Barca: Μια προσωπική ανασκόπηση της τελευταίας 15ετίας

FC-Barcelona-Logo-Wallpaper-fc-barcelona-22614322-1440-900

Μια διαδρομή με τους Blaugrana με αφετηρία και τέλος δυο βαριές ευρωπαικές ήττες τους. Από το 2000 στο 2013.

Δείτε εδώ τα γκολ του ημιτελικού Valencia-Barcelona

Δείτε εδώ τα γκολ του ημιτελικού Valencia-Barcelona

Ήταν 2 Mαίου του 2000. Έφηβος ακόμα, παρακολουθώ την ομάδα που 2 χρόνια νωρίτερα είχα επιλέξει ως αγαπημένη μου ξένη ομάδα να διασύρεται στον ημιτελικό του champions league. Η Βarcelona του “πολύ” Λούις φαν Χάαλ, ηττάται με 4-1 από τη δαιμονισμένη και νεόκοπη αρμάδα της Βαλένθια του Ραούλ Κούπερ. Το απόλυτο φαβορί της σεζόν εκείνης, παραχωρεί τη θέση του στο απόλυτο αουτσάιντερ. Στο θρόνο τελικά θα καθίσει η μισητή αντίπαλος, Ρεάλ Μαδρίτης του Βιθέντε ντελ Μπόσκε, σκορπίζοντας, προς έκπληξη όσων την είχαμε δει σε αγώνες νοκ άουτ, τη Βαλένθια με 3-0 στον τελικό του Παρισιού.

Από τότε έχουν περάσει 13 χρόνια και έχουν αλλάξει πάρα πολλά σχεδόν σε οποιονδήποτε τομέα μπορώ να θυμηθώ, από προσωπικό έως παγκόσμιο επίπεδο.

Στο ποδόσφαιρο μεσολάβησαν πάρα πολλά, αλλά υπάρχουν πράγματα που ενώνουν τη γραμμή του χρονικού νήματος. Ειδικά για μια ποδοσφαιρική ομάδα από την Καταλονία.

Kαλύτερη ομάδα όλων των εποχών;

Η Barca πρόλαβε να γίνει η “καλύτερη ομάδα από καταβολής ποδοσφαίρου”, να δημιουργήσει μετά τους Ριβάλντο, Φίγκο, δυο νέους αστέρες που διεκδίκησαν τον τίτλο του κορυφαίου παίκτη του κόσμου (Ροναλντίνιο, Mέσι), με τον δεύτερο να εξακολουθεί να διεκδικεί και αυτόν του κορυφαίου ανθρώπου που κλότσησε ποτέ τόπι σε (θερμαινόμενο ή μη) χορτάρι. Κέρδισε τρία ευρωπαικά τρόπαια (2006, 2009, 2011), έγινε ο ένας πόλος σε μια ιδιότυπη ποδοσφαιρική διελκυστίνδα (τον άλλο πόλο αποτελεί ο πορτογάλος τεχνικός Ζοζέ Μουρίνιο, ο οποίος αρέσκεται σε προσπάθειες εκθρονισμού των μπλαουγκράνα).

Το τι συνέβη στα γήπεδα και στις διοργανώσεις που πρωταγωνίστησε η παρέα του Μέσι έχει γραφτεί στις σελίδες της ποδοσφαιρικής ιστορίας ή και στα videos του youtube, και είναι τόσο φρέσκο που δεν έχει νόημα να ξαναναφερθεί.

Από το 1999, ο Τσάβι Ερνάντες, από ανερχόμενος έφηβος, έγινε απόλυτος πασέρ και υπαρχηγός/ εγκέφαλος, ο Κάρλες Πουγιόλ από άγαρμπος ακραίος αμυντικός (με τον φαν Χάαλ να τον δοκιμάζει και στα δυο άκρα της άμυνας!), μετατράπηκε σε “μαχόμενο σαν λιοντάρι” στόπερ και αρχηγό του συλλόγου, ο mvp εφηβικών ομάδων Aντρές Ινιέστα, αν και βραχύσωμος φαντάζει θηρίο όταν κρατά την μπάλα στα πόδια, και έδωσε με τα γκολ του μια πρόκριση σε τελικό Champions league στην ομάδα του, αλλά και ένα παγκόσμιο κύπελλο στην εθνική Ισπανίας. Επίσης, ο άλλοτε κατηγορημένος και για χρήση αναβολικών, παλαιός αρχηγός Πεπ Γουαρδιόλα έγινε ο ιδιοφυής διαχειριστής του τηλεκατευθυνόμενου οχήματος που άκουγε στο όνομα Barcelona, από την άκρη του πάγκου της. Η Barca είχε γίνει μια ποδοσφαιρική αυτοκρατορία. Ο Κρόιφ έβλεπε τις φαντασιώσεις του να παίρνουν σάρκα και οστά, ιδίως στην εποχή Γουαρδιόλα. Το ποδόσφαιρο βγαλμένο από video game ήταν πλέον πραγματικότητα. Μιμητές του αποπειράθηκαν να γίνουν αρκετοί. Από την εθνική Ισπανίας του άλλοτε τεχνικού της Ρεάλ, Βιθέντε ντελ Μπόσκε, ως τον…Παναθηναικό του Ζεσουάλδο Φερέιρα, με το λανσάρισμα ενός συστήματος χωρίς σέντερ φορ!

H αρχή της αμφισβήτησης

Ίσως η μεγάλη επιτυχία να επισφραγίζεται οριστικά από τη στιγμή που αρχίζεις να κάνεις και κάποιους εχθρούς, ή έστω ισχυρούς αντιπάλους. Η λατρεία προς την ομάδα της Καταλονίας έπαυε να είναι κάτι το αυτονόητο. Κάτι οι οπαδοί του Μουρίνιο, κάτι το “απόλυτο” παιχνίδι της Barca που δεν αφήνει περιθώρια στον ασθενή αντίπαλο αλλά σε έκανε να τον συμπαθήσεις, κάτι το συχνό και αυτιστικό passing game, κάτι η έπαρση στον τρόπο παιχνιδιού που σχεδόν φώναζε ότι οι παίκτες της μπορούν να μπουν με την μπάλα στα δίχτυα μετά από 50 συνεχόμενες πάσες, κάτι η συνήθεια και η με τα χρόνια επιβράδυνση αυτού του στυλ παιχνιδιού, μαζεύτηκε λαός και στην αντίπερα όχθη.

Είναι 23 Απριλίου 2013. Ημιτελικός champions league. Στο Μόναχο της Βαυαρίας, η Bayern θυμίζει στην Barca στιγμές από Valencia. Ίσως η χειρότερη ευρωπαική εμφάνιση των μπλαουγκράνα από τότε. Τουλάχιστον σε αγώνα υψηλού επιπέδου. Παραδομένη αμαχητί, η ομάδα του πρώην βοηθού του Γουαρδιόλα, Τίτο Βιλανόβα, ηττάται με 4-0. Oι κάποτε ανερχόμενοι τότε το 2000, Τσάβι, Πουγιόλ, αλλά και οι νεόκοποι ηγέτες Μέσι, Ινιέστα είναι εδώ. Ή μήπως όχι; Ο αρχηγός Πουγιόλ έχει κακογεράσει και είναι και τραυματίας. Οι διόσκουροι Τσάβι και Ινιέστα δείχνουν απόλυτα προβλέψιμοι σε ακόμα μια απόπειρα να σπάσει το ρεκόρ με τις συνεχόμενες πάσες που έγιναν ποτέ σε ποδοσφαιρικό αγώνα. Και πιο αργοί. Οι καχύποπτοι αρχίζουν να λένε πως μάλλον τελείωσε ο “μαγικός ζωμός”. Αυτός που ευθύνεται και για την ασθένεια του Ερίκ Αμπιντάλ και τη μάχη του με τη ζωή και τον καρκίνο. Ως ρομαντικοί του ποδοσφαίρου ας ελπίσουμε πως ο κυνισμός μιας τέτοιας υπόθεσης δεν ανταποκρίνεται (τουλάχιστον σε απόλυτο βαθμό) στην πραγματικότητα και έχει τη βάση του στον φθόνο που προκαλεί πάντα μια παραμυθένια ιστορία απόυτης επιτυχίας. Σημασία έχει ότι ο κόσμος αρχίζει και βαριέται. Πολλές, μα πάρα πολλές πάσες. Καμία τελική προσπάθεια για ένα ολόκληρο ημίχρονο. Καμία περίτεχνη ντρίμπλα από τον “Μessi-α” που πήγε στο Μόναχο μάλλον ανέτοιμος από τραυματισμό. Και μια άμυνα σε πλήρη σύγχυση και σχεδόν αποτελούμενη από μη αμυντικούς εδώ και κάποιο διάστημα.

Ναι οκ, το δεύτερο γκολ της Bayern ήταν οφσάιντ, το τρίτο εμπεριείχε μπασκετικό σκρην-επιθετικό φάουλ κλπ κλπ…

Δείτε εδώ το γκολ του Ρόμπεν στον ημιτελικό Bayern-Barcelona

Τις πταίει;

Τα χρόνια περνούν. Οι άλλοτε φερέλπιδες νεαροί-δημιουργήματα μιας ομάδας ολλανδών (από τον Κρόιφ και τον φαν Χάαλ ως τον Ράικαρντ και τον τεν Κάτε) ωρίμασε, έφτασε στο ζενίθ, απογείωσε και απογειώθηκε. Και τώρα μεγάλωσε. Τσάβι- Πουγιόλ για αρχή. Ο Ζεράρ Πικέ δείχνει να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη Σακίρα και το νεογέννητο παιδί του μαζί της. Όπως και για μια υπόθεση παρακολούθησής του από τη διοίκηση του συλλόγου. Κίνηση που σίγουρα δεν ευνοεί την υγιή γηπεδική συμπεριφορά του. Ο Μέσι είναι τρωτός. Χτύπησε και ουσιαστικά δεν είχε καν επανέλθει πλήρως. Θα το κάνει, είναι βέβαιο. Ο Βίκτορ Βαλδές είναι πιο αναξιόπιστος και από την ίδια την έννοια της λέξης “αναξιοπιστία” παιχνίδι με το παιχνίδι. Η άμυνα δε μπορεί να στηρίζεται σε αμυντικά χαφ που εξ ανάγκης αγωνίζονται στη θέση του στόπερ ώστε να χωρέσουν στη βαριά ενδεκάδα (Σονγκ, Ματσεράνο) ή σε νέους πρωτοεμφανιζόμενους (Μπάρτρα). Tουλάχιστον αυτός έχει την κάλυψη ότι έτσι ξεκίνησε και ο άγνωστος κάποτε Πουγιόλ.

Και το κυριότερο: πόσοι εκ των σπλάχνων του συλλόγου βοηθοί προπονητή, μα άπειροι ως πρώτοι προπονητές, μπορούν να κοντρολάρουν αυτό το όχημα; Ο Βιλανόβα μπορεί να γίνει ένας νέος Γουαρδιόλα; Μην ξεχνάμε και το βαρύτατο πρόβλημα υγείας που τον ταλαιπώρησε, αφήνοντας πίσω και τη δουλεία του στην ομάδα και κατά συνέπεια την ίδια την ομάδα.

Τα καμπανάκια του κινδύνου είχαν χτυπήσει στον αγώνα κυπέλλου με τη Ρεάλ στο Καμπ Νου. 1-3 στο ρελαντί. Και στο καπάκι οι ρεζέρβες της Ρεάλ 2-1 για το πρωτάθλημα, σε αδιάφορο αγώνα με την Μπάρτσα στο συν 16! Φωτοβολίδα- έκλαμψη με Μίλαν (4-0) και μετά η με το ζόρι πρόκριση επί της Παρί, όπου χρειάστηκε να επιστρατευτεί ο Λίο Μέσι σχεδόν με ένα πόδι για να τονώσει ψυχολογικά και αγωνιστικά τους συμπαίκτες του…

Τι μπορεί να άλλαξε ή να φτάει;

Ή όλο αυτό είναι μια κακή παρένθεση επειδή η Bayern του Γιουπ Χάινκες ανέβηκε τρομερά σε επίπεδο;

Μπορεί ο Τίτο Βιλανόβα να αντεπεξέλθει στην πίεση και στις απαιτήσεις του καταλανικού πάγκου;

Μπορεί ο Aλέξις Σάντσεζ να αποδείξει ότι δεν είναι μια κακή μεταγραφή;

Πόσο χρόνο θα χρειαστούν οι διάδοχοι των Πουγιόλ, Ινιέστα, Τσάβι (δηλαδή οι Mπάρτρα, Τέγιο, Αλκαντάρα) για να φτάσουν σε υψηλό επίπεδο; Aν φτάσουν…

Πότε θα αποκτηθεί τερματοφύλακας της προκοπής και ας μην είναι γέννημα θρέμμα της ποδοσφαιρικής ακαδημίας της Βαρκελώνης;

Πότε θα προκύψει ένας νέος Σάμουελ Ετό;

Pep Guardiola

Pep Guardiola

Η πορεία από το 2000 ως το 2013 διαγράφεται σχεδόν κυκλική.Πάντα ωστόσο σε υψηλό επίπεδο. Κανείς δεν το αμφισβητεί. Οι δυο τεσσάρες σε ημιτελικούς της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης ενώνουν το νήμα. Η Barca φέτος έγινε η πρώτη ομάδα με έξι σενεχείς παρουσίες σε ημιτελικά του Champions League. Κέρδισε τα δυο από αυτά, ενώ αν αυτό λέει κάτι, τις τρεις φορές που αποκλείστηκε, η ομάδα που την απέκλεισε στέφθηκε αργότερα πρωταθλήτρια. Φέτος ίσως αυτό συμβεί για τέταρτη φορά. Η Ιστορία των επιτευγμάτων και του θεάματος της είναι γραμμένη και αποτυπωμένη με λαμπρά γράμματα. Και ελπίζουμε να συνεχίσει. Δεν πρόκειται καθαρά για τέλος εποχής. Με την έννοια ότι και πριν τα χρόνια της διαστημικής μπάλας και των σχεδόν υπερβολικών κοσμητικών επιθέτων που συνόδευαν το παιχνίδι της, έπαιζε σε πολύ υψηλό επίπεδο. Μήπως όμως είναι το τέλος εποχής της αυτοκρατορικής της παντοδυναμίας; Ο χρόνος θα μας δώσει κάποιες απαντήσεις εξακολουθώντας να καταγράφει την ιστορία. Ως τότε, ας απολαύσουμε λίγο μοντέρνο και γρήγορο ποδόσφαιρο, από όποια ομάδα και αν προέρχεται. Ακόμη και αν από του χρόνου το παίζει η Bayern, η ομάδα που ήδη έδωσε τέτοια δείγματα γραφής διασύροντας τους μπλαουγκράνα. Και ακόμα και αν ειρωνικά έχει τον πρώην τεχνικό των καταλανών, Πεπ Γουαρδιόλα, στον πάγκο της…

ΥΓ: Ίσως ο καταλληλότερος παίκτης για να επανέλθει η ταχύτητα στη μεσαία γραμμή της Barca να είναι ο Νταβίντ Φουστέρ…

Advertisements

11 thoughts on “Barca: Μια προσωπική ανασκόπηση της τελευταίας 15ετίας

  1. Jernesto, πρώτα απ’ όλα να σε καλωσορίσουμε στα ΝΤΒ και να σου ευχηθούμε καλή σταδιοδρομία και καλή δύναμη στη μάχη που δίνουμε καθημερινά απ’ αυτή τη μικρή, ολάνθιστη βραχονησίδα του ωκεανού του ίντερνετ.

    Είμαι από αυτούς βαρέθηκαν ελεεινά το ποδόσφαιρο της Μπαρτσελόνα (και επί δέκα της φυσιολογικής αντιγραφής του από την εθνική Ισπανίας) αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν το θαύμασα. Η τρομερή της ικανότητα να κάνει κάτι που κανείς δεν μπορούσε ούτε να το μιμηθεί ούτε να αντιμετωπίσει, είναι κάτι ασύλληπτο για την σύγχρονη εποχή του ποδοσφαίρου.

    Σήμερα φταίει η απουσία του Πεπ, φταίνε τα χρόνια που περνάνε, φταίει που οι αντίπαλοι προσαρμόστηκαν, φταίει κι ο κορεσμός ίσως, φταίει και η κακιά στιγμή, ένα ντεφορμάρισμα σε μια 5ετία νομίζω δικαιολογείται. Αλλά το τέλος εποχής (που μπορεί να μην είναι τέλος εποχής αλλά απλώς μια κακή παρένθεση, αν και στο δικό μου το μυαλό είναι μάλλον τέλος εποχής) νομίζω ότι δεν ήρθε μετά τον αγώνα με την Μπάγερν αλλά πριν από αυτόν. Για πρώτη φορά από την εποχή του Πεπ και μετά, η Μπάρτσα δεν ήταν φαβορί σε έναν αγώνα. Ηττες έχουν έρθει κι άλλες και όσο κακή κι αν ήταν χθες, το 4-0 την αδικεί λίγο. Αλλά ότι δεν μπορούσε να τρομάξει την Μπάγερν τα λέει όλα.

    Επίσης το τρελό ρέιβ πάρτι με τις κίτρινες φανέλες του Ντόρτμουντ μόλις τελείωσε και ήταν εξαιρετικά διασκεδαστικό.

    Τέλος, το false nine του Φερέιρα ήταν πιο ξεκαρδιστικό κι απ’ το υστερόγραφό σου.

  2. Jimmy, το διαφαινομενο τελος εποχης, αν το ονομασουμε ετσι, σιγουρα δεν ηρθε μετα το ματς στο Μοναχο. Απλως αυτη ειναι η επισφραγιση του και επιχειρησα ενα συνδεσμο με το αντιστοιχο ματς του Μεσταγια επειδη προσωπικα και συναισθηματικα που το θυμισε τρομακτικα.
    Απλως η ιστορια απεδειξε πως εκεινο το ματς ηταν η αρχη μιας ανοδικης πορειας, παρα τον τοτε διασυρμο, ενω το προχτεσινο ματς ειναι η απαρχη ενος φιναλε…\
    Βεβαια και για την Manchester του σερ Αλεξ εχουμε ακουσει 5 φορες οτι εκανε τον κυκλο της, και με εξαιρεση μικρες παρενθεσεις οπως η περσινη, παντα εδω ειναι, στις επαλξεις.

    • Καλά, εσύ μια χαρά τα είπες και μια χαρά «κύκλο» έχεις φτιάξει.

      Πάντως, αυτό το τέλος εποχής και σήμερα μπορεί να είναι η αρχή μιας άλλης. Θα είναι όμως κάτι άλλο ό,τι μας δείξει η μπάρτσα από εδώ και πέρα. Αυτό που ζήσαμε αυτά τα 5 χρόνια τελείωσε.

      Και για τη Γιουνάιτεντ νομίζω το ίδιο ισχύει.

  3. αυτο ακριβως εννοουμε τελος εποχης/ Τελος αυτης της εποχης. Και η Man utd παρουσιασε κατι νεο αλλα οχι τρομερα μακρινο σε αυτο που εκανε. Απλως το εκμοντερνισε κ γιαυτο κρατα τον ιδιο manager. Χτιζει ξανα τις νεες ομαδες απτην αρχη. Και καπου εκει μονο μπορω να δικαιολογησω την επιμονη των Blaugrana να κρατανε προπονητη απτα σπλαχνα τους.

    • Η συνταγή «καταλανικά προιόντα» θα αλλάξει όταν τα προιόντα σταματήσουν να είναι νόστιμα. Αν βγάζεις έναν Πεπ κι έναν Μέσι θα συνεχίσεις στο ίδιο μοντέλο. Αν ο Βιλανόβα δεν μπορεί και αν οι διάφοροι Τέγιο, Μπάρτρα κτλπ δεν προοδεύσουν, θα αλλάξει λογική. Μην πάμε πολύ παλιά, τον τελικό του 2006 τον κέρδισε με μόλις 3 ισπανούς στην ενδεκάδα και ολλανδό προπονητή.

      Αλλά με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, σε ένα ρόστερ όπου υπάρχει ο Μέσι στα 25 του, θα βρεθεί και ένας τρόπος η ομάδα να είναι δυνατή. Και όταν λέω δυνατή εννοώ να μπορεί θεωρητικά να κατακτήσει το Τσ Λιγκ.

      Ο σερ Αλεξ είναι τόσο μεγάλος για αυτό ακριβώς που λες. Εκμοντέρνισε τη γιουνάιτεντ σε τέτοιο βαθμό που η ομάδα του 99 με την ομάδα του 08 είναι σαν να έπαιζαν άλλο άθλημα.

  4. Παράθεμα: Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: ο Σερ Αλεξ | Τα Νέα του Βελγίου

  5. Παράθεμα: 10 σχόλια για το φετινό Τσάμπιονς Λιγκ | Τα Νέα του Βελγίου

  6. Παράθεμα: Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: ο Σερ Αλεξ | Τα Νέα του Βελγίου

  7. Παράθεμα: Ο μυθικός πανηγυρισμός του Tζουλιάνο Μπελέτι | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s