Χαλάνδρι

Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά
ώς μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ώς τους Ινδούς

Τι με έφερε εδώ; Κατηφορίζαμε την οδό Πλάτωνος και ο Ντεβάντρα μου έδειχνε τα δρομάκια και τα μαγαζιά. Τα υγρά, μελιά μάτια του, έμοιαζαν λευκά κι είχαν κάτι το ουδέτερα ανέκφραστο. Ή μάλλον κάτι το αμετάφραστο. Ποτέ δεν κατάλαβα τους Ανατολίτες, πότε γελάνε και πότε κλαίνε. Χαμένοι στην μετάφραση. Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και σίγουρα χαρούμενη. Ο Δημήτρης, ο τρελός φωτογράφος της πλατείας, με χαιρέτισε. Έπρεπε να το περίμενα.

Καθίσαμε στο Petit Fleur. Ο Ντεβάντρα έβγαλε το κινητό του. «Να σου δείξω σπίτι μου;» Μου έδειξε. Τσίγκινα κομμάτια, ξύλινη στέγη, δέντρα τριγύρω εξωτικά, φοίνικες και ιτιές κλαίουσες. Στο βάθος της φωτογραφίας, δύο αγελάδες να βαδίζουν αμέριμνες. Θρεμμένες, διόλου ισχνές. Χάμω λάσπες, πατημένα φύλλα, ένα σκυλί. Δύο πρόσωπα να γελάνε.
«Πατέρας μου, αδερφή μου.»
«Τι κάνει; Τι δουλειά κάνει;»
«Ταξί. Στο Νέο Ντελχί.»
«Κι εσείς; Στο Νέο Δελχί μένετε;»
«Όχι, σε ένα χωριό έξω από Νέο Ντελχί. Είναι ωραία χωριό μου
«Καλά ρε Ντεβάντρα, εδώ πώς βρέθηκες;»
«Σπούντασα Γλωσσολογία. Όχι ντικιά σας, ντικιά μας.»
«Σανσκριτικά;»
«Ναι, Σανσκριτικά. Αλλά πήρα μία φορά και λίγα Ελληνικά στο Πανεπιστήμιο. Είχε έρθει ντάσκαλος από Αθήνα. Από Χαλάνντρι. Εντώ.»
Ο Ντεβάντρα άνοιξε αμήχανα το λευκό πορσελάνινο βαζάκι που βρισκόταν πάνω στο τραπεζάκι του Petit Fleur. Τα χέρια του είχαν κάτι το υπερβολικά καθαρό, μα και βρώμικο μαζί. Νύχια περιποιημένα, σχεδόν γυναικεία. Πήρε δύο μαύρες ζαχαρένιες καρδιές και άρχισε να παίζει πάνω στο δαντελένιο τραπεζομάντηλο. Το βινύλιο έπαιζε «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Νίνο Ρότα. What is a youth? Impetuous fire. What is a maid? Ice and desire.

«Ο Βισνού λέει ότι καλό και κακό είναι ένα. Ντεν πρέπει να στενοχωράμε με κακό και κακό. Αλλά ένα ντεν είναι, ο Βισνού ντεν ξέρεις καλά. Μετά Βισνού γίνεται Σίβα. Και Σίβα είναι καταστροφή. »
«Ναι»


«Είχα κοπέλα στο Νέο Ντελχί. Η Τσαντρακάντρα. Σημαίνει «φοράει φεγγάρι».

«Φεγγαροντυμένη. Μοιάζουν τα ονόματά σας! Καλή;»
«Καλή. Σπούντασε Γλωσσολογία. Μου είπε «Γιατί τα πήρες ελληνικά;» Της είπα «Ντεν ξέρω αγάπη μου, ήθελα μαθαίνω ελληνικά και τα πήρα.» Ήταν ντάσκαλος από Αθήνα καλός. Ο Κωνσταντίνος, από Χαλάνντρι. Ωραίος. Σαν κορίτσι. Μαύρα μαλλιά.»
«Και τι έκανε αυτός;»
«Αυτός άρχισε μίλαει ωραία. Βγαίναμε καφέ και τσάι το βράντυ. Ένα το βράντυ άρχισε χαϊντεύει εμένα. Ντεν μου άρεσει. Αλλά και μου άρεσει, μίλαει ωραία.»
«Α, άρχισε να σε χαϊδολογάει, και;»
«Και κάθε βράντυ αυτό. Κάθε ντύο βράντυ δηλαδή, μου έλεγε μία ωραίο λέξη, ντεν ήταν στο βιβλίο ελληνικών. Μου λέει κάθε βράντυ Καβάφη και ή με μήνυμα ή στο αυτί «Σε αγαπώ Ντεβάντρα». Μου άρεσει ο ήχος. Με έβαζε παίζω Καμπάντι, παιχίντι σαν μπάλα που ιντρώνει. Και μετά «Σε αγαπώ Ντεβάντρα». Εγώ ήθελα, το έλεγα στο κοπέλα μου, άκουγε η Τσάντρακάντρα και τσαντιζόταν. «Σε αγαπώ Τσαντρακάντρα» το έλεγα. Όλο τσαντιζόταν!»
«Δεν καταλάβαινε, λογικό. Και;»

«Και μετά από έξι μήνα μου λέει η Τσαντρακάντρα «Φεύγω Ντεβάντρα, γεια σου, γεια σου» Ήθελε παντρευτεί, ντεν ξέρω τι ήθελε. Έμεινα με ντάσκαλο. Έφυγα από σπίτι. Σπίτι Κωνσταντίνο καλό, ωραίο. Όχι σαν ντικό μας χωριό. Ωραίο, με νερό ζεστό, φαγητό. Μου λέει Κωνσταντίνος «Σου βρήκα λεφτά. Θα πάρεις το υποτροφία και θα πας Αθήνα. Να σπουντάζεις Ελληνικά, να έρθεις Νέο Ντελχί μετά, να κάνεις ντάσκαλο Ελληνικά! Όλα πληρωμένα. Θα μείνεις σπίτι μου, Χαλάνντρι.» Και έφυγα από Νέο Ντελχί και ήρθα. Έμεινα Χαλάνντρι.»
«Α, άρα τώρα μένεις εδώ δηλαδή.»
«Όχι, Κολωνό μένω.»
Ο Ντεβάντρα άρχισε να αναστενάζει και χτύπαγε ρυθμικά το κουταλάκι στο πιατάκι της ζεστής σοκολάτας του.
«Δεν καταλαβαίνω, τι έγινε; Κι εγώ τι μπορώ να κάνω;»
«Κοίτα, ήρθα Χαλάνντρι. Έμεινα εκεί. Όλα ωραία. Είχε γυναίκα και καθάριζει το σπίτι. Φαγητό ζεστό. Ερ κοντίσιον. Ρούχα και αυτοκίνητο. Ήξερα από ταξί πατέρα. Έπαιρνα ταξί και ήρθαμουν στο Πανεπιστήμιο. Να μαθαίνω να κάνω ελληνικά σε Ινντούς.»

«Μα ρε Ντεβάντρα, καλά καλά δεν ήξερες εσύ ελληνικά, πώς θα δίδασκες στους άλλους;»
«Ήξερα. Ξέρω. Άκου λοιπόν. Είχα και υποτροφία. Κάθομαι ένας χρόνος Χαλάνντρι. Μετά Κωνσταντίνος παίρνει και μου λέει «Ντεβάντρα πρέπει να φεύγεις από σπίτι. Ντεν έχω λεφτά. Θα το νοικιάζω. Πάρε υποτροφία και πιάσε σπίτι αλλού.» Το λέω «Ντεν φτάνει υποτροφία για σπίτι, νερό, τηλέφωνο, ρεύμα.» Μου λέει «Ντεν γίνεται, φύγε, θα το νοικιάζω.» Και τρελαίνομαι και φεύγω.»
«Και τώρα το νοίκιασε;»
«Όχι, ντεν νοίκιασε. Ντεν είντες; Έφερε άλλο. Έφερε άλλο ο Σίβα. Ο Κωνσταντίνος. Και εγώ είχα κοπέλα γαμώτο. Τσαντρακάντρα ντεν μου μίλαει ποτέ ξανά. Και θέλω βοήθεια στα ελληνικά. Τελειώσω με ελληνικά, πάω πάλι Νέο Ντελχί. Χαλάνντρι ωραίο, αλλά ντεν ξέρεις τι σημαίνει.»
«Κάτσε κάτσε μωρέ, όλα μαζί. Τι να είδα; Πότε θα πας Νέο Δελχί; Τι άλλο έφερε; Τι σημαίνει;»
«Άλλο Ινντό. Ντιλίπα. Γιο Βασιλιά. Έφερε το Ντιλίπα εντώ, Χαλάνντρι. Το Ντιλίπα μαθαίνει ελληνικά και πάει Νέο Ντελχί και κάνει εκείνο μάθημα στο Πανεπιστήμιο. Πήρε υποτροφία και εκείνο.»
«Ε τον Έλληνα, ωραίος. Δηλαδή σας μαζεύει, σας αλλάζει τα φώτα και μόλις βαρεθεί, στέλνει τον προηγούμενο Ινδό στο Χαλάνδρι, μέχρι να βρει καινούριο. Και με υποτροφία.»
«Όχι, όχι. Κωνσταντίνος αγαπάει. Αλλά αγαπάει για λίγο. Αλλά θα με βοηθήσεις; Λίγο ελληνικά.»

«Πώς ρε Ντεβάντρα; Δεν έχω τελειώσει τα δικά μου καλά καλά.»
«Έχω λεφτά, σου πληρώσω καφέ και όλα όλα. Κάνω μαθήματα σε Ινντές. Σου βρω Ινντή. Θες Ινντή κορίτσι; Σου φέρω σιτάρ να παίζεις. Θέλεις σιτάρ;»
Άρπαξε αγχωμένος το χέρι μου. Έκανα μία κίνηση σα να έλεγα «μαζέψου» και άπλωσα το χέρι μου στο παρακαθήμενο πιάνο. Ντροπή μου, έπρεπε κάπως να βοηθούσα. Μα πώς; Το βινύλιο τώρα έπαιζε το Raindrops keep falling on my head. Τι έφταιγε ο έρμος ο Ινδός; Αλλά τι έφταιγα κι εγώ, να πληρώνω τις θωπείες του Κωνσταντίνου;
«Δεν γίνεται Ντεβάντρα. Αλλά δεν μου είπες, Χαλάνδρι τι εννοείς δεν ξέρω τι σημαίνει;»
«Δεν ξέρεις τη λέξη Χαλάνντρι.»
Ο Ντεβάντρα άρπαξε ανέκφραστος την δερμάτινη θήκη με την απόδειξη και έτρεξε κατά πάνω στην γαλλόμορφη σερβιτόρα. Πλήρωσε βιαστικά και κινήθηκε προς την πόρτα. Μόλις που πρόλαβα να βάλω το παλτό μου. Όταν έφτασα, ο Ντεβάντρα είχε αρχίσει ήδη να πλησιάζει στην εκκλησία της Πλατείας Χαλανδρίου. Έτρεχε να προλάβει το τρόλει. Του φώναξα.
«Τι σημαίνει;»
«Βγαίνει από ντύο λέξεις, όπως Αμπελόκηποι. Χαλάνντρι είναι αυτό που χαλάει άντρες. Χάλασε εμένα. Χάλασα. Jai Guru Deva Om.»
Τα πουλιά κελαηδούσαν, η μέρα ήταν ήρεμη και γαλήνια. Τα κορίτσια κάναν αμέριμνα και άδολα τα ψώνια τους στον πεζόδρομο της Πλάτωνος. Δεν μπορούσα σίγουρα να πω το ίδιο και για τον Ντεβάντρα.

Advertisements

6 thoughts on “Χαλάνδρι

  1. Poli kalo keimeno alla k kapws anisixitiko.. Ennowntas pws an den einai alithini istoria (pou den nomizw na einai), tote pws tin skeftikes? pws ekanes ton sinirmo tis etimologias tou xlandriou? k giati indos, k giati kwnstantinos o daskalos, k giati devandra, k giati tsandrakandra?

  2. Χαίρε Νησί του Μανχατάν, (πώς κοκκινίζεις όταν σε κοιτάν)
    Χαίρε Όρος του Σινά (τι κι αν κάτι άλλο σε κινά),
    Χαίρε Αστόρια (με τα άτακτά σου τα αγόρια).
    Είναι και δεν είναι, ΚΤ, ανίατος ο Ντεβάντρα. Γιατί Ντεβάντρα; Γιατί τη βρίσκει με άντρα ντε.
    Γιατί Τσαντρακάντρα; Γιατι αν μπορούσε θα έβαζε στην τσάντα τον δικό της άντρα.
    Γιατί Κωνσταντίνος; Γιατί ο συγκεκριμένος μα και απροσδιόριστος «Κωνσταντίνος», (όχι όπως άλλοι Κωνσταντίνοι που ομολογουμένως ξέρω καλύτερα) στερείται της λατινικής αρετής (virtutis) όπου λέγεται constantia (σταθερότης και άλλα τινά), και είναι μόνο κατ’ όνομα σταθερός. Για να με καταλάβεις καλύτερα, θα το εκπορνεύσω χειρότερα και δεν θέλω. Καλά θέλω, γιατί είχε παλιόκαιρο την μέρα που σε γνώρισα.
    Και τον Τζίμη.

  3. Παράθεμα: Φιλοσοφικής Δεσμώτης: Η Μεγάλη Τετάρτη της Απελπισμένης στο Κιάτο | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s