Γελοίες ιστορίες: Lynyrd Skynyrd

Click it and see

Click it and see

Οι Lynyrd Skynyrd υπήρξαν ένα εμβληματικό αμερικάνικο συγκρότημα της δεκαετίας των 70s. Συνεχίζουν ακόμα με μόνο ένα μέλος του βασικού σχήματος να συμμετέχει, οι περισσότεροι άλλοι βασικοί συντελεστές σκοτώθηκαν σε τραγικό αεροπορικό δυστύχημα, από εκείνα που συχνά η ροκ μουσική φαίνεται να τραβάει πάνω της όπως ο διάολος την αμαρτία.

Υπήρξαν από τις πρώτες μπάντες που σκέφτηκαν να ανεβάσουν τρεις κιθαρίστες επί σκηνής, μια μπάντα καμάρι για τον αμερικάνικο νότο –τόσο για τον ήχο όσο και για το στυλάκι τους, μια μπάντα που κατηγορήθηκε για ρατσισμό –αν και οι ίδιοι το αντέκρουαν, ένα γκρουπ που θρυλείται πως κατάφερε με το “Free Bird” να περάσει σε ραδιοφωνικές παραγγελιές στις Η.Π.Α το άπιαστο όνειρο που λέγεται “Stairway to Heaven” των μυθικών Led Zeppelin.

Ένα συγκρότημα που την υστεροφημία του σοδόμισαν οι djs των απανταχού ελληνικών –συχνά καμένων- ροκάδικων σε πρωτεύουσα, επαρχία και νησιά βάζοντας αυστηρά και μόνο ένα κομμάτι από την ικανοποιητική σε μέγεθος δισκογραφία τους. Είθε το “Sweet Home Alabama” να μην παίξει ποτέ ξανά, ποτέ χωρίς λόγο, ποτέ ως filler στα σάπια ηχεία ροκάδικου που περιμένει πως με αυτό θα καταφέρει να ψαρέψει κανένα τουρίστα λες και είναι τσιπούρα ανοιχτής θαλάσσης για να τον «καμακώσει» με τις σκληρές μπόμπες σφηνάκια που σερβίρει.

Ορμώμενος από το πρόσφατο το σχετικό με τις βλαμμένες ονομασίες συγκροτημάτων post των ΝΤΒ*, σκέφτηκα και εγώ να συνεισφέρω με τις κάποιες γνώσεις μου και περισσότερο με γελοίες αναφορικά με την εφηβεία μου συνδέσεις. Τώρα αυτήν την παράγραφο, την συγκεκριμένη, είμαι σίγουρος, χεστήκατε που την έγραψα –αλλά πρέπει και εγώ να έχω το δικαίωμα να διαχειρίζομαι τις λέξεις μου όπως θέλω, δε θα μου επιβληθείτε εσείς. Δεν είναι σωστό.

Θάνατος στους μπαρμπέρηδες

Νόμος του Ροκ: "Ου συγχωρέσεις τον πούστη που σε κούρεψε"

Νόμος του Ροκ: «Ου συγχωρέσεις τον πούστη που σε κούρεψε»

Η ονομασία Lynyrd Skynyrd, όχι, δεν είναι ένα αρκτικόλεξο που κρύβει τα διδάγματα κάποιου σοφού μπαφόβιου Ινδιάνου του αμερικανικού νότου. Είναι απλά η παράφραση του ονόματος ενός καθηγητή φυσικής αγωγής. Μάλιστα στον πρώτο της δίσκο η μπάντα το τονίζει αφού μαθαίνουμε, ήδη από το εξώφυλλο, πως προφέρεται σωστά έτσι: “Pronounced ‘Lĕh-‘nérd ‘Skin-‘nérd”. Ο εν λόγω κύριος υπήρξε ο φόβος και ο τρόμος των πρώτων μελών της μπάντας. Ήταν ο καθηγητής που τους κυνηγούσε ανελέητα, επιβάλλονταςτον αυστηρό κανονισμό σχετικά με τα μακριά αγορίστικα μαλλιά κατά το γράμμα του νόμου. Ο Leonard Skinner ήταν ένας αδιάφθορος τιμωρός των απανταχού μαλλιάδων. Τους κυνηγούσε ανελέητα και δίχως οίκτο να τους κουρέψει. Υπήρξε ένας vigilante των δαιμονικών εφήβων μακρυμάλληδων. Τόσο άτεγκτος που τους έκανε τη ζωή παράδεισο. Τονίζω το παράδεισο, εάν την έκανε κόλαση θα γούσταραν. Ροκάδες ήτανε, είναι γνωστό πως υμνούνε τον σατανά.

O τιμωρός Leonard Skinner

O τιμωρός Skinner

Ο ήρωας Rossington

Ο ήρωας Rossington

Τους έσπασε, λοιπόν, τα ούμπαλα σε τέτοιο βαθμό που ο βασικός κιθαρίστας της μπάντας Gary Rossington σε τρυφερή ηλικία παράτησε το σχολείο για να μην τον κουρέψουν. Ήρωας! Αργότερα η μπάντα, όταν έγινε μεγάλη και τρανή, συγχώρησε –κατά τα χριστιανικά πρότυπα- τον γυμναστή της και τον κάλεσε να ανέβει πάνω στη σκηνή σε ένα live της. Καταπατώντας έτσι έναν βασικό νόμο του ροκ: Τον «Ου συγχωρέσεις τον πούστη που πήγε να σε κουρέψει». Ο σατανάς πήρε την όποια χάρη τους είχε δώσει πίσω τότε φαντάζομαι. Εγώ, στη θέση τους, θα τον είχα πυροβολήσει στην πλάτη με κοντόκαννη καραμπίνα. Τον γυμναστή όχι τον σατανά.

Βέβαια, για μένα, οι Lynyrd Skynyrd, πέρα από μία από τις πρώτες μουσικές μου αγάπες υπήρξαν εφηβικοί ήρωες. Ιδιαίτερα από τη στιγμή που διάβασα πως και εκείνοι θεωρήθηκαν σεσημασμένοι λόγω των μακριών μαλλιών τους στο σχολείο που πήγαιναν. Εγώ, στο ιδιωτικό των εφηβικών μου χρόνων, βίωσα μια παρόμοια εμπειρία. Μάζεψα δύο μονοήμερες αποβολές και μειωμένη διαγωγή στο τρίτο τρίμηνο εξαιτίας των μαλλιών μου. Μετά σαν καλή «κοτούλα» πήγα και κουρεύτηκα. Με κούρεψαν έμμεσα δηλαδή. Και νομίζω ότι ποτέ δεν θα καταφέρω να πετάξω από πάνω μου το όνειδος αυτού του βιασμού. Και πέρα από το γελοίον του κειμένου, τώρα, πραγματικά μιλάω σοβαρά. Το να σε βάζουν να κάνεις κάτι τέτοιο παρά τη θέλησή σου είναι ασυγχώρητο.

Έτσι, λοιπόν, οι Lynyrd Skynyrd μπήκαν και έμειναν για πάντα στην καρδιά μου. Μια μπάντα που ήξερε να αντιμετωπίζει τα πάντα με συναίσθημα και χιούμορ. Για το τελευταίο δε, χαρακτηριστικό είναι το κομμάτι “Gimme Three Steps” όπου αφηγούνται το ξύλο που ετοιμάζονται να μαζέψουν αφού την έπεσαν σε λάθος γκόμενα. Βέβαια, εκτός από την δικιά μου καρδιά, οι Lynyrd Skynyrd μπήκαν εκβιαστικά και στα αυτιά των γειτόνων μου. Ακούγοντας τους μια ολόκληρη Άνοιξη –από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ- στη διαπασών, με τον πατέρα μου να ανοίγει το στόμα του να ουρλιάξει να σφίγγει τις φλέβες του να κοκκινίζει ολόκληρος αλλά ότι και να κάνει να μην ακούγεται τίποτα λες και είχε καταπιεί σιγαστήρα, κατάφερα να κερδίσω ένα παρατσούκλι στη γειτονιά. Οι περίοικοι, νομίζω, αναφέρονταν στο πρόσωπο μου ως «Ο τρελός». Ευτυχώς κάποιοι συνομήλικοί μου γνώριζαν από ροκ και έτσι με φώναζαν: «Ο τρελός με τους Lynyrd Skynyrd». Σε κάθε περίπτωση πίστευαν πως είμαι διανοητικά καθυστερημένος. Αλλά, τελικά, αυτό που μετράει είναι πως εγώ  και οι μακρυμάλληδες ήρωες μου περνάγαμε καλά στον φανταστικό κόσμο του δωματίου μου –αυτό είχε σημασία.

*ΝΤΒ: Τα Νέα του Βελγίου

Advertisements

6 thoughts on “Γελοίες ιστορίες: Lynyrd Skynyrd

  1. Πολύ ωραία τα είπες Jorn, όπως φαντάζεσαι σου δίνω όλους τους πόντους στην ιστορία με τα μαλλιά και το σχολείο. Και σε σένα και στους LS, τους οποίους κι εγώ τους αγάπησα μια εποχή -όχι όσο θα έπρεπε όμως. Οχι τουλάχιστον όσο απαιτείται για να σε φωνάζουν «Ο τρελός με τους Lynyrd Skynyrd»

    • Μπάντες σαν και αυτήν, με έσωσαν από νευρικό κλονισμό νομίζω. Με έσωσανα από τον κίνδυνο να φοράω λευκό πουκαμισάκι με δεμένα μανίκια και να δείχνω το «πιπί» μου σε αγνώστους.

  2. Όπως θα έλεγε και ένας μουγγός νίντζα που ξέρει Jorn, Sweet Home Kalamata!
    Επίσης να σημειώσω πως μου αρέσει πάρα πολύ που μετρικώς το «Ο τρελός με τους Lynyrd Skynyrd» ταιριάζει με το «Ο τρελός με τους κόκκινους κρίνους» 🙂

  3. Ξενόπουλος; Χρειάστηκε να το γκουγκλάρω. Οι Θεοί των παρανοϊκών συσχετισμών θα ήταν περήφανοι jackson.

  4. Παράθεμα: Το πατσατζίδικο: Turkish Pizza | Τα Νέα του Βελγίου

  5. Παράθεμα: Daze of Υouth, λιώνοντας δίσκους στην Αθήνα | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s