The Times They Are a-Changin’

Μέσα στα τελευταία 13 χρόνια έγιναν πολλά. Τελείωσα το σχολείο, ενηλικιώθηκα, πέρασα στο Πανεπιστήμιο, έπιασα δουλειά, πήγα στρατό, έμεινα μόνος μου, γνώρισα ανθρώπους και έχασα ανθρώπους, στεναχωρήθηκα και χάρηκα, έβγαλα κάποια λεφτά, έχασα κάποια λεφτά, πήγα ταξίδια, είδα μέρη στο εξωτερικό, είδα τη χώρα μας να αλλάζει νόμισμα, να αλλάζει κυβερνήσεις, είδα τον εαυτό μου να μεγαλώνει, άφησα τα μαλλιά μου μακριά, τα έκοψα, πάχυνα, αδυνάτισα, ξαναπάχυνα. Αυτά τα χρόνια υπήρχε ένα πράγμα που ήταν σταθερό. Υπερβολή, ίσως, αλλά οι άνθρωποι, καθώς εγώ, συχνά δένονται παράλογα με τις ομάδες τους. Το μόνο πράγμα που έμεινε σταθερό για 13 χρόνια τελείωσε σήμερα. Αυτό που ένιωσα τη στιγμή που έμαθα για το αντίο του Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν περιγράφεται. Ένα παράλογα, ίσως, δυνατό συναίσθημα. Πάρα πολύ δυνατό. Όπως αξίζει να είναι κάθε τέλος μιας εποχής.

Advertisements

2 thoughts on “The Times They Are a-Changin’

  1. To μονο που του ταιριαζει ενα τελευταιο standing ovation, ολο δικο του.

    Και σενα συγχαρητηρια για ενα κειμενο συγκηνητικο αποχαιρετισμο

  2. Παράθεμα: Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: ο Σερ Αλεξ | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s