Σύντομες γνωριμίες: Noam Chomsky

Μπορώ το τραύμα μου το γλωσσολογικό εδώ να μοιραστώ που χαίνει ωσάν πληγή ανοιχτή; Μπορώ. Πονάει και η η γλώσσα μου σήμερα. Μου την άνοιξε ο Johnny o Plunders με τον εξαίσιο χορό του.

Είμαι πρωτοετής ψάραξ, είναι και η γλωσσολογία κομμάτι της μοδός, στην τηλεόραση παίζει το “Ομιλείτε Ελληνικά” με τον Μπαμπινιώτη να «εγκυμονεί» και να διορθώνει τις ετυμολογικές και φωνολογικές αβλεψίες των διαγωνιζομένων και να μοιράζει λεξικά στους ηττημένους παίκτες. Έχω χαρεί, όπως και το σύνολο της Φιλοσοφικής με αυτή την ακαδημαϊκή επίσκεψη φωτός.

Ω πόσο χαίρομαι με αυτή την ανοιχτή κεραία της εποχής μας. Δεν έχω επιλέξει ακόμα κατεύθυνση σπουδών. Το σκέφτομαι: Κλασικό; Νεοελληνικό; Όχι, γλωσσολογικό! Την έχω ψωνίσει λίγο, λέω, σιγά που θα γίνω εγώ φιλόλογος. Επιστήμων θα γίνω, γλωσσολόγος.
Μάλιστα δε, έχω γίνει stalker του κυρίου Chomsky αυτές τις ημέρες. Δεν αρκούμαι στην ομιλία του στην Aula με την απελπισμένη μεταφράστρια, τα τσαμπιά φοιτητών στα έδρανα και τις ολίγον απλοϊκές ερωτήσεις που του κάνουν για το Ιράκ. (Καλά, λες και αν κόταγα να τον ρωτήσω εγώ θα ρωτούσα καλύτερα). Τον ακολουθώ όπου βρίσκεται. Νομίζω πως παίρνω τηλέφωνο και σε έναν από τους έλληνες εκδότες του για να ρωτήσω σε ποιο ξενοδοχείο μένει. «Μήπως ξέρετε πού θα μένει ο κύριος Chomsky αυτές τις μέρες;» Δεν μου λένε.

Τέλοσπάντων, τον ακολουθώ ανά το λεκανοπέδιο. Τον ακούω να μιλάει στην Ένωση Συντακτών, δεν θυμάμαι καλά, ίσως και στο Πολυτεχνείο.
Έχω αγοράσει ένα από εκείνα τα αναρχοαριστερά βιβλία του (το διαβάζω, το καταλαβαίνω κάπως) και τις περίφημες “Συντακτικές δομές” από τις εκδόσεις Νεφέλη (δεν καταλαβαίνω Χριστό, αλλά για να τα λέει αυτός, έτσι θα είναι). Περιφέρω τα δύο Ευαγγέλια, τις δύο Ιερές Πλάκες πασχίζοντας για ένα αυτόγραφο από τον Elvis των συντακτικών δένδρων.

Στην Aula δεν καταφέρνω παρά να φτάσω μέχρι τις παρυφές του Πελεγρίνη, που έχει ζώσει φωτογραφιζόμενος τον Noam, τον σταρ τον ένα, τον μοναδικό, τον Μονογενή. Λέω, άσε, άκου τι λέει, πιάσε την ουσία και θα τον πλησιάσεις αργότερα. Όπερ και εγένετο.
Στην τρίτη ομιλία κατά τας γραφάς, όπου ο Υιός ο Μονογενής μεταφέρει όσα του είπε ο Θεός όταν έγραφε τις Δέκα Εντολές, βρίσκομαι κοντά Του. Τι ωραία μικρή παρέα που είμαστε, ζώα επιλεγμένα ένα – ένα για την Κιβωτό της Γνώσεως του Νώε Νόαμ. Η ομιλία ετούτη είναι λίγο σε κλειστό κύκλο, κάτι σαν Mad Secret Concert, στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, οδός Ακαδημίας. Δίπλα στην Σκοτεινή Μυστήρια Πόρτα.

Καταφέρνω να φτάσω δίπλα Του. Τον εγγίζω. Τον ακουμπώ στον ώμο. Τρέμω. Δεν κατορθώνω να ψελλίσω κουβέντα. Με αυθάδεια Του κραδαίνω ανοιχτή την πρώτη σελίδα του αναρχοαριστερού βιβλίου Του. Μου λέει γελώντας “This is not mine” και γυρίζει από την άλλη. Απελπίζομαι. Ξαναγυρνά “I’m kidding, I promised myself I will not sign any books”. Ή κάτι τέτοιο.

Λέω, εντάξει, δεν έριξε σε μένα μόνο χυλόπιτα. Ακούω όσα λέει. Με πείθει. Για τι; Δεν θυμάμαι. Την επόμενη εβδομάδα αγοράζω το “Ε” της Ελευθεροτυπίας. Τώρα βρίσκω μόνο αυτό από τότε. Το «Καλειδοσκόπιο» του παίρνει συνέντευξη επίσης νομίζω, σαφώς χορταστικότερη.
Βλέπω λοιπόν στο Έψιλον μια φωτογραφία, από το Secret Concert Του. Ε όχι.
Ο Noam υπογράφει το βιβλίο μίας γκόμενας. Και ο συντάκτης σχολιάζει “Ο διάσημος γλωσσολόγος δεν παρέλειψε να υπογράψει τα βιβλία όσων κατάφεραν να τον πλησιάσουν”.

Ουστ. Ου να μου χαθείς παλιοκερατά. Δεν μου υπέγραψες επειδή δεν ήμουν γκόμενα. Έτσι είσαι; Ε, και εγώ δεν θα γίνω γλωσσολόγος.
Οι δικοί μου θεοί θα είναι όλοι, μα όλοι πεθαμένοι ρε παλιοψωνισμένε σνομπ μαλλιά γλωσσολόγε. Σοφοκλής, Αριστοτέλης, Καλλίμαχος και Αριστοφάνης ρε παλιο Νώε! Και δεν θα έχω ανάγκη τα αυτόγραφά τους. Και θα καταλαβαίνω τι λένε. Και θα ανεβαίνω στα δένδρα και θα έχουν κανονικές κλάρες και καρπούς, όχι κεφαλές και Χι τονούμενα.
Και κάπως έτσι δεν έγινα γλωσσολόγος.

Τραύμα είσαι ανοιχτό, Noam.

Advertisements

12 thoughts on “Σύντομες γνωριμίες: Noam Chomsky

  1. φίλε jackson, αν και δεν είμαι πολύ σίγουρη για το ποιος είσαι, κάνε κουράγιο. σε χτυπώ φιλικά στον ώμο.

    υ.γ.: και ξέρεις ε, τώρα που δεν έγινες γλωσσολόγος, έκανες του νώε τη μούρη κρέας.

  2. aim Μη με χτυπάς φιλικά στον ώμο, σε παρακαλώ, είναι άλλο τραύμα αυτό. Χτύπα με όσο θες, αλλά όχι φιλικά στον ώμο.
    Το ξέρω, ο Νώε στενοχωρήθηκε πάρα πολύ που δεν έγινα γλωσσολόγος. Τόσο που για τρεις μέρες είχε αλλάξει χωρίστρα στα μαλλιά. Όταν έφτασε πια στο ΑΠΘ συνήλθε.
    Μα εγώ συνεχίζω να τον αγαπώ, παρά την ανερυθρίαστη απόρριψη.

  3. Ας πιστέψουμε ότι μπορεί να ήταν μια παρεξήγηση. Ο,τι κι αν σημαίνει αυτό.

    Επίσης, το Καλειδοσκόπιο είχε βρεθεί δίπλα στα γεγονότα, παρουσιάζοντας την εμπειρία της φιλοξενίας ενός μεγάλου σταρ στην ταπεινή φιλοσοφική, αλλά αυτό δεν το λες ακριβώς συνέντευξη. Αν θυμάμαι καλά βέβαια.

    Το λινκ απ’ το λάιβ στην άουλα συλλεκτικό κομμάτι.

  4. Ρε να το βρούμε να το διαβάσουμε αυτό το αφιέρωμα στο Καλειδοσκόπιο. Ναυτικό περιοδικό δεν ήταν;
    Ούτε εγώ θυμάμαι τι είχε γραφτεί, πιο πολύ θυμάμαι «Βασιλόπιτα» και «Κομμάτι από κέικ» (στο φαΐ το μυαλό μου).
    Μα ας λέμε ότι ο Νόαμ τους έδωσε συνέντευξη, έτσι, για το πρεστίζ. χμ;

  5. Πιστεύω jimmy δεν μένει πια παρά να γράψεις και εσύ τη σύντομη γνωριμία σου με τον διάσημο γλωσσολόγο και μετά να γράψω και εγώ την εμπειρία μου για εκείνη τη μέρα που ο Τσόμσκι επισκέφτηκε τη Φιλοσοφική.

    Θα ολοκληρωθεί έτσι ένα Αλεξανδρινό Κουαρτέτο αλλά Chomsky style.

  6. Πού στα κομμάτια ήμουν τότε που είχε έρθει ο Τσόμσκι στη Φιλοσοφική??
    Νομίζω πως την πρώτη φορά που σε γνώρισα jackson, στο εστιατόριο της Φιλοσοφικής, μας έλεγες ιστορία για το ομιλείτε ελληνικά! Και φορούσες μια πράσινη μπλούζα!(άσχετο) Ντεζαβού! Είχες πάει στην εκπομπή??
    Το κείμενο είναι φανταστικό, μου έδωσες πολλές απαντήσεις, γιατί κάποιος να γίνει κλασικός φιλόλογος?!

  7. Αυτά κάνω Helga, λέω όλο τα ίδια και τα ίδια, ο επιδειξίας. Ναι, είχα πάει στην εκπομπή. Μας είχε μαζέψει ο Μ. πριν το γύρισμα, μας είχε πει τις απαντήσεις στις ερωτήσεις και μετά είχαμε κάνει κομπλεξικούς τους διαγωνιζόμενους. Λέγανε λάθος, παίρναμε τα μικρόφωνα και αποδεικνύαμε πόσο καλή δουλειά γίνεται στο Kapodistrien. Εμένα μου έλαχε η ετυμολογία της λέξης «λαγωνικό». Ο παίκτης είπε πως βγαίνει από το «λαγός» επειδή το λαγωνικό νικάει τους λαγούς στο τρέξιμο. Μάλιστα χαμογέλασε μακάριος «Λαγο-νικώ». Η Χούκλη με κοίταξε αυστηρά σα να έλεγε «Σειρά σου». Σήκωσα το χέρι.

    Τον αποστόμωσα με ένα εμπεριστατωμένο «λακωνική κύων». Ο άνθρωπος κοκκίνησε, ντράπηκε και μετά τις κάμερες ήρθε και με ρώτησε «Πώς το ήξερες τελοσπάντων;»
    Ε, τι να του πω. Κοίταξα μία γύρω τα λαγκάδια πέριξ του στούντιο.
    «Έτυχε. Τις κατάλληλες εποχές βγαίνω για κυνήγι στα βουνά»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s