Επικά τραγούδια Vol. 1

MR LEOPOLD BLOOM ATE WITH RELISH THE INNER ORGANS OF BEASTS and fowls. He liked thick giblet soup, nutty gizzards, a stuffed roast heart, liver slices fried with crustcrumbs, fried hencod's roes. Most of all he liked grilled mutton kidneys which gave to his palate a fine tang of faintly scented urine.

Mr Leopold Bloom ate with relish the inner organs of beasts and fowls. He liked thick giblet soup, nutty gizzards, a stuffed roast heart, liver slices fried with crustcrumbs, fried hencod’s roes. Most of all he liked grilled mutton kidneys which gave to his palate a fine tang of faintly scented urine.

Συγχωράτε μου την εντεχνίλα που θα μυρίσει αυτό το τοστ. Ε ποστ. Θα προσπαθήσω να τη νοθεύσω. Υπόσχομαι.

Μα πρώτα, να βγάλω έτσι στη φόρα μια-δυο αυθεντίες να σας τρομάξω κομμάτι. Λοιπόν, ο Dodds (Οι Έλληνες και το Παράλογο) έφτασε να ισχυριστεί πως η Ιλιάδα και η Οδύσσεια είναι εντελώς προφορικές συνθέσεις. Τα περί προφορικών ασμάτων αδόμενων και τραγουδιών τα οποία συμμαζεύτηκαν από κάποιον ή κάποιους στα δύο έπη κατά Milman Parry, τα έχουμε πει στο Δέλτα Εξάμηνο. Αυτή η προφορικότητα, το «ραπάρισμα» των ραψωδών σιγά σιγά έπεσε, η προφορική τεχνική έφθινε και γι’ αυτό ο ποιητής ή οι ποιητές που συνεκέντρωσαν αυτά τα τραγούδια, συχνά δεν έκαναν σωστή χρήση των στερεότυπων εκφράσεων. Με αποτέλεσμα καμιά φορά να μας βγαίνουν σήμερα τα μάτια με τον «Απόλλωνα τον μακροσαγιτάρη» παρόλο που η Αθηνά μας κοιτά «τα μάτια λάμποντας» κι η Πηνελόπη «σκεφτική και φρόνιμη».

Αχ, σας πήρα από τα μούτρα. Μία παύση για ραπάρισμα; Ας αυτοσχεδιάσω σα να ήμουν η Λόπη. Θα σας πείσω;

Αυτά που φοράω δεν με εμποδίζουν καθόλου να ακούω. Ε;

Αυτά που φοράω δεν με εμποδίζουν καθόλου να ακούω. Ε;

Έχει πλεύσει το κοπέλι στα νερά τα σκοτεινά, (αχά γιε) τα γαλάζια του Περαία μα με άδεια αγκαλιά (αχά γιε).
Και εδώ τον περιμένω, Πηνελόπη σιωπηλή (γιο σίστεζ), ως τη ραψωδία ωμέγα σε προσμένω μοναχή (γιο σίστεζ).
Μα η καρδιά μου γέμει τώρα μνήμης σου οδυσσειακής, φθάνει μέσω του αιθέρα σε λημέρια μη εγγείς.
Ίκεται αήρ, τον εμυρίζεις και ενσκέπτεσαι γλυκά, αχ, κοράσι μου, σε νιώθω, είσαι εδώ, πολύ κοντά!

Γιο σίστεζ, μα νίγκαζ, γουανταφάκ;

Συνεχίζω φιλοφλογικά. Το λοιπόν, πέρασαν τα χρόνια από την σύνθεση της Οδύσσειας, και στο παρόν τοστ είπα να συμμαζώξω (πρόχειρα και δίχως σειρά, ό,τι μου ρθε δηλαδή) τραγούδια οδυσσειογενή. Δυστυχώς η μόνη νήσος στην οποία θα σας πάω είναι η Γηραιά Αλβιώνα. Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, θα πείτε, κουνάει το καράβι, ωωωπ, δεν πειράζει. Θα χειροτερέψει το πράγμα όταν αρχίσω να μιλώ για την Μεγάλη Εβδομάδα.

Αρχίζω λοιπόν από το Νησί, την Γηραιά Αλβιώνα. Τον ανεπανάστατο Μάη του 1967 ο Eric Clapton έχει επιστρέψει από τα νάητ-κλαμπ του Αιγαίου και παίζει με την μαγική μπάντα που λέγεται Cream. Στο ψυχότροπα μπλουζ άλμπουν Disreali Years, The Tales Of Brave Ulysses. Οι στίχοι γράφτηκαν σε ένα σουπλά μπύρας από τον Αυστραλό Martin Sharp. Η μελωδία υποτίθεται πως θυμίζει την Suzanne του Leonard Cohen, αλλά τι να σας πω, δεν έχω πιει αρκετή μπύρα για να μπορώ να το καταλάβω αυτή τη στιγμή. Ο Sharp πάντως παραδέχτηκε πως πολλές από τις εικόνες προέρχονταν από τις διακοπές του στην ειδυλλιακή Ίμπιζα: Ο ήλιος είναι βίαιος, της θαλάσσης τα νερά τον τυφλώνουν και οι γοργόνες σπαρταράνε τυφλώνοντάς τον Οδυσσέα, αντί για τον Πολύφημο. Τυφλός, κουφός και σόλο γουά γουά κιθάρα. How his naked ears were tortured/ By the sirens sweetly singing/ For the sparkling waves are calling you/ To kiss their white laced lips. Τι κάνει με τις Σειρήνες ο Brave Ulysses δεν μαθαίνουμε. Αλλά ενδίδει, λένε οι Cream, στην Mighty Aphrodite: And when your fingers find her/ She drowns you in her body/ Carving deep blue ripples/ In the tissues of your mind. Τα μικρά ψάρια χασκογελάνε με τον Γενναίο Οδυσσέα και την παράλογη επιθυμία του, ενώ η Αφροδίτη παραμένει στο crimson shell της. Αλλά ας πάψω και ας ακούσουμε το άσμα.

Αφηγηματικά τώρα, αν και έταξα εντεχνίλα θα προχωρήσω στην απάντηση της Πηνελόπης στην απιστία του Γενναίου Οδυσσέα. H ιταλίς νεάνις Nina Zilli, λίγο ρέγκε και λίγο σήξτιζ αισθητικής, εν έτει 2010 Resterà ad aspettare/ Paura non ne hai θα πρέπει να περιμένει, αλλά κι ας λέει πρέπει, φοβάται. Τι φοβάται; Όρκους απαιτεί κι ορκίζεται να του αλλάξει την πίστη: Giuro ke ti farò vergognare. Τα έχει πάρει στο κρανίο με τα καμώματά του Ούτινος. Είτε η «άλλη» είναι η Καλυψώ, είτε η Αφροδίτη, είτε καμία. Δεν την νοιάζει. Σημασία έχει πως la regina cattiva deve sorridere sempre, η φυλακισμένη Βασίλισσα πρέπει πάντα να γελά, ας πάψει να υφαίνει τον Ατελείωτο, άλλωστε la parola contro l’ azione io mi aspetto la rivoluzione. Άλλα της λέει κι άλλα κάνει, ξέρει από μηχανή ο Πολυμήχανος, οπότε η Πηνελόπη περιμένει την Επανάσταση. Μη σας ξεγελάσει ο παραμυθάς Οδυσσέας Πηνελόπες μου, άμα σας πει guardami negli occhi. Μην τον κοιτάτε στα μάτια. «Sei un bravo attore!» Είσαι καλός ηθοποιός. Δεν σε πιστεύω. Κομμάτι νευρωτική η Πηνελόπη, δεν βρίσκετε; Η μελωδία, ωστόσο, ήρεμη και χαλαρούλα με κάτι από σισιλιάνικη Τζαμάικα, παρά τα νεύρα της Λόπης. Nel Buio quante lacrime, κλαίει στα σκοτάδια. Una sigaretta e poi περιμένει την επανάσταση καπνίζοντας στα σκοτάδια.

Και τελικά ξέχασα τελείως ότι σας έταξα εντεχνίλα και συνεχίζω με την απάντηση του Οδυσσέα στην Ilaria-Πηνελόπη. Ο ράπερ/ραψωδός/μεταλοαπωθημένος Πουλιέζος Caparezza με την τρομαχτική αφάνα του απαντά. Στην αρχή ακούγονται οι Σειρήνες και το κύμα «Lei è identica a te» Επιμένουν ότι είναι ίδιος ο Οδυσσέας ο Capa. Αλλά ο έρμος τους λέει Ulisse / You Listen, ακούστε με. Τίποτα αυτές, εκεί, πείθουν και την Πηνελόπη για την απιστία. «Non mi interessa il gossip, chi legge quei giornali ha problemi mentali grossi” Δεν τον νοιάζουν τα κουτσομπολιά τους, όποιος διαβάζει τις φυλλάδες έχει ψυχολογικά. Αλλά εκείνες επιμένουν. Ωρέ δεν είμαι ο Οδυσσέας όπως τον λέτε Non sono Ulisse, io; non so resisterle Εκεί αυτές. Τι να κάνει ο Capa, φέρνει κι άλλα επιχειρήματα, πάει να πει για τον Αδάμ και την Εύα, αλλά τελικά la offenda molto più delle sue pudenda είναι περισσότερο προσβλητική η ιστορία αυτή από το… πηνελόπειο αιδοίο. Ε και στο τέλος ο Caparezza που υπήρξε μέλος των Studenti di Sinistra (Φοιτητές της Αριστεράς) δεν κρατιέται πια και γυρίζει και στις Σειρήνες και στην Πηνελόπη και λέει «Έχετε δίκιο κορίτσια, εσείς δεν πάτε με βουλευτές, δεν κάνετε τις λολίτες, δεν έχετε επίπεδο βιοτικό επίπεδο» Non va coi deputati, non fa la lolita, non ha il tenore di vita di tenori in vita. Τελικά όμως ενδίδει στην Ilaria-Πηνελόπη και βαδίζουν μαζί στην παραλία. E bello passiagare su la spiaggia con te, Ilaria. Va bene, mia Sirena. Τελικά ακούγονται απειλητικές οι άλλες Σειρήνες, της αστυνομίας, και ο Οδυσσέας/Caparezza μένει να αναριωτιέται τι έκανε. Όμως πιο πριν απάντησε, Lei ha ragione, è un passo in prigione.

Τελικά η εντεχνίλα πάει για Vol.2, μαζεμένη κι όποιος αντέξει.

Στο μεταξύ, Δίσκοι που δεν σταμάτησα ποτέ να ελπίζω πως κάποτε θα ακούσω εδώ:

Δίσκοι που ποτέ δε σταμάτησα να ακούω 5/6: Mastodon – Crack the Skye

Δίσκοι που ποτέ δε σταμάτησα να ακούω 3/6: Pantera – The Great Southern Trendkill

Advertisements

13 thoughts on “Επικά τραγούδια Vol. 1

  1. Jackson αν και σε έχασα σε κάποια σημεία, το βρήκα απολαυστικό, άλλωστε ο μύθος ενδείκνυται για να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος.

    Η πρώτη εικόνα+λεζάντα τι είναι;

  2. Εμένα πάλι αυτό το κομμάτι με έκανε να ασχοληθώ με Cream -πριν τους σνόμπαρα ο μεταλλάς.

    Πολύ ιταλικό βρε αδερφέ, χάθηκα στη μετάφραση!

    YΓ: Οκ, κάηκα ζωντανός έχω ακούσει τον Ιταλό ράπερ, 15 φορές στη σειρά.

  3. Ρε παιδιά -δηλαδή οι πιο παλιοροκάδες, δηλαδή jimmy και jackson- το Tales of brave Ulysses των Cream, δεν θυμίζει λίιιγο και το White Room των ιδίων; Δεν είναι σαν το White Room για παιδιά ή σαν το αντίστοιχο μιας παρένθεσης μέσα στο White Room; Όχι, ε;

    Τα ιταλικά δεν με ενθουσιάσανε, εγώ φταίω, όταν ακούω ιταλικά νομίζω ότι μιλάνε μόνο για μπάλα, μακαρόνια ή απορρυπαντικά.

    • Sally κοριτσάρα μου, έχεις δίκαιο. Μόνο πες μου σε ποιο στέκι τα ακούς αυτά; Μπας και διαβιείς σε κανένα white room και εσύ;
      ουαουαουά ουά ούα ουά τι ωραία κιθαρίτσα και το white room.
      I’ll sleep in this place with the lonely crowd.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s