Μουσική ανασκόπηση Μαρτίου – Απριλίου

collage2

Η άνοιξη μας δυσκόλεψε λίγο φέτος. Λίγο που οι κυκλοφορίες ήταν μέτριες, λίγο που ο Joseph Plateau έκανε σα μικρό παιδί και δεν άκουγε τίποτα άλλο εκτός από Sun Ra, λίγο που ο Wounded Head έμπλεξε με τις δουλειές του. Ναι, κυρίες και κύριοι· ο μυστικός συνεργάτης του Ιωσήφ Πλατώ λέγεται Wounded Head, όμως δεν μπορώ να σας πω περισσότερα. Όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου θα σας τα πει ο ίδιος (μπορεί και όχι). Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να απολογηθώ για την καθυστέρηση και να σας ευχηθώ καλή ακρόαση.


Edwyn Collins – Understated (Analogue Enhanced Digital)

Ο τραγουδιστής των Orange Juice και δημιουργός του κλασικού σουξέ A Girl Like You συνεχίζει να μας εντυπωσιάζει, όχι μόνο με το ταλέντο του, αλλά και με τις ψυχικές του δυνάμεις. Το 2005, μετά το διπλό εγκεφαλικό που υπέστη, επαναλάμβανε συνέχεια τις φράσεις «yes», «no», «Grace Maxwell» και «the possibilities are endless». Σήμερα, ο πεισματάρης Σκοτσέζος έχει πια ανακτήσει το μεγαλύτερο μέρος του λεξιλογίου του και μπήκε στο στούντιο για να ηχογραφήσει το τρίτο κατά σειρά άλμπουμ μετά το επεισόδιο της υγείας του. Ένα άλμπουμ με σκληρό στίχο, που περιγράφει πολύ εύγλωττα τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος με κινητικά προβλήματα, αλλά και με χαρούμενες μελωδίες που λειτουργούν ανατρεπτικά και αισιόδοξα. Ένας απλός, διασκεδαστικός μα συνάμα διδαχτικός δίσκος που αξίζει την προσοχή μας. The possibilities are endless. JP


Demdike Stare – Testpressing#001 (Modern Love)

Το δίδυμο των Sean Canty και Miles Whittaker από το Lancaster, έχει πολλούς φανατικούς οπαδούς ανά τον κόσμο, όμως εμείς δεν είμαστε απ’ αυτούς. Όχι ότι δε μας αρέσουν καθόλου, για να εξηγούμαστε. Πάντως, όπως και να ‘χει, αυτή η μίνι κυκλοφορία δε μοιάζει με τις προηγούμενες. Ειδικά το πρώτο κομμάτι μας θύμισε αρκετά το εξαιρετικό Intrigue & Stuff vol.1 του Leyland Kirby και μην πάει ο νους σας στο κακό, εμείς το λέμε για να τους παινέψουμε. Οι πολύ υψηλές συχνότητες σε συνδυασμό με το jungle beat συνθέτουν ένα πολύ άγριο και ερημικό τοπίο ακραίας θερμοκρασίας. Έρημος ή πολικό ψύχος, η επιλογή είναι δική σας. Εμείς απλά να προειδοποιήσουμε ότι αυτό το EP δε θυμίζει σε τίποτα ταξιδάκι αναψυχής. JP


Ducktails – The Flower Lane (Domino)

Συμβαίνει όταν ένα underground σχήμα μεταπηδά σε μία παγκοσμίως αναγνωρισμένη δισκογραφική εταιρεία, να «τουριστικοποιεί» τον ήχο των μουσικών καταβολών του ή ακόμη και να τον απεμπολεί εντελώς προς τέρψη ενός πιο mainstream κοινού. Και δεν είναι λίγες οι φορές που  οι προσπάθειες αυτές αγνοούνται από όλους ανεξαιρέτως (τόσο από τους underground όσο και τους mainstream ακροατές). Στην περίπτωση των Ducktails και πιο συγκεκριμένα του Matt Mondanile, οι οποίοι κατάγονται από την hypnagogic pop των 00’s γενιά, τα παραπάνω ισχύουν κατά το ότι αφενός μεν μεταγράφηκαν από την Not Not Fun στην διεθνούς φήμης Domino, αφετέρου δε στο ότι ο ήχος έγινε λίγο πιο … soft pop. Με συμμετοχές όπως εκείνες από μέλη των Cults, του Daniel Lopatin (aka Oneohtrix Point Never) κ.ά., ανεξαρτήτως του τι ακριβώς πρεσβεύει ο νέος ήχος που λανσάρει (πλέον) ο Matt Mondanile, το «The Flower Lane» αποτελεί μία πανέμορφη συλλογή από μοναδικής αισθητικής, ευφυούς σύνθεσης και ειρωνικής νεο-ρομαντικής διάθεσης pop κομψοτεχνήματα, για τα οποία ο αγαπημένος Ariel Pink καταριέται ήδη τον εαυτό του που δεν του ανήκουν. Τα σέβη μας. WH


Hair Police – Mercurial Rites (Type) 

Για την underground κοινότητα, οι Hair Police από το Lexington του Kentucky βρίσκονταν μοιραία πάντοτε στη σκιά των noise ηρώων – κολλητών τους Wolf Eyes, δηλ. κάτι σαν τον Robin για τον Batman. Με το «Mercurial Rites», όμως, αφήνουν το δικό τους, μοναδικό στίγμα στη σύγχρονη noise πλατφόρμα. Ερεβώδους σκότους power electronics συνθέσεις κατακλύζουν απειλητικά το μουσικό σύμπαν με τον Θεό του άλλοτε να κραυγάζει και άλλοτε να μουρμουρά αγωνιωδώς πάνω απ’ τα κεφάλια μας. Ναι, τόσο καλό. WH


Iceage – You’re nothing (Matador)

Για έναν περίεργο λόγο, που δεν μπορώ να εξηγήσω εύκολα, θεωρώ τους Iceage κάτι σαν τα μικρά ξαδέρφια μου. Τρέφω μια τρομερή συμπάθεια για τους τύπους αυτούς μάλλον 1ον Επειδή αναβιώνουν με τον καλύτερο τρόπο τον ήχο της εφηβείας μου, 2ον Επειδή παίζουν παλιομοδίτικο hardcore punk χωρίς πολλές-πολλές περικοκλάδες, 3ον Επειδή κατάγονται από τη Δανία, η οποία δεν έχει καμία ιδιαίτερη παράδοση στον punk ήχο και 4ον Επειδή αυτοί οι ξανθομπάμπουρες πιτσιρικάδες με τα πουκαμισάκια δεν δίνουν δεκάρα για το εάν, φίλε αναγνώστη, σου αρέσει η μουσική τους ή όχι. Έτσι, παρά το γεγονός ότι παραδέχομαι ότι το «You’re nothing» δεν είναι του ίδιου επιπέδου με το προηγούμενο debut album τους («New Brigade»), το «έλιωσα» το δισκάκι και γουστάρω. WH


Orchestre National de Mauritanie – Orchestre National de Mauritanie (Mississippi Records / Sahel Sounds)

Δεν γνωρίζω και πολλά πράγματα για αυτήν εδώ την μπάντα. Από την πρώτη κιόλας, όμως, ακρόαση των κομματιών που απαρτίζουν το ομώνυμο album, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ότι το εν λόγω γκρουπ σχηματίστηκε κάπου μέσα στα 60’s και ότι δένει την ελαφρο-rock / blues / bossa nova αισθητική της εποχής του με τους δυτικοαφρικάνικους ήχους. Αν και η τελευταία παρατήρηση φαντάζομαι ότι δεν σας λέει και πολλά, καθώς είναι πολύ της μόδας τελευταία η αναζήτηση τέτοιων ήχων, το αποτέλεσμα των 7 αυτών εκτελέσεων είναι όμορφα υπνωτικό, μεθυστικό και άκρως καθηλωτικό ακόμα και για εκείνους τους ακροατές που έχουν αρχίσει ήδη να συνηθίζουν τέτοια ακούσματα. WH


Porno for Pyros – Porno for Pyros (Warner Bros / Enjoy the Ride)

Για τους περισσότερους οι Porno for Pyros ήταν το side project του Perry Farrell, για κάποιους άλλους μια βελτιωμένη έκδοση των Jane’s Addiction. Εμείς ανήκουμε στους δεύτερους. Όπως και να το δει κανείς πάντως, το ομώνυμο άλμπουμ των Porno for Pyros έκλεισε φέτος 20 χρόνια ζωής και επανακυκλοφόρησε σε 1000 συλλεκτικά αντίτυπα με αφορμή την παγκόσμια ημέρα δισκοπωλείων που γιορτάστηκε στις 20 Απριλίου. Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να το αποκτήσουμε λόγω των περιορισμένων αντιτύπων, αλλά θυμηθήκαμε πόσο πολύ μας άρεσε αυτός ο σκοτεινός, funky και βυθισμένος στα πρίμα δίσκος. Οι Porno for Pyros ζούσαν πάντα στη σκιά των Jane’s Addiction, όμως θεωρούμε ότι είναι μια αδικία που δεν πρέπει να συνεχιστεί. Ακούστε τους εδώ και πείτε μας τη γνώμη σας. JP


Spiritual Jazz 4: Americans in Europe (Jazzman)

H τέταρτη συλλογή της Jazzman Records με τίτλο Spiritual Jazz και με πολύ ενδιαφέρον θέμα αυτή τη φορά: τους Αμερικανούς μουσικούς της Jazz στην Ευρώπη. Πολλοί μουσικοί πέρασαν τον Ατλαντικό με ανατολική πορεία κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα – άλλοι μόνιμα, άλλοι προσωρινά – για διάφορους λόγους, μεταξύ άλλων το ρατσισμό. Η συλλογή αυτή συγκεντρώνει σπάνιες ηχογραφήσεις από πολύ μεγάλα ονόματα όπως οι Sun Ra, Eric Dolphy, Albert Ayler, Don Cherry κ.ά., προσπαθώντας να αποτυπώσει την επίδραση που είχε η Ευρώπη στη μουσική τους. Εξαιρετική δουλειά από τη Jazzman που έχει ως motto το “we dig deeper”. Περιττό να σας πούμε ότι μας εκφράζει απόλυτα. JP

* Ακούστε όλο το δίσκο εδώ.

Colin Stetson – New History Warfare Vol. 3: To See More Light (Constellation)

Ο Colin Stetson δεν είναι απλά ένας ταλαντούχος σαξοφωνίστας, είναι ένας άνθρωπος–μηχανή που δουλεύει μονίμως με το στροφόμετρο στο κόκκινο. Αυτός ο εξαιρετικά γεμάτος και πολυφωνικός ήχος που ακούγεται στο τρίτο μέρος της τριλογίας New History Warfare, βγαίνει από ένα μπάσο σαξόφωνο και μόνο. Ο άνθρωπος είναι ο master του overblowing και της κυκλικής αναπνοής. Αν έχετε άγνωστες λέξεις, όπως είχαμε κι εμείς, ρίξτε μια ματιά σε αυτό το άκρως εντυπωσιακό βιντεάκι και θα σας τα εξηγήσει όλα ο ίδιος ο Colin. Εμείς απλά να συμπληρώσουμε ότι όλες οι ηχογραφήσεις γίνονται μονοκοπανιά, χωρίς ίχνος overdub και ότι στα φωνητικά συμμετέχει ο Justin Vernon των Bon Iver. Α, και ότι η εκπληκτική τεχνική καλό είναι να συνδυάζεται και με αισθητικές αναζητήσεις. Μας κουράζει λίγο η επανάληψη. JP


Pete Swanson – Punk Authority (Software)

Ο Pete Swanson (πρώην μέλος των Yellow Swans) είναι ένας από τους πιο ποιοτικούς noise καλλιτέχνες της εποχής μας. Μετά τη διάλυση της μπάντας του (δεν τους είχα και σε ιδιαίτερη εκτίμηση, για  να’ μαι απόλυτα ειλικρινής), όλες οι κυκλοφορίες του είναι καλοδουλεμένες και ιδιαίτερα προσεγμένες. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του «Punk Authority», το οποίο κυκλοφόρησε φέτος από την εταιρεία του Daniel Lopatin και αποτελεί μία συλλογή 4 ηλεκτρονικών συνθέσεων, που σφύζουν από ενέργεια, ρυθμικές distorted λούπες και μπάσταρδα beats και συγχρόνως φλερτάρουν με την non easy listening techno των ημερών μας. Σε μια σουρεάλ κοινωνία του μέλλοντος που υπάρχει μόνο στο μυαλό  μου, το ομώνυμο κομμάτι θα μπορούσε να γίνει το μουσικό «έμβλημα» των Πανκ Αρχών του 2100 και η φωτό του Swanson να «κοσμεί» σε ψηφιακό κάδρο τον τοίχο πάνω από το γραφείο κάθε υπαλλήλου. WH


The Babies – Our House on the Hill (Woodsist)

Οι Babies είναι ένα τετραμελές συγκρότημα, που καταγίνεται με την κιθαριστική indie rock με μία ελαφρά rockabilly διάθεση. Μιλιούνια τέτοιων σχημάτων. Να φάνε κι οι κότες. Όρεξη να’χεις να ακούς, κύριε. Όλα αυτά δεκτά και κατανοητά. Εγώ, όμως, όχι μόνο κόλλησα άσχημα αλλά σιχτιρίζω και τον εαυτό μου γιατί καθυστέρησα να τους ανακαλύψω (ο δίσκος είναι του 2012)… Κι όμως, ακούγεται ολόκληρος. WH

Advertisements

8 thoughts on “Μουσική ανασκόπηση Μαρτίου – Απριλίου

  1. Λοιπόν, τα άκουσα όλα -κυρίως έχω να πω για αυτό το πρώτο κομμάτι της λίστας του Edwyn Collins. Μ’ άρεσε πάρα πολύ, το άκουσα 3-4 φορές. Εχει όλη τη λύπη (που δεν εκδηλώνεται, έτσι νιώθω) του κόσμου στον ήχο του.

    Επίσης Wounded Head έχεις φοβερό όνομα.

  2. Παραλίγο να το ξεχάσουμε: την προηγούμενη φορά πολλοί αναγνώστες των ΝΤΒ είχαν προβλήματα με τον browser τους. Επειδή δε θέλουμε με τίποτα να τους χάσουμε από πελάτες, τους ενημερώνουμε ότι μπορούν να ακούσουν τα τραγούδια στη σελίδα του πατσατζίδικου στο soundcloud: http://snd.sc/12TRYag

  3. Αυτό για τον Collins με τάραξε, οι Ducktails έχουν το καλύτερο όνομα της χρονιάς -τουλάχιστον- και με κράτησαν, ιδιαίτερα με κάποια υποχθόνια κιθαριστικά γυρίσματα στο τραγούδι τους, ωραίοι noise demdike stare, γαμάει για καλοκαίριο με ζέστη Orchestre National de Mauritanie.

  4. Παράθεμα: Μουσική Ανασκόπηση Μαΐου-Ιουνίου | Τα Νέα του Βελγίου

  5. Παράθεμα: Μουσική ανασκόπηση Ιανουαρίου | Τα Νέα του Βελγίου

  6. Παράθεμα: Μουσική ανασκόπηση Φεβρουαρίου | Τα Νέα του Βελγίου

  7. Παράθεμα: Μουσική Ανασκόπηση Ιουλίου-Αυγούστου | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s