Ο μύθος του Άρη Βασίλη: Μια μετα-χριστουγεννιάτικη ιστορία

Ο Μύθος του Άρη Βασίλη

SIDE A: The Mission

Ξύπνησε γυμνός στο πάτωμα. Είχε ξεραμένα σάλια στο λαιμό σαν ανήμπορο μωρό που πασαλείφθηκε στον ύπνο του. Μονολογούσε ξανά και ξανά: «τέταρτη διάσταση», «τέταρτη διάσταση», «τέταρτη διάσταση», σα να ήταν προσευχή.  Ο Άρης είχε περάσει ένα αποκαλυπτικό βράδυ Χριστουγέννων. Οι Vector και το φθηνό ουίσκι από τα Lidl του άνοιξαν τα μάτια. Ή μάλλον για να ειπωθεί καλύτερα του άνοιξαν το τρίτο μάτι. Τον οφθαλμό που επικοινωνεί κατευθείαν με τη διαίσθηση και όλα εκείνα τα υπέροχα μυστήρια του κόσμου. Ήταν σίγουρος πως το «νερό που καίει» του είχε δώσει τη δυνατότητα να αντιλαμβάνεται τη μουσική σε άλλα επίπεδα. Είχε μεταμορφωθεί σε ένα παντοδύναμο μύστη των rifs. Και όταν ο vocalist των Vector, ξέρναγε την οργή του πάνω στο μικρόφωνο, δίνοντας και την ψυχή του στο “Tetrastructural Minds” –εγένετο αποκάλυψη. Ο Αρης ήταν απόλυτα σίγουρος πως πια είχε βρει το αντικλείδι στην παντελή έλλειψη ευτυχίας που τον έδερνε. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να μάθει αντιλαμβάνεται την τέταρτη διάσταση. Εκείνη την υφή του σύμπαντος που κανένας θνητός συμπολίτης του δε μπορούσε να συλλάβει πραγματικά. Σηκώθηκε, ξεσκόνισε τα κομματάκια τσιπς που κάλυπταν το γυμνό κορμί του και έριξε ένα πρωινό γεμάτο hangover ρέψιμο. Τα εκατόν σαράντα κιλά του ένιωθαν όλα πιασμένα σα κακοχτυπημένος κιμάς. Δεν ήξερε πως βρέθηκε γυμνός. Βέβαια και αυτό αποκαλυπτικό του φάνηκε. Ένιωσε ανακουφισμένος όμως για το γεγονός πως η κωφάλαλη γιαγιά του –που κοιμόταν στο διπλανό δωμάτιο- δεν τον είχε τσακώσει σε αυτή τη θλιβερή και άθλια κατάσταση.

Πέρασε όλη τη μέρα μπροστά στο ίντερνετ. Εδιωξε αρκετές φορές τη γιαγιά που –πιο επίμονη και από τον θάνατο- προσπαθούσε να τον ταΐσει κουραμπιέδες. Κάποια στιγμή σχεδόν την έσυρε έξω από το δωμάτιο. Στεναχωρήθηκε που ήταν σκληρός μαζί της. Δεν έπρεπε. Άλλωστε, πρακτικά ζούσε από τη σύνταξή της. Αλλά δε γινόταν αλλιώς. Έπρεπε να μάθει τα πάντα για αυτή τη μαγική τέταρτη διάσταση. Εκεί κρυβόταν η αλήθεια. Εκεί όλα τα βάσανά του θα γίνονταν παρελθόν. Εκεί βρισκόταν το “my precious” της ευτυχίας. Κάποια στιγμή ντράπηκε φριχτά. Θυμήθηκε πως πάνω στη στιγμή της αποκάλυψης αφήνιασε κανονικά. Γδύθηκε, αγκάλιασε το Starwars φωτόσπαθό του, άνοιξε το παράθυρο και βάλθηκε να ουρλιάζει ακατάληπτα ενάντια στη βροχερή νύχτα. Ευτυχώς που η γιαγιά του ήταν κωφάλαλη. Στον αντίποδα, δυστυχώς το ίντερνετ δεν είχε όλες τις απαντήσεις για τη διάσταση που τον απασχολούσε. Πολλές από αυτές βρίσκονταν σε εκπληκτικής σύλληψης βιβλία –όπως το “The 4th Dimension and its extraterrestrial habitants” του Richard “The Universe-Lord” Dickinson- που προσέφερε σε εξευτελιστικές τιμές το Amazon.

Έπρεπε να βρει λεφτά. Έπρεπε να αγοράσει τα βιβλία, να τα κάνει δικά του, να πάρει όλη τη γνώση τους. Δε γινόταν αλλιώς. Έπρεπε να το κάνει. Αν όχι για αυτόν, τότε για το thrash, για τα μπυρόνια, για τους Vector –που έπαιζαν πάντα στο repeat- βρε αδερφέ.

Φόρεσε την κολλητή Manilla Road μπλούζα του. Έβαλε την «περφεκτάρα» του με τις δεκάδες κονκάρδες και το αγαπημένο του πετσί με τα καρφιά. Έστρωσε τα λιγοστά μακριά μαλλιά της κεφαλής του και βγήκε εκεί έξω. Στο Μεγάλο Μέρος που μισούν τους χοντρούς που τυχαίνουν να είναι μεταλλάδες.

Δοκίμασε τα πάντα. Χτύπησε όποια πόρτα μπόρεσε. Πήγε στη Στουρνάρη σε ένα κομπιουτεράδικο με πειρατικά που είχε δουλέψει παλιότερα. Το αφεντικό τον έστειλε στο διάολο –δεν έπαιζε μία του είπε. Έφτασε στο Κερατσίνι, ζητώντας να ξεφορτώσει ρέγγα στην ιχθυόσκαλα αλλά τίποτα. Τζίφος. Για ντελίβερι, δε μπορούσε, δεν είχε παπί. Και οι πιτσαρίες δε του έδιναν τα δικά τους, μη τυχόν και τα λυγίσει το τεράστιο κορμί του. Φίλησε κατουρημένες ποδιές, υποχρεώθηκε σε κάτι μπαρμπάδες του να βάλουν κονέ να πιάσει δουλειά σε περίπτερο αλλά ούτε εκεί είχε τύχη. Είχε αρχίσει να απελπίζεται όταν στην Αθήνα άρχισε να ρίχνει χιόνι μαζί με αστραπές.

Το βλέμμα του έπεσε σε μια σκισμένη και παπαριασμένη αγγελία. Η στιγμή ήταν επική. Διάβασε: «Ζητείται Αγιος Βασίλης για παιδική εκδήλωση την προπαραμονή της πρωτοχρονιάς. Βασική προϋπόθεση τα πολλά κιλά και τα μούσια. Παιδότοπος «Τα χρυσά αρκουδάκια» Τηλ. Επικοινωνίας: 693 6212572».  Ήταν σίγουρος πως ο Θεός του Heavy Metal του είχε κλείσει το μισότυφλο ωσάν του Odin μάτι του. Του είχε δείξει το δρόμο όπως κάποτε ένας άλλος είχε δείξει την καιόμενη βάτο στο Μωυσή.

Πήρε 14 φορές τηλέφωνο αλλά κανένας δεν απαντούσε. Όταν τελικά κατάφερε να πιάσει γραμμή, η χαρά του ήταν τόσο μεγάλη, που σχεδόν δάκρυζε. Η φωνή του έβγαινε με δυσκολία καθώς τα λόγια «Φιλάρακι πέρνα αύριο κατά τις 10 το πρωί που έχει οντισιόν» ηχούσαν γλυκά σα μελομακάρονο στα αυτιά του. Πήρε 4 μπύρες και φτηνό τσίπουρο. Ήταν σίγουρος πως θα έπαιρνε τη θέση. Αποφάσισε να το γιορτάσει. Μόνος του με μοναδική συντροφιά το αλκοόλ.

Μελέτησε ότι βρήκε για την τέταρτη διάσταση. Άκουγε Vector όλο το απόγευμα. Έγινε σκατά από τα ξύδια, δε μπορούσε να συγκεντρωθεί για να διαβάσει άλλο και η γιαγιά κατάφερε να χώσει στο μεθυσμένο στόμα του κουραμπιέδες. Χαμογελούσε ευτυχισμένος στο άκουσμα του “Fuck like a beast” των Wasp, γρύλιζε με τo “Chapel of the Ghouls” των Morbid Angel, ερωτευόταν το τίποτα στο “I remember you” των Skid Row. Είχε ειδικό playlist για να γιορτάζει τις χαρούμενες μοναχικές στιγμές του. Τελικά, σε κάποια φάση, κοιμήθηκε σα πουλάκι βουτηγμένο στο οινόπνευμα.

Το άλλο πρωί έσερνε με δυσκολία τον εαυτό του. Αλλά δε γινόταν αλλιώς -υπήρχε η οντισιόν. Έφτασε με τα χίλια ζόρια στα γραφεία του παιδότοπου. Άπλυτος εδώ και μέρες και με το στόμα του να ζέχνει τσίπουρο. Κατάφερε να ανέβει τα σκαλοπάτια όπου βρέθηκε αντιμέτωπος με τη μεγαλοκοπέλα της γραμματείας. Ένα σοκαριστικά κακοσχηματισμένο ον, στην επικίνδυνη ηλικία των σαρανταπέντε, με προγναθισμό που έφερνε στο νου ιστορίες αιμομιξίας. Μία κακομούτσουνη γυναίκα, από εκείνα τα φριχτά μες στην ασχήμια τους πλάσματα που η έλλειψη ευχαρίστησης στο κρεβάτι τα κάνει να είναι μοχθηρά με οποιονδήποτε βρίσκεται χαμηλότερα στις βαθμίδες της σεξουαλικής πυραμίδας. Με ύφος χιλίων πριγκιπισσών τον ρώτησε το όνομα του.

–          Άρης Βασίλης, απάντησε εκείνος.

–          Ναι, Άρης ή Βάσιλης, κύριε μου τι από τα δύο; του είπε κοιτάζοντας τα χαρτιά της.

–          Και τα δύο, Άρης Βασίλης.

–          Τι εννοείται και τα δύο; Τι δεν καταλαβαίνετε; Σας παρακαλώ συντομεύεται, υπάρχουν και άλλος κόσμος που περιμένει, δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. Μπορείτε – σας παρακαλώ- να μου πείτε όνομα και επίθετο και όχι μόνο τα βαφτιστικά σας.

Το πρόσωπό της είχε ξινίσει τόσο που θύμιζε στυμμένη λεμονόκουπα στο σκουπιδοτενεκέ ψαροταβέρνας.

–          Όνομα: Άρης, Επίθετο: Βασίλης, απάντησε εκείνος –ενώ τα μπυροκοίλια του έτρεμαν- τρομαγμένος από το θηλυκό κτήνος και μεθυσμένος ακόμα από τα ξύδια.

–          Α! Μάλιστα… Ά-ρης… Βα-σί…λης. Τι χαριτωμένο… είπε ψεύτικα.

Κάπου εκεί χαμογέλασε. Του ζήτησε και τα υπόλοιπα στοιχεία του ενώ τον χλεύαζε με το γάντι. Του είπε πως βάση ονόματος, μα και παρουσιαστικού, φαινόταν ιδανικός για τη δουλειά. Απλά θα έπρεπε να ξεμπλέξει λίγο τα γένια του για να μη τρομάξει τα παιδάκια. Εκείνος δεχόταν βουβός τις προσβολές. Είχε ανάγκη μεγάλη. Είχε μια αποστολή να φέρει σε πέρας.

Τον άφησε να περιμένει μία ώρα στο διάδρομο, λέγοντάς του πως σε λίγο θα του απαντήσουν. Μετά βγήκε και του είπε να πάει σπίτι του και πως θα επικοινωνούσαν εκείνοι μαζί του, εάν τελικά τον ήθελαν για τη θέση.

Ο Άρης έφυγε. Δε μπορούσε να πιστέψει ότι είχε φτάσει τόσο κοντά στην πηγή και όμως δεν είχε πιει νερό. Ένιωσε τον κόσμο να τον πλακώνει. Το σύμπαν συνωμοτούσε ξαφνικά εναντίον του. Στο μυαλό του έπαψαν να ακούγονται δισολίες και οι ήχοι της πόλης επανήλθαν απειλητικότεροι από ποτέ. Μήπως τελικά ο Θεός του Heavy Metal τον είχε παραπλανήσει;

To be continued…

Advertisements

8 thoughts on “Ο μύθος του Άρη Βασίλη: Μια μετα-χριστουγεννιάτικη ιστορία

  1. Ακόμα να βγάλεις τον Κάρολο απ’ το μυαλό σου; Σταμάτα να σκέφτεσαι ιστορίες αιμομιξίας και ποτά. Για το καλό σου.

    Περιμένουμε το δεύτερο μέρος πρώην giorgosrobolas.

  2. Παράθεμα: Ο μύθος του Άρη Βασίλη 2: Μια μετα-χριστουγεννιάτικη ιστορία « Τα Νέα του Βελγίου

  3. Παράθεμα: Ο μύθος του Άρη Βασίλη 3: Μια μετα-(χ)ριστουγεννιάτικη ιστορία « Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s