10 σχόλια για το φετινό Τσάμπιονς Λιγκ

Με μικρή καθυστέρηση σας παρουσιάζουμε τα 10 πράγματα μας έκαναν εντύπωση στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ που ολοκληρώθηκε το περασμένο Σάββατο με τον τελικό της Μπάγερν με την Ντόρτμουντ.

Για τους ομίλους τα έχουμε ήδη πει, οπότε πάμε να δούμε απ’ τα νοκ άουτ και κάτω.

1) Θα ήταν ποδοσφαιρικά τρελό. Αλλά πόσο ετοιμαζόμουνα να γελάσω αν η Άρσεναλ ολοκλήρωνε την ανατροπή στο Μόναχο, έτσι, για την μαγεία του παραλόγου. Τι σας λέω τώρα, ούτε που το θυμάστε, ε;

2) Φέτος δεν είχαμε ΑΠΟΕΛ. Η μίνι έκπληξη ήταν η Μάλαγα, η οποία βούτηξε σε μια θάλασσα μομέντουμ και η ανάσα της τελείωσε οκτώ μήνες αργότερα. Και η Γαλατά που πέρασε με τα χίλια ζόρια απ’ τους ομίλους, μετά έκανε την ένεση Ντρογκμπά, η οποία ήταν αρκετή για να αποκλείσει την Σάλκε, όχι όμως και την Ρεάλ.

3) Οι σεΐχηδες έβαλαν την Παρί στον χάρτη κι ο Μπέκαμ έφτιαξε για χάρη της μια ωραία ιστορία. Ή τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε εμένα. Καλή ομάδα, του χρόνου θα είναι ακόμα καλύτερη που θα δουλέψει λίγο τον χαρακτήρα της. Στα παιχνίδια με την Μπαρτσελόνα δεν προκρίθηκε κυρίως επειδή δεν μπορούσε να το πιστέψει.

Βιντάλ-Μαρκίσιο: κάνοντας την Γιούβε μεγάλη

Βιντάλ-Μαρκίσιο: κάνοντας την Γιούβε μεγάλη (διασκεδάζοντας)

4) Καλύτερη του χρόνου θα είναι και η Γιουβέντους, λογικά, που επέστρεψε με σημαντικό ρόλο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Χρειάζεται επειγόντως έναν κανονικό επιθετικό. Και βέβαια θα πρέπει να αντέχει ο Πίρλο. Αλλά κυρίως θα πρέπει να συνεχίσει σε φουλ ρυθμούς ο Κλαούντιο Μαρκίσιο και πάνω απ’ όλα αυτό το τερατάκι που τρέχει για όλους, ο Χιλιανός Αρτούρο Βιντάλ, ο παίκτης της χρονιάς στην Ιταλία με διαφορά απ’ τον δεύτερο.

5) Το παιχνίδι της Ρεάλ με την Γιουνάιτεντ στο Μάντσεστερ θα το θυμόμαστε για πάντα και μάλιστα πιο «για πάντα» από όσο τελικά πιστεύαμε, αφού αποδείχτηκε ότι ήταν το τελευταίο ευρωπαϊκό παιχνίδι του σερ Αλεξ. Ήταν επίσης το παιχνίδι στο οποίο ο τεράστιος Ράιαν Γκιγκς συμπλήρωσε τις 1000 εμφανίσεις με την φανέλα της Γιουνάιτεντ. Ήταν, τέλος, το παιχνίδι που στιγματίστηκε απ’ την αμφισβητούμενη απόφαση της αποβολής του Νάνι που άλλαξε απόλυτα την μοίρα του παιχνιδιού. Προσωπική εκτίμηση ότι η φάση δεν ήταν ούτε για κίτρινη αλλά, κυρίως, ότι αν δεν σταμάταγε εκεί, η Γιουνάιτεντ ήταν η μοναδική ομάδα φέτος που θα μπορούσε να χτυπήσει την Μπάγερν.

6) Στο Λονδίνο, πριν τον τελικό, ο Φραντς Μπεκενμπάουερ, προέβλεψε ότι η εποχή της κυριαρχίας της Ισπανίας έχει πλέον τελειώσει. Οντως, δεν ξέρω αν θα αρχίσει μια νέα εποχή απ’ τον Σεπτέμβρη, αλλά η προηγούμενη έχει όντως τελειώσει. Μια εποχή που χαρακτηρίστηκε απ’ την ολοκληρωτική επικράτηση του μοντέλου τίκι τάκα του Γκουαρντιόλα και την απογείωση του Λιονέλ Μέσι. Ο,τι πιο κοντά στο τέλειο έχουμε δει στην σύγχρονη εποχή. Επίσης θα θυμόμαστε αυτά τα χρόνια για την σκυλίσια μάχη των «κλάσικο», την μανία του Κριστιάνο και του Μουρίνιο να αποδείξουν ότι είναι καλύτεροι απ’ τους αντιπάλους τους -μια μανία που άφησε την Ρεάλ πολύ πίσω στον γενικότερο ευρωπαϊκό ανταγωνισμό και τελικά παρέσυρε μαζί της και την Μπαρτσελόνα. Αλλά περισσότερα για την Μπαρτσελόνα μπορείτε να διαβάσετε στην εξομολόγηση του φίλου μας του Jernesto.

Γιούργκεν Κλοπ: όλη η χρονιά σε μια φωτογραφία

Γιούργκεν Κλοπ: όλη η χρονιά σε μια φωτογραφία

7) Η Ντόρτμουντ είναι η πιο διασκεδαστική ομάδα που έχω δει απ’ την εποχή της Βαλένθια του Κούπερ. Αδίστακτοι πιτσιρικάδες που έτρεξαν με μανία, δεν φοβήθηκαν κανέναν και τιμώρησαν κάθε φαντασμένο κροίσο που βρήκαν μπροστά τους (Ρεάλ, Σίτι, Μάλαγα) πριν ολοκληρώσουν το παραμύθι τους, χωρίς ανάσες πια, στον τελικό του Λονδίνου. Αποκάλυψη για μένα το δίδυμο των αμυντικών χαφ, Γκουντογκάν και Μπέντερ, δυο κακά σκυλιά που δάγκωναν ασταμάτητα ό,τι έβλεπαν να κινείται. Και φυσικά ο Κλοπ. Ο Γιούργκεν Κλοπ. Αυτό το indie είδωλο. Ο πιο κουλ Γερμανός της ιστορίας. Ο φετινός σταρ της διοργάνωσης. Δεν είχε πρόβλημα να δηλώσει, μπροστά σε όλες τις κάμερες της γης, μόλις είχε τελειώσει ο τελικός, ότι πολύ απλά, the result is so shit.

8) Μέχρι τα Χριστούγεννα, η Μπάγερν ήταν μια ομάδα που δεν τρόμαζε κανέναν. Μια ομάδα σαν την περυσινή, πάνω κάτω, που θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να φτάσει μέχρι τον τελικό αλλά εντάξει κιόλας. Θυμίζω ότι στους ομίλους έχασε με κατεβασμένα τα χέρια απ’ την Μπάτε Μπορίσοφ. Τι άλλαξε; Διάφορα πράγματα. Όπως ότι ενσωματώθηκε ο Χάβι Μαρτίνεθ στο παιχνίδι της. Ή ότι ο Ριμπερί και ο Ρόμπεν βρέθηκαν στην καλύτερη ίσως φάση της καριέρας τους -η άμυνα που παίζει ο Ριμπερί στους ημιτελικούς με την Μπαρτσελόνα δεν ήταν κάτι που είχαμε ξαναδεί. Μπορούμε επίσης να πούμε ότι οι μεγάλες ομάδες απλώς βρίσκουν τον ρυθμό τους την κατάλληλη στιγμή και πιάνουν το πικ της απόδοσής τους τον Μάιο. Θα τολμήσω να δώσω και μια άλλη εξήγηση. Από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Πεπ Γκουαρντιόλα για την επόμενη χρονιά, οι παίκτες κάπως «λύθηκαν». Σαν να είπαν ότι δεν πειράζει φέτος, χαλαρά, το παίρνουμε του χρόνου, ας χαρούμε τώρα κι ό,τι γίνει. Είναι εντελώς αυθαίρετο αυτό που λέω αλλά πιστεύω ότι το θέμα Γκουαρντιόλα προκάλεσε ένα ψυχολογικό κλικ. Πίστευα ότι θα λειτουργούσε αντίθετα. Ότι δηλαδή η ομάδα ασυναίσθητα θα μάγκωνε. Τέλος πάντων, μπορεί να έγινε οτιδήποτε, δεν ξέρω. Η Μπάγερν πάντως εξέλιξε το παιχνίδι της Μπαρτσελόνα κάνοντάς το μάλιστα και πιο θεαματικό (χωρίς βέβαια να έχει καλλιεργήσει το ιδεώδες του ανίκητου που είχε η Μπάρτσα), πήρε πανάξια τον τίτλο και τώρα άντε να δούμε τι θα γίνει του χρόνου. Όπως έγραψε και ο Τζόναθαν Γουίλσον: The era of the New Total Football continues, it’s just that its centre has moved from Barcelona to Munich.

9) Προφανώς και ήταν αποβολή η φάση του Ντάντε, προφανώς και αδικήθηκε η Μπορούσια στον τελικό, προφανώς και με παίκτη παραπάνω 20 λεπτά πριν τη λήξη θα ήταν το μεγάλο φαβορί για το τρόπαιο. Αλλά τι να κάνουμε; Κακώς ο Κλοπ άργησε με τις αλλαγές, πιστεύοντας ότι η βραδιά του χρωστάει παράταση. Κρίμα και για αυτόν, κρίμα και για όλους εμάς που, ως ουδέτεροι, είχαμε την ίδια ψευδαίσθηση. Έπειτα από δυο χαμένους τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ κι έναν χαμένο τελικό Μουντιάλ μέσα σε τρία χρόνια, κάποια στιγμή ο Ρόμπεν θα το έβαζε.

Φίλιπ Λαμ: δεν είναι αυτό που φαίνεται

Φίλιπ Λαμ: δεν είναι αυτό που φαίνεται

10) Χάρηκα πολύ που το κύπελλο το σήκωσε ο Φίλιπ Λαμ (ο οποίος εν τω μεταξύ με έναν μαγικό τρόπο είναι μόλις 29 ετών), ο πιο συμπαθητικός τυπάκος του ποδοσφαίρου. Αν ήταν στην τάξη σου, στο σχολείο, θα ξέχναγε να φέρει το μολύβι του, κάπως έτσι. Πέρυσι είχα γράψει: Δεν ξέρω αν κάποτε θα στενοχωρηθώ αν ο Φίλιπ Λαμ δεν σηκώσει ποτέ αυτό το κύπελλο, αλλά ξέρω ότι χαίρομαι ότι για την ώρα το σήκωσε ο Ντιντιέ Ντρογκμπά. Να λοιπόν. Αποδόθηκε δικαιοσύνη. Και σήκωσε το κύπελλο αρκετά καλά. Μόνος του, χωρίς να κάνει αστειάκια, χωρίς να το φορέσει καπέλο, βγάζοντας μια δυνατή ποδοσφαιρική κραυγή -η πρώτη λογική κραυγή που έβγαλε ο μικρός Φίλιπ στη ζωή του.

Άντε και του χρόνου.

Advertisements

23 thoughts on “10 σχόλια για το φετινό Τσάμπιονς Λιγκ

  1. Εξαιρετικά εύστοχο κείμενο Jimmy! 10/10 ή μάλλον 9.9/10, γιατί έχω μια μικρή ένσταση στο 5 για την αποβολή του Νάνι. Αλλά, όπως και να ‘χει, ήθελα κι εγώ τη United στον τελικό και γιατί το άξιζε και για να χειροκροτήσουμε τον Fergie με τον Giggsy.

    Επίσης, να πω στους αναγνώστες σου, ότι φέτος έπεσες μέσα σε όλες τις προβλέψεις σου κατά τη διάρκεια της χρονιάς και πλέον στα μάτια μου είσαι ο πιο καταρτισμένος βάζελος του κόσμου. Δεν είχες και μεγάλο ανταγωνισμό βέβαια, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

    • Ναι, το θυμάμαι ότι διαφωνούσαμε για τη φάση του Νάνι, το σκεφτόμουνα όταν το έγραφα. Το ζητούμενο είναι το ίδιο, πάντως. Μπορεί η ρεάλ να περνούσε έτσι κι αλλιώς (χλωμό) αλλά εμείς θέλαμε γιουνάιτεντ.

      Τώρα το ότι φέτος έπεσα μέσα στις προβλέψεις μου μπορεί να είναι μόνο τυχαίο.

  2. Προσυπογράφω για Λαμ. Αγαπημένη φάτσα, πως είναι ο Κριστιάνο Ρονάλντο -ε, ακριβώς το αντίθετο.

  3. Mας τα είπες πολύ ωραία Jimmy.
    Θα συμφωνήσω απόλυτα στα (7) και (9), άλλωστε θα έλεγε κανείς ότι η ίδια η μοίρα χρωστάει το τρόπαιο στην Μπάγερν και στον Ρόμπεν. Ακόμα και ο Λίνεκερ αστειεύτηκε για τους γερμανούς που πάντα κερδίζουν στο φινάλε, αλλά τώρα…χάνουν κιόλας.
    Ο Ρόμπεν έχασε 3 κρίσιμα πέναλτι («τελικός» πρωταθλήματος με Ντόρτμουν πέρσι, τελικός με Τσέλσι, ημιτελικός με Λίβερπουλ επί Ρέινα και Μουρίνιο). Κάποια στιγμή θα λυτρωνόταν, το μάθαμε το ξετύλιγμα της μοίρας που δικαιώνει στον αθλητισμό…

    Πόντος για τον Indie icon Κλοπ και επίσης αξίζει μια αναφορά στα Hip, καινούργια του γυαλιά…
    Επίσης, ούτε μια λέξη για τον Χούμελς ή το τάκλιν του Σούμποντιτς…?

    • Για τον Χούμελς τι ακριβώς ήθελες να πω;
      Το τάκλιν του Σούμποντιτς απ’ τα καλύτερα που έχω δει. Φανταστικό.

      Καλά κάνεις και αναφέρεις αυτά για τον ρόμπεν γιατί στην πραγματικότητα δεν είναι μόνο οι χαμένοι τελικοί, ήταν όλα αυτά μαζί που του είχαν «χαρίσει» την ρετσινιά του λούζερ.

  4. Συν το περιβόητο τετ α τετ με κασιγιας στη νοτιο αφρικη. Νομιζω οτι ο Ρόμπεν είχε μια εμμονή με την κατάκτηση-απόδειξη αξίας, όμοια με αυτήν που αναφέρθηκε για τους Μουρίνιο-Ρονάλντο.

    Ε δε συμπαθήσαμε όλοι τον Χούμελς, αυτόν τον βράχο που αν κ θέλει δουλειά στις μεταβιβάσεις θα γίνει ο νέος Νέστα.?

    • Α, ναι, τον συμπαθούμε τον Χούμελς. Τον συμπαθήσαμε κυρίως στο Euro βέβαια, που ήταν ίσως ο καλύτερος αμυντικός της διοργάνωσης, όταν έκανε και το μεγάλο μπαμ. Αυτό με τις μεταβιβάσεις μεγάλη αλήθεια. Ωρες ώρες νομίζει ότι είναι ο Μπεκενμπαουερ. Ή ο Γιάννης Γκούμας (…)

      Ναι για Ρόμπεν, συμφωνώ, όπως το λες.

  5. Ρε πείτε την αλήθεια και οι δυο σας, εκεί που έσκασε την ντρίμπλα ο Ρόμπεν και βγήκε φάτσα με το τέρμα, δεν είπαμε από μέσας σας: «θα το χάσει πάλι ο μαλάκας»;

  6. χαχαχα, εγώ πάλι τον είδα ξαφνικά τετ α τετ μέσα από μια αναμπουμπούλα που αρχικά δεν κατάλαβα πώς τον ευνόησε κ ευχηθηκα να το ξαναχάσει

    • Επίσης εγώ, απ’ το σημείο που ήμουνα, για κάποιο μυστήριο λόγο εκείνη τη στιγμή νόμιζα ότι η φάση είχε σταμτήσει ως οφσάιντ. Μην το ψάξετε περισσότερο. Απλή βλακεία.

  7. Παντως αν το εχανε κι αυτο ετριζε η καρέκλα του Αϊτο Ρενεσες χαλαρά.

    Ωραίο κείμενο.

    Νομίζω οτι απο τη χρονιά θα μου μείνουν τα δυο μεγάλα προπονητικά κόλπα που σκαρωσαν Χάινκες με τη Μπάρτσα και ο Μουρινιο στο Μαντσεστερ. Ο ένας -κυνικός Γερμαναράς- τελειώνει τη σειρά στο Μόναχο βγάζοντας το φορ του(!) στο 70 και βάζοντας δυο γκολ πάνω στο μπερδεμα (εξτρα πόντοι for style: με το που γίνεται το 4-0 ξαναβάζει φορ για να κρατήσει το αποτελεσμα). Ο άλλος -αλανιαρης μεσόγειος- με την αποβολή (ναι ναι ξερω) πέρα απο την κλασσική αλλαγή αμυντικου χαφ για δεκαρι αλλάζει ολη τη διαταξη της επίθεσης ακριβώς για να μπλέξει το ταμπούρι των αντιπάλων: σε κάθε κατεβασια ο φορ καταλήγει εξω δεξια οι τρεις απο πίσω του καταλήγουν στην περιοχή και ο Μόντριτς ελευθερος σκοπευτής. Τράβα παιξε στατική ζώνη μετά…μεχρι να παρει χαμπάρι πως κανουνε τα πραγματα in the continent ο γερο Αλεξ, η Ρεαλ σε τρεις επιθέσεις εχει δυο γκολ και ενα τετ α τετ και το ματσακι εχει πεταξει…textbook

    • Ελα ρε st3v3h4rr1s, να πω μόνο ότι ο Χάινκες βγάζοντας τον επιθετικό του είχε την δυνατότητα να εναλλάσσει στην κορυφή και τον Μίλερ και τον Ρόμπεν. Οπότε ουσιαστικά δεν έμεινε «ακέφαλος», απλώς όπως λες προκάλεσε ένα μπέρδεμα.
      Ο Μουρίνιο ήταν λες και ήξερε σε ποιο ακριβώς σημείο θα γινόταν η αποβολή. Ο Μόντριτς ήταν πανέτοιμος, το σύστημα δούλεψε αυτόματα. Ο σερ Αλεξ ακόμα νομίζω δεν έχει αποφασίσει τι πρέπει να κάνει.

  8. Εχεις δικιο για το Ζοζε. Δεν ξερω αν το ειχε δει στον υπνο του μετα το πρωτο ματς αλλα κυριολεκτικα τους εβγαλε στη συνταξη. Και το Φεργκιουσον και το Γκιγκς που ακομα προσπαθει να διακρινει τι νουμερο φορουσε ο Κοεντραο.
    Για τη Μπαγερν…ενταξει το ακεφαλος ειναι τραβηγμενο, αλλα το να βγαλεις την κολωνα σου για να παιξεις συστημα Μπαρτσα μπροστα ενω το ματς ειναι κερδισμενο ειναι τουλαχιστον αντισυμβατικο.

    • Μιλάμε πάντως για το πρώτο παιχνίδι. Νομίζω ότι ήθελε να κρατήσει το 2-0 σκεπτόμενος την ρεβάνς της Βαρκελώνης, όχι να πετύχει περισσότερα γκολ. Μου φαίνεται λογική σκέψη να κάνει λίγο πιο ευέλικτη την ομάδα του για να κυκλοφορίσει η μπάλα καλύτερα. Αλλωστε, ακόμα και στο 4-0 του μονάχου, η εμμονική μπάρτσα είχε την κατοχή της μπάλας, κάπου 58% νομίζω.

      Οπως κι αν έχει, το ποδόσφαιρο της Μπάγερν φέτος ήταν πολύ καλό και σε μεγάλο βαθμό αυτό πιστώνεται στον Χάινκες.

      Απ’ τα τρικ του μου άρεσε περισσότερο αυτό που έκανε στον τελικό, που ουσιαστικά άφησε τον Μάτζουκιτς στην γραμμή, βάζοντας τον ρόμπεν να τρέχει πίσω απ’ την πλάτη των Χούμελς και Σούμποντιτς. Και μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη..

      • Αυτή η απαξίωση του τίκι-τάκα, αναφέρομαι στο «η εμμονική μπάρτσα», έχει γίνει μόδα στα διεθνή μέσα τελευταία και είναι μεγάλο φάουλ. Δεν ξέρω αν θα μπορέσει να το ξανακάνει σε αυτό το βαθμό η μπάρτσα, ούτε αν έχει βρεθεί το αντίδοτο, πάντως θεωρώ ότι στην εποχή του είναι (ή ήταν) η πιο μεγάλη πρωτοπορία στο χώρο του ποδοσφαίρου. Καμία άλλη ομάδα δεν ξέφυγε τόσο πολύ από τις υπόλοιπες στην Ευρώπη όσο θυμάμαι τον εαυτό μου και αυτό οφείλεται κυρίως στην τακτική.

  9. Οχι, Joseph, καμία απαξίωση. Στο κείμενο πάνω έγραψα ότι υπήρξε ό,τι πιο κοντά στο τέλειο έχουμε δει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Υποκλίνομαι στην ιδιοφυΐα του τίκι τάκα και συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λες. Η ένσταση έχει να κάνει με το φινάλε της φετινής χρονιάς όπου, λογικά ως ένα σημείο, όταν αυτό το πράγμα δεν τράβηξε, δεν υπήρχε plan b. Για χίλιους δυο λόγους η Μπάγερν ήταν καλύτερη στα μεταξύ τους παιχνίδια και οι της Μπαρτσελόνα γύρναγαν την μπάλα σαν ναρκωμένοι και χωρίς κανέναν προσανατολισμό.

    Αυτά από μένα. Αλλά δεν έχω παρατηρήσει μεγάλη απαξίωση ούτε απ’ τα διεθνή μέσα. Δηλαδή οι 5-10 καλοί αρθρογράφοι που ουσιαστικά επηρεάζουν και τις τάσεις στον αγγλόφωνο τύπο έχουν αποθεώσει την Μπάρτσα του Γκουαρντιόλα και έχουν σεβαστεί την φετινή ομάδα. Αυτή τουλάχιστον είναι η εικόνα που έχω σχηματίσει.

  10. Παράθεμα: Φιλοσοφικής Δεσμώτης: Η Μεγάλη Τετάρτη της Απελπισμένης στο Κιάτο | Τα Νέα του Βελγίου

  11. Παράθεμα: Φιλοσοφικής Δεσμώτης: Η Μεγάλη Τετάρτη της Απελπισμένης στο Κιάτο Πιάτο | Τα Νέα του Βελγίου

  12. Παράθεμα: Φιλοσοφικής Δεσμώτης: Η Μεγάλη Τετάρτη της Απελπισμένης στο Κιάτο (Ο Νυμφίος και η Νυμφομανής) | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s