Στο λεωφορείο πριν λίγο

Οχι ακριβώς αυτό το λεωφορείο

Οχι ακριβώς αυτό το λεωφορείο

«Θα μου πεις όταν στρίψουμε στην Ομήρου, έτσι αγόρι μου; Είναι σκοτεινά και δεν καταλαβαίνω πού είμαστε», μου είπε ο συμπαθής παππούς που είχε κάτσει δίπλα μου στο λεωφορείο 2-3 στάσεις νωρίτερα. Εγώ έγνεψα καταφατικά, χαμογέλασα και ξαναφόρεσα τα ακουστικά μου. Αυτός φορούσε (φυσικά) κοστούμι με μπλε με ρίγες και με μια μπορντό γραβάτα μέσα από ένα έντονα πράσινο γιλέκο. Γύρω στα 80, παχύ μουστάκι, αραιωμένα άσπρα μαλλιά, αχτένιστα. Στην Ομήρου θα κατέβαινα κι εγώ (στην Ομήρου στη Νέα Σμύρνη, όχι στο κέντρο, έχει σημασία). Λίγο αργότερα με σκούντησε πάλι, έβγαλα τα ακουστικά και τον κοίταξα. Χαμογελώντας μου έδειξε με το χέρι του έξω απ’ το παράθυρο. «Τώρα κατάλαβα πού είμαστε, εντάξει, εδώ είναι το γήπεδο, αυτό το κατάλαβα και στο σκοτάδι». Ναι, μόλις είχαμε περάσει έξω απ’ το γήπεδο του Πανιωνίου. «Εγώ βλέπω μπάλα», μου είπε, «απόψε παίζει ο Ολυμπιακός, θα τον έβλεπα, αν και είμαι ‘τριφύλλι’, αλλά το παιχνίδι είναι αδιάφορο».

(Στο σημείο αυτό θα ήθελα να πω κάτι που σκέφτηκα λίγο αργότερα, αφού κατέβηκα απ’ το λεωφορείο και λίγο νωρίτερα, πριν γράψω αυτές τις γραμμές. Το παιχνίδι του Ολυμπιακού στο οποίο αναφερόταν ο εν λόγω κύριος ήταν το παιχνίδι κόντρα στην Άρσεναλ για την τελευταία αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ και ήταν όντως αδιάφορο, αφού ο Ολυμπιακός ήταν ήδη μαθηματικά τρίτος και η Άρσεναλ είχε ήδη προκριθεί. Σκέφτηκα ότι αν ένας συνταξιούχος ποδοσφαιρόφιλος παππούς που προσανατολίζεται στην Αθήνα μέσω των γηπέδων αγνοεί επιδεικτικά έναν αγώνα προτιμώντας να πάει βόλτα ή κάτι τέτοιο, πόσο πραγματικά και απόλυτα αδιάφορος μπορεί να είναι ο αγώνας αυτός. Έπειτα, επειδή η φαντασία είναι ύπουλο πράγμα, σκέφτηκα ότι ήμουν φυλακισμένος κάπου και ότι επρόκειτο να εκτελεστώ και ότι ερχόταν ο δεσμοφύλακας και μου έλεγε ότι ως δώρο, πριν σε σκοτώσουμε, θα σου δείξουμε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, τι προτιμάς να είναι; Οι επιλογές που μου έδινε ήταν τρεις: (α) ένας αγώνας σαν του Ολυμπιακού με την Άρσεναλ, δηλαδή σε υψηλό επίπεδο αλλά αδιάφορος, (β) ένας φιλικός αγώνας του Αυγούστου σε προπονητικό γήπεδο όπου όμως θα είχα την ευκαιρία να δω τους καινούριους παίκτες της ομάδας μου ή (γ) ένας αγώνας με βαθμολογικό ενδιαφέρον αλλά πάρα πολύ χαμηλού επιπέδου, ας πούμε ερασιτεχνικού επιπέδου, σε χωμάτινο γήπεδο όπου παιζόταν η άνοδος στην παραπάνω κατηγορία. Αλήθεια τα σκέφτηκα όλα αυτά αλλά δεν απάντησα μέσα μου, αν και μάλλον θα επέλεγα το (γ). Ή το (β), όχι το (α) πάντως. Και σκέφτηκα πώς το ποδόσφαιρο, το οποίο κάποιος θα έλεγε ότι άλλες φορές μοιάζει ως το σημαντικότερο και ομορφότερο πράγμα στη γη, πώς μπορεί κάποια άλλη στιγμή να μοιάζει πληκτικό και αδιάφορο).

«Όσο ζω, βλέπω αναρχικούς κυβερνώντες να διοικούν τη χώρα σαν αστυνομικοί διευθυντές. Αυτοί έχουν καταστρέψει και το ποδόσφαιρο», κατέληξε ο συμπαθής παππούς, λίγο πριν κατέβουμε στην ίδια στάση, λίγο πριν ευχηθούμε ο ένας καληνύχτα στον άλλον και λίγο πριν χωρίσουν οι δρόμοι μας. Όχι, δεν θα δω ούτε εγώ τον Ολυμπιακό απόψε.

Advertisements

24 thoughts on “Στο λεωφορείο πριν λίγο

  1. Υπήρξε μια εποχή, όταν ήμουν μικρός, που προσανατολιζόμουν -όχι απλά- στη Νέα Σμύρνη αλλά και στη ζωή μου την ίδια μέσω του γηπέδου αυτού.

    Το (γ). Ναι, το (γ)

  2. Διαβάζοντας το κείμενο είχα ένα γλυκό χαμόγελο στα χείλη και σκεφτόμουν: «Τι ωραία που γράφει ο jimmy, τι συμπαθητικό που ο παππούς συνδυάζει μπορντό και πράσινο, πόσο χαίρομαι που το γήπεδο του Πανιωνίου υπάρχει και λειτουργεί ως σύμβολο της περιοχής, τι όμορφα που είναι όλα, κελαηδούν τα καναρίνια πλέον εδώ στη Νέα Σμύρνη…» Μέχρι που ήρθε αυτή η φαρμακερή παρένθεση, αυτό το α, β, γ, αυτές οι μισητές λέξεις. Είχε προκριθεί, Άρσεναλ, φιλικός αγώνας, χωμάτινο γήπεδο. Γιατί; Γιατί; Γιατί σκότωσες, ρε jimmy, τη στιγμή της ευτυχίας (που εσύ ο ίδιος δημιούργησες) με την παρένθεση και τις αναλύσεις και τις λίστες και τις επιλογές; Αυτό ήταν. Θυμήθηκα ότι κάθε μέρα έχει αγώνες -την τύχη μου-, ότι ο παππούς σύντομα θα πεθάνει, ότι όταν έχει αγώνα στο γήπεδο δεν βρίσκω να παρκάρω, ότι οι Νεοσμυρνιώτες είναι σνομπ, ότι τα καναρίνια ζουν σε ένα κλουβί και είναι αγορασμένα από το pet shop που άνοιξε στη γωνία. Παραιτούμαι από κάθε αισιόδοξη σκέψη και το χρεώνω στην παρένθεση.

    • Evinrude το σχόλιό σου είναι πιο ωραίο απ’ το κείμενό μου, θα άξιζε να τους αλλάξουμε θέσεις, αν και αυτό μετά δεν θα έβγαζε κανένα νόημα.

      Ζητώ συγνώμη για την παράνθεση αλλά φοβάμαι ότι εκεί μάλλον βρίσκεται η ουσία. Θεωρώ πάντως μεγάλη νίκη ότι μια ποδοσφαιρική σκέψη κατάφερε να κλονίσει την παθολογική σου αγάπη για τη ν.σμύρνη.

      Τώρα μένει να αρχίσεις να βλέπεις μπάλα.

  3. Μα αφού θα πέθαινα μετά, έτσι δεν είναι;
    Γιατί να μη χαρώ με ένα ματαιότης ματαιοτήτων, να φαντασιωθώ κάτι με τον δεσμοφύλακα, ή έστω να τον βασανίσω αναγκάζοντάς τον να δει μαζί μου κάτι απίστευτα βαρετό και να αρπαχτώ από μιαν ελπίδα ότι αυτή η ομάδα της γ’ εθνικής θα ανέβει κατηγορία και εκεί θα παίξουνε τα καλύτερα ματς και ποιος ξέρει μπορεί και να βγουν πρώτοι, αλλά εγώ δεν θα είμαι εκεί για να τους βλέπω;
    Όχι. Δαγκωτό το άλφα.
    Αλλά το κείμενο μου άρεσε πάρα πολύ. Μου θύμισε μία συζήτηση κρυφακουσμένη της Σοφίας Ζήττα. Και έχω να πω γεια σου και χαρά σου και χαρά μας Jimmy αγόρι μου.

    • Jackson ευχαριστώ, είναι σωστό (και ωραίο) αυτό που λες αλλά σκέψου αυτόν τον τριπλό προβληματισμό στον καναπέ σου, ξέχνα τη φυλακή. Πάλι το (α) θα έλεγες;

      Δεν ξέρω καμία Σοφία Ζήττα.

      • Για να δω… Αυτή τη στιγμή ο καναπές έχει επάνω ένα χαλασμένο πληκτρολόγιο (όχι ορολογία Κυνόδοντα, αληθινό) μια ξετυλιγμένη από τον τοίχο Ποκαχόντας με ρητό Rudyard Kipling επάνω κι έναν πολύ άχρηστο και άδειο χαρτοφύλακα.
        Αν όμως παραμέριζα όλα ετούτα και καθόμουν επιτέλους στον καναπέ, ναι, τότε θα διάλεγα το (γ). Μα είχα τον δεσμοφύλακα να με ρωτά. Την γκιλοτίνα να περιμένει. Κι έπαθα αυτό που περιγράφηκε από evinrude, όπως τώρα είδα. Τουίνκλ τουίνκλ λίτλ σταρ.

        Και ναι, εσύ Τζίμυ καλά έκανες και τα είπες έτσι, διότι και η σοφόκλεια «Ηλέκτρα» έτσι ξεκινάει. Τι ωραία μέρα, τα πουλιά κελαηδούν, φάος αγνόν, ας κάνουμε έναν φόνο.
        Επομένως, δίχως να κινδυνεύω, το (γ). Αλλά είπες, η φαντασία είναι ύπουλο πράγμα.
        Το (γ) θα την άφηνε να δουλεύει ως το τέλος ανεκπλήρωτη.
        Μα με την σπάθα του δήμιου να περιμένει, το άλφα.

  4. jimmy glass μην τρομάξεις αλλά είμαι σίγουρη ότι η συνάντηση σου με αυτόν τον κύριο στο λεωφορείο ήταν κάτι πολύ παραπάνω από μια απλή συνάντηση με έναν ηλικιωμένο κύριο. Το λεωφορείο στο οποίο μπήκες δεν ήταν ένα κοινό λεωφορείο. Τίποτα απ’ότι συνέβη αυτό το παγωμένο βράδυ δεν ήταν ΤΥΧΑΙΟ. Με τις ελάχιστες γνώσεις που έχω πάνω στη Μεταφυσικη-Μελλοντολογια-Χαρτομαντεία-Αστρολογία-Μαγειρική, αμέσως κατάλαβα οτι το λεωφορείο στο οποίο επιβιβαστηκες ταξίδευε στο Χρόνο και μα τον Αη Χαρδαβέλα αυτός ο παππούς ήταν, πρεπει να φανείς δυνατός, ο ίδιος σου ο εαυτός απ’ το μέλλον. Κομψός, Σοφός και Ποδοσφαιρόφιλος. Και όλα αυτά γιατί? Γιατί, φτωχέ μου Jimmy, ταξίδεψε με σκοπό να περάσει ένα μήνυμα αφύπνισης σε καιρούς χαλεπούς βεβαίως βεβαίως. Μην κάνεις την ζωή σου σαν το ματς του Ολυμπιακού με την Αρσεναλ, τόσο βαρετό που και ο συνταξιούχος παππούς θα προτιμήσει να βρει, ανάμεσα στις ελάχιστες επιλογές που έχει, κάτι άλλο να κάνει. Σε ακόμη πιο απλά ελληνικά και οπως σοφά εχει πει ο συνονοματός σου Πανούσης,»χιλιες φορές πρεζάκιας». Τέλος,evinrude ζεις, εσύ μας οδηγείς.

  5. tsa_tsara θα δεχτώ όσα είπες και πώς θα μπορούσα να κάνω αλλιώς. Οχι μόνο θα ζήσω, όπως λες, μέχρι τα ογδόντα, αλλά θα παραμένω (χεχε) κομψός, σοφός και ποδοσφαιρόφιλος. Οπότε ναι, το χθεσινό δρομολόγιο μπορεί να ήταν ένα μικρό ταξιδάκι στον χρόνο. Δεν καταλαβαίνω όμως αν μου προτείνεις τι πρέπει να κάνω στη ζωή μου, πέρα απ’ το τι δεν πρέπει να κάνω, πώς θα αποφύγω να ζήσω μια αδιάφορη ζωή; Επειδή έχεις και κάποιες γνώσεις μαγειρικής σε ρωτάω.

    Επίσης σωστό αυτό που λες για Evinrude.

  6. Εγώ σου είπα την αλήθεια, τώρα όμως οι απαντήσεις υπάρχουν μέσα σου αγαπητέ Jimmy. Είθε η πίστη σου και ο Michael J. Fox να μην σε εγκαταλείψουν ποτέ.

    • Tsa_tsara, μιας -και από τον τρόπο που γράφεις- είναι αυταπόδεικτο πως είσαι ultra καμμένη και εσύ, μήπως θα ήθελες να μας βοηθήσεις με κάνε κείμενο σου;

      Το ίδιο πηγαίνει και σε σένα Evinrude που δεν ακούγεσαι τόσο καμμένη περίπτωση, αλλά πιο αισθηματίας

  7. 1. Tsa_tsara, χίλιες φορές πρεζάκιας, όπως το ’πες.
    2. Jorn, είναι γνωστό ότι όσοι είναι αισθηματίες την πατάνε στη ζωή και σε λάθος ιστορίες μπλέκονται κάθε στιγμή.
    3. Το ποδοσφαιρόφιλος, όταν το διαβάζετε γρήγορα, σας φαίνεται και εσάς ότι διαβάζετε παιδόφιλος;

    • Εμένα, γενικά, ότι έχει κάνει με σεξουαλικές παρεκκλίσεις μου τραβάει την προσοχή πρώτο.

      Οπότε σίγουρα το ποδοσφαιρόφιλος διαβάζετε παιδόφιλους, ενώ είμαι σίγουρος πως και κάθε κείμενο έχει υποψία αιμομίξιας.

  8. Ποδοσφαιρόφιλος-παιδόφιλος: δεν έχω ξαναδιαβάσει μεγαλύτερη σαχλαμάρα.
    Evinrude και Jorn, για μια ακόμα φορά αποδείξατε το μέγεθος της διαστροφής σας -το οποίο μοιράζεστε ώρες ώρες με έναν περίεργο τρόπο.

    Tsa_tsara, πάω να βρω τον εαυτό μου, να κοιτάξω στην ψυχή μου.

    • Και ποδοσφαιρόφιλος και παιδόφιλος και γέρος. Ναι είναι, γιατί το ποδόσφαιρο είναι και αυτό μια άσκηση, μια «παιδιά», τότε που λέγαμε στο σκολείο «ώρα παιδιάς».
      Διαστροφικά λοιπόν σκεπτόμενοι, αδέρφια εν πλω αεροστάτου, Jorn και Evirude οφείλετε να επιλέξετε
      το γάμμα;
      tsa_tsara κάθε κουβέντα είναι σαν χαϊκού, απόσταγμα σοφίας. Ο παππούς ήταν ο εαυτός του Jimmy από το μέλλον. Ω ναι. Έχω ανατριχιάσει. Λέγε και άλλα, λέγε. Να φλέγονται οι δάφνες και να δίνεις Βελγοχρησμούς. Δόξα και τιμή στα ultra καψίματα όπως αναφέρει και ο Jorn.

  9. Σίγουρα το γ.
    Ενδιαφέρον φακτ, είναι πως όποτε βλέπω το γήπεδο του Πανιωνίου, είναι η στιγμή που λέω «μαλάκα δεν έχω ιδέα που είμαστε» και μετά συνήθως σκέφτομαι, τι μπορεί να κρύβεται πίσω από κάθε γειτονιά που δεν έχω επισκεφθεί. Σωστός ο παππούς πάντως 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s