Αστυνομικές Ιστορίες: Μακελειό στο Tokyo

Λ. Μ*: "Α....Οι δρόμοι του Τόκυο...Τους έχω φάει με το κουτάλι"

Λ. Μ*: «Α….Οι δρόμοι του Τόκυο…Τους έχω φάει με το κουτάλι»

Ο δαιμόνιος ερευνητής των Νέων του Βελγίου, Λεοπόρδος Μπραχάμης, εισχωρεί στον Ιαπωνικό υπόκοσμο ψάχνοντας στοιχεία για τη μόλυνση του περιβάλλοντος. Τα πράγματα όμως δεν εξελίσσονται όπως θα περιμένατε…

Kono yarou! Satei, kagen ni shiro!

Μα τι λέει ο μαλάκας;” ρώτησε ο Μπραχάμης τον Keichi.

Μπραχάμη – san, λέει να σταματήσεις να παίζεις τον ανήξερο. Θέλει να μάθει τι δουλειά έχεις μαζί μου.

 Ο δαιμόνιος ερευνητής Λεοπόρδος Μπραχάμης είχε βρεθεί εκτάκτως στο Tokyo, μετά από απαίτηση του αρχισυντάκτη των Νέων του Βελγίου. Αποστολή του ήταν να ερευνήσει το θέμα της μόλυνσης του πόσιμου νερού, από ραδιενεργό ιώδιο. Η έκρηξη στη Φουκουσίμα είχε αναστατώσει ολόκληρη τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου και εκατοντάδες είχαν δηλητηριαστεί από το νερό. Ο δήμαρχος Sidato Ishihara είχε διαβεβαιώσει ότι σύμφωνα με εργαστηριακές μελέτες τα επίπεδα ραδιενέργειας στο νερό ήταν ανεκτά, αλλά τα Νέα του Βελγίου δεν τρώνε κουτόχορτο. Έτσι, έστειλαν τον Μπραχάμη για να φέρει την αλήθεια στο φως.

Όμως ο Μπραχάμης δεν ενδιαφέρεται για δηλητηριασμένα παιδάκια και ραδιενεργά ύδατα. Ο αρχισυντάκτης του είχε δώσει ένα χαρτί με τα

Λ.Π*: "Τις βαριέμαι κάτι τέτοιες πομπώδεις μαλακίες"

Λ.Π*: «Τις βαριέμαι κάτι τέτοιες πομπώδεις μαλακίες»

ονόματα και τα τηλέφωνα όλων όσων έπρεπε να συναντήσει. Στην πίσω πλευρά αυτού του Α4, ο δαιμόνιος ερευνητής κατέγραψε –από μαρτυρίες των ντόπιων– τις διευθύνσεις για τα καλύτερα μπουρδέλα του Kabukicho. Αφού δέχτηκε την περιποίηση από πλήθος σχιστομάτηδων ιερόδουλων –χρεώνοντάς τες φυσικά στα έξοδα κίνηση – συνέχισε για να δοκιμάσει το τοπικό αλκοόλ. Σε μια τρύπα, όπου έπαιζαν ζωντανά οι Metalucifer, ο Μπραχάμης γνώρισε τον Keichi Sakamura.

Ο Keichi ήταν γαμώ τα παιδιά και προσκάλεσε τον Μπραχάμη να παρακολουθήσει κόντρες στον περιφερειακό του Tokyo, με το προσωπικό του Skyline R34. Ο Ιάπωνας ισχυριζόταν ότι το αμάξι είχε πάνω από 800 άλογα, ενώ ο χώρος αποσκευών ήταν γεμάτος από μπύρες Asahi, που έκαναν παρέα στο τεράστιο woofer. Ο Μπραχάμης δε θα μπορούσε να αρνηθεί.

Αυτό που ο Sakamura δεν είχε αναφέρει ήταν ότι στην τελευταία κόντρα είχε χάσει 10 εκατομμύρια Yen, τα οποία χρώσταγε σε μια 25χρονη υπαρχηγό της Yakuza, την Kyoko Shinoda. Τώρα, Μπραχάμης  και Sakamura βρίσκονταν δεμένοι χειροπόδαρα μέσα σε ένα container που μύριζε ψαρίλα, παρέα με 10 Ιάπωνες γεμάτους tattoo, δύο pitbull, κάμποσα σπαθιά Katana κι ένα πράσινο αλυσοπρίονο Kawasaki. Ο Μπραχάμης ήταν δαρμένος και φοβισμένος. Το ποτήρι του ήταν άδειο και τα τσιγάρα του πατικωμένα.

          “Kudasai ama!”

        “Μα πες του ότι γνωριστήκαμε σήμερα”, φώναξε απεγνωσμένα ο Μπραχάμης. Ένας κουστουμαρισμένος Ιάπωνας με μια ευθεία γραμμή για στόμα, του έριξε μια δυνατή κλοτσιά στα πλευρά. Ο Μπραχάμης διπλώθηκε από τον πόνο.

Λ. Π*: "The japos went bananas

Λ. Π*: «The japos went bananas

Ο Keichi εξηγούσε σε έναν τεράστιο Ιάπωνα με κοτσιδάκι τα όσα είχαν συμβεί, με ύφος όσο το δυνατόν πιο γλοιώδες και απολογητικό. Το σχιστομάτικο βουνό επεξεργάστηκε για λίγη ώρα τα όσα είχε ακούσει, αμίλητος. Στη συνέχεια έκανε ένα νεύμα στους δύο άντρες με τα σπαθιά, οι οποίοι βούτηξαν από τα χέρια τον Keichi και τον μετέφεραν στην άλλη πλευρά του container. Ο οδηγός του Skyline ούρλιαζε, σκεπτόμενος προφανώς τα όσα θα ακολουθούσαν.

Ο θηριώδης μπράβος αποσύρθηκε και μίλησε στη μοναδική γυναίκα αυτής της συμπαθούς παρέας. Ο Μπραχάμης παρότι σφάδαζε ακόμα από τον πόνο, την κόζαρε από την κορυφή ως τα νύχια. Ήταν κοντή, με πεταχτό κώλο και βυζιά, ντυμένη από πάνω ως κάτω με κολλητά δερμάτινα. Σκέφτηκε ότι θα έκανε σπουδαία καριέρα στα μπουρδέλα του Kabukicho και ένιωσε κάτι να σκληραίνει ανάμεσα στα πόδια του. Ακόμα και δεμένος χειροπόδαρα ήταν ικανός για πονηρές σκέψεις.

 Η Γιαπωνέζα είπε κάτι στους δικούς της και στη συνέχεια πλησίασε τον Μπραχάμη, μιλώντας του Αγγλικά με έντονη, Ανατολίτικη προφορά.

          “Έμαθα ότι είσαι δημοσιογράφος και ότι δεν έχεις σχέση με αυτό το σκουλήκι. Τι λες για ένα παιχνίδι ερωτήσεων;”

 Ο Μπραχάμης κοντοστάθηκε για λίγο, αλλά τελικά απάντησε: “Ωραία, ξεκινάω εγώ. Πόσα Yen θέλεις για να μου πάρεις μια πίπα;”

Η Γιαπωνέζα χαμογέλασε ατάραχη, σα να είχε ακούσει την ίδια ερώτηση πολλές φορές. Αμέσως ύψωσε το δερματοφορεμένο πόδι της και με την μπότα της κλότσησε τον ερευνητή στο πρόσωπο. Ο Μπραχάμης ένιωσε αρκετά δόντια του να ξεκολλάνε και το αίμα να τρέχει στο πρόσωπό του. Μετά ήρθε ο πόνος και η αλλοίωση της όρασής του.

Η Γιαπωνέζα έκανε νόημα σε δύο μπράβους, που του έλυσαν τα χέρια. Στη συνέχεια του ακούμπησαν τις παλάμες στο τραπέζι και το μωρό πλησίασε με το σπαθί ανά χείρας.

“Για κάθε απάντηση που δε μου αρέσει, θα κόβω ένα δαχτυλάκι. Θα ξεκινήσω από το μικρό.” Ο Μπραχάμης κούνησε το κεφάλι του, απελπισμένος.

Η πόρτα του container άνοιξε ξαφνικά με ένα γδούπο. Σφαίρες από αυτόματα όπλα έπεσαν βροχή σωριάζοντας τη συμμορία, έναν προς έναν. Η γκόμενα με τα δερμάτινα πέταξε το σπαθί και προσπάθησε να καλυφθεί, όμως ήταν πολύ αργά. Ο Μπραχάμης την είδε να σωριάζεται μπροστά του, από τα πυρά ενός Uzi. Έκλεισε τα μάτια του, ακούγοντας τις σφαίρες να σφυρίζουν τριγύρω του. Μετά από αρκετή ώρα πυροβολισμών και ουρλιαχτών, τα άνοιξε και είδε ότι ήταν ο μοναδικός επιζών.

Ένας κοντός, χοντρός σχιστομάτης με γυαλιά ηλίου και πούρο στο στόμα τον πλησίασε. Η κάνη του Μ16 που κρατούσε κάπνιζε ακόμα.

          “O-namae wan an desu ka!”

O Μπραχάμης τον κοίταξε έντρομος.

          “Ποιος είσαι; Γιατί σε έχουν δέσει;”

          “Με λένε Λεοπόρδο Μπραχάμη. Είμαι δημοσιογράφος και ερευνώ τη μόλυνση των υδάτων. Δεν έχω καμία σχέση. Λυπηθείτε με”, φώναξε σχεδόν κλαίγοντας.

Ο Ιάπωνας έβγαλε τα γυαλιά του και τον κοίταξε. “Έχω ένα διάσημο sushi-bar. Αυτοί οι πούστηδες με προμήθευαν με ψάρια. Ξέρεις, είχαν

Λ. Π*: "Keichi Sakamura, δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. Που να μη λιώσεις πούστη"

Λ. Π*: «Keichi Sakamura, δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. Που να μη λιώσεις πούστη»

ψαράδικο–βιτρίνα. Οι τελευταίες παρτίδες ήταν σάπιες. Τους είχα προειδοποιήσει! Τώρα έχω ένα κάρο δηλητηριασμένους πελάτες και κάμποσες μηνύσεις”.

Ο Μπραχάμης ανακουφίστηκε κάπως. Είχε ξεφύγει τον κίνδυνο από το οργανωμένο έγκλημα. Πώς όμως θα ξέφευγε από την οργή του αρχισυντάκτη του;

Ο Ιάπωνας κάπνιζε το πούρο του σκεπτικός. Οι υπόλοιποι της ομάδας έσερναν έξω τα πτώματα. O Keichi δεν την είχε γλιτώσει. Ένας τύπος, με τατουάζ ένα χέλι κουλουριασμένο γύρω από το χέρι του, τον βοήθησε να λυθεί από τα δεσμά του.

          “Ώστε ενδιαφέρεσαι για τη μόλυνση των νερών. Πολύ βρώμα η δουλειά. Μπορώ να σε βοηθήσω. Σου αρέσει το sushi;”

          “Μπα, δε μου αρέσει καθόλου το ψάρι. Ειδικά όταν είναι ωμό και σάπιο. Αλλά θα έπινα ευχαρίστως κάτι μετά από τόση συγκίνηση.”

          “Τέλεια! Ξέρω το κατάλληλο μέρος. Οι πουτάνες σου αρέσουν;”

          “Το στοιχείο μου. Δοκίμασα μερικές στο Kabukicho.”

          “Σκουπίδια… Γι΄αυτό πρέπει να κυκλοφορείς με ντόπιους. Το ξέρεις ότι στην Ιαπωνία το συναινετικό sex επιτρέπεται από τα 13;”

Ο Μπραχάμης ένιωσε το δημοσιογραφικό του δαιμόνιο να προκαλείται. Αμέσως έβγαλε το κινητό του και έστειλε στον αρχισυντάκτη του μήνυμα: “Οι έρευνες είναι εξαντλητικές και χρειάζεται υπομονή. Κάτι έχω βρει αλλά χρειάζομαι χρόνο. Στείλε πολλά λεφτά.”

Λ. Π: Λεοπόρδος Μπραχάμης

————————————————————————————————–

Διαβάστε επίσης:

Η χειρότερη ταινία του κόσμου

Τα παντοτινά σανδάλια

Advertisements

4 thoughts on “Αστυνομικές Ιστορίες: Μακελειό στο Tokyo

  1. Είναι πολύ μπερδευτικός ο Λεοπόρδος, γι’ αυτό μ’ αρέσει
    έτσι στα θυμιάματα μέσα να με μπερδεύει. Πολύ βρώμα η δουλειά.
    Επίσης, τι πάει να πει συναινετικό σεξ;
    Κάτι-σαν κυβέρνηση συνεργασίας;
    Τέλος, ΕΠΙΚΟ το ότι η λέξη «σχιστομάτικο» έχει μέσα της ένα στόμα.

  2. Εν τω μεταξύ επειδή είμαι πυροβολημένος, εκεί που έγραψες και «το μωρό πλησίασε με το σπαθί ανα χείρας» αντί για γιαπωνέζα γκόμενα, φαντάστηκε όταν ένα μωρό με πάνες και σκέφτηκα: «μαλάκα, κάτι δεν πάει καλά εδώ πέρα».

  3. Όλα καλά πάνε. Το κείμενο είχε στόχο να ξυπνήσει τα πιο διεστραμμένα σας ένστικτα και μάλλον το κατάφερε.

    Όσο για το «σχιστομάτικο», τίποτα δεν είναι τυχαίο.

    Συνεναιτικό είναι αυτό που γίνεται χωρίς την εμφάνιση, ή τη συνδρομή της αστυνομίας.

  4. Παράθεμα: Αστυνομικές Ιστορίες: Μπανάνες, Κόκα και Χιγκίτα | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s