Το ασχημόσκυλο που έγινε κύκνος

Είναι λίγο αγριευτικό, το παραδέχομαι.

Κάθε τόσο με πιάνει αυτό που δεν έχω ακούσει τίποτα ωραίο τελευταία, που παλιά ήταν καλύτερα που πηγαίναμε και αγοράζαμε ένα δίσκο και τον ακούγαμε χίλιες φορές επειδή τον είχαμε πληρώσει και δεν θέλαμε να πάει χαμένος, που έπρεπε να ανακαλύψουμε ένα έστω ωραίο σημείο οπωσδήποτε. Που κάποιος άλλος είχε πάρει έναν άλλο δίσκο και μας τον έβαζε απ’ το ντίσκμαν και εμείς τρελαινόμασταν (κυρίως επειδή δεν ήταν δικός μας συνήθως) και του ζητούσαμε να μας τον γράψει και γινόταν τέλος πάντων αυτή η ωραία ιστορία.

Δεν έχω ακούσει τίποτα ωραίο τελευταία αλλά απ’ την άλλη, ευτυχώς που υπάρχει το ίντερνετ. Ένα στοιχειώδες ψάξιμο σε οδηγεί σε κατάλληλα μονοπάτια. Για παράδειγμα, μπαίνεις στο Pitchfork στην ενότητα Best New Music και έχεις να περάσεις μερικές μέρες ακούγοντας κάτι που συνήθως είναι καλό, αν και πιθανότατα καθόλου του στιλ σου. Εκτός αν είσαι τέτοιος τύπος, οπότε έχεις τραβήξει λαχείο, αν και αν ήσουν τέτοιος τύπος όλα αυτά θα τα ήξερες ήδη.

Με τον τρόπο που ανέφερα προηγουμένως ανακάλυψα τον καινούριο δίσκο των Swans που λέγεται The Seer. Στο εξώφυλλο βλέπουμε αυτό το αγριεμένο ζωάκι, το οποίο μοιάζει λίγο αποτρεπτικό για να το έχεις, ας πούμε, στο κομοδίνο σου και να το βλέπεις πριν κοιμηθείς, αλλά τελικά, αφού ακούσεις τον δίσκο, ο οποίος είναι πάνω από δυο ώρες, έχεις αυτό ακριβώς το συναίσθημα που νιώθεις και όταν βλέπεις τα ακονισμένα δόντια του σκύλου/ αλεπούς/ κογιότ. Ένα μικρό δέος, μια απόσταση αλλά και μια οικειότητα. Είναι μια αρκετά δύσκολη ακρόαση που αρχικά σε τρομάζει, σε απωθεί με τα αμέτρητα ετερόκλητα στοιχεία της αλλά που στο τέλος σε έχει φέρει με το μέρος της και –δεν πίστευα ποτέ ότι θα το πω αυτό- έχεις γίνει κι εσύ κάτι απ’ τον σκύλο/ αλεπού/ κογιότ.

Ο Michael Gira (ηγετική φυσιογνωμία του γκρουπ) είπε ότι αυτός ο δίσκος πήρε 30 χρόνια για να φτιαχτεί. Το πιστεύω. Ο συντάκτης του Pitchfork έγραψε: After all, without Icarus and his wings, we might never know how high the sky went or how hot the sun got. For 30 years Swans have challenged the boundaries between beauty and ugliness, music and noise, catharsis and abuse. To borrow a verb from their own violent, polarized world, The Seer is the album that transcends them. Μια εξαιρετική διάσταση της ακρόασης μπορείτε να διαβάσετε και στο Crack Hitler και να ξεχάσετε όλα τα παραπάνω. Ή απλώς να ακούσετε αυτό:

Θυμάμαι παλιά λέγαμε πόσο αστεία ακουγόταν καμιά φορά η ερώτηση τι μουσική ακούς; Φαντάσου τώρα, που λίγο πολύ ακούς τα πάντα, που ξέρεις τα πάντα, που σου αρέσουν σχεδόν τα πάντα, έστω κι από λίγο. Δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου, αν έχω αποκλειστεί κοινωνικά και δεν το καταλαβαίνω, αλλά νομίζω ότι κανείς δεν ρωτάει πλέον τι μουσική ακούς. Αυτή την περίοδο πάντως, για να ξέρετε κι ας μην ρωτήσατε, έχω κολλήσει με τους Swans.

Advertisements

39 thoughts on “Το ασχημόσκυλο που έγινε κύκνος

  1. υπήρχε κ μια εποχή πριν απ’ αυτή με τα ντίσκμαν που αναπολείς, όταν βάζαμε μουσική ο ένας στον άλλο απ’ το τηλέφωνο, jimmy, όταν ακόμα μιλάγαμε με τις ώρες στα σταθερά μες στη νύχτα.
    πάντως αυτοί οι κύκνοι θα ήταν τέλειο σάουντρακ σε μεταμεσονύχτια σειρά τρόμου, ειδικά από το έβδομο λεπτά κ πέρα…. 🙂

  2. Anadysi, φυσικά και υπήρχε εποχή πριν το ντίσκμαν, απλώς την περίοδο του ντίσκμαν έχω στο μυαλό μου ως την τελευταία φάση που ανταλλάζαμε μουσική. Σε ουσιαστικό επίπεδο, χωρίς τη φράση «φέρε το σκληρό να μου περάσεις τη μουσική σου».
    Η περίπτωση σταθερό τηλέφωνο είναι ένα άλλο θέμα που αξίζει να ασχοληθούμε.

    Nube σταμάτα να είσαι προκλητική, θα το μετανιώσεις.

  3. Σχετικά με Swans: Όχι ότι θα προτείνω καμιά καινούργια ανακάλυψη, αλλά θα έλεγα σε όσους ενδιαφέρονται να τσεκάρουν το «Children of God» δίσκο της μπάντας. Παραμένει ότι καλύτερο -χωρίς να έχω ακούσει τα άπειρα- έχω ακούσει από αυτούς. Και, ναι, αποτελούν ιδανικό σάουντρακ για την ταινία τρόμου της ζωής μας.

    Yγ προς nube: Εάν κάνεις κάνα αστειάκι για τις ηλικίες μας του τύπου «πείτε μου, πόσο σας λείπει το γραμμόφωνο» θα προτείνω να σε κάνουμε ban.

  4. jimmy με σόκαρες, δεν περίμενα ποτέ να διαβάσω κείμενό σου για τους Swans. πάντως περισσότερο απ’όσα έχουν κάνει, εξακολουθώ να τρελαίνομαι πιο πολύ για Filth και Cop.

  5. Νube, ναι, οχι απλά τη θυμάμαι αλλά θυμάμαι τη μάνα μου να την πληρώνει σε ένα σπίτι που νοικιάζαμε στην Ανάβυσσο.

    Τώρα, αφού κέρδισες το ασίγαστο μίσος μου, ας επιστρέψουμε στη μουσική.

    Γαμιστερή παραμένει και η συνεργασία της Jarboe -εκ των Swans- με τους Neurosis το 2003. Αρρωστημένα πράγματα.

  6. Jorn, για να εξιλεωθώ θα σε καλέσω να μετρήσεις τα κεράκια στην τούρτα μου σε λίγες μέρες. Αν και έχει πιο πολλή πλάκα όταν στάζεις χολή.

    Τον άκουσα το δίσκο, jimmy. Με δυσκόλεψε αρκετά σε κάποια σημεία και σε κάποια άλλα πάλι, κυλούσε πολύ ομαλά. Πολλοί και διαφορετικοί ήχοι μαζεμένοι σε ένα δίσκο. Το δεύτερο μέρος μου άρεσε πολύ. Το πρώτο, μάλλον, χρειάζεται πιο πολλές ακροάσεις.

  7. Whitediesel μου αρέσουν γενικώς οι Swans αν και δεν μπορώ να πω ότι τους ξέρω και ιδιαίτερα καλά. Ο πρώτος δίσκος τους που μου έκανε πραγματικά εντύπωση ήταν αυτός. Θα ακούσω αυτά που προτείνεις και θα σου πω.

    Jorn αρρωστημένα πράγματα δεν ακούω. Το Children of God πολύ καλό, κυρίως στη διάσταση που το τοποθετείς.

    Nube το πρώτο μέρος νομίζω ότι μου άρεσε περισσότερο. Κυρίως όμως κράτα τον Jorn Hammerrat μακριά από τούρτες, κεράκια και μικρά παιδιά.

  8. Προς Jimmy:

    Εαν δε θες να ακους αρρωστημένα πράγματα Jimmy να μην ακους Swans. Να πας να ακουσεις Belle and Sebastian και να κλαις μπροστά στο καθρέφτη σου.

    Προς ναυτιλομένους:

    Ναι, κρατήστε με μακριά από όλα αυτά. Είναι γνωστό πως ανάβω τούρτες,σβήνω παιδάκια από τον χάρτη και τρώω τα κεράκια στις γιορτές.

  9. Χμ, ένας τύπος που -αν και δεν εκτιμώ και πολύ αυτά που λέει αλλά- σίγουρα εκτιμώ τη μουσική που στέλνει από καιρό εις καιρό εύκολα σε μεταφέρει μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου στη Νέα Ορλεάνη στο κέντρο του τυφώνα Dirty Beaches. Αν, παρολ’αυτά, θέλουμε να μιλήσουμε για κάτι εκπληκτικό δεν μπορούμε παρά να στροβιλιστούμε στην ατμόσφαιρα του «Vexations» – τίτλος δανεισμένος από το ομώνυμο έργο για πιάνο του Erik Satie- σύνθεση του Γερμανού Konstantin Gropper. Συγκλονίζει. Αναμφίβολα.

  10. Johnny Plunders, τα μέχρι τώρα στοιχεία είναι αδιάψευστα: μιλάει για τον Erik Satie και τον Konstantin Gropper κάτω από κείμενο για τους Swans. Υπογράφει ως De Profundis. Ξεκινάει το σχόλιό του με ένα ‘’Χμ,’’ υπονοόντας ότι η συζήτηση αφορά το πεδίο του, παρ’όλα αυτά συνεχίζει με πληροφορίες που δεν έχουν καμία σχέση με μουσική. Τέλος, βάζει τελείες μετά από μία μόνο λέξη. Τη μοναδική φορά που είχα δοκιμάσει κάτι τέτοιο, η κυρία μ’έβγαλε έξω.

    Πάντως δε θα απέκλεια ότι έχουμε να κάνουμε με αυτοματοποιημένο λογαριασμό. Νομίζω έχω δει το ίδιο ακριβώς σχόλιο σε αναρτήσεις για τους Godflesh και τους Eyehategod. Η σύγχρονη τεχνολογία συγκλονίζει. Αναμφίβολα.

  11. Κι εγώ έβαλα τελεία. κάπου λάθος. μια φορά αλλά η δασκάλα το πέρασε για μουντζούρα. Παρόλα αυτά whitediesel, ενώ είναι σεβαστή η άποψή σου (όπως όλες κάτω από τον ίσκιο της ένδοξης σημαίας μας), δεν έχουμε παρά να περιμένουμε την απάντηση, γιατί είναι εξίσου σεβαστός και ο αντίλογος.
    Και καταλαβαίνεις ότι, και κενό σχόλιο να αναρτήσει, αυτοματοποιημένος λογαριασμός δεν είναι, νεσπα;

  12. Whitediesel καταλαβαίνω την οργή σου. Εχεις δίκιο. Αναμφίβολα.
    Να τα πούμε πάντως για τους Swans με περισσότερες λεπτομέρειες κάποια στιγμή.

    De profundis αν θέλεις να μεταφερθείς στη Νέα Ορλεάνη δες το Treme. Θα σου αρέσει. Αναμφίβολα. Εκτός αν είσαι πράγματι αυτοματοποιημένος λογαριασμός.

    Johnny όσο αργεί ο αντίλογος κερδίζει έδαφος η θεωρία του αυτοματοποιημένου τρολ.

    Με αγάπη,

    Jimmy o αναμφίβολος

  13. Εγώ πάντως να ξέρετε είμαι υπέρ του ban για ψύλλου πήδημα, υπέρ της διαδικτυακής διαπόμπευσης οποιουδήποτε τρολάρει -συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου-, λέω «ναι» σε καιόμενους ιντερνετικούς σταυρούς έξω από λογαριασμούς. Πραγματικά. Αναμφίβολα.

  14. Ουοα, βαστάτε τα αλόγατα καουμπόηδες. Πρώτα απόλα, τον είπαμε τρολ κι έγινε τρολ. Και επίσης έχει σχόλιο και στο μείζον θέμα της ονομασίας της χρονιάς, ας μην το ξεχνάμε. Κι επίσης, αν αρχίσουμε να μιλάμε στον De Profundis κι όχι για τον De Profundis, μπορει και να απαντήσει. Ε De Profundis?

  15. Είστε σίγουροι ότι θέλετε να ξαναμιλήσει ο de profundis? Σας θυμίζω ότι στα μοναδικά δύο σχόλια του, έχει συμπεριλάβει τα ονόματα Deleuze, Debort, Satie, Gropper. Στα ΝΤΒ όλα αυτά.

  16. Nube diaz, εδώ ο Jorn hammerat χρησιμοποίησε τη φράση «νοητικός εκδορέας» και μάλιστα σε τίτλο ποστ. Μήπως έχεις παρεξηγήσει το επίπεδο των ΝΤΒ;

    De profundis μη μασάς και μη σε τρομάζουν αυτοί οι αγριάνθρωποι (και η Nube Diaz που δεν είναι αγριάνθρωπος αλλά μπορεί να γίνει λίγο τρομακτική), περιμένουμε απάντηση σύντομα και εδώ και αλλού.

    Jorn hammerat, νόμιζα ότι διαβάζεις μόνο έντυπες εγκυκλοπαίδειες.

  17. Η αλήθεια είναι πως αυτό έκανα. Αλλά ακόμα και οι έντυπες δε τα έχουν πια όλα. Μόνο το νετ. Να σου υπενθυμίσω ότι όταν πρωτογνωριστήκαμε δεν ήξερες πως να μετράς τις λέξεις στο word…

    De profundis, πέρα από τον εξαγριωμένο χαβαλέ, όντως μετά το πρώτο σου comment είχα μείνει μαλάκας και έψαχνα έννοιες όπως το ντισκουρ.

    Σε παρακαλούμε συνέχισε να μιλάς εδώ πέρα, δίνεις τροφή για σκέψη.

  18. Όσον αφορά την υπαρξιακή κατάσταση πρέπει να γίνει μια σαφής παραδοχή και οφείλει να είναι μία. Η πρώτη παραδοχή μοιάζει Βιταλιστική (έχω ψυχή, κάποιος μου την εμφύσησε) και η δεύτερη Υλιστική (αρχή αυτοματοποίησης). Σύμφωνα με τη δεύτερη παραδοχή τα δύο σχόλια, λοιπόν, του de profundis -το τρίτο πρόσωπο τον κάνει ακόμα ριψοκίνδυνο-ανακύπτουν από τα γρανάζια ενός αυτόματου μηχανήματος που αφού έχει κάνει εξ αρχής πολύ προσεκτικό tracking, οι sensors του έχουν ρυθμιστεί κατάλληλα ώστε κατά το output να στέλνουν παραπλανητικές πληροφορίες στον activator και τον ρυθμίζουν μέσω εξελικτικής πίεσης να συμπεριφερθεί ως άνθρωπος (Re-action). Σε αυτή την παραδοχή δε συμπεριλαμβάνονται έννοιες όπως cognition – intelligence – mind αλλά σίγουρα εντοπίζεται αυτή της συμπεριφορικής νοημοσύνης – για ευνόητους λόγους. Αυτό ούτε ο Minksy -ούτε καν η GOFAI- δε θα το συγχωρούσε, εσείς γιατί;
    Σύμφωνα με την πρώτη παραδοχή – σίγουρα θα προτιμάτε τη δεύτερη αλλά συνεχίζω- ένα ερέθισμα του εξωτερικού περιβάλλοντος ενεργοποίησε τους νευρώνες των νοητικών λειτουργιών του -ύπουλου αφού το θέλετε- de profundis και το input αυτό προκάλεσε μια σειρά νοητικών διαδικασιών μέσω συνάψεων και νευρικών ώσεων – σε αυτή την περίπτωση προφανώς και συμπεριλαμβάνονται έννοιες όπως cognition – intelligence – mind – η οποία βασιζόμενη σε εμπειρικά κριτήρια κατέληξε στο συμπέρασμα. Το αν αυτό είναι ή όχι trolling -κι αν είναι όντως, πόσο λιγότερο ή περισσότερο από αυτό που συνεχίζεται (;)- αφήνεται στη διακριτική σας ευχέρεια. Το σίγουρο είναι πως «η τρυφερή αδιαφορία του κόσμου» όπως αποτυπώνει ο Καμύ τη γεμάτη άστρα εκείνη νύχτα λίγο πριν το τέλος του «Ξένου» απέτυχε παταγωδώς. Αναμφίβολα.

  19. Προς de profundis: Δηλαδή? Σου θυμίζω πως πρότεινα να ονομάσουμε τη νέα χρονιά Μπαλοτέλι. Μην το ψάξεις – ποδοσφαιριστής είναι.

    Προς jimmy: Ο jorn hammerrat μόλις ανέβασε ποστ με τίτλο «Να πεθάνεις μαλάκα σωβινιστή».

  20. Μέσα σε λίγες ώρες τα πάντα άλλαξαν. Το πρώτο, θρυλικό πλέον, σχόλιο του De Profundis είχε αφήσει αμέτρητες υποσχέσεις. Πίσω από τις όποιες θεωρίες μου για την ταυτότητά του, κυρίαρχη μέσα μου ήταν αυτή που δεν ομολόγησα: πως για πρώτη φορά είχαμε στην παρέα μας τον Αλέξη Κωστάλα. Βλέποντας όμως το δεύτερο σχόλιο, τόσο διαφορετικό μα και τόσο ίδιο, κάθε περεταίρω υπόθεση δείχνει περιττή. Το σενάριο του αυτοματοποιημένου λογαριασμού έχει πλέον αποκλειστεί, αυτός ο αιθέριος λόγος μόνο από λόγιο άνθρωπο μπορεί να προέρχεται. Επίσης οι πιθανότητες να έχουμε να κάνουμε με troll δεν υφίστανται πλέον, τέτοιο επίπεδο σκέψης δε επιτρέπει σε έναν άνθρωπο να τρολλάρει.

    Δεν ξέρω τι άλλο να προσθέσω. Μια μεγάλη ευκαιρία χάθηκε. Νοιώθω σα να έβλεπα το ωραιότερο πορνό της ζωής μου κι ενώ πλησίαζα προς την κορύφωση η κάμερα εστίασε στον άνδρα.

  21. Whitediesel, αυτό που έγραψες δεν ηταν comment, κόσμημα είναι.

    Νομίζω πως συνδυαστικά το comment αυτό μαζί με τα λόγια του de profundis κατέχουν όλη την αλήθεια του κόσμου.

    Πράγμα που μόνο το Game of Thrones έχει καταφέρει μέχρι στιγμής.

  22. Παράθεμα: Τα 50 καλύτερα άλμπουμ του 2012 (μπορεί και όχι…). « Τα Νέα του Βελγίου

  23. Παράθεμα: Τα 50 καλύτερα άλμπουμ του 2012 (μπορεί και όχι…) « Τα Νέα του Βελγίου

  24. Παράθεμα: Τα 50 καλύτερα άλμπουμ του 2012 (μπορεί και όχι…) | Τα Νέα του Βελγίου

  25. Παράθεμα: Τα 50 καλύτερα άλμπουμ του 2012 (μπορεί και όχι…) | Τα Νέα του Βελγίου

  26. Παράθεμα: Να τι έπαθα ακούγοντας Arcade Fire | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s