Gaudi Guardiola Barcelona

Καμιά φορά, διαβάζοντας για μπάλα σε αγγλόφωνα μέσα, η απόλαυση είναι ίδια, ή έστω παρόμοια, με το να βλέπω μπάλα ή ακόμα και να παίζω μπάλα -κάτι που βέβαια έχω αρχίσει να ξεχνάω πώς είναι. Με αφορμή την ανακοίνωση του διαζυγίου του Πεπ Γκουαρντιόλα με την Μπαρτσελόνα, διάβασα μερικά εξαιρετικά κείμενα, τα οποία όλα μαζί περιγράφουν όσα θα ήθελα να πω ή να γράψω για αυτό το κομβικό σημείο της σύγχρονης ποδοσφαιρικής πραγματικότητας, το πιθανό τέλος εποχής μιας απ’ τις σπουδαιότερες ομάδες όλων των εποχών. Δεν είμαι, ούτε υπήρξα ποτέ οπαδός της Μπαρτσελόνα, δεν λάτρεψα το ποδόσφαιρό της και περισσότερο με κούρασε η μόδα της αυτά τα χρόνια παρά με γοήτευσε. Αλλά μερικά πράγματα δεν έχουν να κάνουν με συμπάθεια ή γούστο αλλά είναι αντικειμενικά και απόλυτα. Ο Πεπ Γκουαρντιόλα θα συμβολίζει μια εποχή για το ποδόσφαιρο και η εποχή του θα στιγματίσει την πρωτεύουσα της Καταλωνίας όσο και τα κτίρια του Αντόνι Γκαουντί, μια κληρονομιά σημαντική όσο η Σαγράδα Φαμίλια, πιθανόν μάλιστα και λίγο πιο ολοκληρωμένη απ’ την εκκλησία που άφησε στη μέση (λόγω του θανάτου του) ο Καταλανός αρχιτέκτονας. Παραθέτω κάποια αποσπάσματα, μαζί με τα λινκ τους για να διαβάσετε ολόκληρα τα κείμενα.

«April 9, 1970 is one of the most significant dates in music history; it is the day The Beatles officially announced to the world that they were breaking up. After a seven year period of performing and recording in which they had revolutionised the world of music they called time on an era of creativity which had enthralled millions the world over. But then what has this got to do with Barcelona? What is this got to do with football? Well Pep Guardiola’s resignation in a packed Barcelona press room felt very much like the football equivalent of that seismic announcement of the Fab Four’s split».

Guardiola’s departure: the death of Barca-mania? / Tom Rhodes, Backpage Football

«It’s not about the trophies that they won, or didn’t win. It was never about that. It was about the fact that, in a game of unremitting, pragmatic physicality, they chose the opposite approach. They played the kind of football that you and your mates will forever try to recreate on that windswept 6-a-side pitch under fading floodlights. The kind of football that brings brief and thrilling respite to whoever’s worked a week of 12-hour shifts».

Guardiola at Barcelona: A true artist’s legacy / Musa Okwonga, Independent

«Coaching a side comes to seem like gardening: the fruit will be at its juiciest and sweetest, or the flower at its most fragrant, at the precise moment before it begins to rot. A coach’s job then becomes almost to shield the plant from the sun, to delay maturation to prolong the flowering for as long as possible».

Why do great teams come to an end? / Jonathan Wilson, Guardian

 

 

 

Advertisements

2 thoughts on “Gaudi Guardiola Barcelona

  1. Παράθεμα: 11 ποδοσφαιρικά κείμενα απ’ το 2012 « Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s