The sweet silver song of the lark

Το πώς μια κοινωνία διαχειρίζεται μια τραγωδία, είναι ένδειξη της ποιότητας ή της μη ποιότητάς της. Έστω και με 23 χρόνια καθυστέρηση. Η Λίβερπουλ έδωσε πριν λίγη ώρα τον πρώτο της εντός έδρας αγώνα μετά την απόφαση δικαίωσης των οικογενειών των 96 θυμάτων του Χίλσμπορο και η φόρτιση που υπήρχε στο Άνφιλντ δεν περιγράφεται. Για αυτό και καλύτερα να δείτε αυτό το βίντεο για να καταλάβετε τι έγινε πριν τον αγώνα με τη Γιουνάιτεντ, με τη συμμετοχή φυσικά και των ανθρώπων της Μάντσεστερ.

Προς το τέλος του βίντεο, η κάμερα εστιάζει σε ένα πανό που γράφει: Over this great city, light after long dark; truth, the sweet silver song of the lark. Πρόκειται για τους τελευταίους στίχους ενός ποιήματος που έγραψε επί τούτου η βραβευμένη βρετανίδα ποιήτρια Κάρολ Αν Ντάφι, παίζοντας λίγο και με τους στίχους του ύμνου της ομάδας, το επικότερο ποδοσφαιρικό τραγούδι στον κόσμο, το κλασικό You ‘ll never walk alone, το οποίο αρχίζει ως εξής: When you walk through a storm/ Hold your head up high/ And don’t be afraid of the dark/ At the end of the storm/ Is a golden sky/ And the sweet silver song of the lark.

Αν και δεν είμαι καθόλου οπαδός της Λίβερπουλ, να το τονίσω αυτό, όταν ακούγεται ο ύμνος μέσα στο Άνφιλντ, με πιάνει μια ανατριχίλα. Ακόμα και όταν δεν είναι τόσο ξεχωριστή η περίσταση. Πόσο μάλλον.

Advertisements

3 thoughts on “The sweet silver song of the lark

  1. Είναι φρικιαστικό το γεγονός πως επί 23 χρόνια τώρα, το πολιτικό καθεστώς της Αγγλίας άφηνε χρεωμένη όλη την τραγωδία στους φιλάθλους -πολύ εκ των οποίων μάλιστα έγιναν εκείνη τη μέρα μάρτυρες.

    • Αυτή η ιστορία, από το πώς θάφτηκε μέχρι το πώς βγήκε στην επιφάνεια ξανά και το πώς αντιμετωπίζεται τώρα, είναι νομίζω χαρακτηριστικό του πώς άλλοτε θέλεις να πεις χίλια μπράβο στους άγγλους κι άλλοτε να τους δώσεις χίλιες σφαλιάρες.

      Οπως ακόμα και στον χθεσινό αγώνα που αφού έγιναν όλα υπέροχα και λες κοίτα κάτι άνθρωποι φτιαγμένοι από άλλο υλικό, μετά το τέλος του αγώνα κάποιοι οπαδοί, κυρίως της Γιουνάιτεντ από όσο κατάλαβα, έμειναν στο Ανφιλντ και έβριζαν τους γηπεδούχους για τα γεγονότα στο Χέιζελ (άσχετο) επειδή λέει κάποιος τουίταρε μια χυδαιότητα για τους νεκρούς του αεροπορικού το 58. Τρέχα γύρευε σαχλαμάρες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s