Οι Κοκορετσομάχοι

Λιγότερες από 24 ώρες έμειναν πριν την Μητέρα όλων των Μαχών. Διαλέξτε στρατόπεδο όλοι οι κοκορετσομάχοι. Στο τέλος μόνο ένα είδος θα επικρατήσει. Είναι μια άγρια μέρα εκεί έξω.

Αγώνας για ζωτικό χώρο τροφής. Πάτα εδώ για το soundtrack.

Αγώνας για ζωτικό χώρο τροφής. Πάτα εδώ για το soundtrack.

Άβε σούβλα, οι διαγωνιζόμενοι μελλοθάνατοι σε υπηρετούν:

 

Οι «Σαγονάδες»: Γνωστό και μη εξαιρετέο είδος υπανθρώπου που ευδοκιμεί τη μέρα του Πάσχα. Σήμα κατατεθέν το μουστάκι και ο εκτρεφόμενος μπυροσκεμπές. Αμφίεση με προτίμηση σε ανοιχτό πουκάμισο και τζιν μάρκας «Φαρέτρα». Άριστος τεχνίτης στο ράψιμο ζώων, πρωταθλητής στο κάρφωμα αρνιού επί σούβλας, μαέστρος και μετρ του ρεψίματος, κάνει γλυκό έρωτα στις γαρδούμπες. Δεινός εκτελεστής. Τρέφεται με κάθε είδος σάρκας –στην ανάγκη ακόμη και της δικιάς του. Βρυχάται σα θηρίο, ζει σαν κτήνος. Πρόκειται για υπεραρπακτικό που δε διστάζει να καταβροχθίσει τεράστιες ποσότητες πέτσας, ψαχνού και ψημένων εντοσθίων πριν ακουμπήσει κανείς άλλος. ΠΡΟΣΟΧΗ! Μη βρεθείς στο δρόμο του. Φτάνει σε υπερβολικές εκδηλώσεις θαυμασμού με εκφράσεις τύπου: «Τι λουκούμι είναι τούτο, μάτια μου!», « Όποιος πειράξει το αρνί (μου) πριν βγει απ’τη σούβλα, θα του σκίσω το γκρόβερ». Υπερήφανα υμνεί κάθε είδους προπαρασκευαστική εργασία ψησίματος -όλες περνάνε, άλλωστε, από το χέρι του.  Κινδυνεύει να καταβροχθίσει τα δάκτυλα του από την πώρωση, την ιερή μανία που τον διακατέχει την ώρα του φαγητού. Λυσσασμένα γλύφει πιάτα, σούβλες, ταψιά για τυχόν υπολείμματα τοξίνης. Καθόλου απίθανο να αγωνιστεί ενάντια στα αδέσποτα και τα pit-bull της γειτονιάς. Για τα αποφάγια που η γυναίκα του λανθασμένα πέταξε στον κάδο σκουπιδιών.  Ένας πραγματικός Κing of the Kill.

Οι «Ύπουλοι Κυνηγοί»: Κοινωνική κάστα συμμετέχουσα ή μάλλον για να ειπωθεί καλύτερα, είδος που μονάχα να τρώει τα κοκορέτσια ξέρει. Αμ πως; Δεν καταδέχεται να βρωμίζει τα χέρια του. Τα νίπτει ωσάν τον Πόντιο Πιλάτο. Ευδοκιμεί, κυρίως, στις πόλεις, αφού –in cervizia veritas- ένα αρνί να το ψήσουν στην επαρχία το ξέρουν. Στη θέα ωμών εντέρων, εντοσθίων, κρανίων και λοιπών σφαγείων παθαίνει ένα σχετικό ψυχολογικό τραλαλά και, όλως τυχαίως, θυμάται την οικολογική του συνείδηση, μονάχα, κατά την προπαρασκευαστική διαδικασία. Βεβαίως, βεβαίως η θύμηση ταύτη περίπατο πηγαίνει την ώρα του τραπεζώματος. Εκεί αναλώνεται σε φιλολογικές αναλύσεις περί του εάν η λέξη «κοκορέτσι» έχει τουρκική ρίζα ή εάν, τελικά, προέρχεται από τη ρουμάνικη λέξη κουκουρέτσου (ελληνιστί: αδράχτι). Master του espionage: υπνωτίζει τους αντιπάλους του κατά αυτόν τον τρόπο κλέβοντάς τους την μπουκιά από το στόμα. Εννοείται πως ενόσω  αγορεύει το λίπος από το αρνί, τρέχει από το μάγουλο μέχρι το λαιμό, σχηματίζοντας ρυάκια.. Ντυμένος στην τρίχα απουσιάζει επιμελώς από τον χώρο ψησίματος αφού δε μπορεί αυτές τις ντεμοντέ καταστάσεις –στον ενδιάμεσο όμως τσιμπάει σαν τη σφίγγα τα ψημένα κουφάρια. Πλάσμα ύπουλο, καμία εμπιστοσύνη μην του έχεις, θα σου φάει –στη ζούλα- το τελευταίο κομμάτι, όταν πας για κατούρημα.

Οι «Έξω από εδώ»: Πρόκειται για ποταπά υποκείμενα που δε συμμετέχουν στις εκδηλώσεις αμνοφαγίας. Δηλώνουν οικολόγοι, ζωόφιλοι, vegetarians, vegans, καρποφάγοι και διάφορα άλλο κουφά η απλά σιχαίνονται τη μυρωδιά της τσίκνας (αν είναι ποτέ δυνατόν!). Τη βγάζουν Πάσχα μέρα με τηγανητές πατάτες και σαλάτα. Θεωρούν εαυτούς ανώτερους από τα ποταπά ζώα που τρέφονται με άλλα ζώα. Προσπαθούν να σαμποτάρουν τις εκδηλώσεις με κάθε τρόπο και μεγαλύτερο όπλο τους: η γκρίνια. «Φοβού τους σπαστικούς και λάχανα φέροντας», μπορούν να σου χαλάσουν το Πάσχα. Επικίνδυνα διαβλητικά στοιχεία που πρέπει να καταπολεμηθούν πάση θυσία. Άθλιοι νεωτεριστές, θλιβεροί new agers, ΝΑ ΠΑΝΕ να φάνε ψάρια! Ντρέπομαι και μόνο που τους ανέφερα αλλά υπάρχουν. Ζουν ανάμεσά μας. Δε δικαιούνται όμως καμία περαιτέρω ανάλυση. Αρκετά. Τους αξίζει να τους καννιβαλίσουν οι συγγενείς τους υπό τους ήχους των Carcass. Αφού πρώτα τους αλείψουν με τζατζίκι που περιέχει μεταλλαγμένο σκόρδο.

 Οπλιστείτε με κουράγιο. Σε λίγες ώρες το αρνί θα βγει από τη σούβλα. Ποιος θα νικήσει; Εσύ ή οι άλλοι; Ο καθένας ας διαλέξει με ποια πλευρά θα πολεμήσει. Εγώ ξέρω τη δικιά μου. Δουλειές του κεφαλιού στον πάτο του μυαλού και η γκόμενα να τρώει κοκορέτσι. Όχι το δικό μου πάντως. Το δικό μου θα το πάρει μόνο πάνω από το πτώμα μου. Εμπρός Σαγονάδες -ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς.

Advertisements

25 thoughts on “Οι Κοκορετσομάχοι

  1. (Ζούμε ανάμεσά σας. Και δε φτάνει αυτό. Σας παρακολουθούμε και είμαστε οι πρώτοι που σχολιάζουμε στο ποστ ετούτο. Ό,τι γράψετε, μια μέρα θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σας. Τα κατσίκια και τα αρνιά κρατάνε αρχείο. Να το θυμάσαι Jorn.)

  2. (Δε σας φοβόμαστε. Δε θα μας κλέψετε την χαρά. Περιμένουμε τη στιγμή που θα κυλήσετε ξανά στον σαρκοβόρο βούρκο. Ξέρουμε ότι ονειρεύεστε κοψίδια στον ύπνο σας. Και ας κλαίτε μετά για τις αμαρτωλές σκέψεις.)

  3. εμπρός, μέχρι τα πω να μην τελειώνουν
    μια ψυχή μου έστειλε αυτό
    και έχω πλακωθεί στις σοκολάτες εντωμεταξύ
    πω-πω-πω
    πω-πωωωω
    α ρε θα τρελαθώωωω

  4. Συγγνώμη για το επουσιώδες της παρατήρησης, αλλά επειδή είμαστε και μερικοί που τα φορέσαμε περήφανα, χωρίς να ανήκουμε στην πρώτη κατηγορία: τρέχει τίποτα με τα μυθικά τζιν «Φαρέτρα»;

  5. Και εγώ τα φόρεσα. Πολλάκις και με καμάρι. Άλλωστε σε μεγάλο βαθμό ανήκω στην πρώτη κατηγορία οπότε προφανώς δεν τρέχει τίποτα. Όμως, έλα πες την αλήθεια, πάντα τα «Φαρέτρα» δεν είχαν πρόβλημα στον καβάλο; Ή πολύ φαρδύς ή πολύ στενός; Με ότι τραγωδίες μπορεί να επιφέρει η δεύτερη περίπτωση…

  6. Τα λόγια σου δείχνουν ότι φόρεσες στα αλήθεια «Φαρέτρα». Ναι, ο καβάλος τους ήταν επιεικώς ανυπόφορος, για διαφορετικό κάθε φορά λόγο. Ή που στη βιοτεχνία βαριόντουσαν να ασχοληθούν με τέτοιες αηδίες ή που ήταν μια δοκιμασία, για να διακρίνουν τους καβάλους από τιτάνιο. Σαν το Εξκάλιμπερ περίπου, ή την πριγκίπισσα με το μπιζέλι κάτω από το κρεβάτι. Αναλόγως με την οπτική γωνία του φέροντα.

    • Τα δικά σου λόγια δείχνουν ακόμη μεγαλύτερη σχέση με τη φίρμα καθώς και συναισθηματική προσήλωση. Συμπάσχω, απλά έχω την αίσθηση μεταπήδησα πιο γρήγορα από ότι εσύ στα irregular Levis από Μοναστηράκι, 3 χιλιάρικα το κομμάτι. Μου έσωσαν την εφηβεία. Ελπίζω να είχες κάνει το ίδιο.

      • Είναι αλήθεια ότι για μια περίοδο ήμουν σχεδόν φονταμενταλιστής της «Φαρέτρας». Αναδιπλώθηκα μόνο όταν στα κεντρικά τους, κάπου στα Βριλήσσια, είδα προσφορά «στα πέντε τζιν, δώρο αρχαίοι έλληνες συγγραφείς». Και μεταπήδησα πράγματι στα Levis που αναφέρεις, αγοράζοντας το πρώτο μου, από κλαρινομπουτίκ στα Γιάννενα. Ήταν και Πάσχα. Μου ‘ρχεται να δακρύσω, μιλάμε για ιστορίες ενηλικίωσης τώρα.

    • Δεν είναι αστεία αυτά τα πράγματα. Τα γέλια ίσως έρθουν μετά, μετά τον αχό της μάχης, που θα είμαστε νικητές.

  7. Συμφωνώ για πολλοστή φορά με τον αγαπητό whitediesel. Άλλωστε οι θύμησες ενηλικίωσης είναι το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής εμών των αντρών που τολμήσαμε με «Φαρέτρα».,

    • Ο διάλογός σας με έχει κάνει να σκέφτομαι τα “Φαρέτρα” σαν ένα μεγάλο, παιδικό απωθημένο. Μέχρι χθες δε γνώριζα την ύπαρξή τους και σήμερα κοιτιέμαι στον καθρέφτη και αναρωτιέμαι πόσα πάνω μου θα μπορούσαν να’ναι αλλιώς. Κι αυτό με τους αρχαίους συγγραφείς μου’χει κλονίσει το είναι, σίγουρα υπάρχει συσχετισμός μεταξύ των καβάλων και των συγγραφέων που επέλεγαν να δίνουν κάθε φορά. Ίσως, λέω ίσως, κάθε πελάτης να προοριζόταν για ένα συγκεκριμένο σκοπό. Μάλλον δε θα μάθουμε ποτέ. Το μόνο που ξέρω είναι ότι μεγάλωσα στο σκοτάδι.

  8. Επειτα από αρκετή σκέψη και επειδή πιστεύω ότι ο κόσμος περιστρέφεται γύρω μου, θα ήθελα να μιλήσω για την περίπτωσή μου και ζητώ την γνώμη του ειδικού για την κατηγοριοποίησή μου.

    Δεν ετοιμάζω το κοκορέτσι, δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι. Θα εμφανιστώ στο τραπέζι τελυεταία στιγμή και θα φάω δυο μπουκιές αλλά με σχετική δυσκολία. Οχι από κάποιον συναισθηματισμό. Από αγνή αηδία. Αγαπώ το κρέας αλλά πιστεύω ότι η μοναδική ανεκτή μορφή του, τελικά, είναι το μπιφτέκι.

  9. Η αηδία για το κοκορέτσι σε κατατάσσει αυτόματα στην τρίτη βδελυρή κατηγορία. Αγαπάς το κρέας αλλά δεν σου αρέσει το κοκορέτσι; Μήπως αγαπάς και τον έρωτα αλλά δεν σου αρέσει το σεξ;

    Αν και το δέχομαι, εσύ δε μπαίνεις σε κατηγορίες, είσαι κλασικός σπαζοκέφης με το φαί. Σου βρωμάει το ένα, σου ξινίζει το άλλο, τράβα φάε κρουασάν Μόλτο. Γυμνοσάλιαγκα.

  10. Παράθεμα: Μουσική ανασκόπηση Μαρτίου – Απριλίου | Τα Νέα του Βελγίου

  11. Κάθε πόρος του κορμιού μου είναι ποτισμένο αρνίσιο λίπος. Παίρνω το ξυράφι. Τα σωθικά μου φέρουν σωθικά. Δεν βάζω αφρό. Πνεμόνι συκώτι σπλήνα άντερο. Το κατεβάζω σιγά στο πρόσωπό μου. Παϊδι γλειφιτζούρι. Αφήνω μόνο το μουστάκι.

    • Όλα αυτό το όμορφο, πρωτόγονο τελετουργικό γραμμένο σε φόρμα πεζής ποίησης για να μας πεις πως άφησες μουστάκι. Ελπίζω να μη το εννοείς. Ελπίζω να ήταν μια τρέλα της στιγμής. Κρατώ «τα σωθικά μου φέρουν σωθικά».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s