Η λογοτεχνία, οι λίστες και ο λύκος

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, το ένα link φέρνει τ’ άλλο. Κατέληξα λοιπόν, με έναν τρόπο που δεν θυμάμαι, στο blog της δημοσιογράφου Ann Morgan, που έχει τίτλο A year of reading the world. Πρόκεται για ένα πρότζεκτ στο οποίο μέσα στο 2012 η Morgan θα διαβάσει (και θα γράψει τις εντυπώσεις για) 196 βιβλία, το καθένα από διαφορετική χώρα. Οπως αναφέρει η ίδια, αυτό δεν θα είναι εύκολο καθώς απ’ την βρετανική παραγωγή, μόνο το 3% των εκδόσεων αφορά την μεταφρασμένη λογοτεχνία. Είναι κάπως τεράστιο (ή μάλλον κάπως ελάχιστο) το ποσοστό, ωστόσο η δύναμη της Αγγλική γλώσσας, καταλαβαίνετε. Τέλος πάντων, από την Ελλάδα η κυρία Morgan επέλεξε την Κασσάνδρα και τον Λύκο της Μαργαρίτας Καραπάνου και από όσο κατάλαβα της άρεσε, αν και στάθηκε υπερβολικά στο εξώφυλλο της Αγγλικής έκδοσης και στο αν πρέπει να κρίνουμε ένα βιβλίο απ’ το εξώφυλλό του. Αλλη κουβέντα αυτή.

Τέλος πάντων, να πω μόνο ότι καμιά φορά, σερφάροντας σε λογοτεχνικά σάιτ στο ίντερνετ έχω πετύχει αναφορές στην Καραπάνου και είναι πολύ ενδιαφέρουσα η εκτίμηση των ξένων αναγνωστών/ κριτικών στην Ελληνίδα συγγραφέα. «Karapanou’s words and fragments are so incredibly affective and twisted, there’s some sort of inherent poetry due to the fact that she’s tapped into the void and turned it into a child’s life», σχολιάζει ένας χρήστης στο Goodreads για την Κασσάνδρα και τον Λύκο. Εκτός απ’ τους δυο νομπελίστες ποιητές, άντε και κανέναν άλλο ποιητή, έχω την αίσθηση ότι στο εξωτερικό οι γνώσεις των αναγνωστών για την Ελληνική λογοτεχνία εξαντλούνται στον Ευριπίδη και τον Ομηρο. Κακώς βέβαια το πιστεύω αυτό και το αναφέρω εντελώς ατεκμηρίωτα. Θα έπρεπε ίσως να θυμηθώ ότι πρόσφατα ένας Βρετανός δημοσιογράφος (με τον οποίο είχα ανταλλάξει ένα μέηλ για άσχετο λόγο), με ρώτησε αν αξίζει να διαβάσει τον Πέτρο Μάρκαρη. Του είπα ότι αξίζει.

Επ’ ευκαιρία λοιπόν, επειδή όπως είπα και στην αρχή το ένα link φέρνει τ’ άλλο, οι συνειρμοί μου με οδήγησαν να ψάξω στην Wikipedia τον όρο Greek Literature και Modern Greek Literature και εντάξει, δεν ξέρω τι περίμενα, αλλά η σύγχρονη Ελληνική λογοτεχνία μετά βίας αναφερόταν. Μετά αναρωτήθηκα αν θα άξιζε να αναφέρεται, αν υπάρχουν αρκετοί συγγραφείς τα τελευταία ας πούμε σαράντα χρόνια που θα άξιζε να στοιχειοθετούν ένα αξιοπρεπές σύνολο που θα απασχολούσε τους αναγνώστες του εξωτερικού. Θέλω να πω, αν βγάλουμε απ’ το παιχνίδι τους Αγγλους και τους Αμερικάνους (και τους Ισπανόφωνους που έχουν ένα τεράστιο κοινό), σε σχέση με την παραγωγή των Τσέχων, των Αιγύπτιων, των Γάλλων, των Γερμανών, των Ινδών, των Σουηδών, των Πορτογάλων ή των Πολωνών, πού βρίσκεται ποιοτικά η δική μας παραγωγή; Και το αναρωτιέμαι αυτό επειδή δεν μπορώ να το απαντήσω, λόγω της αναγκαστικής οικειότητας που έχω με την γλώσσα ή το περιεχόμενο, ακόμα κι αν αυτός είναι ένας πολύ λάθος τρόπος σκέψης.

Αλλά ξεκίνησα να γράφω για το A year of reading the world. Οπως διάβασα, η Ann Morgan είχε κι ένα περυσινό πρότζεκτ, το οποίο λεγόταν A year of reading women και αναρωτήθηκα τελικά, μετά από όλα αυτά, αν είναι ωραίο να διαβάζεις με πρόγραμμα, αν αξίζουν οι λίστες με τα προς ανάγνωση βιβλία ή αν απλώς σε ψυχαναγκάζουν και σε αγχώνουν. Αλλά μετά θυμήθηκα την βασική αρχή που έχω στη ζωή μου: όλες οι λίστες είναι καλές.

Advertisements

7 thoughts on “Η λογοτεχνία, οι λίστες και ο λύκος

  1. «Οι λιστες ειναι καλες». Θα μπορουσε να ειχες γραψει μοναχα αυτο μικρε ψυχαναγκαστικε αντι για αλλη μια καταιγιδα συνειρμων.Η ανθρωποτητα θα γλυτωνε απο ακομα ενα σεντονι σου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s