Ο Εχθρός

Εχθρός είναι μια έννοια πολύ βοηθητική. Μπορεί να σε γλυτώσει από πολύ χαμένο χρόνο.  Μην πας έξω απ’ το δρόμο σου για να πλησιάσεις τον εχθρό. Μόνο κακό μπορεί να σου κάνει.

Αθήνα, Απρίλης 2012

Έχεις ένα ινδιάνικο χωριό play mobile. Απέναντί σου αυτός έχει στήσει τα καθαρόαιμα άλογα, την ξανθιά και τους άγριους σερίφηδες. Η μάχη αρχετυπική, το καλό εναντίον του κακού. Πλησιάζεις για να ξεκινήσει το παιχνίδι. Δεν έχεις δει όμως πως αυτός έχει ήδη σηκώσει το πλαστικό του σφυρί κι ετοιμάζεται να το κατεβάσει πάνω στο κεφάλι σου. Είσαι τριών ετών, κι αυτός εφτά. Σηκώνεις τα μάτια και του χαμογελάς. Σου σκάει το σφυρί μέσα στο στόμα με όλη του τη δύναμη. Σου σπάει τα δόντια. Τρέχει αίμα. Ευτυχώς, είναι τα παιδικά. Σηκώνεσαι και φεύγεις. Αφήνεις το ινδιάνικο χωριό να τυλιχτεί στις φλόγες. Εχθρός.

http://youtu.be/cSyW4moqt4A

Μετά τον ξανασυναντάς. Έχουν περάσει πολλά χρόνια και δεν τον θυμάσαι. Το παιχνίδι είναι στημένο αλλιώς. Υπάρχει μια μεγάλη πόρτα που οδηγεί στη γνώση, κι εσύ έχεις μπει μέσα.  Τον ακολουθείς. Προχωράς σ’ ένα διάδρομο και στα χέρια σου κρατάς το κρανίο του Άμλετ. Αναρωτιέσαι πού σε πάει. Όλο και πιο σκοτεινά, όλο και πιο βαθιά. Γυρίζει να δει αν είσαι πίσω του. Έχεις πολύ δρόμο ακόμα να κάνεις, σου λέει. Κατεβάζεις τα μάτια και προχωράς στα βήματά του. Όλο και πιο μακριά, όλο και πιο τρομακτικά. Τον πλησιάζεις. Θέλω να γυρίσω πίσω, του λες. Θέλω να πάω στην αφετηρία, εκεί που ξεκίνησα. Εντάξει, σου λέει, αυτό γίνεται. Ξεφυσάς, και κάνεις μεταβολή. Σε πιάνει απ’ τη μέση, σε σηκώνει δύο εκατοστά πάνω απ’ το έδαφος και σε ξαναγυρίζει προς το μέρος του. Το σώμα σου σπάει στα δυο λες κι είσαι μαριονέτα. Πού το  πας αυτό, σε ρωτάει, δείχνοντας με τα μάτια το κρανίο. Αν φύγεις, θα το αφήσεις εδώ. Κοιτάς τα άδεια του μάτια, το γεμάτο του στόμα. Θυμάσαι το σφυρί. Σφίγγεις τα δόντια και συνεχίζεις. Από κάπου θα έρθει η λύση. Από κάποιο παράθυρο θα βγεις. Κάπου θα σκαρφαλώσεις. Δεν το αφήνεις εδώ το κρανίο. Προχωράς, το κρατάς, του μιλάς. Δεν θ’ αφήσεις αυτόν να του σπάσει τα δόντια. Εχθρός.

http://youtu.be/_dGw3oHLL2w

Περνάει κι άλλος καιρός. Τώρα τα δόντια σου είναι λευκά μες στο στόμα σου, το κρανίο ασφαλές στο συρτάρι σου. Τι έμαθες;

Να φοβάσαι λιγότερο, να αναγνωρίζεις τον εχθρό και να επιμένεις πολύ περισσότερο.

Κάποιος που αγαπάς πολύ σε κοιτάει ενώ διηγείσαι όλα αυτά, σου γελάει και σου δείχνει τα δόντια του. Τον πλησιάζεις για να τον φιλήσεις.

http://youtu.be/66f4lIXTnNk

Advertisements

One thought on “Ο Εχθρός

  1. Οταν ακούω τη λέξω «εχθρός», μου έρχεται εκείνο το υπέροχο βιβλίο του Εμμανουέλ Καρρέρ, όπου το μόνο που δεν γινόταν ήταν να αναγνωρίζεις τον εχθρό σου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s