Ένα φιλάκι είναι λίγο, πολύ λίγο

Αφού λοιπόν η αγωνία για τα θεάματα στην ελληνική τηλεόραση έχει πάρει διαστάσεις σουλεϊμανικής μεγαλοπρέπειας και κυρίως αφού προβλήθηκε επιτέλους (δηλαδή χτες) το περιλάλητο επεισόδιο του εξαιρετικού όπως ακούγεται Downton Abbey, είναι ώρα και για μερικές σκέψεις πιο ψύχραιμες, πιο συνετές. Όχι από αυτές που μνημονεύουν ότι το ίδιο είχε κάνει και το ούλτρα φιλελεύθερο MAD και μάλιστα σε κοτζάμ Katy Perry. Ούτε από εκείνες που συγκρίνουν την Αθήνα με την Τεχεράνη από τη μια και με το Λονδίνο από την άλλη, το οποίο μάλιστα απολαμβάνει τη σειρά για τρίτη, ατάραχη σεζόν. Αυτές ας τις επινοήσει και διαδόσει ο απρόσεχτα συμψηφιστικός ή αυτομαστιγωνόμενος νους στον οποίο βέβαια, ειδικά για την λονδρέζικη σύγκριση θα είχε πλάκα να του θυμήσουμε ότι σε κάποιες γωνιές του Νησιού, η ομοφυλοφιλία ήταν παράνομη μέχρι και το 1997. Το κατάλαβαν μάλιστα καλά άνθρωποι όπως ο Alan Turing ή ο Gordon McMaster, μην παίξουμε όμως αυτό το παιχνίδι. Υπάρχουν και άλλα, πιο διασκεδαστικά.

Όπως λόγου χάρη η άποψη ότι δεν είναι δα και τόσο τρομακτικό το ψαλίδι που σμίκρυνε τη βρετανική σειρά κατά μία ομοφυλοφιλική σκηνή. Ενδεχομένως να φοβήθηκαν ρε παιδί μου οι άνθρωποι της κρατικής, ότι με τόσο οξυμένα τα πνεύματα των ημερών, θα ήταν σαν να ρίχνουν λάδι στο χυτήριο –συγγνώμη στη φωτιά. Χώρια που το ετοιμοπόλεμο σε τέτοιες περιπτώσεις ΕΣΡ, μπορεί και να τους έκοβε ένα πρόστιμο να, μακραίνοντας τη λίστα εξόδων τους με μία ακόμη καταχώριση. Στην μελλοντική επομένως περιγραφή του σκληρού φάουλ της ΝΕΤ, ας προστεθεί και το ξαλαφρωτικό ότι ίσως προσπάθησε να υπερασπιστεί τον εαυτό της, την τσέπη του πολίτη που την πληρώνει, την κοινωνική ευταξία και συνοχή. Σε αδρές γραμμές, ό,τι περίπου έκανε προ ημερών και η αστυνομία, επικαλούμενη τον κηδεμονικό χαρακτήρα του κράτους και περιορίζοντας τις συναθροίσεις σε αυτούς και σε εκείνους τους δρόμους, προκειμένου να μην διασαλευτεί η κοινωνική τάξη. Με δικά της λόγια, ό,τι έγινε, έγινε «για λόγους δημόσιας ασφάλειας και μη διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πρωτεύουσας».

Γιατί είναι αλήθεια και όχι παιχνίδι ότι οι μέρες που η χώρα δίνει τη μεγάλη μάχη, που προσπαθεί να πείσει το εξωτερικό ότι θα -και το εσωτερικό ότι καλό είναι να- τηρήσει τις υποσχέσεις της, δεν είναι κατάλληλες για ρίσκα. Και μη βιαστεί κανείς να αμφισβητήσει το πολίτευμα. Δημοκρατία είναι, απλώς, στις περιπτώσεις που καλείται να προστατεύσει τον εαυτό του, ορισμένες αρετές του γίνονται, να μωρέ, αντικείμενο άλλης συζήτησης. Σαν μια έκθεση που βγήκε λιγάκι εκτός θέματος. Εδώ και καιρό, ένα από τα μπόλικα στοιχήματα της συντεταγμένης μας πολιτείας, είναι να απορροφά, να ρεγουλάρει, έστω να ανέχεται με δημοκρατική μεγαλοψυχία, σίγουρα όμως όχι να ταΐζει, κραυγές και επιφωνήματα, ακόμα και αν στο σκόπευτρό τους, τα τελευταία έχουν το (τζούφιο εδώ που τα λέμε) φιλί μεταξύ ενός αρχιδούκα και του λακέ του. Χρήσιμο βέβαια είναι να βάλει και ο κόσμος ένα χεράκι. Να μυριστεί τους αληθινούς κινδύνους. Να μην ξεχνάει ότι το δρόμο για την ομοφοβική, ρατσιστική και μισαλλόδοξη Χρυσή Αυγή, τον άνοιξε το γκρέιτερ των αγανακτισμένων, ο φασισμός των γιαουρτιών, η ανομία της μούτζας και οι ανεύθυνοι, ανεύθυνοι, ανεύθυνοι υποστηρικτές τους.

Advertisements

7 thoughts on “Ένα φιλάκι είναι λίγο, πολύ λίγο

  1. Νομίζω ότι η λογική στην ΕΡΤ ήταν ακριβώς αυτή, κόφτο μην έχουμε τρεχάματα, δεν θα το πάρει χαμπάρι και κανένας.

    Για το παιχνίδι που προτείνεις να μην παίξουμε, να προσθέσω και την τραγική ιστορία του Justin Fashanu.

    Πολύ ωραίο sally cone..

  2. Κάνοντας χοντροκομμένη την ερώτηση -τηρουμένων των ημερών, τηρουμένων των συνθηκών- τελικά η ΕΡΤ έκανε μέγα φάουλ να κόψει την εν λόγω σκηνή.

    Η έκανε «φαουλάκι»; -αφου σιγά τελικά έχουμε -και βλέπουμε καθημερινά- μεγαλύτερα φάουλ;

  3. Τι να πω jorn, μπορεί όντως η κίνηση της ΕΡΤ να ήταν απλώς μια βλακεία, εύφλεκτη λόγω συγκυρίας. Με απασχολεί όμως που κουρδίζει την κιθάρα της με εκείνη του Καιάδα και όχι με μια πιο γλυκιά. Διάβασα δε την ιστορία του Justin Fashanu που παραθέτει ο jimmy και φοβάμαι ότι τον τύπο τον ρίξανε μικρά φάουλ πίσω από τη σέντρα, που αθροίστηκαν σε ένα πολύ σκληρό μπέναλτι.

  4. Ήτανε πιο πολύ trigger η ερώτησή μου. Και εγώ το ίδιο με σένα πιστεύω.

    Όπως επίσης έχω την αίσθηση ότι αυτού του τύπου κινήσεις δεν είναι κάτι καινούργιο.

    Απλά -επί χρόνια- ψιλοκρύβονταν. Και τώρα βρίσκουν έδαφος για να βγουν ξανά στην επιφάνεια.

    Κάθε μέρα και χειρότερα

  5. Στο πάρτυ του Ισπανέου ένας άνδρας πήγε να με φιλήσει στο στόμα. Αυτό σας λέω μόνο. Επίσης Χυτήριο Χυτήριο, αλλά κανείς δεν τίμησε το ρήμα εκ του οποίου προέρχεται το ουσιατικότατον ουσιαστικόν.

  6. Παράθεμα: Στο Μεσαίωνα ξεβαφτίζονταν όπως και σήμερα « Τα Νέα του Βελγίου

  7. Παράθεμα: Στο Μεσαίωνα ξεβαφτίζονταν όπως και σήμερα | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s