TOP-5 καλύτερων κινηματογραφικών ταινιών βασισμένων σε comic ήρωες.

Στον αντίποδα του πρόσφατου post με το top-5 των χειρότερων μεταφορών υπερηρώων στην οθόνη, αποκαθιστούμε την comic τάξη παραθέτοντας και τις -πιθανότατα- πέντε (ή…πεντέμιση) καλύτερες μεταφορές τους.

Να σημειώσουμε ότι δεν αναφερόμαστε σε οποιαδήποτε comics αλλά σε αυτά που αφορούν υπερήρωες με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Για αυτό δε συμπεριλαμβάνουμε ταινίες όπως O Scott Pilgrim και οι 7 πρώην, το American Splendor ή το… Killer Condom.

Με υποκειμενική ματιά πάντα και με σκοπό κουβέντα να γίνεται…

Spiderman 2, 2004. Του Σαμ Ράιμι.

spiderman2bΤοποθετείται στην λίστα ως προσωπική οφειλή, καθώς δε θα μπορούσα να αφήσω έξω αυτόν τον ήρωα-παιδικό μου απωθημένο. Όταν πρωτοβγήκε αυτή η ταινία συζητούσαμε στο λύκειο πως ήταν το πρώτο καλύτερο sequel που είχαμε δει. Τουλάχιστον σε superhero movie, καθώς δεν συμπεριλαμβάνεται ο Νονός, του οποίου το δεύτερο μέρος επίσης προτιμώ.

 Ο Πήτερ Πάρκερ έχει πια συνειδητοποιήσει πως η μεγάλη δύναμη φέρνει και μεγάλη ευθύνη και πρέπει να βάλει τα κομμάτια του σε μια τάξη πριν του τα διαλύσει ο επιστημονικός μέντορας, Otto Octavius που (κλασικά σε Spiderman story) λόγω επιστημονικών δοκιμών έχει αποκτήσει τεχνητά, μηχανικά μέλη-πλοκάμια και του έχει σαλέψει…

Ο Ράιμι όπως και στο πρώτο μέρος ζωντανεύει τις σελίδες του comic ήδη από τους τίτλους έναρξης, βουτώντας κυριοκεκτικά μέσα τους και αποτυπώνοντάς τις όσο το δυνατόν πιστότερα.

Δεν παραλείπει βέβαια τις αυθόρμητες b-movie πινελιές, διότι κανείς δεν πρέπει να ξεχνά και την καταγωγή του.

Σκηνή ανθολογίας αυτή στο τρένο…

Batman Returns, 1992. Του Τιμ Μπάρτον.

batman_returns-poster

Δε θα μπορούσε από μια τέτοια λίστα να λείπει ένας μπαρτονικός Μπάτμαν. Για κανέναν λόγο. Επιλέγουμε οριακά το δεύτερο μέρος γιατί ως παιδάκια το αδικήσαμε ως τρομακτικό αλλά όσο πλησιάζουμε στην ενηλικίωση, αρχίζει να βρίσκει την θέση που του αξίζει στις καρδιές μας.

Εφιαλτικό, χριστουγεννιάτικο, σκοτεινό, γοτθικό (σε μια μοναδική μπαρτονική ανάμιξη της pop culture με το gothic σύμπαν του σκηνοθέτη-κάτι που πέτυχε και στους δυο Batman που γύρισε).

Η viciously sexy Μισέλ Φάιφερ ως Κατγούμαν (ρόλος ζωής της και μια Κατγούμαν που δεν θα ξεπεραστεί ποτέ), ο Κρίστοφερ Γουόκεν ως σατανικός δήμαρχος Μαξ Σρεκ (σε ένα κλείσιμο του ματιού στον ηθοποιό του πρωτότυπου Nosferatu), ο απολαυστικός, αφρισμένος Ντάνι ντε Βίτο ως Πιγκουίνος, μια προεκλογική καμπάνια, πολλά μαζεμένα “φρικιά” με ψυχολογικά θέματα γονεικής απόρριψης ή απώλειας, χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια που δεν καλλωπίζουν με τίποτα τις κατεστραμμένες ζωές τους, ένας χορός και ένα φιλί κάτω απ’ το γκι με τη συνοδεία του “face to face” της Siouxsie

V for Vendetta, 2005. Toυ Τζέιμς Μακ Τιγκ.

2006_v_for_vendetta_wallpaper_0042

Αν θεωρήσουμε άτυπα κάτι σαν σούπερ ήρωα τον V. Μασκοφορεμένος είναι, το κακό πολεμάει με τον τρόπο του, άρα ανήκει στην κατηγορία.

Στο κοντινό μέλλον της Βρετανίας το καθεστώς είναι απόλυτα αυταρχικό και οι “ανεπιθύμητοι” στη φυλακή. Ο V (Χιούγκο Γουίβινγκ) είναι ένας “vigilante” που κυκλοφορεί με τη μάσκα του Γκάι Φωκς. Θα συναντήσει την Evay (Νάταλι Πόρτμαν) όταν θα τη σώσει από μια απόπειρα βιασμού και μαζί θα οδεύσουν προς μια σειρά από επαναστατικές πράξεις με κυριότερη την ανατίναξη του βρετανικού κοινοβουλίου και του Big Ben, σε μια σκηνή που αναμετράται με το φινάλε του Fight Club.

Με τα αδέρφια Άντι και Λάνα -Matrix- Γουατσόφσκι πίσω από τη δημιουργική “μάσκα” του φιλμ,την υπογραφή του μετρ Άλαν Μουρ στο κόμικ το οποίο ενέπνευσε την ταινία, λατρεύτηκε από μεγάλη μερίδα του κοινού και θεωρείται ως ένα βαθμό αρκετά επίκαιρη.

Βatman Begins/ The Dark Knight, 2005/ 2008. Toυ Κρίστοφερ Νόλαν.

batman-dark-knight-rises

Το απόλυτο must. Η κατά πολλούς καλύτερη εκδοχή στην κατηγορία που έχουμε ανοίξει. Ο περιβόητος Σκοτεινός Ιππότης του Νόλαν. ‘Η όλοι οι Σκοτεινοί Ιππότες του. Θα μπορούσαμε να βάλουμε ως μια ταινία ολόκληρη την τριλογία αλλά οκ, δεν είναι θεμιτό. Για να μην πήξουμε όμως το top-5 στις νυχτερίδες (διότι δικαίως θέση κατέχει και ο Μπάτμαν του Μπάρτον όπως είπαμε), συμπεριλαμβάνουμε τις δυο πρώτες (και πιθανότατα καλύτερες) εκδοχές του Νόλαν ως μια.

Εκεί που το πράγμα σοβάρεψε. Εκει που ο κινηματογραφικός λόγος γίνεται στομφώδης και ο Μπάτμαν ένας νουάρ σύγχρονος ρομαντικός ήρωας με πολλά ψυχολογικά προβλήματα. Και κάμποση αμφισβήτηση των καλών του προθέσεων.

Ο Νόλαν δημιουργεί προηγούμενο και σημεία αναφοράς για τους σούπερ ήρωες στο σινεμά.

Αφού εξερευνά το ξεκίνημα του ήρωα, σκαλίζει τα αίτια και τον διαταραγμένο εσωτερικό κόσμο του Μπρους Γουέην (Batman Begins), τρέχει ολοταχώς προς το αριστούργημά του (The Dark Knight). Έχοντας ένα all star cast στη διάθεση του: Γκάρι Όλντμαν, Μάικλ Κέην, Μόργκαν Φρήμαν, και φυσικά ο Κρίστιαν Μπέηλ, για να αναφέρω απλώς μερικούς.

Εκεί που το απόλυτο κακό σπέρνει το χάος σε μια στοιχειωτική ερμηνεία (του Χιθ Λέτζερ ως Τζόκερ, με μεταθανάτιο όσκαρ ερμηνείας). Εκεί που το νεονουάρ βρίσκει τους (μασκοφορεμένους) ήρωες του, εκεί που οι ηθικοί κώδικες γίνονται διάφανοι. Με μια δική του προσέγγιση στο Killing Joke (του Άλαν Μουρ) και γερές δόσεις απ’ το πομπώδες, ουμανιστικό σινεμά του, ο Νόλαν παραδίδει τον κινηματογραφικό μπατμανικό του τόμο. Ένα ευαγγέλιο για τους φαν του ήρωα, που ξεκινά από τα πρώιμα χρόνια του διψασμένου για εκδίκηση Μπρους και καταλήγει στο πολυσυζητημένο πρόσφατο The Dark Knight Rises.

Οι ιστορίες ηρώων και τα blockbusters δεν θα ήταν ποτέ πια ίδια, και η οθόνη θα ξεχείλιζε από “ανθρώπινες” σεναριακές προσεγγίσεις της προβληματικής ψυχοσύνθεσης του κάθε superhero…

Κick-Ass, 2010. Toυ Μάθιου Βον.

kick-ass_movie_poster_propaganda_01

You can be a hero, too!

Όχι ακριβώς ένας σούπερ ήρωας αλλά μια εναλλακτικότερη ματιά σε superhero movie. Τι να πρωτοπει κανεις; Loser έφηβος (Άαρον Τζόνσον) που φαντασιώνεται την βυζαρού καθηγήτριά του. Που γουστάρει την όμορφη συμμαθήτρια Κέητι αλλά του βγαίνει το όνομα ότι είναι gay. Η Κέητι τον προσεγγίζει σαν φίλο. Και το κυρίως πιάτο: η σπαιντερμανική απόπειρά του να ντυθεί υπερήρωας παρά το βασικό μειονέκτημά του: δεν τον έχει τσιμπήσει κανένα ραδιενεργό έντομο, ούτε κατάγεται από κάποιον πλανήτη με πράσινους κρυστάλλους, ούτε είχε πλούσιο μπαμπά του οποίου την κληρονομιά μετέτρεψε σε υπόγεια σπηλιά-κρυσφήγετο ή γκατζετάκια για τη ζώνη του…κοινώς είναι ένας από ‘μας. Κοινός θνητός. Και στο διάβα του συναντά έντιμο πρώην μπάτσο (Νίκολας Κέητζ) με την 11χρονη κόρη του (Κλόε Μόριτζ) ως πολέμιους του εγκλήματος.

Ταινία μεταμοντέρνα στο φουλ. Από τους τίλους έναρξης-παραπομπή στα παλιά Superman, ως τον Νίκολας Κέητζ που ερμηνεύει μια συγγενική εκδοχή του Μπατμαν του ’60 (Adam West) στην καλύτερη κινηματογραφική στιγμή του την τελευταία δεκαετία. Και τρέχει όπως έτρεχε ο Adam West back then!

Με τον έναν και μοναδικό Κρίστοφερ Μιντς-Πλας ως κακό (Red Mist), με τον καρατερίστα Μαρκ Στρονγκ ως μαφιόζο. Με τρομερό σάουντρακ (από Sparks και Prodigy μέχρι Εnnio Morricone και Elvis).

Έκρυθμο, σύγχρονο, σατυρικό, αγορίστικο, ποπ και βίαιο. Βασισμένο στο ομότιτλο comic του Μαρκ Μίλλαρ, που δημοσίευσε η Marvel. Αναμένεται σύντομα το πρώτο του sequel.

watchmen1

Who watches the Watchmen?

ΥΓ.  Προσωπικά θεωρώ αρκετά καλή και την μεταφορά του κινηματογραφικά αδικημένου Watchmen.

Ενός magnum opus (πάλι του Άλαν Μουρ) σχεδόν μη κινηματογραφίσημου. Ο Zακ Σνάιντερ το ανέλαβε αφού πολλοί κώλωσαν να αναμετρηθεί το σκηνοθετικό τους ego με το ενδεχόμενο αποτυχίας και λοιδορίας από τους πιστούς του comic, οι οποίοι θα έμεναν ανικανοποίητοι με την μεταφορά του έργου. Έκανε ό,τι μπορούσε, αφαιρώντας από το τεράστιο graphic novel όσα θεωρούσε πως θα οδηγούσαν το φιλμ στη φλυαρία και συνόψισε όσα χρειάζονταν ώστε να αφηγηθεί σε τρεις και κάτι περίπου ώρες (στο director’s cut που είναι και καλύτερο) έναν συνδυασμό πολιτικού σχολιασμού όλης της σύγχρονης αμερικάνικης ιστορίας, της δυτικής κουλτούρας αλλά και μιας ιστορίας δράσης…

Advertisements

9 thoughts on “TOP-5 καλύτερων κινηματογραφικών ταινιών βασισμένων σε comic ήρωες.

  1. Για τον Φουστέρ ούτε λέξη, ε;

    Αγαπημένη μου ταινία με υπερήρωες είναι το batman begins, πιθανόν επειδή ποτέ δεν μου άρεσαν πολύ οι ταινίες με υπερήρωες. Η πιο φιλική για έναν θεατή σαν και του λόγου μου.

  2. Mαλλον σου αρεσε επειδη δεν παρουσιαζεται οντως και τοσο ο υπερηρωας, οποτε…
    Για τον Φουστερ θα επανελθω…κοντοζυγωνει ενας τελικος οπου θα επιβεβαιωθει η ηρωικη του παρουσια.

  3. ξερω…
    ε μην τα αναλυουμε εδω για amazing spiderman γιατι θα γραφουμε ωρα. για την κυρια Στοουν εχω να πω οτι μου αρεσε το «easy a» εξαιτιας της και αυτο ειναι αρκετο…
    νομιζω οτι πρεπει να επιστρεψεις στην Χεντερσον!

  4. Αυτό που στις εισαγωγές πρώτο πληθυντικό είναι μεμπτό. Ήδη έφαγα πολλές κατσάδες για την έλλειψη του Spawn από τις πέντε χειρότερες. Δε θα πληρώνω τα σπασμένα σου. Ελπίζω και οι υπόλοιποι να συνυπογράφουν τις προηγούμενες δύο προτάσεις.

    Επίσης είσαι τεράστια λουλού που σε τρόμαζε το Μπάτμαν του Μπάρτον όταν ήσουν μικρός. Και εγώ λουλού ήμουν, αλλά όχι τόσο.

  5. Eγω Jorn στον πρωτο Μπατμαν του Μπαρτον εκλεινα τα ματια μου εκει που ο Νικολσον δινει χειραψια σε εναν γιακαδακια και τον καιει ζωντανο με μια πατεντα που ειχε προσαρμοσει στο χερι του…

    Ως προς την περιπτωση Spawn, ειχα τονισει πως δεν ειχα καν δει την ταινια οποτε δε γινοταν να μπει σε καποια λιστα μου χωρις να ξερω περι τινος προκειται. Και μαλλον καλα εκανα και δεν το ειδα

  6. Παράθεμα: Τα 5 καλύτερα κινηματογραφικά σίκουελ. | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s