτι σε μιά συνεντευξη του που έβλεπα(ισως για το πιτσφορκ) έλεγε οτι υπήρχε μια κοπέλα από την Ελλάδα όμως δεν είχαν σχέση ή κάτι τέτοιο/

  4. Αυτά δεν τα γνώριζα. Αυτό που γνώριζα ήταν το ιστορικό στοιχείο της υπόθεσης. Ότι δηλαδή τα uptown boys and girls της Αγγλίας, γόνοι μεγαλοαστικών οικογενειών, θεωρούσαν πολύ προχώ διακοπές σε υποβαθμισμένες περιοχές των πόλεών τους. Να ζήσουν με τους μεροκαματιάρηδες έστω και για λίγο. (Νομίζω, δεν βάζω και το χέρι μου στη φωτιά για αυτά που έγραψα).

  5. To «Common people» είναι σίγουρα ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια των 90s. Η αναγνωρισιμότητα του είναι επιπέδου «Smells like teen spirit», «Creep» και «Wonderwall». Παρόλα αυτά έχω μια αδυναμία στο «Razzmatazz». A, και στους Blur! =)

  6. Εγώ πάντως είχα έναν γνωστό που έλεγε ότι το common people είχε γραφτεί για τη μάνα του, με βασικό επιχείρημα ότι είχε σπουδάσει στο St Martins. Έλεγε κι άλλα βέβαια, οπότε δε το κόβω το κεφάλι μου ότι ξέρω το γιο της κοπελας του κομον πιπολ. 😛
    Οι blur τα σκάνε τρελά.

  7. Συμφωνώ καταρχάς ολοκληρωτικά με το σχόλιο του Joseph.
    Επειδή αισθάνομαι τους Pulp κάπως σαν πιο νεανικό έρωτα με τρομερά όμορφες αναμνήσεις και επειδή είμαι και κολλημμένος με λίστες θα διαλέξω αγαπημένο αλμπουμ και τραγούδι:
    Αλμπουμ: «Separations»
    Τραγούδι: «FEELINGCALLEDLOVE» (βαρέθηκα να βαλω τελείες).
    Επίσης υπέροχο αυτό το βιντεο κλιπ:

  8. είναι τόσα πολλα τα τραγούδια που θα μπορουσαν να μπουν στοο τοπ5 που απλά καταλήγω στο συμπέρασμα πως όλα θα ηταν καλύτερα αν είχα αποφασίσει να γράψω για το τοπ10 . Γιατι και το Ραζματαζ ειναι τελειο εχει και πολυ ωραιο βίντεο κλιπ και το «Do you the first time» ,Sorted out for E’s and whizz . Επίσης Jernesto κι εγω θεωρω το seperations πολύ αξιόλογο άλμπουμ αλλά στα άλλα έχω μεγαλύτερη αδυναμία στα άλλα τρία. Και όντως το βίντεο του year 2000 είναι πολυ ωραίο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s