Αγαπημένο μου ω

Πού να σαι, ω;

Προ ημερών, ένα πρωί, έριξα ένα ποτήρι καφέ (γαλλικός, χωρίς γάλα ή ζάχαρη) πάνω στον υπολογιστή μου (λάπτοπ), κυρίως στην αριστερή πλευρά του πληκτρολογίου. Μέσα στις επόμενες 24 ώρες ο υπολογιστής μου πέρασε απ’ τα ακόλουθα στάδια:

1) τις πρώτες στιγμές μετά την πτώση του καφέ δεν λειτουργεί κανένα πλήκτρο.

2) δυο ώρες αργότερα λειτουργούν κάποια πλήκτρα αλλά κάποια φέρονταν λίγο παράλογα. Για παράδειγμα πατάω φ και εμφανίζεται χ και το ανάποδο. Υπολογιστική δυσλεξία.

3) το βράδυ της ίδιας μέρας λειτουργούν τα μισά πλήκτρα κανονικά.

4) πριν κοιμηθώ τσεκάρω ότι λειτουργούν όλα τα πλήκτρα κανονικά εκτός απ’ το ρ, το caps lock, το ω.

5) το επόμενο πρωί λειτουργούν όλα εκτός απ’ το ω.

6) οι μέρες περνούν, λειτουργούν όλα εκτός απ’ το ω. Αποφασίζω ότι το έχω «χάσει» και ότι αν μου μένει μια ελπίδα είναι να ξεκινήσω επιτόπου εγχείρηση ανοιχτού πλήκτρου, να το ανοίξω, δηλαδή, και να το καθαρίσω εσωτερικά. Η εγχείρηση απέτυχε, ο ασθενής πέθανε.

7) σήμερα, λειτουργούν όλα τα πλήκτρα εκτός απ’ το ω, στη θέση του οποίου υπάρχει ένα κενό, αφού δεν κατάφερα να το επαναφέρω, έστω και για τους τύπους, στη θέση του. Είπα όμως από μέσα μου πάλι καλά, τη γλίτωσα με ένα πλήκτρο που δεν είναι να πεις και το α ή το space ή το enter. Κάπως θα ζήσω χωρίς το ω. Με κάποιες πατέντες/ συντομεύσεις το ω πλέον το γράφω πατώντας alt+c. Αυτό που δεν σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή που ήμουνα ελαφρώς ανακουφισμένος, ήταν ότι εκτός από ω, το ίδιο πλήκτρο είναι και το v, σαν να λέμε ctrl+v, σαν να λέμε paste. Με μια καινούρια πατέντα/ συντόμευση αντικαθιστώ το ctrl+v με ctrl+n. Αρχίζω να γράφω, όλα είναι πολύ ωραία.

8) έρχεται η ώρα να γράψω ένα μέηλ. Οι πατέντες/ συντομεύσεις μου δεν πιάνουν. Είναι μόνο για το Word. Γράφω όλα τα ω με ο και μετά ζητάω έλεγχο ορθογραφίας για να μου τα διορθώσει. Ενα μαρτύριο. Πατάω ctrl+n για να κάνω μια επικόλληση και μου ανοίγει καινούριο παράθυρο. Το ξέρατε αυτό; Ναι, το ctrl+n ανοίγει καινούριο παράθυρο. Ξέρω, ξέρω θα υπάρχει κάποιος τρόπος να τα φτιάξω καλύτερα, να βρω πιο μόνιμες και πιο αξιόπιστες πατέντες/ συντομεύσεις αλλά ειλικρινά, έχω κουραστεί τόσο πολύ.

9) κοιτάω μελαγχολικά το πληκτρολόγιό μου και αναρωτιέμαι ποιο πλήκτρο θα προτιμούσα να είχα χάσει στη θέση του ω, αν μπορούσα να το επιλέξω. Πόσο άνετα θα έδινα το δεξί shift; Το end και το home, το αγγλικό ερωτηματικό; Το j/ξ, το z/ζ, κάποιο απ’ τα F1, F2 κτλπ; Αγαπημένο μου ω, εσένα δεν θα σε έδινα. Λένε ότι απ’ όλα τα παιδιά τους, οι γονείς αγαπάνε πιο πολύ αυτό που είναι πονεμένο. Ως καλός και στοργικός πατέρας κι εγώ, εσένα, ω, αγαπάω περισσότερο, εσένα που πια δεν είσαι απλώς πονεμένο αλλά ξεριζωμένο, άχρηστο, νεκρό.

Advertisements

3 thoughts on “Αγαπημένο μου ω

  1. Παράθεμα: Ralph Bakshi: Ένας ξεχασμένος παραμυθάς « Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s