The Muppets VS Χριστουγεννιάτικη Θλίψη

Click it and see

Πάτα στην εικόνα για να δεις Χριστούγεννα

Είμαι στην πρώτη τάξη του Λυκείου. Απεχθάνομαι οτιδήποτε με κάνει να φαίνομαι παιδί στα μάτια των άλλων. Ίσως δεν είμαι παιδί πια, ίσως είμαι αλλά δε θέλω να το παραδεχθώ, σίγουρα το αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι. Κάθε χρόνο οι Χριστουγεννιάτικες γιορτές μου φαίνονται πάντα μια εποχή γεμάτη θαλπωρή που ασφυκτιά κάτω από τα τέρατα της περασμένης χρονιάς. Από όλες τις ανικανοποίητες υποσχέσεις προς τον εαυτό μας, όλα τα μεγάλα θέλω που μένουνε για μετά. Μια εποχή που όλη η λύπη και η ήττα της  χρονιάς συσσωρεύεται σαν κακό σπυρί –έτοιμο να σπάσει με το νέο χρόνο. Τότε ετών δεκαέξι, ξυπνάω δεν έχω σχολείο, είμαι μαχμουρλής και ψάχνω να βάλω κάποιο βαρύ μέταλ CD να ακούσω. Δε το ευχαριστιέμαι. Κάτι με τρώει. Ανοίγω την τηλεόραση εκνευρισμένος. Οι γονείς λείπουν και εγώ –προς τρομερή έκπληξη μου- βρίσκομαι να ταξιδεύω σε μια υπέροχη ιστορία. Κάποιο ευλογημένο κανάλι εκπέμπει το “The Muppet Christmas Carol” (1992). Οι αρνητικές εφηβικές μου άμυνες πέφτουν εύκολα και η ταινία με τυλίγει σα ζεστή κουβέρτα. Η ιστορία του Καρόλου Ντίκενς, γραμμένη το 1843, φαντάζει πιο σύγχρονη από ποτέ. Νομίζω ακόμα και τα Χριστούγεννα του 2500, σε κάποιο περίεργο πλανήτη, ακόμα αυτή αφηγούνται. Μια γκροτέσκα σπουδή στο δράμα της χαμένης ευκαιρίας για μια πραγματικά ανθρώπινη ζωή. Τα Muppets της δίνουν μια αγαπημένη πινελιά και ο Michael Caine αρμόζει ως Ebenezer Scroodge. Λένε ξανά την ιστορία με τον μαγικό απλό τους τρόπο. Τότε 16 και σήμερα σχεδόν 30 με πιάνει ένα γλυκό σφίξιμο παρακολουθώντας τις σκηνές της. Τίποτα πιο Χριστουγεννιάτικο δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου. Και κάθε φορά έρχεται σα λύτρωση ενάντια στην υποδόρια θλίψη των ημερών.

Advertisements

10 thoughts on “The Muppets VS Χριστουγεννιάτικη Θλίψη

  1. Για να επαναλάβω αυτό που είχα γράψει και σε κάποιο άλλο ποστ, ο Μάικλ Κέιν είναι παντού.

    Οπως και το πνεύμα των Χριστουγέννων που γέμισε ακόμα και την καρδιά του Jorn. Γεγονός μάλλον παράξενο.

  2. Πολύ μου άρεσε το κείμενό σου Jorn.
    Κι εμείς εδώ στα ξένα πάντως ζούμε έναν διχασμό. Φαντάζει κάπως γελοίο να γιορτάζεις μια χριστιανική γιορτή ως άθεος (ή παγανιστής, δεν έχει σημασία, κατάλαβες τι εννοώ :Ρ) και μια καταναλωτική γιορτή ως άφραγκος (άσε το μια κρεοφαγική γιορτή ως χορτοφάγος). Αλλά από την άλλη, φέτος που πρώτη φορά δεν γιόρτασα με τους γονείς και τους παππούδες, κάπως μου έλειψε η επταήμερη συζήτηση για το αν θα φάνε χοιρινό με σέλινο στις 26 και κοτόπουλο στο φούρνο στις 25 ή το αντίθετο. Κάπως μου έλειψε και η καταπίεση του «μη γυρίσετε πολύ αργά όμως/ μην πιεί ο αδελφός σου αν πάρετε το αυτοκίνητο/ βάλε κάτι πιο κοριτσίστικο, θα φρίξουν οι θείες». Θα κατεβάσω μάπετς. Ευχαριστώ.

  3. @ jimmy ο μάικλ κέιν είναι όντως παντού, τώρα που μιλάμε σε οθόνη τηλεόρασης παίζει στον «σκοτεινό ιππότη»
    @ jorn «άσε μας κουκλίτσα μου» που είσαι κ σχεδόν 30- τι να πούμε κ μεις! όσο για το μάπετ δεν το έχω δει, αλλά για να το λιβανίζεις τόσο εσύ, μάλλον υπέροχο θα’ ναι.

  4. Ρε Jorn αγαπούσα τον Μάικλ Κέιν για αυτόν ακριβώς τον Σκρουτζ. Μέχρι φέτος, που είδα ένα βίντεο όπου μιλούσε για τις συνέπειες του καπνίσματος, με εκείνη την βαθιά φωνή. Έκτοτε ο Μάικλ έγινε εφιάλτης, όλα τα ζαβά τα έλεγε και τρομοκρατούσε. Σε ευχαριστώ που τον ξανάφερες στα αυτιά μου ως Εμπενήηηζερ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s