Αστυνομική Λογοτεχνία τύπου IKEA

Το αμερικάνικο εξώφυλλο του βιβλίου

Το αμερικάνικο εξώφυλλο του βιβλίου

Όπου ένα ρατσιστικό έγκλημα εξιχνιάζεται και εγώ μένω να κοιτάω τα ΙΚΕΑ ράφια μου

Ένας Νορβηγός μεσήλικας, με ελάχιστη γοητεία μα πραγματικά καλή καρδιά, αποφασίζει με παιδική αφέλεια να αναζητήσει τη γυναίκα της ζωής του σε διακοπές στην Ινδία. Τα καταφέρνει, μόνο και μόνο για να δει τη μοίρα να του χαρακώνει τη ζωή μια για πάντα.

ελληνική βερσιόν

το ελληνικό εξώφυλλο

Γυναίκα Ινδικής καταγωγής -–η πρόσφατα νυμφεφθείσα τον περί ου ο λόγος μεσήλικα- βρίσκεται νεκρή με τσακισμένο το πρόσωπό της στους αγρούς ενός μικρού νορβηγικού χωριού. Η καταραμένη τύχη τα έφερε έτσι. Ο δίμετρος επιθεωρητής Σέγερ και ο σγουρομάλλης βοηθός του Σκάρε, αναλαμβάνουν την υπόθεση που απασχολεί τα ΜΜΕ λόγω της σκληρότητας του φόνου.

Ο αναγνώστης παρακολουθεί μια μικρή κοινότητα ανθρώπων που υποψιάζεται ο ένας τον άλλον, ίσως λίγο μισιούνται, αγαπιούνται και φθονούνται παράλληλα, μα, όλοι –σχεδόν- αδυνατούν να σπάσουν την “omerta” τους. Το να μη θεωρηθείς «καρφί» είναι πιο σημαντικό από μια τρομακτικά δολοφονημένη –αλλά άγνωστη σε σένα- γυναίκα.

Το έγκλημα εξιχνιάζεται χωρίς τυμπανοκρουσίες και κυνηγητά. Δίχως υποχθόνιους εγκληματίες και συνδέσμους με τα υψηλά κλιμάκια της κοινωνίας, δίχως ούτε καν τελικά μια μάλλον αναμενόμενη φυλετική ρατσιστική διάθεση του δολοφόνου. Περισσότερο φταίνε οι ανασφάλειες του παρά οι πεποιθήσεις που δεν έχει. Πράγμα πρωτότυπο θα έλεγα.

Το πολύ το προσγειωμένο το βαριέται και ο παππάς

Στα συν του βιβλίου ονόματι «Βουβή Κραυγή» (2000) της νορβηγίδας Karin Fossum, ακριβώς αυτό, ότι είναι ένα «αστυνομικό» που κοιτάει εκεί στα «χαμηλά», στον απλό άνθρωπο του κάθε μέρα. Ακόμη ότι ενώ το έγκλημα είναι στυγερό, οι ανακρίσεις του είναι ψυχολογικές –χωρίς μπουνίδια- και κτίζουν αργά αλλά σταθερά κλίμα εσωτερικής έντασης. Τόσο στους διαφορετικών ηλικιών χαρακτήρες του όσο και στον αναγνώστη.

Karin, κούκλα μου, συγγνώμη, την αλήθεια μου έγραψα

Karin, κούκλα μου, συγγνώμη, την αλήθεια μου έγραψα

Στα πλην του βιβλίου ότι θυμίζει έπιπλα του ΙΚΕΑ. Μοντέρνο, καλαίσθητο, value for money ανάγνωσμα, με ελάχιστες αστοχίες, που δε σε κάνει να βαριέσαι χωρίς να κόβεσαι βέβαια να μάθεις και τη συνέχεια του. Εδώ δεν υπάρχουν συνομωσίες, οι ντετέκτιβ και οι ένοχοι μας δεν κρύβουν περίεργα μυστικά. Είναι απλοί σαν και εμάς. Εμάς όπως θα ήμασταν εάν μας έφτιαχναν τα IKEA και μας αφαιρούσαν το βάθος μας. Το καλό και κακό βάθος μας, και κράταγαν μόνο την επιδερμική παρουσία μας, κλέβοντάς μας τις όποιες μύχιες και πιθανόν αξιοθαύμαστα ανθρώπινες ή φριχτές λεπτομέρειές και μυστικά μας.

Η Karin Fossum σίγουρα δεν είναι συγγραφέας δίχως αρετές, ούτε τυχαία είναι τα βραβεία και οι κριτικοί έπαινοι που έχει λάβει. Υπήρξαν στιγμές στο βιβλίο  συγκινητικά ανθρώπινες. Δυνατές τόσο ώστε, κάποιες φορές, το άφησα κάτω και χρειάστηκε να πάρω βαθιές ανάσες.

Ενώ όμως σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσής, χτίζεται μια ιστορία που θυμίζει τις καλές ιδιότητες των ΙΚΕΑ επίπλων που προανέφερα, σου δίνεται η εντύπωση ότι προς το τέλος το κείμενο θα αλλάξει μορφή. Θα σε κερδίσει καθώς μετουσιώνεται σε κάτι πιο βαθύ. Από μία καλή στο μάτι αλλά αδιάφορη και generic βιβλιοθήκη θα μεταμορφωθεί σε μια οντότητα με «ψυχή» καθώς αποκαλύπτει τις κρυφές πτυχές της, εκείνες που την κάνουν ανθρώπινο δημιούργημα. Θα δεις τις όμορφες ατέλειες της, θα μάθεις τι κρύβεται πίσω από αυτό που βλέπεις, θα δεθείς μαζί της γιατί έχει καλά και κακά μυστικά να σου ψιθυρίσει, έχει άποψη, δεν είναι απλά καλώς κατασκευασμένα και τοποθετημένα ξύλα. Αισθάνεσαι ότι θα μεταμορφωθεί σε μια μοντέρνα μεν στιβαρή δε και γεμάτη καρδιά και σκανδιναβικό μεράκι βιβλιοθήκη όπου εσύ διακρίνεις τις αμυχές πάνω στα ράφια της, το άρωμα που άφησε μια παρουσία πριν από εσένα, τη σκόνη που κουβαλάει μαζί της ένα καρό ελπίδες, ενοχές και λύτρωση.

Τελικά τίποτα από αυτά όμως, δυστυχώς και κατά την άποψη μου, δε συμβαίνει. Θυμίζει ένα έπιπλο από τα IKEA που το έφεραν και το τοποθέτησαν σπίτι σου. Ένα έπιπλο του κουτιού, σχεδιασμένο άρτια που στο τέλος ούτε να σε λυτρώσει ούτε να φέρει πραγματική ζεστασιά και ψυχαγωγία στην καρδιά σου μπορεί.

 

Advertisements

4 thoughts on “Αστυνομική Λογοτεχνία τύπου IKEA

  1. Ωραία σκέψη jorn, όντως, ειδικά αν στο φέρουν έτοιμο το έπιπλο. Αν το φτιάξεις μόνος σου κάτι γίνεται.
    Πάντως με τόσα μέτρια βιβλία που έχουν πέσει στα χέρια μου τελευταία και το έπιπλο ΙΚΕΑ θα το κοίταγα σαν σπάνια αντίκα.

  2. Δεν θέλω. Δεν θα πω ποτέ κακή κουβέντα για βιβλίο ξανά. Είναι new year’s resolution.

    Πάντως ισχύει ότι έχω πολύ κακό σερί τελευταία. Ο,τι πιάνω γίνεται μέτριο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s