Το πατσατζίδικο: Στη φωλιά του Cookie

Σήμερα το μουσικό κανάλι των Νέων του Βελγίου, γνωστό και ως το πατσατζίδικο, δεν εμπνέεται από τα μπισκότα, μη σε ξεγελάει ο τίτλος, εμπνέεται από τον έρωτα. Ρίξε μια ματιά και θα καταλάβεις.

Τις προάλλες έπεσε στα χέρια μου ένα λεύκωμα με τις καλύτερες πόλεις του κόσμου. Όπως είναι λογικό, προτού περιηγηθώ στην Bangkok και το Tokyo και προτού σκαρώσω με το Μηνά ταξίδια μακρινά ως τη Τζαμάικα, έπρεπε πρώτα να ικανοποιήσω την περιέργειά μου για το τι γράφει για την Αθήνα. Κάτω, λοιπόν, από την κλασική πανοραμική φωτογραφία με τις πολυκατοικίες που περικυκλώνουν την Ακρόπολη κραδαίνοντας τις κεραίες και τους θερμοσίφωνές τους, διάβασα εκτός των άλλων ότι οι νέοι της Αθήνας μιλάνε καλά αγγλικά, έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση και είναι εξαιρετικά ενημερωμένοι για τα τεκταινόμενα στη μόδα και τη μουσική.

Πέμπτη βράδυ, κατά πολλούς η καλύτερη μέρα της εβδομάδας για να βγεις για ποτό, και κάθομαι με το Μηνά σε ένα από αυτά τα μπαρ που οι θαμώνες του ικανοποιούν το στερεότυπο του τουριστικού λευκώματος στο ακέραιο. Έχουμε ορκιστεί ότι θα σταματήσουμε να συζητάμε για την κρίση τα βράδια, αλλά μετά το πρώτο πότο σπάει ο όρκος και η κουβέντα περιστρέφεται γύρω από αυτήν. Φωνάζει ο Μηνάς, δεν πάει άλλο με την αναζήτηση εργασίας, να ανοίξουμε ένα μπισκοτάδικο. Δεν είναι η πρώτη φορά που το λέει. Εγώ δε συμφωνώ να αφήσουμε την επιστήμη μας για να ανοίξουμε ένα μπισκοτάδικο, γιαουρτάδικο ή οποιοδήποτε άλλο εις –άδικο, αλλά η κουβέντα έχει το χαβαλέ της. Τον ρωτάω, πώς θα το βγάλουμε. Μου απαντάει, «Τρεις κι ο Cookie», με πονηρό χαμόγελο, και στα τρία μπισκότα θα δίνουμε το ένα δώρο. Δε μου αρέσει. Του προτείνω να το πούμε «Στη φωλιά του Cookie» και να δώσουμε σε κάθε συνταγή ένα πιασάρικο όνομα ψυχασθένειας, όπως διπολική διαταραχή με λευκή και μαύρη σοκολάτα. Κάποια στιγμή έπεσε στο τραπέζι και το «Ένα cookie θα φέρει την Άνοιξη», αλλά απορρίφθηκε γιατί η ταμπέλα θα έστριβε στη γωνία όπως στο κουρείο του Βέγγου.

cookie_desktop

Αφού συμφωνήσαμε ότι διαφωνούμε για την ονομασία του μπισκοτάδικου, παραγγείλαμε τρίτο ποτό και ο Μήνας πέρασε στα πιο σοβαρά. Επιχειρηματικό πλάνο, χρηματοδότηση, target group, franchise και άλλα ταξίδια μακρινά ως τη Τζαμάικα. Κόντευε να ανοίξει το PowerPoint και να βγάλει από το πέτο του το στυλό με το laser για να μου δείξει τους πίνακες με τα έσοδα-έξοδα, αλλά εγώ ήμουν αλλού. Τι κοιτάς, με ρώτησε τσαντισμένος. Την απέναντι, του απάντησα. Ποια, μου λέει, αυτή που δουλεύει στα Public; Μ’ αρέσει πολύ, του λέω. Την ξέρεις;

Δυστυχώς δεν την ήξερε, απλά τη θυμόταν φυσιογνωμικά και μέχρι να αποφασίσω να της μιλήσω, είχε φύγει. Όλο το βράδυ δεν κοιμήθηκα, κατάστρωνα σχέδια. Όχι για μπισκοτάδικα και γιαουρτάδικα. Ερωτικά σχέδια. Ο κύβος ερρίφθη· θα πάω στο Public να της μιλήσω κι ό,τι γίνει. Και πήγα. Πρωί – πρωί μάλιστα, με τον καφέ στο χέρι και τα μπισκότα στην τσέπη. Δεν ήξερα τι να της πω, αλλά τα πράγματα ήταν πολύ σοβαρά. Στην είσοδο του Public, βρήκα ένα stand με free press. Βούτηξα μια Athens Voice και σκέφτηκα την τέλεια ιδέα. Θα την πλησιάσω, θα ανοίξω την εφημερίδα στο «Σε είδα» και θα κάνω ότι διαβάζω φωναχτά: «Σε είδα στην Καρύτση. Όλο το βράδυ έξυνες τον αστράγαλό σου με χάρη. Σου αρέσει η Jazz και σου πάει το κίτρινο. Θέλεις ένα μπισκοτάκι;» Ανέβηκα στον τρίτο, αλλά δεν την βρήκα πουθενά. Έψαξα όλο το μαγαζί. Άφαντη. Γύρισα στο σπίτι με τα πόδια. Στο δρόμο άκουσα τον πιο ερωτικό δίσκο στην ιστορία της Jazz, το Black Woman. Κάποτε ο – δημιουργός αυτού του δίσκου – Sonny Sharrock στην προσπάθειά του να περιγράψει τη μουσική του, έδωσε τον καλύτερο ορισμό του έρωτα:

«I want the sweetness and the brutality, and I want to go to the very end of each of those feelings… I’ve been trying to find a way for the terror and the beauty to live together in one song. I know it’s possible.» 

Γι’ αυτό σου λέω:

Άκουσε κι εσύ τον πιο ερωτικό Jazz δίσκο και βοήθησε τον Ιωσήφ να βρει την κοπέλα του Public, κοινοποιώντας αυτό το κείμενο στο facebook. Ι know it’s possible!

 

Advertisements

19 thoughts on “Το πατσατζίδικο: Στη φωλιά του Cookie

  1. Της είπα να μην αλλάξει το δοκιμαστικό blog που κοιτούσα, και το άφησε με το μπαρμαν πάνω αριστερά να λάμπει στην οθόνη της ταμπλέτας.
    Ω ήταν μια ταμπλέτα.
    Διάβαζε τα πάντα, εμ πη θρι, τζέη πεγκ, βι τζι έη,
    όχι σαν κάτι μαθητές τεμπέληδες που δεν ανοίγουν βιβλίο.

  2. Πω πω. Τωρα πια ο σκοπος εινα ιερος. Θα τη βρουμε! Και να του δώσουμε μεγάλη ποικιλία μπισκότων να της δώσει αφού την ψαρέψει και δει ποια της αρεσουν.

  3. To love and not to be loved. Ποιο beauty και terror μαζι δεν γινεται. Ωραια μουσικη παντως. Και ενα κιτρινο τριανταφυλλο για το κοριτσι παρακαλω, με τα λουλουδια δεν μπορεις να εισαι ποτε λαθος.

  4. Παράθεμα: Το πατσατζίδικο | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s