Όταν με χάρη γνώρισα την Σάλλυ

Τα σκυλιά της επόμενης μέρας

Μα γω δεν καταλάβαινα και ζήτησα από την Μαριρέν να ξηγηθεί, κι εκείνη ξηγήθηκε και κάπως έτσι τα ομολόγησε όλα: «Κι αν η διαφωνία μου με τον δαιμονισμένο Λακεδαίμονα Leonidas δεν είχε καταλήξει έτσι, ένας θεός ξέρει πού θα βρισκόμασταν σήμερα. Πάντως γεγονός είναι πως μόλις κατέβηκε από την βιτρίνα της σοκολατερί, ο Leonidas άρχισε να λιώνει για μένα. Τον είχα στο στόμα μου, και έλειωναν η περικεφαλαία, το δόρυ και η ασπίδα του. Leonidas έγινα η στερνή σου συντροφιά. Στο αβυσσαλέο σκότος της γνάθου μου κάθε ικμάδα της αναιδούς βέλγικής σου πραλίνας αφανιζόταν.
Κι όταν απόκαμα και ξορκίστηκε ο δαίμονας της πραλίνας θυμήθηκα μια περικεφαλαία άλλη. Της Αθηνάς της θεάς της αρχαίας που γεννήθηκε από του Δία την κεφάλα. Τι ήταν ο Δίας πηδηχταράς και την Μήτιδα είχε μαρκαλέψει, αλλά η Μήτις γκρίνιαζε και ο Δίας την έκανε μια χαψιά, να μάθει η Μήτι να μη χώνει όπου της έρθει την μύτη. Και ύστερα τον έπιασε πονοκέφαλος, κι άρχισε να κουτουλάει τα σύννεφα και πήρε να χιονίζει και να βρέχει. Κι ο Ήφαιστος του είπε «Ξέρω τα πήρες στην κράνα, έχεις και λίγο το μαλλί αφάνα, ήρθε η ώρα να γεννηθεί η δωρική θεά Αθάνα» και του κοπάνησε την κεφαλή με ένα σφυρί. Κι ευθύς πετάχτηκε η Αθηνά έξω, με περικεφαλαία και δόρυ και ασπίδα, μωρό παιδί. Και μια κουκουβάγια, της Παρθενοβιόλας το σύμβολο. Αλλά τι τα θυμήθηκα όλα αυτά; Μα βέβαια, νη Δία, τι έγινε με την Μήτιδα ρε Δία; Την έφαγες γιατι γκρίνιαζε, το μάθαμε αυτό, αλλά μόλις βγήκε η Παρθενοβιόλα έξω, την Μήτιδα τι την έκανες; Την κράτησες μέσα στο κεφάλι; Γι’ αυτό δεν σου φυγε ποτέ η ερωτική ζάλη; Στην σκεφτομουνα το μυαλό σου;
Και πάνω που αναρωτιόμουν, επί Βελγικής γης Μαρία Ειρήνη, με τις πραλίνες να λιγοστεύουν στα χέρια, μαντολίνο άκουσα κάπου σε ένα σοκάκι να χτυπά μελωδίες αιθέριες. Tα τακούνια μου άρχισαν να χτυπούν το πλακόστρωτο όταν»
Κάπου εκεί η Μαριρέν έβηξε, τόση σοκολάτα την είχε λιγώσει κι ήθελε κάτι ουδέτερο του στόματος το Πεχά για να ισιώσει. Της έδωσα λίγο τσίπουρο Καπεσοβίτικο, είναι φάρμακο καλό, κι όταν περνάς την φυλλωσσά της Chêne Pouilleux χρειάζεσαι λίγο τσίπουρο. Να πω λίγο εδώ για τη Chêne Pouilleux, αυτό το δένδρο του Βελγίου. Αυτή η Βελανιδιά, η Βελγανιδιά θα έλεγε κανείς η Μοναχή η Ρωμαιοκαθολικιά, έχει μια ιστορία περίεργη. Στον κορμό της, στο σώμα της δρυός της πεσούσης, φυτρώνουν νύχια. Για να μην κρίνω λοιπόν εξ όνυχος την Λέαινα Λεωνιδοφάγο Μαριρέν, την πότισα με τσίπουρο Καπεσοβίτικο. Τι το θελα; Άρχισε να τραγουδά για μια Όλγα, και μια Σάλλυ:
«Ωρέ στο Κάιρο αρρώστησα, στα Γιάννενα θα γιάνω. Στην άκρη στο Καπέσοβο θα πέσω να πεθάνω. Όλγα ζάχαρη, Όλγα μέλι, Όλγα ζαχαροθρεμμένη.»
«Τι έγινε βρε Μαριρέν;»
«Την Σάλλυ ενεγνώρισα κι έπαιζα μαντολίνο, κι αν με ποτίσεις τσίπουρο, μαλλιά εγώ δεν λύνω.»
Και όντως δεν τα έλυνε τα μαλλιά της η Μαριρέν. Πάει να πει δεν ενέδιδε επουδενί λόγω στις θωπείες και τα εναύσματα εμού του ποτιστή.
«Ωρέ Καπέσοβο Καπέσοβο, όσο μικρό κι αν είσαι» συνέχιζε η Βελγίδα Λεωνιδοφάγος «έχεις κορίτσια όμορφα και μη παραπονείσαι. Μανουσάκια στην αυλή σου, πώς κοιμάσαι μοναχή σου;»
«Μαρία Ειρήνη, Ειρήνη υμίν, λέγε, τι έγινε με το Καπέσοβο;»
Τότε η Μαριρέν άνοιξε τα πράσινά της μάτια και ομολόγησε. Πως ήταν κοράσι έξυπνο, με ομορφιά και χάρη, πριν μπει και εγκαταλειφθεί σε τούτο δω το χάλι. Κάτω από ένα λιόδενδρο εγνώρισε την Σάλλυ. Κι αρχίσανε να παίζουνε, δεν είχαν σοκολάτες. Μον’ τραγουδούσαν κι έλεγαν παλιές μαντολινάτες. Αηδόνια που κελάηδαγαν, πουλάκια που λαλούσαν, όταν τρελοί γιδοβοσκοί πέρασαν και ακούσαν. Το μαντολίνο το παλιό που χτύπαγε τριγύρω και τα κοράσια βούτηξαν, τα φέραν έναν γύρο. Η Μαριρέν μας βέλαξε κι η Σάλλυ κουδουνούσε και όταν ήρθε η αυγή, τους τράγους τους μισούσε. Τον Βέλγικο ποιμενικό, τον Μαύρο εκείνο σκύλο αγάπαγε μονάχη της, εκείνον είχε φίλο.

Advertisements

4 thoughts on “Όταν με χάρη γνώρισα την Σάλλυ

  1. Σήμερα ανακάλυψα μια γνωστή που κάνει ενέργειες για να πιάσει δουλειά στο Βέλγιο. Να την κάνω φίλη; Αλλά δεν έχει φέης, χμ;

  2. Παράθεμα: Έμπυρη Ιστορία | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s